لهجه شاهرودی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

لهجه شاهرودی از لهجه‌های زبان فارسی است که در استان سمنان و منطقه شاهرود به آن تکلم می‌شود.این لهجه از لهجه هایی است که به پهلوی نزدیک است.[۱] زبان مردم شاهرود که لهجه‌ای فارسی به شمار می‌رود با زبان‌های دیگر این استان مانند سمنانی و سنگسری کاملا تفاوت دارد.[۲] گویش شاهرودی جدا از استان سمنان در مناطقی از استان گلستان نیز رایج است.

نمونه واژگان[ویرایش]

  • هنباشه= می شود
  • زنگیچه = آرنج
  • وَخِی = پاشو
  • پی یَر = پدر
  • نووایه = نوه های
  • زنگلاچو = (زردآلوی نرسیده)

منبع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]