فاطمه معصومه
| فاطمه | |
|---|---|
گنبد فاطمه معصومه در قم، ایران |
|
| نقش | امامزاده ، خواهر امام رضا(ع) ، دختر امام موسی کاظم(ع) |
| نام | فاطمه |
| زادروز | تاریخ تولدش به طور دقیق مشخص نیست، ولی کتاب «مستدرک سفینه» تاریخ تولدش را روز ۱ ذیقعده سال ۱۷۳ بیان کرده[۱] |
| زادگاه | مدینه[۲] |
| درگذشت | ۱۰ ربیعالثانی سال ۲۰۱ قمری[۳][۴][۵][۶] |
| مدفن | پیکر او را در جایی که آن زمان به باغ بابلان مشهور بود به خاک سپردند که هم اکنون زیارتگاهی باشکوه مشهور به حرم حضرت معصومه در قم است. |
| لقب(ها) | معصومه(س) ، حضرت معصومه(س) |
| پدر | امام موسی کاظم(ع) |
| مادر | ام البنین نجمه |
| طول عمر | ۲۸ سال |
مختصات: ۴۴٫۳۶″ ۵۲′ ۵۰°شرقی ۳۰٫۳۶″ ۳۸′ ۳۴°شمالی / ۵۰٫۸۷۸۹۸۸۹غرب ۳۴٫۶۴۱۷۶۶۷جنوب
فاطمه معصومه، دختر موسی بن جعفر (هفتمین امام شیعه) و نجمه خاتون است. وی از شخصیتهای مورد احترام شیعیان است و آرامگاهش در شهر قم در ایران است.
محتویات |
زادروز [ویرایش]
تاریخ تولدش به طور دقیق مشخص نیست، ولی کتاب «مستدرک سفینه» تاریخ تولد او را طبق اسناد به دست آمده، در روز ۱ ذیقعده سال ۱۷۳ در شهر مدینه نوشتهاست.[۷]
سفر به ایران [ویرایش]
پس از آن که مامون خلیفه وقت، برادر فاطمه معصومه، علی بن موسی الرضا، را در سال ۲۰۰، از مدینه به مرو خواند، فاطمه معصومه همچون تعدادی از علویان، درسال ۲۰۱ هجری به ایران روی آورد. وقتی که به ساوه رسید، بیمار شد[۸]. در ساوه از همراهان خود پرسید که تا قُم چقدر فاصلهاست؟ گفتند که نزدیک است.گفت:مرا به شهر قم ببرید، زیرا از پدرم شنیدم که میفرمود: شهر قم مرکز شیعیان ما است.
پسران سعد اشعری که از شیعیان برجسته بودند و نیز دیگر بزرگان شهر قم که از موضوع حرکت فاطمه معصومه به قم باخبر شده بودند، از وی استقبال باشکوهی به عمل آوردند[۹]. فاطمه معصومه به خانه موسی بن خزرج بن سعد اشعری وارد شد.
رحلت [ویرایش]
فاطمه معصومه تنها هفده روز در قم زنده ماند و پس از آن در سن ۲۸ سالگی، در حالی که هنوز ازدواج نکرده بود در ۱۰ ربیعالثانی سال ۲۰۱ قمری، درگذشت[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳]. پیکر او را در جایی که آن زمان به باغ بابلان مشهور بود به خاک سپردند که هم اکنون زیارتگاهی باشکوه مشهور به حرم حضرت معصومه است. پس از به پایان رسیدن مراسم دفن، موسی بن الخزرج سایبانی از حصیر و بوریا بر قبر او ساخت و این سایبان بر قرار بود تا زمانی که زینب دختر محمد بن علی جواد (امام نهم شیعه)، بر آن گنبدی بنا کرد.
زیارت [ویرایش]
زیارت آرامگاه فاطمه معصومه به شیعیان سفارش شدهاست. برای نمونه علی بن موسی الرضا در این خصوص گفتهاست:
کسی که مرقد مطهر حضرت معصومه را با دانایی و معرفت به حق او، زیارت کند، سزاوار بهشت میشود.
احادیثی در رابطه او [ویرایش]
- جعفر صادق گفتهاست:
ان للّه حرماً و هو مکه ألا انَّ لرسول اللّه حرماً و هو المدینة ألا وان لامیرالمؤمنین علیه السلام حرماً و هو الکوفه الا و انَّ قم الکوفة الصغیرة ألا ان للجنة ثمانیه ابواب ثلاثه منها الی قم تقبض فیها امراة من ولدی اسمها فاطمه بنت موسی علیهاالسلام و تدخل بشفاعتها شیعتی الجنة با جمعهم (معنی:خداوند حرمی دارد که مکهاست پیامبر حرمی دارد و آن مدینهاست و حضرت علی حرمی دارد و آن کوفهاست و قم کوفه کوچک است که از ۸ درب بهشت سه درب آن به قم باز میشود - زنی از فرزندان من در قم از دنیا میرود که اسمش فاطمه دختر موسی است و به شفاعت او همه شیعیان من وارد بهشت میشوند)[۱۴]
الّا انَّ حرمی و حرم ولدی بعدی قم(معنی:آگاه باشید که حرم من و حرم فرزندان بعد از من قم است)[۱۶]
حدیثی نقل شده از او [ویرایش]
فاطمه معصومه این روایت را از دختر جعفر صادق نقل میکند که سلسله سندش در نهایت به فاطمه زهرا میرسد.
- فاطمه زهرا، دختر محمد گفتهاست:
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ مستدرک سفینه، شیخ علی نمازی، ج ۸، ص ۲۵۷.
- ↑ مستدرک سفینه، شیخ علی نمازی، ج ۸، ص ۲۵۷.
- ↑ تاریخ قم، حسن قمی، چ قم، ص ۲۱۳
- ↑ بحار الانوار، ج ۴۸، ص ۲۹۰
- ↑ اعیان الشیعه، چ بیروت، ج ۸، ص ۳۹۱
- ↑ انوار المشعشعین، ج ۱، ص ۲۰۸.
- ↑ مستدرک سفینه، شیخ علی نمازی، ج ۸، ص ۲۵۷.
- ↑ کتاب قم، چاپخانه مجلس، تهران، ص ۲۱۳.
- ↑ راهنمای زائر، انتشارات زائر (آستانه مقدس قم)، ۱۳۸۵
- ↑ تاریخ قم، حسن قمی، چ قم، ص ۲۱۳
- ↑ بحار الانوار، ج ۴۸، ص ۲۹۰
- ↑ اعیان الشیعه، چ بیروت، ج ۸، ص ۳۹۱
- ↑ انوار المشعشعین، ج ۱، ص ۲۰۸.
- ↑ بحار ج ۴۸ صفحه ۳۰۷
- ↑ زبدة التصانیف، ج ۶، ص ۱۵۹، به نقل از کریمه اهل بیت، ص ۳
- ↑ بحار ج ۶۰ صفحه ۲۱۶
- ↑ عوالم العلوم، ج ٢١، ص ٣۵٣ به نقل از اسنى المطالب ص ۴٩ تا ص ۵١. این روایت مدارک دیگرى هم دارد که در شرح مفصّل به آن پرداختهایم.
پیوند به بیرون [ویرایش]
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- راهنمای زائر، انتشارات زائر (آستانه مقدس قم)، ۱۳۸۵
- چهل حدیث پیرامون فضیلت قم و اهل قم، دکتر سید جعفر طباطبائی امیری، انتشارات زائر (آستانه مقدس قم)،
۱۳۸۴
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||