اختلال دوقطبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو


اختلال دوقطبی (به انگلیسی: Bipolar disorder) (یا شیدایی‌ ـ افسردگی‌) نوعی اختلال خلقی و یک بیماری روانی است. افراد مبتلا به این بیماری دچار تغییرات شدید خلق می‌شوند. اختلال دو قطبی به صورت معمول در آخر دوره نوجوانی یا اوائل دوره بزرگسالی تظاهر پیدا می‌کند.

دوره‌های شیدایی از چند روز تا چند ماه به طول می‌انجامند ومعمولاً به طور ناگهانی به پایان می‌رسند و خلق شیدای پیشین شخص برعکس می‌شوند. دورهٔ افسردگی بعدی معمولاً سه برابر طولانی تر از دورهٔ شیدایی است.

فهرست مندرجات

[ویرایش] نشانه‌ها

[ویرایش] خلق بالا:شیدایی

گاهی اوقات این افراد حالتی به نام شیدایی را تجربه می‌کنند. این بیماران ممکن است ناگهان از اوج شادی و خوشحالی به اوج غم و اندوه فرو روند و ارتباطی‌ بین‌ خُلق‌ بیمار و آنچه‌ که‌ واقعاً در زندگی‌ بیمار رخ‌ می‌دهد وجود ندارد.

  • برخی از علایم ونشانه‌های این بیماری شامل موارد زیر می‌شود[۱]
  • بی‌قراری، افزایش انرﮊی و میزان فعالیت
  • خلق خیلی بالا واحساس نشاط شدید همراه با احساس خودبزرگ‌بینی
  • تحریک پذیری مفرط
  • صحبت کردن، مسابقه افکار، پریدن از موضوعی به موضوع دیگر با سرعت خیلی زیاد
  • عدم توانائی برای تمرکز، حواسپرتی
  • کاهش نیاز به خواب
  • اعتقادات غیر واقعی در مورد توانمندی‌ها و قدرت فرد
  • قضاوت ضعیف
  • ولخرجی
  • رفتار متفاوت از حالت معمول که مدتی طولانی ادامه داشته‌است
  • افزایش تمایلات جنسی
  • سوء مصرف داروها، الکل و داروهای محرک
  • رفتارهای اغواگرانه، مداخله جویانه، و پرخاشگرانه

[ویرایش] خلق پایین: افسردگی

افسردگی پس از تغییر خلق شیدا در این بیماران ایجاد می‌شود.

[ویرایش] بیماران مشهور

از افراد مشهور مبتلا به این بیماری می‌توان ونسان ونگوگ، لودویگ ون بتهوون، ناپلئون بناپارت، ارنست همینگوی، وینستون چرچیل، آیزاک نیوتن را نام برد، چرچیل این بیماری را سگ سیاه می‌نامید.[۲]

[ویرایش] منبع

  1. تعریف اختلال دوقطبی و نشانه‌هاوبگاه انجمن روانپزشکان ایران
  2. بیماری دو قطبی شخصیت‌های مشهور وبگاه آفتاب برگرفته از روزنامه سلامت

این نوشتار مربوط به دانش پزشکی، خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.