ایوبیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Ayyubid dynasty
ایوبیان

 

 

۱۱۷۱۱۳۴۱

پرچم

ایوبیان در سال 1188
ایوبیان در سال 1188
پایتخت قاهره (1174–1250)
زبان‌(ها) عربی

کردی

دین اسلام سنی
دولت سلطان (کنفدراسیون اصالت)
سلطان
 - 1174–1193 صلاح الدین
تاریخچه
 - تأسیس ۱۱۷۱
 - انقراض ۱۳۴۱
مساحت ۳٬۷۵۰٬۰۰۰کیلومترمربع (۱٬۴۴۷٬۸۸۳مایل‌مربع)
جمعیت
 -  حدود ۱۱۹۰ ۷٬۲۰۰٬۰۰۰ 
یکای پول دینار
امروزه بخشی از  مصر
 عراق
 اسرائیل
 اردن
 لبنان
 لیبی
 فلسطین
 عربستان سعودی
 سودان
 سوریه
 تونس
 ترکیه
 یمن

ایوبیان دودمانی کرد بودند که توسط صلاح الدین ایوبی به مرکزیت مصر ایجاد شد. این سلسله در طول قرون 12 و 13 میلادی بر بخش عظمی از خاورمیانه حکم می راند. این سلسله پس از دودمان فاطمیان و زنگیان به حکومت رسید و دست به فتوحات گسترده ای در سراسر خاورمیانه زد و در نهایت صلاح الدین با شکست پادشاهی اورشلیم در جنگ حطین سرزمین های مقدس را ضمیمه خاک ایوبیان کرد.

سقوط[ویرایش]

مهمترین دلیل سقوط ایوبیان حمله مغولان بود اما ظهور ممالیک و سقوط حلب هم تاثیرات زیادی بر آن گذاشت.

فرمانروایان ایوبی[ویرایش]

صلاح الدین ایوبی، بنیان گذار سلطنت ایوبیان
سلطان صلاح الدین ایوبی 1174–1193
سلطان عثمان العزیز 1193–1198
سلطان نصیر الدین محمد 1198–1200
سلطان سیف الدین ابوبکر اول 1200–1218
سلطان کمیل 1218–1238
سلطان سیف الدین ابوبکر دوم 1238–1240
سلطان صالح ایوب 1240–1249
سلطان معظم توران شاه 1249–1250
ملکه شجر الدر 1250–1254
سلطان اشرف موسی (تشریفاتی) 1250–1254

شاخه‌های بعدی ایوبیان[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای عربی.