فارسیهود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسیهود
Farsihud
زبان بومی در: اسرائیل، ایران
تعداد گویشوران
۶۰٬۰۰۰ در اسرائیل  (۱۹۹۵)e18
الفبای عبری
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۲ jpr
ایزو ۶۳۹-۳ jpr
گلاتولوگ jude1257[۱]

فارسیهود هم به گروهی از گویش‌های یهودی که یهودیان ایران به آن تکلم می‌کنند و هم به نوشته‌های فارسی با الفبای عبری اطلاق می‌شود. این نوشته ها به جز چند مورد از جمله ترجمه مزامیر داوود به زبان و خط پهلوی به زبان فارسی نو هستند. از جمله آثار ادبیات فارسیهود برگردان رستم و سهراب فردوسی، رباعیات خیام، دیوان حافظ، گلستان سعدی، فیه و مافیه مولوی، منطق الطیر عطار، هفت پیکر و خسرو و شیرین و لیلی و مجنون نظامی گنجوی و یوسف و زلیخا از جامی را می‌توان مورد اشاره قرار داد.

زبان فارسی-یهودی (به اختصار JP یا فارسیهود) اشاره به گروهی از زبان های مشترک یهودیان در ایران بزرگتر است در دوران هزاران ساله استفاده می گشته است.[۲] [۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Judeo-Persian". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. 
  2. Gindin، JUDEO-PERSIAN LANGUAGE، 132-139.
  3. مقدمه‌ای بر فارسی‌یهودی، نوشته تامار عیلام گیندین، در ایران‌نامه، دورهٔ جدید، سال ۱، شمارهٔ ۲، تابستان ۱۳۹۵

منابع[ویرایش]