ال (خدا)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ال (خدا)
مگیدو Gilded statuette of El from Megiddo
اطلاعات کلی
نام ال، ائل - EL
نام‌های دیگر عل، علی، عیلیا
لقب خدای خدایان
مأوا و مسکن کنعان و شام
فرزندان یم
سحر
عشتروت
Ashtar
Mot
Shalim
Anat
Hadad؟

اِل یا ایل (ʾĒl) (به عبری: אל) (به عربی: اِله) شاهِ خدایان [۱]و از قدیمی‌ترین نام‌های خدا در فرهنگ‌های مختلف است.[۲]

سیطره فرهنگی ائل[ویرایش]

اِل در زبان‌های سامی شمال‌غربی به معنی خدا یا الهه است. این واژه در تمدن‌های خاورمیانه باستان نامی خاص برای مهمترین خدای آن فرهنگ بوده است. مهمترین خدایانی که نام ال یا ایل داشته‌اند عبارتند از خدای بزرگ کنعانیان، خدای بزرگ سامیان میان رودان در دوران پیش از سارگون و خدای کتاب مقدس یهودیان.

سامیان شمال‌غربی از واژه ائل هم به عنوان یک نام عمومی برای تمام خدایان خود استفاده می‌کردند و هم به عنوان نام و عنوان خاص برترین خدایشان. ال سرچشمهٔ تعداد زیادی از مجامع خدایان قوم سامی بود. در میان کنعانیان، ال پدرِ تمام خدایانِ دیگر بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Schmidt, Werner H.. The Faith of the Old Testament: A History. Westminster John Knox Press, 1983-01-01. ISBN ‎9780664244569. 
  2. Pope, Marvin H. "El in the Ugaritic texts". books.google.com.au. E J Brill. 

پیوند به بیرون[ویرایش]