دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
مختصات: شرقی″۳۸ ′۲۳ °۵۱ شمالی″۱۰ ′۴۲ °۳۵ / °۵۱٫۳۹۳۸۹۷شرقی °۳۵٫۷۰۲۷۸۴شمالی
|
|
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، از دانشکدههای دانشگاه تهران و از قدیمیترین دانشکدههای مراکز تحصیلات تکمیلی در ایران است.
محتویات |
[ویرایش] پیشینه
[ویرایش] مدرسهٔ علوم سیاسی
مدرسهٔ سیاسی یا مدرسهٔ علوم سیاسی مدرسهای بود که به منظور تعلیم علوم سیاسی به فرمان مظفرالدین شاه قاجار و در زمان وزارت خارجه میرزا نصرالله خان مشیرالدوله در نیمه شعبان ۱۳۱۷ قمری برابر با ۲۸ آذر ۱۲۷۸ خورشیدی در تهران افتتاح شد.[۱] نخستین مدیر مدرسه میرزا حسن خان مشیرالملک (بعدها ملقب به مشیرالدوله و پیرنیا) بود و پس از او کسانی چون عبدالکریمخان محققالدوله٬ میرزا حسینخان مؤتمنالملک٬ محمدحسین خان ذكاءالملک فروغی٬ محمدعلی فروغی٬ دکتر ولیالله خان نصر٬ دکتر علی پرتو اعظم (حکیم اعظم)٬ عبدالحسین شیبانی (وحیدالملک) و علیاکبر دهخدا مدیریت مدرسه را به عهده داشتند.[۲] این مدرسه در اول اسفند ۱۳۰۵ از وزارت خارجه جدا و به وزارت معارف ملحق شد.
[ویرایش] مدرسهٔ حقوق
در سال ۱۲۹۸ خورشیدی نصرتالدوله فیروز وزیر عدلیه دوران صدراعظمی وثوقالدوله مسیو فرانسیس آدولف پرنی مستشار عدلیه را همراه هیأت ایرانی عازم شرکت در کنفرانس صلح ورسای به پاریس فرستاد و به او دستور داد با چند استاد که صلاحیت تدریس درسهای حقوق را داشته باشند قرار داد منعقد کند. به دنبال آن مدرسهٔ حقوق در ۱۲۹۹ با چهار معلم فرانسوی و به ریاست مسیو پرنی در چارچوب وزارت عدلیه آغاز به کار کرد. در اسفند ۱۳۰۵ مدرسه حقوق از وزارت عدلیه جدا و به وزارت معارف ملحق گشت.
[ویرایش] مدرسهٔ تجارت
مدرسهٔ تجارت در اواخر ۱۳۰۴ به دست علیاکبر داور وزیر وقت فوائد عامه ایجاد شد. هدف از تأسیس مدرسهٔ تجارت تربیت یک عده تاجر با خبر از اوضاع اقتصادی دنیا بود. رؤسای مدرسه عبارت بودند از احمد شبان (ممتازالاطباء) و محمود افشار. این مدرسه در ۱۳۰۶ از وزارت فوائد عامه جدا شد و زیرنظر وزارت معارف قرار گرفت.
[ویرایش] مدرسهٔ حقوق و سیاسی و اقتصاد
در ۱۳۰۶ دو مدرسهٔ سیاسی و حقوق در هم ادغام شدند و مدرسهٔ حقوق و سیاسی را تشکیل دادند. مدرسه تجارت نیز در ۱۳۰۹ در مدرسهٔ حقوق و سیاسی ادغام شد و مدرسهٔ حقوق و سیاسی و اقتصاد شکل گرفت که ریاست آن را نیز علیاکبر دهخدا بر عهده داشت.
[ویرایش] دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی
با تشکیل دانشگاه تهران در ۱۳۱۳ این مدرسه با نام دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی زیر مجموعهٔ دانشگاه تهران شد. با جدا شدن دانشکدهٔ اقتصاد از آن در ۱۳۴۶ این دانشکده به نام دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی به کار خود ادامه داد.
[ویرایش] رؤساى دانشكده
از ميان رؤساى دانشكده مى توان به افراد ذيل اشاره كرد: دكتر محمد جعفر جعفرى لنگرودى؛ دكتر حسنعلى دروديان؛ دكتر محمدرضا تخشيد؛ دكتر عباس كريمى؛ دكتر سيد فضل الله موسوى؛
[ویرایش] گروههای آموزشی
- روابط بینالملل
- حقوق اسلامی و خصوصی
- حقوق عمومی
- حقوق جزا
- علوم سیاسی
[ویرایش] فعالیتهای پژوهشی
چهار مرکز و موسسه تحقیقاتی وابسته به دانشکده حقوق و علوم سیاسی طیف وسیعی از پروژههای تحقیقاتی پایهای و عملی در زمینههای مختلف حقوق و سازمان بینالملل، مطالعات مربوط به صلح، مطالعات منطقهای، مسائل مربوط به بزه، مطالعات تطبیقی نظامهای مختلف قانونی در کشورهای مختلف، حقوق بشر و دیگر مسائل و مشکلات اساسی جهانی را در بر میگیرد.
[ویرایش] امکانات آموزشی و پژوهشی
- کتابخانه
- ۲ سایت کامپیوتر
- فصلنامه
- مرکز مطالعات عالی بینالمللی
- موسسه تحقیقاتی علوم جزا و جرم شناسی
- موسسه حقوق تطبیقی
- مرکز مطالعات حقوق بشر
[ویرایش] پانویس
- ↑ اخوی، امید. مدرسهٔ علوم سیاسی، شرق، ۳۰ آذر ۱۳۸۹، شماره ۱۱۴۰، ص ۱۲.
- ↑ «از مدرسه سیاسی تا تشکیل دانشکده حقوق و علوم سیاسی» (فارسی). کانون فارغ التحصیلان دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران. بازبینیشده در ۱۵-۰۹-۱۳۹۰.
[ویرایش] منابع
- روابط عمومی دانشگاه تهران
- روابط عمومی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
- وبگاه دانشگاه تهران
- دانشنامهِ اطلاعات پردیسهای دانشگاه تهران، روابط عمومی دانشگاه تهران، ۱۳۸۴
- شناسان دانشگاه تهران، ۱۳۸۳