قصر شیرین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: شرقی′۳۵°۴۵ شمالی′۳۱°۳۴ / ۴۵٫۵۸۳غرب ۳۴٫۵۱۷جنوب / -۴۵٫۵۸۳;-۳۴٫۵۱۷

قصر شیرین
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان کرمانشاه
شهرستان قصر شیرین
بخش مرکزی
مردم
جمعیت ۱۵٬۴۳۷ نفر[۱]
زبان‌ گفتاری کردی[۲]
مذهب اهل حق، شیعه
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۳۳۳ متر

قصر شیرین یکی از شهرهای استان کرمانشاه در غرب ایران است.

این شهر مرکز بخش مرکزی شهرستان قصر شیرین است و در نزدیکی مرز عراق قرار گرفته‌است.

شهر قصرشیرین مرکز شهرستان قصرشیرین یکی از شهرستان‌های مرزی استان کرمانشاه است که در ۱۶۶ کیلومتری غرب شهر کرمانشاه واقع شده‌است. این شهر بین طول جغرافیایی ۴۵ درجه و ۳۵ دقیقه شرقی و عرض ۳۴ درجه و ۳۱ دقیقه شمالی قرار دارد که ارتفاع آن از سطح دریا ۳۳۳ متر می‌باشد.

محتویات

مشخصات کلی [ویرایش]

قصر شیرین به دلیل نخل‌های بلند و همچنین محصولات متنوع کشاورزی مورد توجه بوده‌است. این شهر از دیرباز مکانی برای هم زیستی اقوام و مذاهب مختلف ازقبیل(شیعه سنی یهودی زرتشتی اهل حق)بوده‌است. لازم به ذکر است در اطراف قصر شیرین منابع نفت نیز وجود دارد.

وجه تسمیه [ویرایش]

علت نامگذاری این ناحیه به قصر شیرین، احداث کاخی برای شیرین همسر مسیحی خسرو پرویز در این محل بوده‌است.

قصر شیرین در زمان باستان [ویرایش]

قصر شیرین از شهرهای قدیمی و تاریخی استان است و بنای آن را در آثار تاریخی و ادبی به خسرو پرویز نسبت می‌دهند وی در زمان پادشاهیش باغی وسیع با قصرهایی دلپذیر که متناسب با آب و هوای زمستان این ناحیه بود در این شهر بنا نهاد. پس از حمله تازیان به ایران قصرهای خسرو پرویز به کلی ویران گشت. تا سال ۱۲۷۰. ق، قصرشیرین قصبه کوچکی بیش نبود.

مشخصات و ویژگی‌های عمارت خسرو [ویرایش]

در کتاب تاریخ ایران نوشته ژنرال سرپرسی سایکس در مورد عمارت خسرو آمده:"عمارت خسرو یا کاخ خسرو در قصرشیرین در سمت غربی دامنه‌های زاگرس واقع و تاریخش از آغاز سده هفتم میلادی است. کاخ نامبرده در پارکی که محیط آن شش هزار متر می‌باشد بنا شده‌است. در بعضی جاها ایوانش هنوز نمودار است و آن شش متر و نیم ارتفاع دارد. در این نزهتگاه وسیع امروزه به جز ریشه‌های درختان خرما و انار چیز دیگر دیده نمی‌شود. ولیکن نویسندگان عرب شرح زیباییهای این باغ و شماره جانوران نادر و کمیابی را که در آن آزاد می‌گشتند را به تفضیل نوشته‌اند. این کاخ مجلل که شعاع برکه آب مصنوعی جلو آن چشمها را خیره می‌نمود در طول شرقی و غربی بنا شده و دارای ۳۴۲ متر طول و در عریض‌ترین نقطه دارای ۱۷۸ متر عرض بوده‌است. در سمت شرقی عمارت پلکانی دو ردیف وجود دارد که منتهی به ایوانی می‌شد که ۹۹ متر پهنا داشته‌است. در این ایوان اتاقهای مسقف طاقی چندی قرار داشته که سه طاق آن مدخل یک دهلیز طویل را تشکیل می‌دادند و اتاقهای متعدد دیگر هم به این دهلیز راه داشته‌اند. مدخل اصلی این عمارت از همان پلکان فوق و از وسط ایوان به یک سرازیری می‌گذشت که با ۲۴ ستون آرایش یافته بود و از آنجا به عمارت خصوصی شاهنشاه داخل می‌شدند. اولین تالار بزرگ و وسیع این کاخ به سه راهرو تقسیم شده و منتهی به اتاق مربع شکلی می‌شده‌است و بعد از آنجا به اتاقهای دیگری داخل می‌شدند و ایوان مسقفی نیز در مرکز حیاط دیده می‌شود. اتاقهای پادشاه(نظیر آنچه در تخت جمشید است)دارای سقف چوبی است بر خلاف اتاقهای دیگر که عمدتاً طاقی بودند. مصالح و موادی که در این ساختمان بکار رفته‌اند از سنگ‌های آهکی کاخ هنی فشی پست تر می‌باشد. ستونها از آجرتراش و با گچ اندود شده و در این قسمت هم با مواد کاخهای مجلل هنی فشی تفاوت کلی دارد.

قصر شیرین و جنگ [ویرایش]

اثر به جا مانده از بنای تاریخی مربوط به ۱۱۰ تا ۱۲۰ سال پیش در شهر قصرشیرین که در زمان جنگ هشت ساله ایران و عراق نابود شد.

با آغاز جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹ قصر شیرین نخستین شهر از ایران بود که توسط ارتش بعث عراق تسخیر شد. ارتش عراق با ورود به شهر به تخریب شهر پرداخت، چنانکه تمامی ساختمان‌های شهر در مدت کوتاهی ویران گشت و تنها یک ساختمان باقی‌ماند که به عنوان مقر نیروهای بعثی مورد استفاده قرار می‌گرفت. آثار تاریخی شهر نیز همگی مورد تخریب قرار گرفتند. پس از پایان جنگ در سال ۱۳۶۷ اهالی شهر مجدداً به بازسازی شهر پرداختند و شهر را از نو بنا کردند. همچنین تعدادی از مردمان قصرشیرین در شهرستان ایوان غرب ساکن می‌باشند.

مراکز دیدنی [ویرایش]

جستارهای وابسته [ویرایش]

نگارخانه [ویرایش]

بیرون [ویرایش]

نخستین باغ کاکتوس با هدف تولید علوفه دامی در ایران نیز در سال ۱۳۸۷ خورشیدی در قصر شرین ایجاد شد.[۳]

پیوند به بیرون [ویرایش]

منابع [ویرایش]

مختصات و ارتفاع [شهر باستانی قصر شیرین تالیف نریمان سبحانی]

  1. درگاه ملی آمار ایران بازدید در تاریخ ۳۱ آگوست ۲۰۱۰
  2. «فرمانداری شهرستان قصرشیرین». پورتال استان کرمانشاه. بازبینی‌شده در ۳۱ آگوست ۲۰۱۰. 
  3. ایرنا، بازدید: فوریه ۲۰۰۹.