حکیمه خاتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حکیمه دختر محمد تقی، امام نهم شیعیان (به عربی: حکیمه بنت محمد الجواد) معروف به حکیمه خاتون از این جهت که راوی احادیث و روایات است، در تاریخ شیعه حائز اهمیت است. از جمله مهم‌ترین روایت او مربوط به تولد و غیبت حجت بن الحسن است که به صورت زیر می‌توان تقسیم‌بندی کرد:

۱. روایات درباره نرجس خاتون ؛مادر حجت بن الحسن،
۲. روایات درباره تولد حجت بن الحسن،
۳. روایات درباره امامت حجت بن الحسن

او در تاریخ دهه دوم قرن سوم قمری یعنی مابین سال‌های ۲۱۳ ـ ۲۱۹ قمری متولد شده‌است. پدرش محمد بن علی الجواد، برادر بزرگش علی بن محمد الهادی و مادرشان سمانه مغربیه می‌باشد. شوهر حکیمه خاتون در منابع ابوعلی حسن بن‌علی مرعش بن‌عبیدالله بن‌ابی‌الحسن محمد اکبر بن‌محمد حسن بن‌حسین اصغر بن‌امام سجاد بیان شده‌است. ثمره ازدواج حکیمه خاتون سه فرزند به نام‌های، حسین، زید و حمزه بود و در کتاب الفخری فی أنساب الطالبین آمده‌است که حسن بن علی مرعش، اولاد و اعقابی در ری وقزوین دارد.

اهل تشیع برای او به فضیلت و جایگاه خاصی معتقد است از جمله علامه مجلسی در بحارالأنوار می‌نویسد:

همانا در این بقعه شریف قبری است منسوب به نجیبه کریمه، عالمه فاضله، نقیه رضیه، حکیمه بنت ابوجعفر جواد الأئمه علیه السلام. کسی که محرم اسرار اهل‌بیت علیهم السلام بود و مادر حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه در محضر او معارف دینیه را آموخت، در هنگام ولادت حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه حاضر بود و بارها به محضرش رسیده و آن حضرت را زیارت می‌نمود، پس از شهادت امام حسن عسکری علیه السلام از سفراء و ابواب امام زمان عجل الله تعالی فرجه به شمار می‌رفت، عرایض مردم را به خدمت آن حضرت می‌رسانید و توقیعات شریفه را از ناحیه مقدسه گرفته و به صاحبانش تحویل می‌داد و اول کسی بود که امام عصر عجل الله تعالی فرجه را بوسید. از ویژگی‌های منحصر به فرد این بانوی عظیم‌الشأن درک کردن محضر چهار امام معصوم علیهم السلام بوده‌است و ممتاز بودن ایشان در میان دختران امام جواد علیه السلام به وفور علم و فضل.

منابع متقدم درباره سال درگذشت حکیمه خاتون اشاره‌ای نکرده‌اند و در منابع متأخر درگذشت او را در سال ۲۷۴ قمری و محل دفن او را سامرا و حرم عسکریین ذکر کرده‌اند.

منابع[ویرایش]

پیوندها[ویرایش]