پرسبیترینیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از پرسبیتری)
پرش به: ناوبری، جستجو
بوته سوزان نماد رایج کلیسای پرسبیرتری است. چنان‌که اینجا در نماد کلیسای پرسبیتری ایرلند دیده می‌شود.[۱]

پرسبیترینیسم از مذاهب متداول مسیحیت و شاخه‌ای از سنت اصلاحی در پروتستانتیسم است که ریشه اش به جزایر بریتانیا برمی گردد.

ریشه نام کلیساهای پرسبیتری از گونهٔ پرسبیتری مدیریت کلیسا گرفته شده، گونه‌ای که در آن کلیسا توسط مجامعی اداره می‌شود که نماینده ریش سفیدان هستند. شمار زیادی از کلیساهای اصلاح شده به این صورت سازمان یافته‌اند، ولی واژه پرسبیتری به طور خاص تنها به کلیساهایی گفته می‌شود که ریشهٔ شان را به پرسبیتری‌های اسکاتلندی و انگلیسی و گروه‌های سیاسی متعددی که حین جنگ‌های داخلی انگلستان تشکیل شدند می‌رسانند.[۲] ایدئولوژی پرسبیتری نوعاً بر ملکوت خدا، مرجعیت متون مسیحی، و لزوم فیض از طریق ایمان به مسیح تأکید می‌کند. بر اساس قانونی‌سازی‌های پیمان پیوند بریتانیا و اسکاتلند ۱۷۰۷[۳] که پادشاهی بریتانیای کبیر را ایجاد کرد سازمان کلیسای پرسبیتری در اسکاتلند قرار داده شد. در واقع بیشتر پرسبیتری‌های دیده شده در انگلستان ریشه‌های اسکاتلندی دارند و مذهب پرسبیتری نیز بیشتر توسط مهاجرین اسکاتلندی و اسکاتلندی-ایرلندی به آمریکای شمالی برده شد.

به تدریج این فرقه به خاورمیانه و دیگر نقاط جهان نیز رفت. در قرن چهارم میلادی و پس از ۳۰۰سال تعقیب و گریز از چنگ امپراتوری روم، امپراتور کنستانتین اجازه داد کلیسای آنها تأسیس شود. شرقی‌ها با زبان یونانی و غربی‌ها با زبان لاتین در این مکتب همیشه به مشاجره مشغول بودند و در نهایت اروپا تحت حمایت کلیسای کاتولیک روم و شرق تحت کلیسای ارتدوکس قرار گرفت. در روم این نظام دست‌نخورده ماند تا قرن ۱۵ و رنسانس که با صنعت چاپ، انجیل چاپ و منتشر شد و متفکران به اظهارنظر دربارهٔ آن پرداختند و بیشتر نقدها متوجه کلیسای کاتولیک روم بود.

در چنین اوضاعی مارتین لوتر پروفسور و کشیش آلمانی در سال ۱۵۱۷ نهضتی به عنوان رفرم پروتستان راه انداخت. ۲۰ سال بعد کشیش فرانسوی _ سوئیسی به نام جان کالوین به عنوان «الهیات اصلاح شده» به بررسی رابطه خدا و بنده پرداخت. جان ناکس اسکاتلندی که همکلاسی کالوین بود تعالیم او را با خود به اسکاتلند برد و پس از آن در انگلستان، هلند و فرانسه نیز می‌شد آموزه‌های کالوین را دید. فرانسیس ماکمی در سال ۱۶۸۳ نخستین کلیسای پرسبیتری را در ایرلند و پس از آن در سال ۱۷۰۶ در فیلادلفیای آمریکا تأسیس کرد. عقیده این فرقه به نگاه متفاوت در رابطه دینی است که آن را با دید اجتماعی نگاه می‌کنند و به نسبت عملگرا به شمار می‌آیند.

شاخه‌های اصلی پروتستانتیسم.

پرسبیتری‌ها در کنار اسقفی‌ها، معمولاً به طور قابل توجهی ثروتمندتر[۴] و تحصیل کرده تر (مدرک دانشگاهی و تحصیلات تکمیلی سرانه بیشتری دارند) از بیشتر گروه‌های دیگر مذهبی در ایالات متحده آمریکا هستند،[۵]و در بخش‌های برتر گروه‌های کسب‌وکار،[۶] حقوق و سیاست آمریکا به طرز نامتناسبی حضور بالایی دارند.[۷]

منابع[ویرایش]

  1. Presbyterian Church in Ireland
  2. Benedict, Philip (2002). Christ's Churches Purely Reformed: A Social History of Calvinism. New Haven: انتشارات دانشگاه ییل. p. xiv. ISBN 978-0-300-10507-0. 
  3. "Protestant Religion and Presbyterian Church Act 1707". The National Archives. United Kingdom. Retrieved 19 October 2011. 
  4. Ayres, B. Drummond, Jr. (1981-04-28). "The Episcopalians: An American Elite with Roots Going Back to Jamestown". New York Times. Retrieved 2012-08-17. 
  5. Irving Lewis Allen, "WASP—From Sociological Concept to Epithet," Ethnicity, 1975 154+
  6. Hacker, Andrew (1957). "Liberal Democracy and Social Control". American Political Science Review 51 (4): 1009–1026 [p. 1011]. JSTOR 1952449. 
  7. Baltzell (1964). The Protestant Establishment. p. 9. 
  • حسین حمیدی نیا، «ایالات متحده آمریکا»، (دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی، تهران، ۱۳۸۲)، چاپ اول