کشورهای فارسی‌زبان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کشورهای فارسی‌زبان یا کشورهای پارسی‌زبان کشورهایی هستند که در آن‌ها زبان فارسی یا پارسی، زبان رسمی تلقی می‌شود یا در کنار زبانی دیگر، یکی از زبان‌های رسمی است.

در حال حاضر، زبان فارسی در کشورهای ایران، افغانستان و تاجیکستان زبان رسمی محسوب می‌شود. نام رسمی این زبان در این ۳ کشور به‌ترتیب فارسی (پارسیدری و تاجیکی است. درحالی‌که در تاجیکستان از سال ۱۹۳۹م برابر ۱۳۱۸ ه‍.خ (پس از یک دورهٔ ۱۰سالهٔ کاربرد خط لاتین) خط سیریلیک (کریل) رایج شده‌است. این مسئله باعث به‌وجود آمدن دشواری‌های فراوانی در ارتباطات فرهنگی این سرزمین‌ها گردیده‌است. در مجموع حدود ۱۲۳ میلیون نفر از کل جمعیت جهان زبان پارسی، زبان اصلی آن‌ها می‌باشد، چیزی حدود ۱٫۶۴ درصد از کل جمعیت زمین.

درحالی‌که در تاجیکستان از سال ۱۹۳۹م برابر ۱۳۱۸ ه‍.خ (پس از یک دورهٔ ۱۰سالهٔ کاربرد خط لاتین) خط سیریلیک (کریل) رایج شده‌است. این مسئله باعث به‌وجود آمدن دشواری‌های فراوانی در ارتباطات فرهنگی این سرزمین‌ها گردیده‌است.

اگرچه میان مردمان این سرزمین‌ها تفاوت‌های گویشیِ اندکی وجود دارد، اما پس از گذرِ سال‌ها جدایی‌افکنی‌های سیاسی، سخن یکدیگر را تقریباً به‌راحتی درمی‌یابند.

ازبکستان[ویرایش]

در کشور ازبکستان از چهارده ولایت این کشور نزدیک به هشت ولایت زبان فارسی رایج میباشد. استان های های ولایت سمرقند، ولایت بخارا، ولایت سرخان دریا، قشقه دریا، ولایت نوایی، ولایت اندیجان، ولایت فرغانه به طور کامل فارسی زبان می باشند شهر های تاریخی این کشور مانند ؛ سمرقند و بخارا و خیوه و شهرسبز و ترمذ کامل فارسی زبان می باشند و در دیگر ولایت ها کمابیش فارسی رواج دارد.

جلگوگیری از زبان فارسی و ممنوع بودن ان در کشور ازبکستان باعث شده که امار دقیقی از فارسی زبانان این کشور در دست نباشد.

اما رسانه های خود کشور ازبکستان فارسی را حدود ۵ درصد از جمعیت کشور میدانند این درحالی است که جوامع بین الملل تا ۷۵ الی ۸۵ درصد تخمین میزنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]