زبان‌های آفروآسیایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زبان‌های آفروآسیایی
پراکندگی جغرافیایی: شاخ آفریقا، آفریقای شمالی، ساحل و خاورمیانه[۱]
نیا-زبان: نیا-آفریقایی-آسیایی
تقسیمات:
مصری (منقرض شده)
ISO 639-2 and 639-5: afa
Hamito-Semitic languages.jpg
زبان‌های آفریقایی-آسیایی (رنگ زرد)

آفروآسیای (آفرو_آسیایی) که اکنون به آفرسین معروف است و در قدیم به هامیتو _ سیمیتیک

(چامیتو سیمیتیک) معروف بوده یک خانواده ی زبانی بزرگ است که شامل چند صد زبان و گویش مرتبط میباشد . طبق برآورد اتنولوگ که در سال 2009 انجام شد آفروآسیایی شامل حدود 300(و یا بیشتر) زبان و گویش زنده می باشد. آفروآسیایی عمدتا شامل زبان هایی میشود که در خاورمیانه شمال آفریقا (شبه جزیره سومالی) و قسمت هایی از منطقه ساحل به آن زبان ها صحبت می کنند .

زبان آفروآسیایی زبان مادری بیش از 350 میلیون نفر است و بعد از هندی اروپایی و تبت چین و نیجرکنگو در میان بزرگترین خانواده های جهانی چهارمین آنهاست .

بان‌های آفریقایی-آسیایی نام یکی از خانواده‌های زبانی جهان است.


شاخه‌های خانواده زبان‌های آفریقایی-آسیایی:

منابع[ویرایش]

  1. Daniel Don Nanjira, African Foreign Policy and Diplomacy: From Antiquity to the 21st Century, (ABC-CLIO: 2010).
  2. Sands, Bonny (2009). "Africa’s Linguistic Diversity". Language and Linguistics Compass 3/2 (2009): 559–580, 10.1111/j.1749-818x.2008.00124.x

Wikipedia contributors, "Afro-Asiatic languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Afro-Asiatic_languages&oldid=196510364 (accessed March 7, 2008).