فضل بن شاذان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابومحمّد، فضل بن شاذان أزْدی از یاران علی ابن موسی امام هشتم شیعیان بود. فضل بن شاذان، ۱۸۰ جلد کتاب در دفاع از حریم تشیع نوشته، که یکی از آنها کتاب «الغیبة» پیرامون حجت بن حسن (مهدی) است. او عمری دراز یافت و در سال ۲۶۰ هجری قمری مرد. آرامگاه وی در نیشابور و همجوار بهشت فضل است.
[ویرایش] منبع
- «رجال»، شیخ طوسی، ص ۴۲۰
