کشورهای فارسی‌زبان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کشورهای فارسی‌زبان یا کشورهای پارسی‌زبان کشورهایی هستند که در آن‌ها زبان فارسی، زبان رسمی تلقی می‌شود یا در کنار زبانی دیگر، یکی از زبان‌های رسمی است.

در حال حاضر، زبان فارسی در کشورهای ایران، افغانستان و تاجیکستان زبان رسمی محسوب می‌شود. نام رسمی این زبان در این ۳ کشور به‌ترتیب فارسی (پارسیدری و تاجیکی است. درحالی‌که در تاجیکستان از سال ۱۹۳۹م برابر ۱۳۱۸ ه‍.خ (پس از یک دورهٔ ۱۰سالهٔ کاربرد خط لاتین) خط سیریلیک (کریل) رایج شده‌است. این مسئله باعث به‌وجود آمدن دشواری‌های فراوانی در ارتباطات فرهنگی این سرزمین‌ها گردیده‌است. در مجموع حدود ۱۲۳ میلیون نفر از کل جمعیت جهان زبان پارسی، زبان اصلی آن‌ها می‌باشد، چیزی حدود ۱٫۶۴ درصد از کل جمعیت زمین.

درحالی‌که در تاجیکستان از سال ۱۹۳۹م برابر ۱۳۱۸ ه‍.خ (پس از یک دورهٔ ۱۰سالهٔ کاربرد خط لاتین) خط سیریلیک (کریل) رایج شده‌است. این مسئله باعث به‌وجود آمدن دشواری‌های فراوانی در ارتباطات فرهنگی این سرزمین‌ها گردیده‌است.

اگرچه میان مردمان این سرزمین‌ها تفاوت‌های گویشیِ اندکی وجود دارد، اما پس از گذرِ سال‌ها جدایی‌افکنی‌های سیاسی، سخن یکدیگر را تقریباً به‌راحتی درمی‌یابند.

ازبکستان[ویرایش]

در کشور ازبکستان از چهارده ولایت این کشور نزدیک به شش ولایت زبان فارسی رایج می‌باشد ولایت سمرقند، ولایت بخارا، ولایت سرخان دریا، قشقه دریا، ولایت نمنگان، ولایت فرغانه اکثریت فارسی‌زبان می‌باشند. و در دیگر ولایت‌ها هم کمابیش فارسی رواج دارد. جلگوگیری از زبان فارسی و ممنوع بودن آن در کشور ازبکستان باعث شده که آمار دقیقی از فارسی‌زبانان این کشور در دست نباشد.[۱][۲]

منابع[ویرایش]

  1. سمرقندی، شهزاده (۲۰۱۸-۰۲-۱۷). «بهار تاجیکان در ازبکستان». BBC News فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۲-۰۸.
  2. www.fardanews.com https://www.fardanews.com/fa/news/497371/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D8%B4%D8%A8%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%B3-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۲-۰۸. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)

جستارهای وابسته[ویرایش]