طاجین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Tajine.JPG
طاجین مغربی.

طاجین (انگلیسی:Tajine) که از واژهٔ تابه در زبان فارسی مشتق شده[۱] نام ظرف و غذای مخصوص این ظرف است که درکشورهای شمال آفریقا بخصوص مراکش (مغرب) و تونس استفاده زیادی دارد. ظرف معمولاً از سفال پخته شده و سرامیک مقاوم به حرارت تولید می‌گردد و از دو قسمت تشکیل شده‌است: قسمت کف یابشقاب که لبه کوتاهی دارد و قسمت سرپوش که مخروطی و بلند است در بعضی از انواع آن درانتهای مخروط سوراخی تعبیه شده‌است. کل ظرف، لعاب سرامیک داده شده و بعضی از انواع آن دارای نقش و نگار است.

در انواع جدیدی که در اروپا از آن ساخته شده بشقاب آن را از جنس فلز تهیه کرده‌اند تا استفاده آن مستقیم روی شعله گاز یا اجاق برقی امکان‌پذیر گردد.

انواع[ویرایش]

برحسب شکل ظاهری و نیز نوع غذائی که در آن پخته می‌شود دو نوع متمایز دارد:

  • طاجین مراکشی (مغربی)

معمول برای پختن غذای گوشتی از طاجین استفاده می‌شود. انتهای قسمت مخروطی باز است و برای کنترل وضع پخت یا اضافه کردن آب یا ادویه بکار می‌رود. طاجین را روی اجاق مخصوص خود که با ذغال روشن شده در حرارت کم و طولانی می‌پزند.[۲] طاجین مغربی شامل گوشت مرغ یا بره همراه با ادویه میوه خشک شده و خرما می‌باشد. بطور کلی از انواع گوشت در پخت طاجین استفاده می‌گردد. گاهی از گوشت بوقلمون نیز استفاده می‌شود.[۳]

  • طاجین تونسی

طاجین تونسی با نوع مغربی آن کمی متفاوت است و از سبزیها و پیاز و سیب زمینی بیشتر استفاده می‌شود و بعداً زپختن برگردانده می‌شود و دوطرف آن سرخ می‌گردد و در ظرف جداگانه سرو می‌شود.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. «لغت‌نامه دهخدا». 
  2. Paula Wolfert. "Recipe for Moroccan Tajine *Broken Link*". Archived from the original on 2008-04-02. Retrieved 2008-04-27. 
  3. Madame Guinaudeau, Traditional Moroccan Cooking, (Serif, London, 2004).
  4. Paula Wolfert. "Recipe for Tunisian Tajine". Retrieved 2008-04-18.