ستیز اسرائیل و اعراب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جنگ عرب‌ها و اسرائیل
Arab Israeli Conflict 5.png
عرب‌ها و اسرائیل
تاریخ۱۹۴۸ - ۱۹۵۶ - ۱۹۶۷ - ۱۹۷۳ - ۲۰۰۶
مکان
نتیجه جز در یک مورد موفقیت جزئیِ عرب‌ها، در بقیه موارد اسرائیل پیروز شد.
طرفین درگیر
Flag of Israel.svg اسرائیل عرب‌ها

کشورهای عربی و در رأس آن‌ها سوریه و مصر به‌طور رسمی ۴ بار در سال‌های ۱۹۴۸، ۱۹۵۶، ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ با اسرائیل وارد جنگ شدند و جز در یک مورد که موفقیت جزئی داشتند در بقیه موارد شکست خوردند.

جنگ ۱۹۴۸ (جنگ استقلال)[ویرایش]

در سال ۱۹۴۸ قیمومت بریتانیا بر فلسطین در روز ۱۴ مه پایان یافت و در همان روز کشور اسرائیل رسماً اعلام موجودیت کرد. درست فردای آن روز، ارتش‌های کشورهای عربی و گروه زیادی از چریک‌های داوطلب عرب به محدوده ی کشور تازه‌تأسیس اسرائیل از چند جبهه حمله بردند و جنگ استقلال اسرائیل از ماه مه ۱۹۴۸ تا ژوئیه ی ۱۹۴۹ به طول انجامید که نهایتاً به شکست عرب‌ها منتهی شد.[نیازمند منبع]

جنگ ۱۹۵۶ (کانال سوئز)[ویرایش]

پس از روی کار آمدن جمال عبدالناصر و اعلام ملی شدن کانال سوئز و بستن آن توسط دولت مصر در سال ۱۹۵۶ میلادی، کشور اسرائیل که مدعی بود حق عبور بی‌ضرر آن به آبهای آزاد خدشه دار شده، برای باز گشایی کانال سوئز اقدام نمود. [نیازمند منبع]

مجمع عمومی سازمان ملل، این تهاجم یک‌جانبه به مصر را محکوم کرد و خواهان آتش‌بس فوری شد، اگر چه انگلیس و فرانسه آن را وتو کردند اما نهایتاً کانال سوئز برای مصر ملی اعلام شد.[نیازمند منبع]

جنگ ۱۹۶۷ (جنگ ۶ روزه)[ویرایش]

در سال ۱۹۶۷ میلادی ارتش اسرائیل در پی تحریکات کشورهای عربی، طی ۶ روز صحرای سینا، کرانه باختری رود اردن، نوار غزه، بلندی‌های جولان (بلندی‌های گولان) و شهر قنیطره را به اشغال درآورد و بر تمام اورشلیم مسلط گردید. در پایان، اراضی تحت اداره ی اسرائیل به بیش از ۳ برابر افزایش پیدا کرد.

با این جنگ حدود ۱ میلیون نفر [نیازمند منبع] دیگر از عرب‌های سرزمین‌های اشغال‌شده توسط اسرائیل آواره شدند و کشور اسرائیل با تسلط بر بلندی‌های جولان سوریه به ۵۵ کیلومتری دمشق نزدیک شد.

قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت در پایان جنگ، اسرائیل را ملزم به تخلیه ی آن مناطق کرد، اما این قطعنامه تاکنون به مرحله ی اجرا درنیامده‌است.

جنگ ۱۹۷۳ (اصطکاک یا یوم کیپور)[ویرایش]

کشورهای عربی در یک عملیات غافلگیرانه در سال ۱۹۷۳ اقدام به حمله به استحکامات خط بارلو واقع در شرق کانال سوئز و بلندی‌های جولان کردند. در هنگام انعقاد قرارداد آتش‌بس، نیروهای مصری قسمت‌های شمالی ساحل شرقی کانال سوئز را به کنترل خود درآورده بودند اما ارتش اسرائیل از کانال سوئز گذشته و در خاک مصر در غرب کانال سوئز پیشروی کرده بود. در جبهه ی سوریه هم قسمت‌های دیگری از ارتفاعات جولان، به تصرف اسرائیل در آمد.

جنگ اسرائیل و حزب‌الله لبنان (۲۰۰۶)[ویرایش]

جنگ اسرائیل و لبنان، در لبنان معروف به جنگ ژوئیه[۱] و در اسرائیل معروف به جنگ دوم لبنان،[۲] نام مجموعه درگیری‌هایی است که از تاریخ ۱۲ ژوئیه ی سال ۲۰۰۶ بین نیروهای دفاعی اسرائیل و حزب‌الله لبنان به وقوع پیوست و دامنه ی آن ،شمال اسرائیل و سراسر لبنان را دربرگرفت و با قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۰۶ پایان یافت، به‌طوری که مرزی در این جنگ تغییر نکرد، و دربارهٔ پیروزی در این جنگ هم اختلاف‌نظرهایی به‌وجود آمد. هرکدام از طرفین درگیری، خود را پیروز می‌خواند یا دیگری را شکست خورده معرفی می‌کرد.

موضع‌گیری‌های دیپلماتیک[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. name="dailystar"
  2. «اورشلیم پست - تاریخچه جنگ دوم لبنان از آغاز تا پایان». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۰۷.
  • حسن واعظی (۱۳۷۹نبرد نابرابر (روند ظهور و سقوط رژیم صهیونیستی)، تهران: انتشارات سروش، شابک [[ویژه:منابع کتاب/964

-435-542-3|۹۶۴ -۴۳۵-۵۴۲-۳]] مقدار |شابک= را بررسی کنید: length (کمک) کاراکتر line feed character در |شابک= در موقعیت 4 (کمک)

  • یان بلک، بنی موریس (۱۳۷۲جنگ‌های نهایی اسرائیل، تاریخ ناگفته جنگ‌های اسرائیل، ترجمهٔ جمشبد زنگنه، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی
  • قاضی اسماعیل ربابه (۶۸استراتژی اسرائیل، ترجمهٔ محمد رضا فاطمی، نشر سفید تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)