جنتیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ژانتیل لغتی است که از لاتین استقراض شده و به معنی غیریهودی در کتاب مقدس است. لغت ژانتیل در فرانسوی ( و مشابهاً انگلیسی) ترجمه لغت عبری گوی در عهد عتیق و لغت یونانی اتنوس در عهد جدید است. به صورت کلی معنی این لغت غیریهودی است. استفاده از این لغت بحث برانگیز است زیرا بعضی بر این عقیده هستند که نظر یهودیان نسبت به ژانتیلها دارای دید منفی است. از این رو بعضی به جای این لغت فقط از غیر یهود استفاده میکنند. [۱]

در کتاب مقدس[ویرایش]

در ترجمه های انگلیسی کتاب مقدس معمولاً این لغت به عنوان ترجمه لغت گوی یا گویم به کار میرود. معمولاً چون غیر از یهودیان بقیه اقوام در اطراف آنان بت پرست بودند، نظر عهد عتیق نسبت به ژانتیلها بسیار منفی است. مثلاً چون همیشه خطر نابودی از طرف کنعانیهای بت پرست وجود داشت، نباید در مورد آنها هیچ رحمی اعمال میشد و ازدواج با آنها ممنوع بود.

در اوائل مسیحیت این بحث بین مسیحیان اولیه وجود داشت که آیا آنها باید تعلیمات عیسی مسیح را بین خود نگه دارند و یا آنرا در بین ژانتیلها نیز گسترش دهند. نظر حواریون از جمله پطرس این بود که مسیحیت باید به طور کامل در چهارچوب قوانین یهودی باقی بماند و ختنه شدن مسیحیان لازم است. ولیکن شائول طرسوسی عقیده داشت که ختنه شدن برای رستگاری لازم نیست. از این رو معمولاً از پولس به عنوان پیغامبر ژانتیلها یاد میشود. [۲]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]