ابن همماه رامشی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| دانشمند مسلمان سده چهارم هجری |
|
|---|---|
| نام: | محمد بن احمد رامشی نیشابوری |
| عنوان: | ابن همهاه رامشی |
| زادروز: | ۴۰۴ هجری ۱۰۱۳-۱۰۱۴میلادی |
| درگذشت: | جمادی الاولی ۴۸۹ هجری ۱۰۹۶ میلادی |
| منطقه: | نیشابور، حلب، دمشق، قاهره |
| مذهب: | سنی شافعی |
| زمینههای فعالیت: | حدیث، قرائت، ادبیات عربی و شعر |
| تأثیرگذاران: | ابوالعلاء معری |
ابونصر محمد رامشی نیشابوری (به عربی: محمد بن محمد بن أحمدابن هَمیماه أبو نصر الرامُشیُّ النیسابوری) شناخته شده به ابن همماه رامشی دانشمند، زبان و ادب شناس، عالم نحو، شاعر تازی گوی و حدیث شناس و قاری قرآن در سده پنجم هجری قمری بودهاست.
ابن همهاه ادبیات را از ابوالعلاء معری آموخت و به طلب حدیث سفرها کرد و از اصحاب اصم و دیگران حدیث شنید.
نمونهای از اشعار وی در «معجم الادباء» آمدهاست.
[ویرایش] منابع
- تاریخ ادبیات عربی، نوشته عمر فروخ، جلد سوم، ص ۲۰۶ و ۲۰۷ انتشارات دارالعلم للملایین چاپ بیروت
- کتاب الوافی بالوفیات
- معجم الادبا ۴۵:۱۹
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
