ماکس هورکهایمر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ماکس هورکهایمر
Max Horkheimer.jpg
هایدلبرگ، آوریل 1964 (در 70 سالگی)
شناسنامه
نام کامل ماکس هورکهایمر
مکتب نظریهٔ انتقادی
زادروز ۱۴ فوریه ۱۸۹۵
زادگاه اشتوتگارت، امپراتوری آلمان،
تاریخ مرگ ۷ ژوئیه ۱۹۷۳ میلادی (۷۸ سال)
محل مرگ نورنبرگ، آلمان غربی،

ماکس هورکهایمر (به آلمانی: Max Horkheimer) فیلسوف آلمانی و از اعضای مکتب فرانکفورت بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او در ۱۸۹۵ در خانوده‌ای یهودی در باواریا به دنیا آمد. در ۱۹۱۷ برای مدت کوتاهی به ارتش پیوست و دو سال بعد تحصیل روان‌شناسی و فلسفه را در مونیخ آغاز کرد. سپس به فرانکفورت رفت و زیر نظر هانس کورنلیوس تحصیلات خود را ادامه داد. در ۱۹۲۲ دکترای فلسفه گرفت و به مدت سه سال دستیار کورنلیوس بود و همان زمان بود که دوستی پایدار او با آدورنو آغاز شد. اواخر دههٔ بیست، هورکهایمر به ریاست انجمن پژوهش‌های اجتماعی فرانکفورت رسید و در ۱۹۳۳ با خیزش هیتلر همراه برخی دیگر از اعضا مجبور به مهاجرت شد: پاریس، ژنو و در پایان نیویورک. پس از جنگ، در ۱۹۴۹ به فرانکفورت بازگشت و انجمن پژوهش‌های اجتماعی فرانکفورت را از نو برپا کرد. هورکهایمر یکی از چهره‌های شاخص مکتب فرانکفورت و به ویژه نظریه انتقادی است. نظرات او تأثیرات عمیقی بر جنبش دانشجوییِ دهه ۱۹۶۰ در آلمان داشت.

از شاگردان برجسته او می‌توان به فیلسوف ایرانی معاصر، منوچهر جمالی اشاره کرد.[نیازمند منبع][۱]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

پانویس[ویرایش]