ماکس هورکهایمر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ماکس هورکهایمر
Max Horkheimer.jpg
هایدلبرگ، آوریل ۱۹۶۴ (در ۷۰ سالگی)
شناسنامه
نام کامل ماکس هورکهایمر
مکتب نظریهٔ انتقادی
زادروز ۱۴ فوریه ۱۸۹۵
زادگاه اشتوتگارت، امپراتوری آلمان،
تاریخ مرگ ۷ ژوئیه ۱۹۷۳ میلادی (۷۸ سال)
محل مرگ نورنبرگ، آلمان غربی،
مذهب یهود

ماکس هورکهایمر (به آلمانی: Max Horkheimer) فیلسوف آلمانی و از اعضای مکتب فرانکفورت بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او در ۱۸۹۵ در خانوده‌ای یهودی در باواریا به دنیا آمد. در ۱۹۱۷ برای مدت کوتاهی به ارتش پیوست و دو سال بعد تحصیل روان‌شناسی و فلسفه را در مونیخ آغاز کرد. سپس به فرانکفورت رفت و زیر نظر هانس کورنلیوس تحصیلات خود را ادامه داد. در ۱۹۲۲ دکترای فلسفه گرفت و به مدت سه سال دستیار کورنلیوس بود و همان زمان بود که دوستی پایدار او با آدورنو آغاز شد. اواخر دههٔ بیست، هورکهایمر به ریاست انجمن پژوهش‌های اجتماعی فرانکفورت رسید و در ۱۹۳۳ پس از به قدرت رسیدن هیتلر همراه برخی دیگر از اعضا مجبور به مهاجرت شد: پاریس، ژنو و در پایان نیویورک. پس از جنگ، در ۱۹۴۹ به فرانکفورت بازگشت و انجمن پژوهش‌های اجتماعی فرانکفورت را از نو برپا کرد. هورکهایمر یکی از چهره‌های شاخص مکتب فرانکفورت و به ویژه نظریه انتقادی است. نظرات او تأثیرات عمیقی بر جنبش دانشجوییِ دهه ۱۹۶۰ در آلمان داشت.

از شاگردان برجسته او می‌توان به فیلسوف ایرانی معاصر، منوچهر جمالی اشاره کرد.[۱]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

۱۳۷۶

پانویس[ویرایش]