ال (خدا)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
El
شاهِ خدایان
El, the Canaanite creator deity, Megiddo, Stratum VII, Late Bronze II, 1400-1200 BC, bronze with gold leaf - Oriental Institute Museum, University of Chicago - DSC07734.JPG
Gilded statuette of El from Megiddo
Symbol Bull
Consort Asherah
Other wives
فرزندان یم
Mot
Anat
Ashtar
شحر
Shalim
عشتروت؟
Hadad؟
Other Children
منطقه کنعان (منطقه) و شام (سرزمین)

اِل یا ایل (ʾĒl) (به عبری: אל) (به عربی: اِله) شاهِ خدایان[۱]و از قدیمی‌ترین نام‌های خدا در فرهنگ‌های مختلف است.[۲]

اِل در زبان‌های سامی شمالغربی به معنی خدا یا «اِلاه» است. این واژه در تمدن‌های خاورمیانه باستان نامی خاص برای مهمترین خدای آن فرهنگ بوده است. مهمترین خدایانی که نام ال یا ایل داشته‌اند عبارتند از خدای بزرگ کنعانیان، خدای بزرگ سامیان میان رودان در دوران پیش از سارگون و خدای کتاب مقدس یهودیان.

سامیان شمالغربی از واژه اِل هم به عنوان یک نام عمومی برای تمام خدایان خود استفاده می‌کردند و هم به عنوان نام و عنوان خاص برترین خدایشان. ال سرچشمهٔ تعداد زیادی از مجامع خدایان قوم سامی بود. در میان کنعانیان، ال پدرِ تمام خدایانِ دیگر بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Schmidt, Werner H.. The Faith of the Old Testament: A History. Westminster John Knox Press, 1983-01-01. ISBN ‎9780664244569. 
  2. Pope, Marvin H. "El in the Ugaritic texts". books.google.com.au. E J Brill.