تاناتوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


تاناتوس
خدای مرگ
Column temple Artemis Ephesos BM Sc1206 n3.jpg
مجسمه مرمری تاناتوس، همراه با بال ها و شمشیرش در معبد آرتمیس شهر افسوس، تخمین زده شده برای ۳۰۰ تا ۳۲۵ سال پیش از مسیح
محل سکونتدنیای زیرزمین
نمادتتا, شقایق, پروانه, شمشیر, مشعل وارون
والدیننوکس, اربوس
خانوادههوپنوس, نمسیس, (اسطوره‌شناسی), کرها, اونیروس,و بسیاری دیگر
برابرِ رومیمورس

در اساطیر یونانی ، تاناتوس ( ‎/ˈθænətɒs/‎ ؛ [۱] یونانی باستان: Θάνατος ، در یونانی باستان: [tʰánatos] تلفظ شده یونانی باستان: [tʰánatos] " مرگ " ، [۲] از θνῄσκω thnēskō به معنا "مردن و در حال مرگ بودن" [۳] [۴] ) تجسم مرگ بود . او شخصیتی جزئی در اساطیر یونان بود ، که اغلب به او اشاره می شد اما به ندرت ظاهر می شد.

نام او در لاتین به عنوان Thanatus ترجمه شده است ، اما معادل وی در اساطیر رومی مورس یا لتوم است. مورس گاهی اوقات به اشتباه با ارکوس که معادل یونانی آن هورکوس که خدای سوگند بود ، شناخته می شود. [نیازمند منبع] [ نیاز به استناد ]

در اسطوره و شعر[ویرایش]

هزیود ، شاعر یونانی ، در کتاب تئوگونیا خود تصریح کرد که تاناتوس فرزند نوکس (شب) و اربوس (تاریکی) و دوقلوهای هوپنوس (خواب) است. [۵]

هومر همچنین در شعر حماسی خود ، ایلیاد ، هیپنوس و تاناتوس را به عنوان برادرهای دوقلوی تأیید كرد ، جایی كه آنها توسط زئوس از طریق آپولو به دلیل تحویل سریع قهرمان كشته شده، سرپدون به وطنش لیكیا متهم شدند.


در میان خواهران و برادران تاناتوس به شخصیت های منفی دیگری نیز اشاره شده است مانند گراس (پیری)، ایزیس (پستی و زجر)، موروس (مجازات و محشر)، آپات (فریبکاری)، موموس (ملامت)، اریس (ناسازگاری)، نمسیس (عدالت و انتقام)، و حتی قایقران استوکس یا آخرون، خارون.

تاناتوس با سه مویرای (در آثار هزیود به نام دختران شب شناخته می شوند) ارتباط داشت ، به ویژه آتروپوس ، که به خودی خود الهه مرگ بود. او همچنین گاهی اوقات منحصر به مرگ صلح آمیز شناخته می شود ، در حالی که كرهای خونخوار، مرگ خشونت آمیز را نشان می دهد. وظایف وی به عنوان راهنمای مردگان بعضا توسط هرمس جایگزین می شد. متقابلا، ممکن است تاناتوس قبل از اینکه شخصیتی جدا محسوب شود، به عنوان جنبه و بازتابی از هرمس سرچشمه گرفته شده باشد. [نیازمند منبع] [ نیاز به استناد ]

منابع[ویرایش]

  1. "Thanatos, n." OED Online. Oxford University Press. September 2014. Retrieved 18 November 2014.
  2. θάνατος. Liddell, Henry George; Scott, Robert; A Greek–English Lexicon at Perseus Project.
  3. θνῄσκω in Liddell and Scott.
  4. R. S. P. Beekes, Etymological Dictionary of Greek, Brill, 2009, p. 533.
  5. Hesiod, Theogony 758 ff, trans. Evelyn-White, Greek epic 8th or 7th century BC

لینک های خارجی[ویرایش]