محمد محمدی اشتهاردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد محمدی اشتهاردی
زادروز ۱ بهمن، ۱۳۲۳
اشتهارد
درگذشت ۲۸ آذر، ۱۳۸۵ (۶۱ سال)
قم
آرامگاه قبرستان شیخان قم
ملیت ایرانی
مذهب شیعه
فرزندان مجید، روح اله، معصومه، نجمه
وبگاه
www.mohammadieshtehardi.com

محمد ملامحمدی مشهور به محمد محمدی اشتهاردی (۱ بهمن، ۱۳۲۳ اشتهارد - ۲۸ آذر، ۱۳۸۵ قم) مفسر قرآن، نویسنده حوزه علمیه قم بود. وی همچنین از اعضای اصلی تفسیر نمونه قرآن بوده‌است.

تحصیلات[ویرایش]

در کودکی، نخست به مکتب‌خانه برای یادگرفتن روخوانی قرآن، سپس به دبستان رفت و در کلاس پنجم در تعطیلات تابستانی به حوزه علمیه اشتهارد که از چند نفر محدود در حسینیه محل، تشکیل می‌شد جذب شد لذا دبستان را رها کرده و به تحصیل ادبیّات علوم حوزوی مشغول شد.

آغاز طلبگي

محمدی اشتهاردی کتاب سیوطی را می‌خواند، که در سال ۱۳۳۸ به قم برای ادامهٔ تحصیل مهاجرت نمود. قبل از ازدواج نخست در مدرسه‌ستیه، سپس در مدرسه‌حجتیه و مدرسه‌خان و مدرسه‌فیضیه مسکن گزید. دوره سطح را بیش‌تر توسط حسین شب‌زنده‌دار جهرمی، غلامرضا صلواتی، علی‌پناه اشتهاردی، علی مشکینی و ناصر مکارم شیرازی خواند و چند سال در درس خارج در کلاس هاشم آملی‌وناصر مکارم شیرازی، وسیدمحمدرضا گلپایگانی شرکت نمود. بخشی از منظومهٔ سبزواری و فلسفه را در محضر جعفر سبحانی، و مهدی حائری و بخشی از علوم روز را در کلاس محمد محقق‌لاهیجی (نماینده آیت‌الله بروجردی در آلمان) آموخت. همچنین در درس تفسیر خزعلی نیز شرکت نمود .

نویسندگی[ویرایش]

در جلسه تفسیر نمونه همراه آیت الله مکارم شیرازی و دیگر اعضا

حضور در کلاسهای تفسیر میرزا ابوالفضل زاهدی سبب گرایش وی به نویسندگی گردید. چندی بعد کتابی پیرامون بلال حبشی در سال ۱۳۴۶ نوشت. سپس در سال ۱۳۴۷ کتاب پندهای جاویدان را نوشت و این آغازی شد که تا پایان عمر خویش بیش از ۲۵۰ اثر را به رشته تحریر درآورد. همچنین در تفسیر نمونه و تفسیر پیام قرآن مشارکت نمود.[۱][۲]

درگذشت[ویرایش]

نماز بر پيكر اشتهاردی در مقبره معصومه، قم

محمدی اشتهاردی در سال ۱۳۵۲ در یک سانحه رانندگی دچار چندین شکستگی می‌گردد. همچنین ۸ سال بعد سکته مغزی عوارض متفاوت تری برایش ایجاد کرد که ناچار برای مداوا و جراحی مغز و اعصاب رهسپار آلمان شد. این مساله باعث کم تحرکی او شد لذا در سال ۱۳۸۲ درگیر بیماری سرطان روده شده و با وجود تحمل ۲ جراحی و ۳ دوره شیمی‌درمانی، در نهایت در ۲۸ آذر ۱۳۸۵ درگذشت و در قبرستان شیخان قم دفن شد.

مهمترین آثار[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]


[رده:عالمان شیعه]]