کنگاور
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مختصات: شرقی′۹۶°۴۷ شمالی′۵۰°۳۴ / ۴۸٫۶غرب ۳۴٫۸۳۳جنوب
| کنگاور | |
|---|---|
 |
|
| کشور |  ایران |
| استان | کرمانشاه |
| شهرستان | کنگاور |
| بخش | مرکزی |
| نام(های) قدیمی | قصرالصوص |
| مردم | |
| جمعیت | ۵۳،۴۴۹ نفر در سال ۱۳۹۰ [۱] |
| زبان گفتاری | کردی کلهری ، لکی |
| مذهب | شیعه |
| جغرافیای طبیعی | |
| مساحت | 884000 متر مربع |
| ارتفاع از سطح دریا | ۱۴۵۷ متر |
| وبگاه | کنگاور شهر تمدن و تدین |
کنگاور نام شهری در استان کرمانشاه است که در شرقیترین قسمت این استان قرار گرفته و مرکز بخش مرکزی شهرستان کنگاور است. معبد آناهیتا دومین بنای سنگی پس از تخت جمشید در ایران میباشد که در شهر کنگاور قرار دارد.[نیازمند منبع]
محتویات |
پیشینه [ویرایش]
- حکومت این شهر در زمان قاجار به ساریاصلان سپرده شد. عمارت ساریاصلان در مرکز شهر کنگاور همچنان پا بر جا است.
- گویش مردم کنگاور متنوع بوده و اکثرآنها به زبان لکی تکلم میکنند [۲].
نگارخانه [ویرایش]
-
برخورد با راهزنان در کنگاور در سال ۱۸۲۹ (میلادی)
پانویس [ویرایش]
- ↑ «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینیشده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ کتاب سبز (بانک اطلاعات استان کرمانشاه)، سید ضیاء الدین خرمشاهی، کانون تبلیغاتی دالاهو، دی ۱۳۷۵، صفحه ۴۶۸
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ایرانویچ، دکتر بهرام فره وشی، انتشارات دانشگاه تهران
- لغت نامه دهخدا، عتی اکبر دهخدا
- دیار شهریاران، دکتر احمد اقتداری، انجمن آثار ملی، صص ۹۷۹- ۹۹۳ – ۹۹۶ – ۱۰۱۸
- جستار درباره مهر و میترا، محمد مقدم، هیرمند، صص۲۹ - ۳۰
- برهان قاطع، محمدحسین بن خلف تبریزی
- اوستا، آبان یشت، کردههای ۱۰۱ - ۱۰۲و۶۴ – ۷۸ - ۱۲۶ تا ۱۲۹و۱۲۳ و ۱۹۸و۱۱- ۱۳ – ۲۰
- خاتون هفت قلعه، دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی
- معجم البلدان نوشته: یاقوت حموی
- مختصات و ارتفاع
- اطلس گیتاشناسی استانهای ایران، تهران: ۱۳۸۳.
پیوند به بیرون [ویرایش]
|
||||||||||||||||||||
