موسی مبرقع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امامزاده
موسی مبرقع
نام موسی مبرقع
کنیه ابواحمد
ابوجعفر
زادروز حدود ۲۱۴ قمری ۲۰۷ خورشیدی
زادگاه مدینه
درگذشت سه‌شنبه
۲۲ ربیع‌الثانی ۲۹۶
۲ بهمن ۲۸۷
مدفن چهل‌اختران قم
محل زندگی مدینه، کوفه، قم، کاشان،
پدر امام جواد
مادر سمانه مغربیه
فرزند(ان) محمد
احمد
...
طول عمر حدود ۸۵ سال

ابواحمد موسی مبرقع‌ (۲۱۴ ه. ق (حدود ۲۰۷ خورشیدی) مدینه-۲۹۶ ه. ق برابر ۲۸۷ خورشیدی قم) فرزند امام نهم شیعیان جوادالائمه[۱] و برادر تنی امام هادی[۲] بود.[۳]

وی در سن چهل سالگی از مدینه به قم مهاجرت نمود و تا پایان عمر در آنجا ساکن بود. وی جد سادات برقعی، رضایی، ابن الرضایی، تقوی، نقوی و رضوی، ریضوی است. نسب بسیاری از سادات هند و پاکستان به ایشان می‌رسد. وی پس از امام هادی متولی موقوفات امام جواد بود.

وی در دوران حیات در قم مورد تکریم بزرگان و مردم شهر بود و پس از درگذشت عباس بن عمرو غنوی حاکم قم بر پیکر وی نماز خواند. مزار وی که در محله چهل اختران قم واقع است، از آن هنگام تا کنون مورد احترام مومنین است.

نام‌گذاری[ویرایش]

وی به صورتش روبنده (برقع) می‌انداخته برای همین لقب «مبرقع» (روبنده‌پوش) را به او داده‌اند.

برخی گفته‌اند رخساره‌اش بسیار زیبا بوده‌است و برای این‌که در کوچه به او ننگرند روبنده می‌انداخته‌اند.[۴] گروهی نیز گفته‌اند روی را می‌پوشیده تا در قم نشناسندش، برای همین بزرگان عرب قم برایش نامه نوشتند که از قم برود.[۵]

آرامگاه[ویرایش]

مقبره او در چهل‌اختران قم در کنار احمد بن محمد بن احمد بن موسی نتیجه‌اش است. مزار وی از مزارات مورد توجه شیعیان جهان است و از علمایی همچون آیت الله بهجت مکررا به زیارت این امازاده می‌رفتند.[۶][۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع‌ها و پی‌نوشت[ویرایش]

  1. امین عاملی، سید محسن. اعیان الشیعه. ج. ۱۰. بیروت: دار التعارف، ۱۴۰۶ ه. ق. 
  2. قمی، شیخ عباط. منتهی الآمال. چاپ دوم. مقدس، ۱۳۷۹. ۱۲۳۵. 
  3. «زندگینامه احمد بن موسی». خبرگزاری مهر, 1390/04/29. بازبینی‌شده در 08 دسامبر 2011. 
  4. صلواتی، فضل‌الله. تحلیلی از زندگانی و دوران امام محمد تقی (ع). اطلاعات، ۱۳۸۴. ۴۵۱. 
  5. ناصرالشریعه، محمدحسین. تاریخ قم. چاپ نخست. رهنمون، ۱۳۸۳. ۲۰۱. 
  6. «آیت‌الله بهجت به زیارت کدام امامزاده می‌رفت». فارس. بازبینی‌شده در ۰۹ آوریل ۲۰۱۳. 
  7. امین عاملی, سید محسن. اعیان الشیعه. ج. 10. بیروت: دار التعارف, 1406 ه. ق. 195.  به نقل از «شجرهٔ طیبه»
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Musa al Mubarraqa»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲/۸/۲۰۱۱).