جحظه برمکی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابوالحسن احمدبن جعفر شاعر، ادیب، موسیقیدان، نوازنده تنبور و خواننده ایرانیتبار برمکیان در دوران معتضد و مقتدر عباسی و گزارشگر معتبر اخبار نغمهسرایان دوران نخست عباسی است.
او مورد تأیید گذشته نگارها و نویسندگانی چون ابن خلکان که استعداد و استادی او را در رشتههای گوناگون و هنرها؛ ابن ندیم که شعر و خوانندگی و تحصیلات هنری او را؛ و خطیب بغدادی که او نیز خوانندگی جحظه را ستوده است، میباشد.
آثار [ویرایش]
ابن ندیم هفت اثر از جحظه بر شمرده است که نشان دهنده گوناگونی و گستردگی موضوعات و فنونی دارد که او در آنها چیرگی داشته است . این کتابها بر این پایه اند[۱]:
- الطبیخ
- فضائل السِّکباج
- المشاهدات
- ماشاهده من امرالمعتمد
- الندیم
- الطُنْبوریین: سرگذشت تنبور نوازان
- دیوان شعر
پانویس [ویرایش]
- ↑ دانشنامه جهان اسلام. سرواژه: جَحْظَه بَرمَکی
منابع [ویرایش]
- ستایشگر، مهدی. نام نامهٔ موسیقی ایران زمین جلد سوّم. چاپ اوّل. تهران: اطلاعات، ۱۳۷۶. ISBN 964-423-377-8(جلد ۳).