عباسعلی خلعتبری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عباسعلی خلعتبری
وزیر امور خارجه ایران
پادشاه محمدرضا پهلوی
نخست وزیر امیر عباس هویدا
جمشید آموزگار
پس از اردشیر زاهدی
پیش از امیرخسرو افشار قاسملو
اطلاعات شخصی
تولد ۱۲۹۲
تهران،
مرگ ۲۲ فروردین ۱۳۵۸
زندان قصر، تهران
ملیت Flag of Iran.svg ایران
پیشه ، سیاستمدار
دین اسلام شیعه

عباسعلی خلعتبری وزیر امور خارجه ایران در کابینهٔ هویدا و جمشید آموزگار در دوران سلطنت محمدرضا شاه پهلوی بود.

وی امضاکنندهٔ پیمان معروف ۱۹۷۵ الجزایر بود.

وزیران کابینه امیرعباس هویدا
ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ جمشید آموزگارانوشیروان پویانشجاع‌الدین شیخ‌الاسلام‌زاده بهداری
۲ عباس آراماَردشیر زاهدیعباسعلی خلعتبری امورخارجه
۳ عطاالله خسروانیعبدالمجید مجیدیامیر قاسم معینیمنوچهر آزمون کار و امور اجتماعی
۴ علینقی عالیخانیهوشنگ انصاری اقتصاد و دارایی
۵ اسماعیل ریاحیحسن زاهدیمنصور روحانی کشاورزی و منابع طبیعی
۶ حسن شالچیانجواد شهرستانیابراهیم فرحبخشیان راه و ترابری
۷ اسدالله صنیعیرضا عظیمی جنگ
۸ صفی اصفیاخداداد فرمانفرمايانعبدالمجید مجیدی وزیر ‬مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه
۹ جواد صدرمحمد سامجمشید آموزگارامیر قاسم معینی کشور
۱۰ باقر عاملیصادق احمدیغلامرضا کیانپور دادگستری
۱۱ هادی هدایتیفرخ‌رو پارسااحمد هوشنگ‌ شریفیمنوچهر گنجی آموزش‌ و پرورش
۱۲ غلامرضا نیک پیهوشنگ نهاوندیهمایون جابری انصاری مسکن و شهرسازی
۱۳ منصور روحانیایرج وحیدی آب و برق
۱۴ مهرداد پهلبد فرهنگ و هنر
۱۵ فتح‌الله ستودهکریم معتمدی پست و تلگراف
۱۶ نصرت الله معنيانجواد منصورهوشنگ انصاریمحمد سامحميد رهنماغلامرضا کیانپورکریم پاشا بهادری اطلاعات و جهانگردی
۱۷ مجید رهنماعبدالحسین سمیعیقاسم معتمدی علوم و آموزش عالی
۱۸ عبدالعظیم ولیانرضا صدقیانی تعاون و امور روستاها
۱۹ فریدون مهدوی بازرگانی
۲۰ فرخ نجم آبادی صنایع و معادن
۲۱ مهناز افخمی وزیر امور زنان
۲۲ هادی هدایتی وزیر مشاور و معاون اجرایی نخست‌وزیر
۲۳ سید ضیاءالدین شادمان وزیر مشاور و معاون پارلمانی نخست‌وزیر
۲۴ عبدالعظیم ولیان اصلاحات ارضی


عباسعلی خلعتبری سرانجام در ۲۲ فروردین ۱۳۵۸ به همراه جمعی دیگر از سران شاه در دادگاه انقلاب به ریاست صادق خلخالی محکوم به اعدام شد و این حکم در زندان قصر در همان زمان به اجرا درآمد. دلیل اصلی اعدام عباسعلی خلعتبری تهیه و امضای پیمان معروف ۱۹۷۵ الجزایر و نقش وی برای امضای قرارداد احداث نیروگاه اتمی بوشهر با این استدلال بود که ایران با وجود ذخایر عظیم نفت و گاز نیازی به نیروگاه اتمی ندارد و امضای این قرارداد مصداق تضییع بیت‌المال است.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]