پرش به محتوا

ایالات متحده آمریکا

ویرایش پیوندها
بررسی‌شده
صفحه حفاظت‌شده
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ایالات متحده)

ایالات متحدهٔ آمریکا

United States of America (USA)
آمریکا
شعار: 
سایر شعارهای سنتی:
Orthographic map of the U.S. in North America
World map showing the U.S. and its territories
پایتختواشینگتن دی.سی.
۳۸°۵۳′ شمالی ۷۷°۱′ غربی / ۳۸٫۸۸۳°شمالی ۷۷٫۰۱۷°غربی / 38.883; -77.017
بزرگترین شهرنیویورک
۴۰°۴۳′ شمالی ۷۴°۰′ غربی / ۴۰٫۷۱۷°شمالی ۷۴٫۰۰۰°غربی / 40.717; -74.000
زبان(های) رسمیانگلیسی[۴]
زبان ملیانگلیسی
گروه‌های قومی
(۲۰۲۰)[۵][۶][۷]
برپایهٔ نژاد:
برپایهٔ تبار:
دین(ها)
(۲۰۲۲)[۸]
  • ۲۱٪ غیروابسته
  • ۲٪ یهودی
  • ۶٪ دیگر دین‌ها
  • ۱٪ بی‌پاسخ
نام(های) اهلیتآمریکایی[الف][۹]
حکومتجمهوری مشروطه ریاستی فدرال
دونالد ترامپ
جی‌دی ونس
مایک جانسون
جان رابرتس
قوه مقننهکنگره
سنا
مجلس نمایندگان
استقلال 
۴ ژوئیه ۱۷۷۶
۱ مارس ۱۷۸۱
۳ سپتامبر ۱۷۸۳
۲۱ ژوئن ۱۷۸۸ (1788-06-21)
۵ مه ۱۹۹۲ (1992-05-05)
مساحت
• مساحت کل
۳٬۷۹۶٬۷۴۲ مایل مربع (۹٬۸۳۳٬۵۲۰ کیلومتر مربع)[ب][۱۲] (سوم)
• آبها (٪)
۴٫۶۶ (۲۰۱۵)[۱۳]
• مساحت کل زمین
۳٬۵۳۱٬۹۰۵ مایل مربع (۹٬۱۴۷٬۵۹۰ کیلومتر مربع)
جمعیت
• برآورد سال ۲۰۲۳
Neutral increase ۳۳۹٬۹۹۶٬۵۶۳[۱۴]
• سرشماری ۲۰۲۰
۳۳۱٬۴۴۹٬۲۸۱[پ][۱۵] (سوم)
• تراکم
۸۷ بر مایل مربع (۳۳٫۶ بر کیلومتر مربع) (صد و هشتاد و پنجم)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP)برآورد ۲۰۲۶ 
• کل
افزایش $۳۱٫۸۲۱ تریلیون[۱۶] }} (دوم)
• سرانه
افزایش $92,833[۱۷] (نهم)
تولید ناخالص داخلی (GPD) (اسمی)برآورد ۲۰۲۶ 
• کل
افزایش $۳۱٫۸۲۱ تریلیون[۱۷] (یکم)
• سرانه
افزایش $92,833[۱۷] (هفتم)
شاخص جینی (۲۰۲۳)۴۱٫۳https://tradingeconomics.com/united-states/gini-index-for-the-united-states-fed-data.html
شاخص توسعه انسانی (۲۰۲۳)۰٫۹۳۸[۱۸]
بیست و یکم
واحد پولدلار آمریکا ($) (USD)
منطقه زمانییوتی‌سی−۴ تا −۱۲، +۱۰، +۱۱
• تابستان (ساعت تابستانی)
یوتی‌سی−۴ تا −۱۰[ت]
گاه‌شماریmm/dd/yyyy[ث]
جهت رانندگیراست[ج]
پیش‌شماره تلفنی+۱
کد ایزو ۳۱۶۶US
دامنه سطح‌بالا.us[۱۹]

ایالات متحدهٔ آمریکا (به انگلیسی: United States of America) (سَرنام انگلیسی: USA) یا (سَرنام انگلیسی: U.S.A) که به‌صورت خلاصه ایالات متحده یا آمریکا خوانده می‌شود، یک کشور مستقل است که عمدتاً در آمریکای شمالی واقع شده است. این کشور میان کشورهای کانادا و مکزیک و اقیانوس اطلس و آرام است. آمریکا به‌جز سرزمین اصلی؛ با شیوهٔ حکومت جمهوری فدرال متشکل از ۵۰ ایالت، یک حوزهٔ فدرال، ۳۲۶ منطقه اختصاصی سرخپوستی، پنج سرزمین خودمختار و مجموعه‌ای از جزایر پراکنده که مجموعاً دارای مساحتی معادل ۳٫۸ میلیون مایل مربع (۹٫۸ میلیون کیلومتر مربع)؛ سومین کشور پهناور جهان محسوب می‌شود و با جمعیتی بیش از ۳۴۰ میلیون نفر (آمار سال ۲۰۲۳) سومین کشور پرجمعیت جهان است.[۲۰][۲۱] پایتخت آمریکا واشینگتن، دی.سی. و پرجمعیت‌ترین شهر آن نیویورک سیتی در ایالت نیویورک است.

چهل و هشت ایالت آمریکا و منطقهٔ فدرال پایتخت در سرزمین اصلی ایالات متحدهٔ آمریکا واقع در آمریکای شمالی میان کانادا از شمال و مکزیک از جنوب، میان اقیانوس اطلس از شرق و اقیانوس آرام از غرب قرار دارند. ایالت آلاسکا یک برون‌بوم در گوشهٔ شمال غربی آمریکای شمالی میان کانادا از شرق و تنگهٔ برینگ و روسیه از غرب جای گرفته است. ایالت هاوایی نیز یک برون‌بوم که به صورت مجمع‌الجزایری می‌باشد، در میانه اقیانوس آرام واقع شده است. قلمروهای ایالات متحدهٔ آمریکا که در دریای کارائیب و اقیانوس آرام پراکنده هستند، نُه منطقهٔ زمانی را شامل می‌شوند. جغرافیا، آب‌وهوا و حیات وحش فوق‌العاده متنوع و گوناگون آمریکا، این کشور را در زمرهٔ ۱۷ کشور دارای تنوع زیستی فراوان قرار داده است. سرخ‌پوستان دیرین و رنگین پوستان، ۱۵٬۰۰۰ سال پیش از سیبری از تنگه برینگ به قاره آمریکا مهاجرت کردند. استعمار قاره آمریکا توسط اروپایی‌ها از سده شانزدهم میلادی آغاز شد. در آغاز ایالات متحدهٔ آمریکا با ورود امپراتوری بریتانیا در ویرجینیا و برمودا، امپراتوری هلند در نیو هلند، امپراتوری فرانسه در شمال و غرب و امپراتوری اسپانیا در تصرف رود می‌سی‌سی‌پی و جنوب غربی همراه بود. ۱۳ مستعمره بریتانیایی توسط امپراتوری بریتانیا در ساحل شرقی پدیدار گردید. درگیری‌های متعدد بر سر قانون مالیات و نبود نماینده از میان مردم، پیرو جنگ انقلاب آمریکا (سال ۱۷۷۵–۱۷۸۳)، منجر به تشکیل نخستین کشور مستقل از یک امپراتوری خصوصاً بزرگ‌ترین امپراتوری جهان، آغاز انقلاب آمریکا (سال ۱۷۷۵) و نهایتاً اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا گردید.

قانون اساسی آمریکا در سال ۱۷۸۸ با اصلاحات دهگانه که مجموعاً با نام منشور حقوق ایالات متحده آمریکا می‌باشد، پی‌ریزی گردید. در سال ۱۷۹۱ قانون اساسی که تضمین‌کننده حقوق طبیعی و قانونی بود، تصویب گردید. در خلال سده نوزدهم میلادی ایالات متحدهٔ آمریکا به شکلی قاطعانه، به توسعه ارضی آمریکای شمالی مشغول شد.

همچنین در خلال این سده پس از جنگ‌های سرخپوستان؛ نهایتاً منجر به توافق شد و ایالات جدید به شکلی تدریجی تأسیس گردیدند. در سال ۱۸۴۴ توسعهٔ سرزمین‌های آمریکا در سراسر قارهٔ آمریکای شمالی به پایان رسید. در نیمه دوم سده نوزدهم میلادی، جنگ داخلی آمریکا منجر به منسوخ شدن برده‌داری در این کشور شد. در سال‌های پایانی سده نوزدهم، آمریکا به جزایر و آب‌های اقیانوس آرام مسلط شد و اقتصاد این کشور نیز در نتیجه انقلاب صنعتی فراگیر در دنیا، رشد بی‌سابقه‌ای کرد. جنگ آمریکا و اسپانیا و جنگ جهانی اول، موقعیت آمریکا را به شکل یک ابرقدرت نظامی جهانی تثبیت کرد. ایالات متحده در جنگ جهانی دوم به شکل یک ابرقدرت، نخستین کشور تولیدکننده و تنها کشور استفاده‌کنندهٔ بمب‌های اتمی در جنگ و به‌عنوان اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد ظاهر گردید. در خلال جنگ سرد ایالت متحده و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی رقابت فضایی قابل توجهی داشتند که این رقابت در پروژهٔ آپولو ۱۱ به اوج خود رسید. بعد از پایان جنگ سرد در سال ۱۹۹۱ و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده تبدیل به تنها ابرقدرت جهان شد.[۲۲]

ایالات متحده از اعضاء بنیان‌گذار سازمان ملل متحد، صندوق میان‌جهانی پول، بانک جهانی، سازمان کشورهای آمریکایی (OAS) و تعدادی دیگر از سازمان‌های میان‌جهانی است. ایالات متحده کشوری فوق پیشرفته بر پایهٔ تولید ناخالص داخلی و دومین کشور دنیا بر پایه تولید ناخالص داخلی (برابری قدرت خرید) تقریباً یک‌چهارم تولید ناخالص داخلی کل کشورهای جهان می‌باشد. اقتصاد ایالات متحده یک اقتصاد فراصنعتی و عظیم است که در فعالیت‌های خدماتی به شکلی عالی عمل کرده و در زمینهٔ اقتصاد دانش‌بنیان جزو سرآمدهای جهان محسوب می‌شود. از لحاظ تولید ایالات متحده دارندهٔ رتبهٔ دوم در جهان است. ایالات متحده اولین کشور واردکننده و دومین کشور صادرکننده جهان است. با وجود این‌که جمعیت آمریکا فقط ۴٫۳٪ جمعیت جهان است، این کشور مالک ۲۹٫۴٪ ثروت جهان است. ایالات متحده دارای بیشترین سهم ثروت جهانی در میان کشورهای دنیاست. آمریکا از لحاظ چندین شاخص اجتماعی ـ اقتصادی مثل دستمزد متوسط، شاخص توسعهٔ انسانی سرانهٔ تولید ناخالص داخلی و سوددهی سرانه جزء رتبه‌های بالا در میان کشورهای جهان به‌شمار می‌رود. ایالات متحده دارندهٔ قدرتمندترین نیروی مسلح جهان است. بودجه و هزینه‌کرد نظامی آمریکا، بیش از یک سوم کل بودجهٔ نظامی دنیا است.[۲۳] ایالات متحده یک قدرت پیشرو و راهبر در زمینه سیاست، فرهنگ و دانش در جهان به‌شمار می‌رود.

نام

نام آمریکا نخستین بار در یک نقشه جهان مربوط به سال ۱۵۰۷ میلادی که توسط مارتین والدسیمولر نقشه‌نگار و کشیش اهل فرایبورگ آلمان تهیه شده بود، دیده شده است. در این نقشه، آمریکای جنوب به افتخار جهانگرد ایتالیایی آمریگو وسپوچی، «آمریکا» خوانده شده است.[۲۴] وسپوچی پس از بازگشت از سفر خود، متذکر شد که هند غربی در واقع، برخلاف گفته کلمب، شرق آسیا نیست؛ بلکه یک خشکی جداگانه است که تا آن زمان برای اروپایی‌ها ناشناخته مانده بود.[۲۵] در ۱۵۳۸، گراردوس مرکاتور نام «آمریکا» را در نقشه جهان خود به تمام نیم‌کره غربی اطلاق کرد.[۲۶]

«ایالات متحده آمریکا» نخستین بار در دوم ژانویه ۱۷۷۶ در نامه‌ای از استیون مویلان به جوزف رید، از نزدیکان جورج واشینگتن، به چشم می‌خورد. مویلان امیدوار بود که با «قدرت تمام از ایالات متحده آمریکا به اسپانیا برود» تا برای جنگ‌های انقلابی، حامی پیدا کند.[۲۷][۲۸][۲۹] اولین مرتبه‌ای که این اسم در یک نوشته چاپی مورد استفاده قرار گرفت، مربوط است به مقاله‌ای ناشناس که در ۶ آوریل ۱۷۷۶ در روزنامه «گازت ویرجینیا»، نشریه‌ای در ویلیامزبرگِ ویرجینیا، منتشر شد.[۳۰]

در دومین پیش‌نویس اصول کنفدراسیون که در ۱۷ ژوئن ۱۷۷۶ توسط جان دیکنسون نوشته شد، آمده که «نام این کنفدراسیون «ایالات متحده آمریکا» خواهد بود.»[۳۱] در نسخه نهایی که در اواخر ۱۷۷۷ برای تأیید به ایالات فرستاده شد، آمده بود که «عنوان این فدراسیون ایالات متحده آمریکا خواهد بود.»[۳۲] توماس جفرسون در ژوئن ۱۷۷۶ در پیش‌نویس اعلامیه استقلال، آن را با حروف تمام بزرگ به شکل UNITED STATES OF AMERICA نوشت.[۳۱] مشخص نیست که جفرسون این پیش‌نویس را قبل از استفاده از این عنوان توسط دیکنسون نوشت، یا پس از آن.[۳۱]

مخفف رایج نام این کشور، «ایالات متحده» است؛ اما آن را U.S یا USA یا آمریکا هم می‌گویند. در حالت محاوره‌ای U.S. of A. یا به صورت بین‌المللی، «ایالات» می‌گویند.[۳۳] عبارت «ایالات متحده» در ابتدا به صورت جمع کار می‌رفت؛ یعنی عنوانی برای مجموعه‌ای از دولت‌های مستقل بود — «ایالات متحده اعلام می‌دارند…»[۳۴] حالت مفرد آن پس از جنگ داخلی آمریکا باب شد — «ایالات متحده اعلام می‌دارد…» حالت مفرد امروزه حالت استاندارد نام کشور مذکور است و زمانی که بخواهند آن را به صورت جمع استفاده کنند، به صورت «این ایالات متحده…» به کار می‌برند. تفاوت موجود، بیش از یک موضوع گرامری است، چرا که فرق میان یک واحد و مجموعه‌ای از دولت‌ها را می‌رساند.[۳۵] یک شهروند ایالات متحده آمریکا، «آمریکایی» خطاب می‌شود.[۳۶]

سابقاً در فارسی به این کشور در گفتگوی عامیانه ینگه دنیا[۳۷] و در نوشته‌ها، اتازونی (برگرفته از États-Unis، نام فرانسوی ایالات متحده)[۳۸] می‌گفتند. «ینگی دنیا» برگرفته از ترکی عثمانی و به‌معنی «دنیای جدید» است.[۳۷]

در زبان فارسی آمریکا و اِمریکا هر دو به یک منظور بیان می‌شوند.

تاریخ

نخستین ساکنان این قاره را اقوام سرخ‌پوستان آمریکایی تشکیل می‌داده‌اند.

بومی‌ها و آمریکای پیش از کلمب

نظر پذیرفته‌شده این است که نخستین ساکنان آمریکای شمالی از راه برینجیا حدود ۱۲٬۰۰۰ سال پیش از سیبری به این ناحیه نقل مکان کرده‌اند؛ اما شواهد جدید نشان می‌دهد که سابقه حضور انسان در این منطقه بیش از این است.[۳۹][۴۰][۴۱] پس از عبور از راه زمینی، نخستین آمریکایی‌ها در کنار سواحل اقیانوس آرام مسیر جنوب در پیش گرفتند.[۴۲] در ابتدا تصور می‌شد تمدن کلویس که ۱۱٬۰۰۰ پیش از مسیح به وجود آمد، نشانگر نخستین موج سکونت انسانی در قاره آمریکا است.[۴۳][۴۴] اما جدیداً شواهدی از تمدن‌های «پیشا-کلویسی» هم پیدا شده که در یکی از آن‌ها ابزارهایی متعلق به ۱۵٬۵۵۰ سال پیش یافت شده است. این محتمل است که این یافته‌ها مربوط به نخستین موج از سه موج بزرگ مهاجرت انسانی به آمریکای شمالی است.[۴۵]

با گذر زمان، تمدن‌های بومی آمریکای شمالی رشد پیدا کردند و برخی، مانند تمدن می‌سی‌سی‌پی، در کشاورزی پیشرفت کردند، بناهای بزرگ به جا گذاشتند و برای خود دولت تشکیل دادند.[۴۶] تمدن می‌سی‌سی‌پی که از مرز مکزیک تا فلوریدا گسترده بود، در سال‌های ۸۰۰ تا ۱۶۰۰ میلادی به اوج خود رسید. دولت-شهر کاهوکیا که در این تمدن واقع بود، مهم‌ترین سایت باستان‌شناسی پیشاکلمبی در مرزهای امروز ایالات متحده است.[۴۷] در منطقه چهار گوشه، تمدن پوئبلو قرار داشت که در نتیجه قرن‌ها آزمایش در کشاورزی به وجود آمده بود.[۴۸]

۳ مورد از میراث‌های جهانی یونسکو در ایالات متحده متعلق به تمدن پوئبلو است: پارک ملی میزا ورده، پارک ملی تاریخی فرهنگ چاکو و تائوس پوئبلو.[۴۹][۵۰] همچنین کنده‌کاری‌های زمینی متعلق به بومیان آمریکا در پوتری پوینت هم توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی به رسمیت شناخته شده است. در منطقه دریاچه‌های بزرگ، اتحادیه ایروکوا وجود داشت که مابین قرون دوازدهم تا پانزدهم میلادی به وجود آمده بود.[۵۱] قبایل الگونکیان که به شکار، تله‌گذاری و تا حدی زراعت می‌پرداختند هم مهم‌ترین قبایل سواحل اقیانوس اطلس بودند.

تأثیر بر بومیان

یک رقاص آلوتیق آلاسکایی در لباس محلی

با پیشروی استعمارگران اروپایی در قلمروی امروز ایالات متحده، زمین‌های بومیان معمولاً فتح می‌شد یا آنان از سرزمین‌هایشان رانده می‌شدند.[۵۲] جمعیت سرخ‌پوستان پس از ورود اروپایی‌ها به قاره آمریکا به شدت کاهش پیدا کرد که دلایل مختلفی داشت؛[۵۳][۵۴] از جمله آن شایع شدن بیماری‌هایی چون آبله و سرخک در میانشان بود.[۵۵][۵۶]

برآورد جمعیت بومیان آمریکای شمالی در زمان ورود اروپاییان دشوار است.[۵۷][۵۸] داگلاس اچ. اوبلیکر از مؤسسه اسمیتسونین معتقد است که ۹۲٬۹۱۶ نفر در ایالت‌های جنوبی مجاور اقیانوس اطلس زندگی می‌کردند و ۴۷۳٬۶۱۶ نفر در ایالات‌های خلیجی،[۵۹] اما بیشتر محققان دانشگاهی این تخمین را خیلی کم می‌دانند.[۵۷] هنری اف. دوبینز، انسان‌شناس، معتقد است که جمعیت سرخ‌پوستان بسیار بیشتر بوده است؛ او می‌گوید در سواحل خلیج مکزیک ۱٬۱۰۰٬۰۰۰ نفر زندگی می‌کردند، ۲٬۲۱۱٬۰۰۰ نفر بین فلوریدا و ماساچوست، ۵٬۲۵۰٬۰۰۰ نفر در دره می‌سی‌سی‌پی و ۶۹۷٬۰۰۰ نفر در شبه‌جزیره فلوریدا.[۵۷][۵۸]

در نخستین روزهای استعمار، بسیاری از اروپاییان با کمبود غذا، بیماری و حملات سرخ‌پوستان روبرو شدند. همچنین سرخ‌پوستان معمولاً با دیگر قبایل بومی در جنگ بودند و با اروپایی‌ها در جنگ‌های استعماریشان متحد می‌شدند. در بسیاری از موارد، مهاجران و بومیان به یکدیگر نیاز داشتند. اروپایی‌ها غذا و پوست حیوان خریداری می‌کردند و سرخ‌پوستان اسلحه، مهمات و دیگر محصولات اروپایی را.[۶۰] بومیان به بسیاری از مهاجران یاد دادند که ذرت، لوبیا و کدو را پرورش دهند و میسیونرهای اروپایی «متمدن» کردن سرخ‌پوست‌ها را مهم می‌دانستند و سبک زندگی و شیوه‌های کشاورزی اروپایی را در میانشان تبلیغ می‌کردند.[۶۱][۶۲]

مهاجرت اروپایی‌ها

اولین گروهی که به صورت پیوسته به ایالات متحده امروزی رسیدند، کنکیستادورهای اسپانیایی مانند خوان پونسه د لئون که در ۱۵۱۳ از فلوریدا بازدید کرد، بودند. پیش از او، کریستف کلمب به سفری در سال ۱۴۹۳ در پورتوریکو پیاده شده بود. اسپانیایی‌ها نخستین سکونت‌گاه‌ها را در فلوریدا و نیومکزیکو در مناطقی چون سنت آگوستین[۶۳] و سانتافه به پا کردند. فرانسوی‌ها در کرانه رود می‌سی‌سی‌پی ساکن شدند. حضور انگلیسی‌ها در آمریکای شمالی با سکونت در ویرجینیا در ساحل شرقی ایالات متحده در جیمزتاون در ۱۶۰۷ و حضور زائران در پلیموت در ۱۶۲۰ آغاز شد. بسیاری از مهاجران مسیحی‌هایی بودند که به برای فرار از آزارهای مذهبی به دنیای جدید مهاجرت کرده بودند. نخستین مجمع منتخب قانون‌گذار قاره آمریکا، مجلس بورگس‌ها بود که در ۱۶۱۹ تأسیس شد. زائران پیش از پیاده شدن پیمان می‌فلاور را امضا کردند و دستورهای بنیادین کنتیکت برقرار گردید که به الگویی برای خودمختاری و حاکمیت قانون در سراسر مستعمرات آمریکایی تبدیل شد.[۶۴][۶۵]

بیشتر کسانی که در همه مستعمرات ساکن شدند، کشاورزان خرده‌زمین‌دار بودند، هرچند برخی صنایع نیز در آنجا شکل گرفتند. کشاورزی نقدی شامل تنباکو، برنج و گندم می‌شد و صنایعی چون ماهی‌گیری، خز و الوار رشد کردند. تولیدکنندگان به ساخت نیشکر و کشتی هم پرداختند و تا اواخر دوران استعماری، آمریکایی‌ها یک هفتم صادرات آهن دنیا را در دست داشتند.[۶۶] شهرها در کنار سواحل ساخته شدند تا اقتصادهای محلی را حمایت کنند و نقش مرکز تجارت را داشته باشند. مدتی بعد مهاجران اسکاتلندی-ایرلندی و دیگران هم به مهاجران انگلیسی پیوستند و چون زمین‌های کنار ساحل گران شد، آنانی که از بیگاری آزاد شده بودند، زمین‌های مناطق غربی‌تر را تصاحب کردند.[۶۷]

موج بزرگی از خرید برده توسط تجار خصوصی انگلیسی آغاز شد.[۶۸] از آنجا که بیماری‌های کمتری بود و غدا و رفتار صاحبان هم بهتر بود، امید به زندگی بردگان در آمریکای شمالی بسیار بالاتر از مناطق جنوبی‌تر بود که منجر به افزایش شدید شمار بردگان شد.[۶۹][۷۰] دیدگاه جامعه مستعمراتی در ربط با پیامدهای دینی و اخلاقی برده‌داری متفاوت بود و مستعمرات قوانینی له یا علیه این عمل صادر کردند.[۷۱][۷۲] اما در آغاز سده هجدهم میلادی، استفاده از برده‌های آفریقایی جایگزین بیگاری شده بود، به خصوص در جنوب.[۷۳]

با ایجاد استان جورجیا در ۱۷۳۲، مستعمرات سیزده‌گانه که در آینده به ایالات متحده آمریکا تبدیل شدند، کامل شده و توسط بریتانیا به عنوان متعلقات فرادریایی اداره می‌شدند.[۷۴] همه مستعمرات دولت‌های محلی خودشان را داشتند، با انتخاباتی که بیشتر مردان آزاد می‌توانستند در آن شرکت کنند.[۷۵] با نرخ باروری شدیداً بالا، نرخ مرگ پایین و مهاجرت گسترده، جمعیت مستعمرات به شدت افزایش پیدا می‌کرد و سرخ‌پوستان تقریباً کم جمعیت در اقلیت قرار گرفتند.[۷۶] جنبشی برای احیای ارزش‌های مسیحی موسوم به بیداری بزرگ در دهه‌های ۱۷۳۰ و ۱۷۴۰ به راه افتاد که علاقه به دین و البته آزادی دینی را افزایش داد.[۷۷]

در جریان جنگ هفت‌ساله (معروف به جنگ فرانسویان و سرخپوستان در ایالات متحده) بریتانیا موفق شد کانادا را از فرانسه فتح کند اما جمعیت فرانسوی‌زبان آن به لحاظ سیاسی نسبت به مستعمرات جنوبی‌تر در انزوا باقی ماندند. در ۱۷۷۰، مستعمرات سیزده‌گانه ۲٫۱ میلیون جمعیت داشتند (صرف نظر از سرخ‌پوستان) که حدود یک سوم جمعیت بریتانیا بود. با وجود اینکه مهاجرت ادامه‌دار بود، اما در دهه ۱۷۷۰ تنها بخش اندکی از آمریکایی‌ها خارج از خود آمریکا متولد شده بودند.[۷۸] فاصله زیاد میان مستعمرات و بریتانیا منجر به خودمختاری آنان شد اما به دلیل موفقیت‌های زیادشان، پادشاهان بریتانیا به دفعات تلاش کردند قدرت خود را در آنجا برقرار سازند.[۷۹]

در ۱۷۷۴، یک کشتی نیروی دریایی اسپانیا به نام سانتیاگو تحت هدایت خوان پرز در یکی از ورودی‌های ونکوور لنگر گرفت. با وجود اینکه اسپانیایی‌ها از کشتی خود پیاده نشدند، سرخ‌پوستان در ازای آبالون کالیفرنیایی، به تجارت خز با آنان پرداختند.[۸۰] در آن زمان، اسپانیا انحصار تجارت آمریکای شمالی و آسیا را در دست داشت و امتیازات محدودی به پرتغال می‌داد. زمانی که روسیه تلاش کرد در آلاسکا تجارت خز راه اندازد، اسپانیایی‌ها آن‌ها را به چالش کشیدند و سفر پرز از سفرهای پرشمار آنان به مناطق شمال غربی اقیانوس آرام بود.[۸۱]

کاپیتان جیمز کوک در سومین و آخرین سفر خود، به نخستین اروپایی که با هاوایی ارتباط برقرار کرد، تبدیل شد.[۸۲] سفر آخر کاپیتان کوک همچنین شامل سفر در کرانه‌های آمریکای شمالی و آلاسکا درپی یافتن گذرگاهی در شمال غربی هم بود که حدود ۹ ماه به طول انجامید.[۸۳]

استقلال و گسترش ارضی

جنگ انقلاب آمریکا نخستین جنگی استعماری بود که به صورت موفقیت‌آمیز منجر به استقلال یک مستعمره از یک قدرت اروپایی شد. جمهوری‌خواهی در میان آمریکایی‌ها رشد پیدا کرده بود و بر آن بودند که دولت باید بر پایه خواسته مردم که از طریق مراجع قانون‌گذار محلی بیان می‌شد، برپا شود. آن‌ها «حقوق مردان انگلیسی» را می‌خواستند و شعار «بدون نمایندگی، مالیاتی در کار نیست» سر می‌دادند. اما بریتانیایی‌ها اصرار داشتند که امپراتوری را از طریق پارلمان اداره کنند و مناقشه در نهایت منجر به جنگ شد.[۸۴]

اعلامیه استقلال آمریکا که فحوای آن «عدم محافظت از حقوق اساسی آمریکایی‌ها توسط بریتانیای کبیر» بود توسط دومین کنگره قاره‌ای به اتفاق آرا تصویب شد. از آن زمان تاکنون، چهارم ژوئیه به‌صورت سالانه به عنوان روز استقلال ایالات متحده جشن گرفته می‌شود.[۸۵] در ۱۷۷۷، دولتی غیرمتمرکز بر پایه اصول کنفدراسیون تشکیل شد که تا ۱۷۸۹ بر سر کار بود.[۸۵]

نگاره‌ای از جرج واشینگتن در مبارزه با بریتانیا، هنگام عبور از رود دلاویر

پس از پیروزی قطعی آمریکایی-فرانسوی در نبرد یورکتاون در ۱۷۸۱،[۸۶] بریتانیا پیمان صلح ۱۷۸۳ را اعلام کرد؛ استقلال آمریکا توسط جامعه بین‌الملل به رسمیت شناخته شد و تمام سرزمین‌های شرق رود می‌سی‌سی‌پی به این کشور واگذار شد. قانون اساسی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۷۸۷ تدوین شد و تا ۱۷۸۸ توسط ایالات‌ها مورد پذیرش قرار گرفت. دولت فدرال به سال ۱۷۸۹ در ۳ شاخه مجزا به وجود آمد تا از طریق چک و بالانس، از تمرکز قدرت جلوگیری شود. جرج واشینگتن که ارتش قاره‌ای را در جنگ‌های استقلال رهبری کرده بود، تحت قانون اساسی جدید به عنوان اولین رئیس‌جمهور ایالات متحده انتخاب شد. حقوق طبیعی و قانونی که مانع از محدودیت‌های شخصی توسط دولت فدرال می‌شد و برخی محافظت‌های قانونی را ضمانت می‌کرد، در ۱۷۹۱ به جریان افتاد.[۸۷]

با وجود اینکه تجارت جهانی برده از ۱۸۰۸ توسط دولت فدرال ممنوع اعلام شده بود، زراعت پرسود پنبه در جنوب عمیق پس از ۱۸۲۰ رشد شدیدی داشت و در پی آن جمعیت بردگان هم افزایش پیدا کرد.[۸۸][۸۹][۹۰] در جریان بیداری بزرگ دوم طی سال‌های ۱۸۰۰–۱۸۴۰، میلیون‌ها نفر در آمریکا به مسیحیت پروتستان انجیلی درآمدند. در شمال، این موضوع منجر به جنبش‌های اصلاحات اجتماعی شامل لغو برده‌داری شد.[۹۱] در جنوب، متدیست‌ها و باپتیست‌ها میان برده‌ها به تبلیغ مسیحیت پرداختند.[۹۲]

خرید لوئیزیانا از فرانسه

تمایل ایالات متحده برای فتح مناطق غربی قاره منجر به شروع جنگ‌هایی طولانی به نام جنگ‌های سرخ‌پوستان شد.[۹۳] خرید لوئیزیانا از فرانسه در ۱۸۰۳ مساحت کشور را تقریباً دو برابر کرد.[۹۴] جنگ ۱۸۱۲ که در پی برخی مسائل روی داد و با پیروزی هیچ‌کدام از طرفین به پایان نرسید، باعث تقویت ملی‌گرایی آمریکایی شد.[۹۵] برخی برخوردهای نظامی در ۱۸۱۹ اسپانیا را مجبور به امضای پیمان فلوریدا کرد که این منطقه و سایر قلمروهای خلیجی خود را به ایالات متحده ضمیمه کرد.[۹۶] نیروی بخار نیز به گسترش قلمروی ایالات متحده یاری رساند، زمانی که کشتی‌های بخاری شروع به کشتیرانی در راه‌های آبی بزرگ آمریکا کردند. مدتی بعد راه‌های ریلی در سراسر کشور ایجاد شد.[۹۷]

جنگ آمریکا و مکزیک

در میان سال‌های ۱۸۲۰ تا ۱۸۵۰، اصلاحاتی موسوم به دموکراسی جکسونی انجام پذیرفت که باعث شد تا حق رای به بیشتر مردان سفیدپوست بالای ۲۱ سال داده شود؛ این موضوع باعث به وجود آمدن «نظام حزب دوم» شد که در طی آن دموکرات‌ها و ویگ‌ها میان سال‌های ۱۸۲۸ تا ۱۸۵۴ احزاب حاکم بر سیاست این کشور شوند. «گذر اشک‌ها» در دهه ۱۸۳۰ نمونه‌ای از پیامدهای قانون جابه‌جایی سرخ‌پوستان و جابه‌جایی اجباری سرخ‌پوستان و اسکان داده شدن آن‌ها در منطقه اختصاصی سرخپوستی بود. ایالات متحده در ۱۸۴۵ جمهوری تگزاس را ضمیمه کرد؛ این اتفاق در دوره گسترش‌طلبی تحت تأثیر عقیده «مانیفست سرنوشت» روی داد.[۹۸] پیمان ارژون با بریتانیا در ۱۸۴۶ باعث شد که ایالات متحده سرزمین‌های شمال غربی کنونی‌اش را تحت کنترل گیرد.[۹۹] پیروزی در جنگ آمریکا و مکزیک منجر شد که مکزیک مجبور شود کالیفرنیا و ایالت‌های کنونی جنوب غربی آمریکا را به این کشور واگذار کند.[۱۰۰] تب طلا در کالیفرنیا در ۱۸۴۸–۴۹ منجر به موجی از مهاجرت‌ها به سواحل اقیانوس آرام شد که نتیجه آن نسل‌کشی سرخ‌پوستان در کالیفرنیا[۱۰۱][۱۰۲][۱۰۳][۱۰۴] و ایجاد ایالات‌های غربی بود.[۱۰۵] پس از جنگ داخلی، راه‌های ریلی سراسرقاره‌ای نقل‌مکان را برای مهاجران ساده‌تر کرد، تجارت داخلی را رونق بخشید و درگیری با سرخ‌پوست‌ها را افزایش داد.[۱۰۶] در ۱۸۶۹، «سیاست صلح» به سرخ‌پوست‌ها وعده داد که به آزار آن‌ها پایان داده شود، از جنگ جدید اجتناب، و به آن‌ها شهروندی ایالات متحده داده شود. با این حال درگیری‌های گسترده با سرخ‌پوست‌ها تا آغاز سده بیستم میلادی در غرب این کشور ادامه داشت.

جنگ داخلی و دوره بازسازی

جنگ داخلی آمریکا

اختلافات حل نشدنی بر سر برده‌داری سرانجام منجر به جنگی داخلی آمریکا شد.[۱۰۷] در ابتدا، ایالات‌ها به دو گروه ایالات برده‌دار و ایالات آزاد تقسیم می‌شدند و هر دو گروه در سنا قدرت متوازنی داشتند اما به دلیل جمعیت بیشترشان، ایالات آزاد در کنگره از نمایندگان بیشتری برخوردار بودند. اما با اضافه شدن قلمروهای جدیدی در غرب که ایالات آزاد بیشتری را به این کشور اضافه کرد، تنش میان ایالات برده‌دار و ایالات آزاد بر سر فدرالیسم و مواردی مانند گسترش دادن یا محدود کردن برده‌داری بالا گرفت.[۱۰۸]

با انتخابات ۱۸۶۰ ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا و انتخاب شدن نامزد جمهوری‌خواه، آبراهام لینکلن، ایالات برده‌داری بالاخره اعلام جدایی کردند و ایالات مؤتلفه آمریکا («جنوب») را تشکیل دادند، درحالی که دولت فدرال این جدایی را غیرقانونی می‌دانست.[۱۰۸] برای به انجام رساندن جدایی، ایالات جدا شده دست به اقدام نظامی زدند و پاسخ مشابهی از سوی دولت فدرال روبرو گردیدند. جنگی درگرفت که نتیجه آن خونین‌ترین درگیری تاریخ ایالات متحده آمریکا بود؛ با ۶۱۸٬۰۰۰ سرباز کشته شده و تعداد زیادی قربانی غیرنظامی.[۱۰۹] هدف اولیه دولت فدرال تنها این بود که ایالات متحده را یکپارچه نگه دارد. اما پس از اینکه تلفات پس از ۱۸۶۳ بالا گرفت، اعلامیه آزادی بردگان توسط آبراهام لینکلن صادر شد و از آن پس، الغای برده‌داری به هدف دولت از این جنگ تبدیل گردید. این جنگ با پیروزی دولت فدرال در آوریل ۱۸۶۳ به پایان رسید و تک‌تک ایالات شکست خورده جنوب مجبور شدند متمم سیزدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا را بپذیرند.

۳ متمم دیگر به قانون اساسی ایالات متحده پس از جنگ اضافه شد: متمم سیزدهم که در بالا ذکر شده، متمم چهاردهم که به حدود ۴ میلیون آمریکایی آفریقایی حق شهروندای ایالات متحده اعطا کرد[۱۱۰] و متمم پانزدهم که بر روی کاغذ به آن‌ها حق رای داد. جنگ داخلی و قوانین وضع شده پس از آن باعث افزایش قدرت دولت فدرال گردید؛[۱۱۱] زیرا نیاز بود که برای بازسازی جنوب اعطای حقوق به سیاه‌پوستان در جنوب دخالت کند.

کشتار زانوی زخمی

دوره بازسازی پس از جنگ آغاز شد. رئیس‌جمهور لینکلن که در پی ایجاد آشتی میان دولت فدرال و بازماندگان دولت موتلفه بود، در ۱۴ آوریل ۱۸۶۵ ترور شد که مجدداً سبب ایجاد فاصله میان شمال و جنوب گردید. جمهوری‌خواهان دولت فدرال بازسازی جنوب و تضمین حقوق آمریکایی‌های آفریقایی با را به هدف خود تبدیل کردند؛ تا اینکه مطابق مصالحه ۱۸۷۷ پذیرفتند که در ازای پذیرفته شدن انتخابات ۱۸۷۶ از سوی دموکرات‌ها، از این موضوع دست بردارند.

برخی از دموکرات‌های سفیدپوست که خودشان را «نجات‌دهندگان» می‌نامیدند، پس از پایان دوره بازسازی کنترل ایالات جنوبی را به دست گرفتند. از ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۰، قوانین موسوم به جیم کرو بیشتر سیاه‌پوستان و گروهی از سفیدپوستان فقیر را از حقوق خودشان محروم کردند. سیاه‌پوستان با جدایی نژادی روبرو شدند، به خصوص در جنوب.[۱۱۲] آن‌ها به دفعات با خشونت‌های پارتیزانی نظیر لینچ‌کردن روبرو شدند.[۱۱۳]

مهاجرت‌های بیشتر، گسترش ارضی و صنعتی‌سازی

ساختمان امپایر استیت که در ۱۹۳۱ در جریان رکود بزرگ ساخته شد، در زمان ساخت بلندترین ساختمان جهان بود.

در شمال، شهرنشینی و ورود بی‌سابقه مهاجران از جنوب و شرق اروپا نیروی کار بسیار زیادی برای صنعت این کشور فراهم کرد و باعث تغییر در فرهنگ آن شد.[۱۱۴] زیرساخت‌های ملی مانند تلگراف و راه‌های ریلی سراسری باعث رشد اقتصادی و افزایش مهاجرت به «غرب وحشی» وحشی شد. بعدها اختراع لامپ رشته‌ای و تلفن بر ارتباطات و زندگی شهری تأثیر گذاشت.[۱۱۵]

ایالات متحده از ۱۸۱۰ تا ۱۸۹۰ در جنگ‌های سرخ‌پوستان در غرب می‌سی‌سی‌پی جنگید.[۱۱۶] نتیجه بیشتر این درگیری‌ها، این بود که بومی‌ها قلمروهای خود را از دست دادند و به منطقه اختصاصی سرخپوستی محدود شدند. مناطق تازه فتح شده به صورت ماشینی تحت کشت قرار گرفتند و باعث شد تا صادرات محصول کشاورزی به بازارهای جهانی گسترش پیدا کند.[۱۱۷] گسترش سرزمین اصلی ایالات متحده همچنین شامل خرید آلاسکا از روسیه در ۱۸۶۷ هم می‌شد.[۱۱۸] در ۱۸۹۳، نیروهای طرفدار آمریکا در هاوایی پادشاهی آن کشور را سرنگون کردند و جمهوری هاوایی را تأسیس کردند؛ ایالات متحده این قلمرو را در ۱۸۹۸ ضمیمه کرد. پورتوریکو، گوآم و فیلیپین هم در همان سال از اسپانیایی‌ها، پس از جنگ آمریکا و اسپانیا، گرفته شد.[۱۱۹] پس از پایان دومین جنگ داخلی ساموآ در ۱۹۰۰، ایالات متحده ساموآی آمریکا را نیز به دست آورد.[۱۲۰] جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا هم در ۱۹۱۷ از دانمارک خریداری شدند.[۱۲۱]

توسعه اقتصادی سریع در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم باعث ظهور تعداد زیادی از صنعت‌گران برجسته شد. افرادی نظیر کرنلیوس وندربیلت، جان دیویس راکفلر و اندرو کارنگی صنایع ریلی، نفت و فلز کشور را را رهبری کردند. بانکداری به یکی از بخش‌های مهم اقتصاد تبدیل شد که جی‌پی مورگان در آن نقش بزرگی بازی کرد. اقتصاد آمریکا شکوفا شد، به بزرگ‌ترین اقتصاد جهان تبدیل شد و ایالات متحده در نتیجه آن به یک قدرت بزرگ مبدل شد.[۱۲۲] این تغییرات دراماتیک با ظهور جنبش‌های پوپولیستی، سوسیالیستی و آنارشیستی همراه بود. این دوره در نهایت با آغاز عصر ترقی‌خواهی در آمریکا به پایان رسید؛ این دوره شاهد اصلاحات مهمی مانند اعطای حق رای به زنان، ممنوعیت الکل، نظارت بر کالاهای مصرفی، تصویب قانون رقابت و توجه به وضعیت نیروی کار بود.[۱۲۳][۱۲۴][۱۲۵]

جنگ جهانی اول، رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم

ایالات متحده در آغاز جنگ جهانی اول در ۱۹۱۴ بی‌طرف ماند؛ تا ۱۹۱۷، زمانی که با «قدرت پیوسته» به متفقین پیوست و در تغییر روند جنگ علیه قدرت‌های مرکز مؤثر بود. در ۱۹۱۹، رئیس‌جمهور آمریکا وودرو ویلسون نقش مهمی در کنفرانس صلح پاریس بازی کرد و سیاست پیوستن ایالات متحده به جامعه ملل را دنبال کرد اما سنا پیمان ورسای که جامعه ملل مطابق آن تأسیس شده بود را نپذیرفت.[۱۲۶]

در ۱۹۲۰، جنبش‌های حقوق زنان موفق شدند متممی به قانون اساسی اضافه کنند که مطابق آن، به زنان حق رای داده شد.[۱۲۷] دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ شاهد ظهور رادیو به عنوان وسیله‌ای جهت ارتباط جمعی و اختراع نخستین تلویزیون‌ها بودند.[۱۲۸] رشد اقتصادی دهه ۱۹۲۰ سرانجام با سقوط وال‌استریت در سال ۱۹۲۹ و رکود بزرگ به پایان رسید. فرانکلین دلانو روزولت پس از اینکه به ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد با طرح «نیو دیل» به این بحران اقتصادی پاسخ داد.[۱۲۹] در جریان مهاجرت بزرگ میلیون‌ها آمریکایی سیاه‌پوست از جنوب آمریکا به مناطق دیگرش مهاجرت کردند. این روند قبل از جنگ جهانی اول آغاز شده بود و تا دهه ۱۹۶۰ ادامه داشت.[۱۳۰] داست بول در میانه‌های دهه ۱۹۳۰ باعث شد گسترش فقر میان کشاورزان و مهاجرت‌های بزرگ درون کشوری دیگری در پی آن اتفاق افتاد.[۱۳۱]

آمریکا در آغاز جنگ جهانی دوم بی‌طرف بود اما از مارس ۱۹۴۱ از طریق قانون وام و اجاره شروع به حمایت تجهیزاتی از متفقین کرد. در هفتم دسامبر ۱۹۴۱، امپراتوری ژاپن حمله‌ای غافلگیر کننده به پرل هاربر انجام داد که باعث شد ایالات متحده به نیروهای متفق پیوندد و علیه نیروهای محور وارد جنگ شود.[۱۳۲] با وجود اینکه ابتدا ژاپن به ایالات متحده حمله کرد، آمریکایی‌ها سیاست دفاعی «اول اروپا» را در پیش گرفتند.[۱۳۳] نتیجتاً ایالات متحده مستعمره وسیع آسیایی خود، فیلیپین، را که تحت اشغال ژاپن بود را رها کرد زیرا منابع نظامی‌اش به جنگ در اروپا معطوف بود. در طول جنگ آمریکا را یکی از «چهار پاسبان» متفقین خطاب می‌کردند[۱۳۴] زیرا در کنار بریتانیا، شوروی و چین برنامه جهان پس از جنگ را طرح‌ریزی کردند.[۱۳۵][۱۳۶] با وجود اینکه آمریکا تلفاتی چون ۴۰۰٬۰۰۰ نیروی نظامی متحمل شد،[۱۳۷] از ویرانی‌های جنگ در امان ماند و حتی پس از آن نفوذ اقتصادی و نظامی‌اش افزایش پیدا کرد.[۱۳۸]

ایالات متحده در کنار شوروی، بریتانیا و دیگر متفقین در کنفرانس‌های برتون وودز و یالتا حضور داشت و نقش مهمی در آن‌ها بازی کرد. در آنجا قراردادهایی برای ارگان‌های مالی جدید بین‌المللی و سازماندهی اروپای پس از جنگ به امضا رسید. همزمان با پایان جنگ و پیروزی متفقین در اروپا، کنفرانس سان‌فرانسیسکو در ۱۹۴۵ در سان‌فرانسیسکو به وقوع پیوست که در آنجا منشور ملل متحد تهیه شد و پس از جنگ به جریان افتاد.[۱۳۹] آمریکا و ژاپن در نبرد خلیج لیته، بزرگ‌ترین نبرد دریایی تاریخ، با یکدیگر جنگیدند که نتیجه‌اش پیروزی آمریکا بود.[۱۴۰][۱۴۱] سرانجام آمریکا موفق به توسعه بمب هسته‌ای شد و هیروشیما و ناکازاکی را بمباران هسته‌ای کرد. ژاپن در دوم سپتامبر ۱۹۴۵ تسلیم شد و جنگ جهانی دوم به پایان رسید.[۱۴۲][۱۴۳]

جنگ سرد و جنبش‌های حقوق مدنی

پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده و اتحاد شوروی شروع به رقابتی بر سر قدرت، نفوذ و پرستیژ کردند که این رقابت‌ها در جریان دوره‌ای موسوم به «جنگ سرد» اتفاق افتاد و تفاوت‌های عقیدتی مانند کمونیسم و کاپیتالیسم در آن اثرگذار بودند.[۱۴۴] این دو قدرت، اتفاقات نظامی اروپا را تحت کنترل خود گرفتند: در غرب اروپا ایالات متحده و کشورهای عضو ناتو و در شرق اروپا اتحاد شوروی و کشورهای عضو پیمان ورشو. ایالات متحده سیاستی مبنی بر جلوگیری از افزایش نفوذ کمونیسم را اختیار کرد و دو کشور در جنگ‌های نیابتی برابر یکدیگر قرار گرفتند و زرادخانه‌های هسته‌ای قدرتمندی ساختند؛ هرچند از درگیری مستقیم اجتناب شد.

ایالات متحده با جنبش‌های جهان سوم مقابله می‌کرد زیرا آن‌ها را تحت حمایت شوروی می‌دید و به دفعات دست به اقدام عملی جهت ساقط کردن دولت‌های چپ‌گرا در کشورهای مختلف زد و حتی از رژیم‌های اقتدارگرای راست‌گرا نیز حمایت می‌کرد.[۱۴۵] سربازان آمریکایی با کشورهای کمونیستی چین و شوروی در جنگ کره بین سال‌های ۱۹۵۰–۵۳ جنگیدند.[۱۴۶] در ۱۹۵۷ شوروی اولین ماهواره خود را تولید کرد و در ۱۹۶۱ اولین سفینه دارای سرنشین خود را به فضا پرتاب کرد. رقابی موسوم به «رقابت فضایی» بین دو کشور درگرفت و سرانجام ایالات متحده در ۱۹۶۹ به اولین کشوری تبدیل شد که موفق به ارسال انسان به ماه می‌شود.[۱۴۶] یک جنگ نیابتی در جنوب‌شرقی آسیا، جنگ ویتنام، منجر به حضور تمام عیار آمریکا در آن جنگ و حمله این کشور به ویتنام گردید.

در داخل آمریکا، این کشور شاهد توسعه اقتصادی پایدار و رشد سریع جمعیت و طبقه متوسط خود بود. ساخت سامانه بزرگراه‌های میان ایالتی منجر به تغییر زیرساخت‌های آمریکا در دهه‌های آتی شد و میلیون‌ها نفر از مزارع و شهرهای داخلی به حومه شهرها مهاجرت کردند.[۱۴۷][۱۴۸] در ۱۹۵۹، هاوایی به پنجاهمین و تا به امروز آخرین ایالت آمریکا تبدیل شد.[۱۴۹] جنبش‌های رو به رشد حقوق مدنی با استفاده از متدهای بدون خشونت به مقابله با جداسازی و تبعیض نژادی پرداختند و مارتین لوتر کینگ جونیور به رهبر آنان تبدیل شد. ترکیبی از احکام دادگاه و قوانین جدید منجر به لایحه ۱۹۶۸ حقوق شهروندی شد و به تبعیض نژادی پایان داد.[۱۵۰][۱۵۱][۱۵۲] در همان زمان، پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰، تحت تأثیر مخالفت‌ها با جنگ ویتنام، ملی‌گرایی سیاه‌پوستی و انقلاب جنسی سر برآورد.

آغاز «جنگ علیه فقر» باعث شد که هزینه‌ها برای رفاه شهروندان و پرداختی آنان افزایش پیدا کند. جنگ علیه فقر همچنین شامل دو برنامه مدیکر و مدیکید، دو برنامه جهت ارائه خدمات درمانی به سالمندان و فقرا در کنار برنامه کمکی تغذیه الحاقی و کمک به خانواده‌های دارای فرزندان تحت تکفل هم می‌شد.[۱۵۳]

ده‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شاهد رکود تورمی در ایالات متحده بود. رونالد ریگان پس از اینکه در سال ۱۹۸۰ به ریاست جمهوری انتخاب شد، با انجام اصلاحاتی اقتصادی موسوم به ریگانومیکس به این مسئله پاسخ داد. پس از عدم موفقیت دتانت، ریگان سیاست «سد نفوذ» در برابر اتحاد شوروی را رها کرده و به استراتژی هجومی‌تر رولبک رو آورد.[۱۵۴][۱۵۵][۱۵۶][۱۵۷][۱۵۸] پس از افزایش حضور زنان در مشاغل در طی دهه گذشته، در سال ۱۹۸۵ اکثریت زنان ۱۶ ساله یا بیشتر شاغل بودند.[۱۵۹]

اواخر دهه ۱۹۸۰ شاهد بهبود روابط ایالات متحده با اتحاد شوروی بود و با سقوط شوروی در ۱۹۹۱، جنگ سرد به پایان رسید.[۱۶۰][۱۶۱][۱۶۲][۱۶۳] نتیجه این اتفاق یک جهان تک قطبی با ایالات متحده به عنوان تنها ابرقدرت آن بود.[۱۶۴] عبارت پکس امریکانا که پس از جنگ جهانی دوم شایع شده بود، با پایان جنگ سرد به عبارت رایجی برای توصیف نظم نوین جهانی تبدیل شد.

تاریخ معاصر

پس از جنگ سرد، منازعات خاورمیانه باعث ایجاد بحرانی در ۱۹۹۰ شد، زمانی که عراق تحت فرمان صدام حسین به کویت، یک متحد آمریکا، حمله کرد و خواست آن کشور را ضمیمه کند. از بیم گسترش بی‌ثباتی به سایر مناطق، جرج اچ. دابلیو بوش عملیات سپر صحرا را برای دفاع از عربستان سعودی و عملیات طوفان صحرا را برای حمله به عراق آغاز کرد. نتیجتاً، ائتلافی از نیروهای ۳۴ کشور به رهبری ایالات متحده با عراق جنگیدند و نیروهای آن کشور را از کویت بیرون رانده و پادشاهی کویت را از نو برقرار ساختند.[۱۶۵] اینترنت که برخاسته از شبکه‌های دفاع نظامی ایالات متحده بود، در سطح پلتفرم‌های دانشگاه و سپس در سطح عمومی در دهه ۱۹۹۰ گسترش پیدا کرد و بر اقتصاد، جامعه و فرهنگ جهان تأثیر گذاشت. در نتیجه حباب دات-کام، سیاست پولی با ثبات در زمان آلن گرینسپن و کاهش هزینه‌های رفاه اجتماعی، دهه ۹۰ شاهد بزرگ‌ترین رشد اقتصادی تاریخ معاصر ایالات متحده بود و در ۲۰۰۱ به پایان رسید.[۱۶۶] در ۱۹۹۴، آمریکا وارد قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA) که ۴۵۰ میلیون نفر با اقتصادی معادل ۱۷ تریلیون دلار را بهم پیوند می‌داد، شد. هدف قرارداد این بود که موانع تجارت و سرمایه‌گذاری میان آمریکا، کانادا و مکزیک تا اول ژانویه ۲۰۰۸ از بین برود. تجارت میان ۳ کشور با اجرای NAFTA اوج گرفت.[۱۶۷]

در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، گروه تروریستی القاعده به برج مرکز تجارت جهانی در نیویورک و ساختمان پنتاگون حمله کرد که منجر به کشته شدن نزدیک به ۳٬۰۰۰ نفر شد.[۱۶۸] در پاسخ، ایالات متحده جنگ تروریسم را آغاز کرد که شامل جنگ در افغانستان و جنگ در عراق بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ می‌شود.[۱۶۹][۱۷۰]

سیاست‌های دولت جهت فراهم کردن مسکن ارزان قیمت،[۱۷۱] عدم موفقیت گسترده در راهبری شرکتی و نظارتی[۱۷۲] و نرخ بهره پایین تعیین شده توسط فدرال رزرو،[۱۷۳] باعث شد در میانه‌های دهه ۲۰۰۰ قیمت مسکن افزایش پیدا کند که این موضوع با بحران مالی ۲۰۰۸، بزرگ‌ترین بحران مالی آمریکا از زمان رکورد بزرگ، به اوج رسید.[۱۷۴] باراک اوباما، اولین رئیس‌جمهور سیاه‌پوست[۱۷۵] ایالات متحده در سال ۲۰۰۸ در جریان بحران مالی انتخاب شد[۱۷۶] که پس از ورود به کاخ سفید، قانون بهبود و سرمایه‌گذاری مجدد و قانون داد–فرانک را در تلاش برای کاهش اثرات منفی بحران ۲۰۰۸ و اطمینان از عدم وقوع مجدد آن به جریان انداخت. نتیجه بهبود در زیرساخت‌ها[۱۷۷] و کاهش نسبی در نرخ بیکاری بود.[۱۷۸] قانون داد–فرانک ثبات مالی و حمایت از مصرف‌کننده را بهبود داد،[۱۷۹] هرچند دربارهٔ تأثیر آن بر روی اقتصاد هنوز بحث‌هایی وجود دارد.[۱۸۰]

در ۲۰۱۰، دولت اوباما لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه را به تصویب رساند که با ایجاد سازوکارهایی نظیر الزامات، یارانه‌ها و تبادلات بیمه، گسترده‌ترین اصلاحات بر را بر نظام سلامت ایالات متحده آمریکا در پنج دهه گذشته اعمال کرد. این قانون که تا سال ۲۰۱۶ حدود ۲۴ میلیون نفر را تحت پوشش خود قرار داد، باعث کاهش قابل توجه افراد بدون بیمه گردید؛[۱۸۱] هرچند به دلیل تاثیراتش بر هزینه‌های درمان، حق بیمه و عملکرد اقتصادی مناقشه برانگیز بوده است.[۱۸۲] هرچند رکود اقتصادی در ژوئن ۲۰۰۹ به پایان خودش رسید، رای‌دهندگان از سرعت پایین احیای اقتصاد عصبانی بودند. جمهوری‌خواهان که با سیاست‌های اوباما مخالف بودند، در مجلس نمایندگان را با یک نتیجه قاطع در ۲۰۱۰ و سنا را در ۲۰۱۴ تحت اختیار خود گرفتند.[۱۸۳]

نیروهای آمریکایی در عراق طی سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ در دسته‌های بزرگی از آن کشور خارج شدند و جنگ به صورت رسمی در دسامبر ۲۰۱۱ پایان یافته اعلام شد.[۱۸۴] چند ماه پیش از آن، عملیات نیزه نپتون منجر به مرگ رهبر القاعده اسامه بن لادن در پاکستان شد.[۱۸۵] خروج نیروهای آمریکایی منجر به درگیری‌های فرقه‌ای در عراق شد[۱۸۶] که نتیجه آن ظهور دولت اسلامی عراق و شام در منطقه به عنوان جانشین القاعده بود.[۱۸۷] در ۲۰۱۴، اوباما برقراری مجدد روابط کامل دیپلماتیک بین آمریکا و کوبا را برای اولین بار از سال ۱۹۶۱ اعلام کرد،[۱۸۸] هرچند در ژوئن ۲۰۱۹ دولت ترامپ بر سفر آمریکایی‌ها به آن کشور محدودیت‌هایی اعمال کرد.[۱۸۹] در ۲۰۱۵، آمریکا به عنوان یکی از کشورهای گروه پنج به علاوه یک برنامه جامع اقدام مشترک را با هدف کاهش سرعت توسعه برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی به امضا رساند؛[۱۹۰] هرچند این کشور در مه ۲۰۱۸ از آن عهدنامه خارج شد.[۱۹۱] در ۲۰۱۶، نامزد جمهوری‌خواه دونالد ترامپ به عنوان ۴۵امین رئیس‌جمهور ایالات متحده انتخاب شد که او را به پیرترین و ثروتمندترین رئیس‌جمهور تاریخ این کشور مبدل ساخت.[۱۹۲]

جغرافیای طبیعی

عقاب سرسفید پرنده ملی آمریکا از سال ۱۷۸۲ میلادی

ایالات متحدهٔ آمریکا در نیمکرهٔ غربی زمین، و در شمال قارهٔ آمریکا واقع است. این کشور از ۴۸ ایالت همجوار، و دو ایالت جدا از دیگران (شبه جزیره آلاسکا در شمال شرق قارهٔ آمریکا و مجمع‌الجزایر هاوایی در اقیانوس آرام) تشکیل شده است. همچنین، در دو منطقهٔ حوزهٔ دریای کارائیب، و نیز بخش‌هایی از اقیانوس آرام، جزایر کوچک و پراکنده‌ای وجود دارند که قلمرو آمریکا محسوب می‌شوند، ولی به گونه‌ای خودگردان اداره می‌شوند (مانند پورتو ریکو).[۱۹۳]
آلاسکا بزرگ‌ترین[۱۹۴] و رودآیلند کوچک‌ترین ایالت در آمریکا می‌باشند.[۱۹۵]


مقایسه وسعت آلاسکا بزرگ‌ترین ایالت آمریکا با وسعت ۴۸ ایالت این کشور (به جز هاوایی و آلاسکا).

قسمتی از رشته کوه‌های راکی در غرب آمریکا قرار گرفته است که بزرگ‌ترین قله آن در ایالت کلرادو قرار دارد. مرتفع‌ترین نقطه در آمریکا قله کوه مک کینلی (۶۱۹۴ متر) در آلاسکا می‌باشد. در ۴۸ ایالت پایین نیز مرتفع‌ترین قله بر فراز کوه ویتنی (۴۴۲۱ متر) در کالیفرنیا قرار دارد. رود می‌سی‌سی‌پی بزرگ‌ترین و مهم‌ترین رودخانه آمریکای شمالی و چهارمین رودخانه طولانی جهان در آمریکا قرار دارد. این رودخانه که به رود میزوری می‌پیوندد، نقش تجاری و اقتصادی مهمی برای آمریکا دارد. قسمتی از آبشارهای نیاگارا در مرز بین آمریکا و کانادا قرار دارد و از جاذبه‌های طبیعی توریستی در آمریکا به‌شمار می‌رود.[نیازمند منبع]

وسعت آمریکا

کوه هود و دریاچه تریلیوم در ایالت ارگن

از نظر کل وسعت آب و خاک، آمریکا بعد از روسیه و کانادا، سومین کشور پهناور جهان است.[۱۹۶]

مختصات و موقعیت جغرافیایی آمریکا

ایالات متحدهٔ آمریکا از شمال با کشور کانادا، و در جنوب با کشور مکزیک مرز خاکی دارد. این کشور در شمال غرب قارهٔ آمریکا و سواحل آلاسکا نیز با روسیه مرزهای مشترک آبی دارد. ۴۸ ایالت به‌هم پیوسته که خاک اصلی آمریکا را تشکیل می‌دهند، از شرق و جنوب شرقی به اقیانوس اطلس و خلیج مکزیک، و از غرب به اقیانوس آرام منتهی می‌شوند. ایالت آلاسکا نیز از شمال به اقیانوس منجمد شمالی، از غرب به تنگهٔ برینگ، و از جنوب غربی به اقیانوس آرام ختم می‌شود. مجمع‌الجزایر هاوایی هم در جنوب غرب خاک اصلی آمریکا و در اقیانوس آرام واقع شده‌اند.[نیازمند منبع]

مناطق جغرافیایی و فرهنگی ایالات متحدهٔ آمریکا عبارت‌اند از: نیو انگلند، ایالت‌های ساحلی اقیانوس اطلس، ایالت‌های جنوب، ایالت‌های غرب میانه (میدوست)، ایالت‌های جنوب غربی آمریکا و ایالت‌های غرب.[نیازمند منبع]

کشور ایالات متحدهٔ آمریکا در مجموع ۹٬۸۲۶٬۶۷۵ کیلومتر مربع وسعت دارد[۱۹۷] که البته ۴۷۰ هزار کیلومتر آن را جزایر پراکنده و تحت قلمرو آمریکا در اقیانوس آرام و دریای کارائیب تشکیل می‌دهند.[نیازمند منبع]

جغرافیای انسانی

نقشهٔ پراکندگی مردمی آمریکا از نظر نژاد و نسب قومی (همه‌پرسی رسمی سال ۲۰۰۰)

جمعیت ایالات متحده آمریکا بر پایه برآورد سال ۲۰۲۲ در حدود ۳۳۵ میلیون نفر تخمین زده شده است.[۱۹۸]

نرخ کلی باروری در ایالات متحده آمریکا بر پایه برآورد سال ۲۰۱۷ در حدود ۱٫۸۷ (۱۴۳ام) فرزند برای هر زن است.[۱۹۹]

بر اساس آمار منتشرهٔ سال ۲۰۰۳، ترکیب نژادی مردم ایالات متحده آمریکا، بدین شرح است:

در این آمار، نژاد اسپانیایی‌تبار (موسوم به هیسپانیک، یا لاتینو) همراه با نژاد سفید محاسبه شده است. بر اساس بررسی سال ۲۰۰۰ مهاجران کشورهای دیگر به ترتیب جمعیت برابر بودند: مکزیک(۱۷۳٬۹۱۹ مهاجر)، چین(۴۵٬۶۵۲)، فیلیپین(۴۲٬۴۷۴)، هند(۴۲٬۰۴۶)، ویتنام(۲۶٬۷۴۷)، السالوادور(۲۲٬۵۷۸)هائیتی(۲۲٬۳۶۴)، کوبا(۲۰٬۸۳۱)، جمهوری دومینکن(۱۷٬۵۳۶)، روسیه(۱۷٬۱۱۰)، جامائیکا(۱۶٬۰۰۰)کانادا(۱۶٬۲۱۰)، کره(۱۵٬۸۳۰)، اوکراین(۱۵٬۸۱۰)، پاکستان(۱۴٬۵۳۵)، کلمبیا(۱۴٬۴۹۸)، بریتانیا(۱۳٬۳۸۵)، بوسنی و هرزگوین(۱۱٬۸۲۸)، گواتمالا(۹٬۹۷۰)، ایران(۸٬۹۱۵ بنگرید به ایرانیان مقیم آمریکا)[۲۰۰]

زبان

نفوذ زبان انگلیسی در ایالات متحده؛ ایالت‌هایی که با رنگ آبی تیره‌تر مشخص شده‌اند دارای جمعیت بیشتری است که انگلیسی، زبان مادری آن‌ها می‌باشد.

انگلیسی (مخصوصا انگلیسی آمریکایی) به صورت دوفاکتو زبان ملی ایالات متحده است. با اینکه در سطح فدرال هیچ زبان رسمی وجود ندارد، برخی قوانین — مانند شرایط اعطای تابعیت آمریکا — انگلیسی را به صورت پیش‌فرض در نظر می‌گیرند. در سال ۲۰۱۰، حدود ۲۳۰ میلیون، یا ۸۰٪ جمعیت پنج ساله یا بیشتر، در خانه تنها انگلیسی صحبت می‌کردند. اسپانیایی، که توسط ۱۲٪ جمعیت در خانه تکلم می‌شود، دومین زبان رایج و رایج‌ترین زبانی که به عنوان زبان دوم آموزش داده می‌شود، است.[۲۰۱][۲۰۲] انگلیسی در بیش از ۳۰ ایالت زبان رسمی است.[۲۰۳]

در هاوایی، هم انگلیسی و هم زبان هاوایی جایگاهی رسمی دارند.[۲۰۴] آلاسکا، در کنار انگلیسی، ۲۰ زبان بومی را به رسمیت می‌شناسد[۲۰۵] و داکوتای جنوبی زبان سو را.[۲۰۶] نیومکزیکو و لوئیزیانا، با وجود نداشتن زبان رسمی، قوانینی برای استفاده از، به ترتیب، اسپانیایی و انگلیسی، و فرانسوی و انگلیسی دارند.[۲۰۷] برخی دیگر از ایالات، چون کالیفرنیا، انتشار برخی از اسناد دولتی شامل فرم‌های دادگاه به اسپانیایی را اجباری کرده‌اند.[۲۰۸]

برخی از قلمروهای ایالات متحده در کنار انگلیسی زبان‌های رسمی دیگری هم دارند: زبان ساموآیی در ساموآی آمریکا[۲۰۹] و زبان چامورو در گوآم.[۲۱۰] کارولینی و چامورو در جزایر ماریانای شمالی به رسمیت شناخته شده‌اند[۲۱۱] و اسپانیایی که در پورتوریکو از انگلیسی زبان رایج‌تری است، در آن قلمرو یک زبان رسمی به‌شمار می‌رود.[۲۱۲]

زبان‌های خارجی که در ایالات متحده بیش از دیگر زبان‌ها، از مهدکودک تا دانشگاه (تا قبل از تحصیلات تکمیلی)، تدریس می‌شوند شامل اسپانیایی (۷٫۲ میلیون نفر)، فرانسوی (۱٫۵ میلیون نفر) و آلمانی (۰٫۵ میلیون نفر) می‌شود. دیگر زبان‌هایی که آموزششان در مدارس رایج است لاتین، ژاپنی، زبان اشاره آمریکایی، ایتالیایی و چینی هستند.[۲۱۳][۲۱۴] ۱۸٪ از آمریکایی‌ها مدعی هستند می‌توانند در کنار انگلیسی به یک زبان دیگر هم تکلم کنند.[۲۱۵]

سیاست

نظام سیاسی ایالات متحده آمریکا در چارچوب یک قانون اساسی و به صورت یک نظام فدرالی است که از ویژگی‌های حکومتی این کشور به‌شمار می‌رود. سیستم تفکیک قوا در این کشور به شکل کاملاً بارزی به مرحله اجرا درآمده است. بنیان‌گذاران و نویسندگان اعلامیه استقلال ایالات متحدهٔ آمریکا و قانون اساسی ایالات متحده به دلیل نگرانی از ظهور نظام سلطنتی اروپایی که در آن پادشاه قدرت مطلق را در دست داشت، نظام سیاسی جدید خود را به گونه‌ای طراحی کردند که در آن فرد یا نهادی نتواند قدرت مطلق به‌دست‌آورد.[۲۱۶] این قوانین همچنین طوری در نظر گرفته شده‌اند که از قدرت گرفتن بیش از حد اکثریت بر اقلیت‌ها،[۲۱۷] و نیز هر یک از شاخه‌های ۳گانهٔ قدرت ممانعت به عمل آورد.[۲۱۸]

بر اساس قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، قوهٔ مقننه یا کنگره ایالات متحدهٔ آمریکا از دو مجلس تشکیل شده است که مسؤولیت قانونگذاری را به‌طور کامل بر عهده دارند: مجلس نمایندگان و مجلس سنا. بر اساس نظام انتخاباتی آمریکا، نمایندگان با رأی مستقیم و برابر مردم انتخاب می‌شوند.[۲۱۹]

رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا نیز به‌عنوان رئیس قوهٔ مجریه و فرمانده کل قوا با رأی مستقیم مردم و از طریق آرای هیئت گزینندگان انتخاب می‌شود و در برگزیدن مشاورانش به‌عنوان وزرا اختیارات تام دارد. در حقیقت رئیس‌جمهور، نیازی به کسب رأی اعتماد از کنگره ندارد و کنگره نیز متقابلاً نمی‌تواند با رأی عدم اعتماد، هیئت دولت یا وزرا را برکنار کند.[نیازمند منبع]

بر اساس قانون اساسی، معاون رئیس‌جمهور رئیس رسمی مجلس سنا است. این سمت تقریباً تشریفاتی است که در مراسم رسمی از جمله تشکیل جلسه کنگره بر دوش معاون رئیس‌جمهور گذاشته می‌شود. وی عمدتاً در جریان رأی‌گیری در سنا حاضر نمی‌شود و تنها زمانی رأی می‌دهد که آرای سناتورها به صورت مساوی تقسیم شده باشد. هر گاه در مجلس سنا، مصوبه‌ای ۵۰ رأی مثبت و ۵۰ رأی منفی داشته باشد، معاون رئیس‌جمهور به عنوان رئیس سنا، رأی خود را به صندوق می‌اندازد و به این شکل سرنوشت آن مصوبه تعیین می‌شود. در غیاب معاون رئیس‌جمهور که اغلب در هنگام مذاکرات در مجلس سنا حاضر نیست، عضو ارشد حزب اکثریت، جلسات را اداره می‌کند؛ که به زبانزد او را رئیس موقت مجلس سنا می‌نامند.[نیازمند منبع]

سومین شاخه از نظام سیاسی آمریکا، سیستم حقوقی ایالات متحدهٔ آمریکا است که کاملاً مستقل عمل می‌کند و نه قوهٔ مجریه و نه قوهٔ مقننه نمی‌توانند بر روند تصمیم‌گیری‌های آن تأثیر بگذارند. به عبارت دیگر، رئیس‌جمهور یا کنگره نمی‌توانند مصوبات قانونی دیوان عالی فدرال ایالات متحدهٔ آمریکا را باطل اعلام کنند یا از اجرای آنان سر باز زنند. نظام حزبی در ایالات متحدهٔ آمریکا نیز در شکل‌دهی به سیاست و حکومت این کشور، نقش مهمی دارد.[نیازمند منبع]

سیاست خارجی

روابط دیپلماتیک آمریکا
  آمریکا
  کشورهایی که آمریکا به رسمیت می‌شناسد و روابط دیپلماتیک با آنان دارد.
  کشورهایی که آمریکا به رسمیت می‌شناسد، ولی روابط دیپلماتیک با آنان ندارند.
  مناطق مورد مناقشه
  جنوبگان

ایالات متحده آمریکا به کمک توانایی‌های اقتصادی و نظامی قابل توجه خود، نقش مهمی را درسیاست جهانی ایفا می‌کند. این کشور عضو ثابت شورای امنیت سازمان ملل است و دفتر مرکزی سازمان ملل در شهر نیویورک قرار دارد. به استثنای کشورهای ایران، کره شمالی و سودان، کوبا، ونزوئلا و بولیوی،[۲۲۰] سایر کشورها دارای روابط دیپلماتیک رسمی با آمریکا هستند.[نیازمند منبع]

آمریکا به وسیلهٔ قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی و سازمان کشورهای آمریکایی با همسایگان خود (کانادا و مکزیک) روابط نزدیکی دارد. دولت این کشور هرساله میلیاردها دلار کمک مالی برای توسعه کشورهای دیگر اختصاص می‌دهد، اما درصد این کمک‌ها از تولید ناخالص ملی نسبت به دیگر کشورهای کمک‌کننده، پائین است.[نیازمند منبع]

رئیس‌جمهور آمریکا یکی از عوامل اصلی تعیین‌کنندهٔ جهت‌های کلی سیاست خارجی آمریکا است. بسیاری از مدارک و اسناد دوران هر رئیس‌جمهور امروزه در کتابخانه‌های ویژه هر رئیس‌جمهور موجود است. کنگره آمریکا بودجه‌های کمک‌های خارجی را تعیین می‌کند، تحریم‌های خارجی وضع می‌کند، و به کمک کمیته‌های ویژه ای در مسائل سیاست خارجه اختیارات بررسی و بازبینی امور ویژه (همانند بررسی عملکرد افراد در ماجرای مک‌فارلین) را دارد.[نیازمند منبع]

بسته به نوع حزب یا گروه در قدرت در هر برهه از زمان (همانند حزب دموکرات یا حزب جمهوری‌خواه)، سیاست خارجهٔ آمریکا تحت تأثیر تحولات و گرایش‌های خاص آن حزب یا گروه قرار می‌گیرد.[۲۲۱] گروه‌های لابی نیز دارای قدرت نفوذ زیادی در تصمیم‌گیری‌های سیاست خارجه هستند.[نیازمند منبع]

ایالت‌ها

کشور آمریکا ۵۰ ایالت دارد که هرکدام از آن‌ها بنا بر سامانهٔ فدرالیِ حاکم، دارای سطح بالایی از خودگردانی هستند. تا سال ۲۰۲۱ ایالت (۵۱مین) می‌تواند مجمع‌الجزایر پورتوریکو باشد که با موافقت کنگره در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۸ مقدمات آن آغاز شده است.[۲۲۲][۲۲۳]

البته ناحیهٔ واشینگتن، دی.سی. جزو هیچ‌یک از ایالات آمریکا نیست و در منطقهٔ خودمختار کلمبیا قرار دارد. ناحیهٔ کلمبیا، در اصل بخشی از ایالات مریلند و ویرجینیا بود که در سال ۱۷۹۰ برای تأسیس مرکز آمریکا، یعنی شهر واشینگتن، دی.سی. در نظر گرفته شد.[۲۲۴]

آلاباماآلاسکاآریزوناآرکانزاسکالیفرنیاکلرادوکنتیکتدلاویرفلوریداجورجیاهاواییآیداهوایلینویایندیاناآیوواکانزاسکنتاکیلوئیزیاناایالت مینمریلندماساچوستمیشیگانمینه‌سوتامی‌سی‌سی‌پیمیسوریمونتانانبراسکانوادانیوهمپشرنیوجرسینیومکزیکونیویورککارولینای شمالیداکوتای شمالیاوهایواوکلاهومااوریگانپنسیلوانیارودآیلندکارولینای جنوبیداکوتای جنوبیتنسیتگزاسیوتاورمونتویرجینیاواشنگتنویرجینیای غربیویسکانسینوایومینگدلاویرمریلندنیوهمپشرنیوجرسیماساچوستکنتیکتویرجینیای غربیورمونترودآیلند

شهرهای آمریکا

شهر نیویورک، بزرگ‌ترین شهر در شرق کشور
شهر لس‌آنجلس بزرگ‌ترین شهر در غرب کشور
شیکاگو، بزرگ‌ترین شهر در قسمت میانی کشور
رتبه شهر جمعیت
در محدوده شهری
(۲۰۱۲)[۲۲۵][۲۲۶]		 ایالت
۱نیویورک۸٬۱۷۵٬۰۰۰نیویورک
۲لس آنجلس۳٬۹۷۱٬۰۰۰کالیفرنیا
۳شیکاگو۲٬۷۲۰٬۰۰۰ایلینوی
۴هوستون۲٬۲۹۶٬۰۰۰تگزاس
۵فیلادلفیا۱٬۵۶۷٬۰۰۰پنسیلوانیا
۶فینیکس۱٬۵۶۳٬۰۰۰آریزونا
۷سن آنتونیو۱٬۴۶۹٬۰۰۰تگزاس
۸سن دیگو۱٬۳۹۴٬۰۰۰کالیفرنیا
۹دالاس۱٬۳۰۰٬۰۰۰تگزاس
۱۰سن خوزه۱٬۰۲۷٬۰۰۰کالیفرنیا
رتبه کلان‌شهر (شهر با احتساب حومه) جمعیت
۲۰۱۷[۲۲۷]		 منطقه
۱نیویورک-نیوآرک-لانگ آیلند-جرزی سیتی۲۰٬۳۲۰٬۸۷۶آتلانتیک
۲لس آنجلس بزرگ۱۳٬۳۵۳٬۹۰۷غرب
۳شیکاگو-گری۹٬۵۳۳٬۰۴۰غرب میانه
۴منطقه دالاس‌فورت وورث۷٬۳۹۹٬۶۲۲جنوب غرب
۵هیوستون-شوگرلند-گالوستون۶٬۸۹۲٬۴۲۷جنوب
۶واشینگتن، دی.سی.-آرلینگتون۶٬۲۱۶٬۵۸۹آتلانتیک
۷میامی-فورت لادردیل-وست پام بیچ۶٬۱۵۸٬۸۲۴جنوب
۸فیلادلفیا-کمدن-ویلمینگتون۶٬۰۹۶٬۸۲۴آتلانتیک
۹آتلانتا۵٬۸۸۴٬۷۳۶جنوب
۱۰بوستون۴٬۸۳۶٬۵۳۱نیو انگلند
۱۱فینیکس-گلندیل-میزا-سکاتسدیل۴٬۷۳۷٬۲۷۰جنوب غرب
۱۲سان فرانسیسکو۴٬۷۲۷٬۳۵۷غرب
۱۳ریورساید-سن برناردینو-انتاریو۴٬۵۸۰٬۶۷۰غرب
۱۴دیترویت۴٬۳۱۳٬۰۰۲غرب میانه
۱۵سیتل-تاکوما-بلویو۳٬۸۶۷٬۰۴۶غرب

اگر لس آنجلس بزرگ را متشکل از ریورساید، سن برناردینو، انتاریو، لانگ بیچ، سنتا آنا و خود شهر لس آنجلس حساب کنیم، این منطقه شهری بیش از ۱۷٬۸۰۰٬۰۰۰ سکنه خواهد داشت که پس از کلانشهر نیویورک بزرگ‌ترین منطقه شهری ایالات متحده خواهد بود.

آموزش و پژوهش

استیون چو وزیر نیروی ایالات متحده آمریکا در کابینه باراک اوباما برنده جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۹۷ است. وزارت نیروی ایالات متحده آمریکا بسیاری از آزمایشگاه‌های بزرگ علمی آمریکا را اداره می‌کند.

در اواخر سده نوزدهم میلادی در ایالات متحده آمریکا نزدیک به ۱۶۰٬۰۰۰ دانشجو در ۱٬۰۰۰ دانشگاه در سرتاسر کشور مشغول به تحصیل بودند. برخی از موسسات دانشگاهی آمریکا (همانند دانشگاه تنسی به‌طور نمونه) قبل از تأسیس ایالتی که در آن واقع بودند تأسیس شدند.[۲۲۸]

در این میان، و در بین موسسات آموزش عالی در آمریکا، موسسات زیر دارای کهن‌ترین سابقه هستند:

مؤسسهسال تأسیس[۲۲۹]
دانشگاه هاروارد ۱۶۳۶
کالج ویلیام و مری ۱۶۹۳
دانشگاه ییل ۱۷۰۱
دانشگاه پرینستون ۱۷۴۶
دانشگاه کلمبیا ۱۷۵۴
دانشگاه پنسیلوانیا ۱۷۵۷

امروزه هزینهٔ آموزش و تحصیلات در سطوح مدرسه‌ای و متوسطه در ایالات متحده را اکثراً دولت پرداخت می‌کند. ایالات متحده با داشتن قریب به ۵٬۸۰۰ دانشگاه یا مؤسسه آموزش عالی[۲۳۰] تقریباً امکان تحصیلات در سطوح آموزش عالی را برای تمامی افراد جامعه فراهم کرده است. وام‌های کم‌بهره، کمک هزینه‌های بلاعوض، و انواع بورس‌های تحصیلی، از اقسام راه‌هایی‌اند که دانشجویان اقدام به پرداخت شهریه‌های خود می‌کنند. در این میان دانشگاه ایالتی اوهایو با داشتن بیش از ۵۳٬۷۱۵ دانشجو در یک پردیس، پرجمعیت‌ترین دانشگاه آمریکا محسوب می‌شود.[۲۳۱]

در میان آمریکاییان بالای ۲۵ سال، ۸۴٫۶ درصد از دبیرستان فارغ‌التحصیل شده‌اند، ۵۲٫۶ درصد وارد کالج، دانشگاه یا مؤسسات دیگر آموزش عالی شده‌اند، ۲۷٫۲ درصد مدرک کارشناسی دریافت کرده‌اند، و ۹٫۶ درصد دارای مدارک کارشناسی ارشد و بالاتر هستند.[۲۳۲]

تقریباً ۹۹ درصد آمریکاییان دارای حداقل سواد پایه هستند. در طبقه‌بندی سازمان ملل متحد، شاخص آموزشی در کشور ایالات متحده ۰٫۹۷ است که در رتبه دوازدهم جهانی جای دارد.[۲۳۳] در سال ۲۰۱۲ ایالات متحده آمریکا در میان کشورهای دنیا از نظر تعداد تحصیل کردگان آموزش عالی به نسبت جمعیت در رتبه چهارم جهان قرار داشت.[۲۳۴]

پژوهش و توسعه در آمریکا در دو جبهه دولتی و خصوصی با هم رقابت می‌کنند. سیلیکون‌ولی نمونه بارزی از فعالیت‌های بخش خصوصی در توسعه صنعت و فناوری آمریکاست. از سوی دیگر مراکز ملی همانند آزمایشگاه‌های فدرال، ناسا، و مؤسسات ملی بهداشت ایالات متحده آمریکا در پیشبرد صنعت و فناوری کشور نقش کلیدی بر عهده دارند.[۲۳۵] این مراکز و سیستم وسیع دانشگاهی کشور آمریکا تولیدکننده رتبه نخست جهان در تعداد جوایز نوبل (با ۳۷۵ جایزه نوبل تا سال ۲۰۱۸) بوده‌اند که این تعداد از جمع تعداد جوایز نوبل کشورهای رتبه دوم (انگلیس با ۱۲۹) و سوم (آلمان با ۱۰۸) نیز بیشتر است.[۲۳۶] از این تعداد، ۲۱۹ تای آن‌ها به تنهایی متعلق به جوایز نوبل پزشکیست.[۲۳۷] و جالب اینجاست که برخی از این افراد همانند جان باردین دو بار برنده این جایزه شده‌اند. آمریکا همچنین در رتبه نخست جهان در تعداد مدالهای فیلدز (۱۳ مدال تا سال ۲۰۱۸) و همچنان از نظر کل بودجه سالیانه پژوهشی در صدر جهان است.[۲۳۸]

آمریکا یکی از تنها سه کشور دنیا است که هنوز رسماً از دستگاه بین‌المللی یکاها استفاده نمی‌کند و بلکه پایبند به واحدهای اندازه‌گیری بریتانیایی است.[۲۳۹] با اینحال سیستم متریک رفته رفته در صنعت و سطوح دانشگاهی به تدریج رواج می‌یابد.[۲۴۰]

اقتصاد

ورودی ساختمان بورس اوراق بهادار نیویورک در وال استریت بزرگ‌ترین بازار بورس در جهان در معاملات دلاری است.
ایالات متحده در تولید برق از انرژی بادی در جهان پیشتاز است. در سال ۲۰۱۶ افزون بر ۳۰ درصد[۲۴۱] برق مورد نیاز ایالت آیووا از این طریق تأمین شد.
مقایسهٔ تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با سایر کشورها در سال ۲۰۱۲.

ایالات متحدهٔ آمریکا اقتصاد کاپتالیستی از نوع سرمایه‌داری انحصاری دارد. ویژگی بارز اقتصاد ایالات متحدهٔ آمریکا عبارت است از تسلط انحصارها در رشته‌های مختلف، که بر مبنای منابع طبیعی فراوان، زیربنای توسعه‌یافته، تولید انبوه، و مصرف زیاد استوار است. تولید ناخالص داخلی ایالات متحدهٔ آمریکا با بیش از ۲۸ تریلیون (۲۸٫۰۰۰ میلیارد) دلار در سال ۲۰۲۴،[۲۴۲]یعنی حدود ۲۰٪ تولید ناخالص جهان، نخستین اقتصاد بزرگ جهان است.[۲۴۳]

از لحاظ حجم مبادلات، ایالات متحده بزرگ‌ترین واردکننده، بزرگ‌ترین صادرکنندهٔ خدمات و - پس از چین - دومین صادرکنندهٔ بزرگ کالا در جهان است.[۲۴۴] کانادا، چین، مکزیک، ژاپن و آلمان، به ترتیب بزرگ‌ترین شرکای تجاری آمریکا هستند.[۲۴۵] آمریکا در دههٔ اخیر بزرگ‌ترین بدهی جهان را نیز بر شانه داشته است.[۲۴۶]

بزرگ‌ترین اقلام صادراتی آمریکا به ترتیب تجهیزات صنعتی (۲۹٫۸٪)، ماشین‌آلات (۲۹٫۵٪)، کالاهای مصرفی غیر اتومبیل (۱۲٫۴٪)، خودرو و تولیدات وابسته (۹٫۳٪)، تولیدات صنایع غذایی (۸٫۳٪)، و تولیدات صنایع هوایی (۶٫۶٪) هستند، در حالی که بزرگ‌ترین اقلام وارداتی به آمریکا کالاهای مصرفی غیر اتومبیل (۲۳٪)، سوخت (۲۲٫۱٪)، ماشین‌آلات (۱۹٫۹٪)، تجهیزات صنعتی (۱۴٫۸٪)، تولیدات خودرو (۱۱٫۱٪)، صنایع غذایی (۴٫۲٪)، و صنایع هوایی (۱٫۷٪) هستند.[۲۴۷]

اما بزرگ‌ترین محصولات تولیدی آمریکا مواد شیمیایی، تولیدات نفتی، فولاد، خودرو، تولیدات صنایع هوایی، ارتباطات، الکترونیک، تولیدات غذایی و مصرفی، و صنایع معدن و چوب هستند.[۲۴۸] آمریکا همچنین در تولید برق،[۲۴۹] ظرفیت پالایش نفت،[۲۵۰] ذخیره‌های زغال سنگ،[۲۵۱] تولید انرژی بادی،[۲۵۲] و انرژی هسته‌ای[۲۵۳] در جهان، رتبه نخست را دارا است.

بیشتر چرخ‌های اقتصادی آمریکا متعلق به بخش خصوصی است، تا جایی‌که بخش دولتی فقط ۱۲٫۴٪ تولید ناخالص داخلی را سالیانه باعث می‌شود.[۲۵۴] با اینحال ۷۵٪ تولید ناخالص ملی محصول بخش خدماتی بوده است. با اینکه تولیدات کشاورزی آمریکا حدود ۱٪ تولید ناخالص ملی این کشور است، همین سطح تولید در رتبه نخست صادرات کل تولیدات مواد غذایی جهان قرار دارد.[۲۵۵]

شاخص‌های اقتصادی
نرخ بیکاری۳٫۶٪ در سال ۲۰۱۹[۲۵۶]
رشد تولید ناخالص داخلی۲٫۱٪ در سال ۲۰۱۹[۲۵۷]
تورم شاخص بهای مصرف‌کننده۰٫۳٪ در سال ۲۰۱۹[۲۵۸]
بدهی۲۲ هزار میلیارد دلار در سال ۲۰۱۹[۲۵۹]
میزان فقر۱۲٫۳٪ در سال ۲۰۱۷[۲۶۰]

بخش بهداشت و خدمات اجتماعی با داشتن ۱۶ میلیون نفر شاغل، بزرگ‌ترین بخش اشتغال آمریکا را تشکیل می‌دهد. سی‌وی‌اس هلث یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان و همچنین بزرگ‌ترین داروخانه زنجیره‌ای در جهان محسوب می‌شود.[۲۶۱][۲۶۲] از لحاظ مجموع ساعات کاری در طول سال، آمریکایی‌ها بیشترین تعداد روز در سال را کار می‌کنند.[۲۶۳] با این حال در مقایسه با کشورهای صنعتی دیگر، از نظر تولید بر حسب ساعات کاری آمریکایی‌ها از برخی کشورهای اروپایی عقب ترند.[۲۶۴]

در میان ۵۰ ایالت آمریکا، از لحاظ درآمد سرانه،[۲۶۵] ایالت نیوجرسی در رتبه اول، و ایالت می‌سی‌سی‌پی در رتبه آخر در مقایسه با ایالات دیگر قرار دارند.[۲۶۶] نزدیک به ۱۳٪ آمریکاییان در زیر خط فقر تعیین شده توسط دولت فدرال قرار دارند[۲۶۷] و فاصله طبقاتی بین بالاترین و پایین‌ترین قشرها جامعه آمریکا همچنان در حال افزایش است.[۲۶۸]

حمل‌ونقل

سامانه بزرگراه‌های میان ایالتی شامل ۴۶۸۷۶ مایل.[۲۶۹]

در سال ۲۰۱۰ به ازای هر ۱٬۰۰۰ آمریکایی ۷۹۷ اتومبیل در این کشور وجود داشت[۲۷۰] و برابر آمار به‌طور متوسط هر آمریکایی بالغ روزانه ۵۵ دقیقه (یا ۲۹ مایل) از اتومبیل استفاده می‌کند.[۲۷۱] اما در مقایسه با گسترهٔ اتومبیل، پایانهٔ ریلی آن به نسبت کمتر است.[۲۷۲] از نظر حمل‌ونقل عمومی، تنها ۹٪ از سفرها از این طریق انجام می‌شود در صورتی که این مقدار برای اروپا ۳۸٪است.[۲۷۳] استفاده از دوچرخه نیز نسبت به اروپا کمتر است.[۲۷۴] پنج شرکت بزرگ هواپیمایی دنیا -بر اساس تعداد مسافران- آمریکایی هستند. شرکت امریکن ایرلاینز اولین رتبه را در این میان داراست.[۲۷۵] همچنین از سی فرودگاه پرترافیک دنیا شانزده فرودگاه متعلق به آمریکاست.[۲۷۶]

ساختار خانواده

نرخ تولد کودکان خارج از ازدواج برپایه نژاد در ایالات متحده

مطابق آمار سال ۲۰۱۸، در میان آمریکایی‌ها با سن ۱۵ سال یا بیشتر، ۵۲٪ متأهل هستند یا بودند، ۶٪ بیوه هستند، ۱۰٪ طلاق گرفته‌اند و ۳۲٪ هرگز ازدواج نکرده‌اند.[۲۷۷] امروزه زنان بیشتر در خارج از خانه کار می‌کنند و بیشتر مدارک کارشناسی در آمریکا هم توسط زنان آن کشور کسب می‌شود.[۲۷۸]

آمار بارداری نوجوان در آمریکا ۲۶٫۵ به ازای هر ۱٬۰۰۰ بوده است. این آمار نسبت به سال ۱۹۹۱ با کاهشی ۵۷٪ روبرو شده است.[۲۷۹] سقط جنین در سراسر این کشور قانونی است. در حال حاضر نرخ سقط جنین ۲۴۱ به ازای هر ۱٬۰۰۰ تولد بچه است. از هر ۱٬۰۰۰ زن بین ۱۵ تا ۴۴ سال یک نفر سقط جنین داشته است. این اعداد درحال کاهش هستند اما هنوز از بیشتر کشورهای غربی بالاترند.[۲۸۰] در سال ۲۰۱۳، میانگین سن در زمان تولد اولیه بچه ۲۶ سال بوده است و ۴۱٪ زایمان‌ها توسط زنان مجرد انجام شده است.[۲۸۱]

نرخ باروری در ایالات متحده در سال ۲۰۱۶، به ازای هر ۱٬۰۰۰ زن، ۱۸۲۰٫۵ کودک بوده است.[۲۸۲] به فرزندخواندگی گرفتن کودکان در این کشور رایج است و در مقایسه با دیگر کشورهای غربی پروسه قانونی آن نسبتاً ساده است.[۲۸۳] ازدواج همجنس‌ها در سطح آمریکا قانونی است و قانون به زوج‌های همجنس اجازه می‌دهد که کودکان را به فرزندی بپذیرند. چندهمسری در ایالات متحده غیرقانونی است.[۲۸۴] آمریکا در سطح جهان بیشترین نرخ کودکانی که تنها با یکی از والدینشان زندگی می‌کنند را داراست.[۲۸۵]

جمعیت‌شناسی

جمعیت

اداره سرشماری ایالات متحده آمریکا در ۱ آوریل ۲۰۲۰، جمعیت این کشور را ۳۳۱٬۴۴۹٬۲۸۱ نفر گزارش کرد[چ][۲۸۶] که ایالات متحده را به سومین کشور پرجمعیت جهان، پس از هند و چین تبدیل کرده است.[۲۸۷] برآورد رسمی جمعیت در سال ۲۰۲۵ توسط ادارهٔ سرشماری، ۳۴۱٬۷۸۴٬۸۵۷ نفر بود که نسبت به سرشماری سال ۲۰۲۰، ۳٫۱ درصد افزایش داشته است.[۲۸۸] بر اساس ساعت جمعیت ادارهٔ سرشماری، در ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، جمعیت ایالات متحده هر ۱۶ ثانیه یک نفر افزایش می‌یافت که معادل حدود ۵٫۴۰۰ نفر در روز است.[۲۸۹] در سال ۲۰۲۳، ۵۱ درصد از آمریکایی‌های ۱۵ سال و بالاتر متأهل، ۶ درصد بیوه، ۱۰ درصد مطلقه و ۳۴ درصد هرگز ازدواج نکرده بودند.[۲۹۰] در سال ۲۰۲۳، میزان باروری کل در ایالات متحده ۱٫۶ فرزند به ازای هر زن بود[۲۹۱] و در سال ۲۰۱۹، با ۲۳ درصد، بالاترین نرخ کودکان ساکن در خانواده‌های تک‌والد در جهان را داشت.[۲۹۲] بیشتر آمریکایی‌ها در حومهٔ شهرهای بزرگ کلان‌شهری زندگی می‌کنند.

ایالات متحده از تنوع جمعیتی بالایی برخوردار است؛ به‌طوری که ۳۷ گروه نژادی و قومی در این کشور بیش از یک میلیون نفر جمعیت دارند.[۲۹۳] آمریکایی‌های سفیدپوست غیراسپانیایی با نیاکانی از اروپا، خاورمیانه یا شمال آفریقا، بزرگ‌ترین گروه نژادی و قومی را تشکیل می‌دهند و ۵۷٫۸ درصد از جمعیت ایالات متحده را شامل می‌شوند.[۲۹۴][۲۹۵] آمریکایی‌های هیسپانیک و لاتین دومین گروه بزرگ را تشکیل می‌دهند و ۱۸٫۷ درصد از جمعیت ایالات متحده را شامل می‌شوند. آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار سومین گروه بزرگ نیاکانی را تشکیل می‌دهند و ۱۲٫۱ درصد از کل جمعیت ایالات متحده را شامل می‌شوند.[۲۹۳] آمریکایی‌های آسیایی چهارمین گروه بزرگ کشور هستند و ۵٫۹ درصد از جمعیت ایالات متحده را تشکیل می‌دهند. ۳٫۷ میلیون بومیان آمریکا حدود ۱ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهند[۲۹۳] و حدود ۵۷۴ قبیلهٔ بومی توسط دولت فدرال به رسمیت شناخته شده‌اند.[۲۹۶] در سال ۲۰۲۴، میانهٔ سنی جمعیت ایالات متحده ۳۹٫۱ سال بود.[۲۹۷]

شهرنشینی

خانه‌هایی در نزدیکی زمین‌های کشاورزی
بیشتر آمریکایی‌ها در حومه‌ها و برون‌شهرها زندگی می‌کنند، مانند مونرو تاونشیپ، نیوجرسی، در منطقه کلان‌شهری نیویورک.

حدود ۸۲ درصد از آمریکایی‌ها در مناطق کلان‌شهری، به ویژه در حومه‌ها و برون‌شهرهای جاده کمربندی بیرون از شهر زندگی می‌کنند؛[۲۹۸] حدود نیمی از آنها در شهرهایی با جمعیت بیش از ۵۰٬۰۰۰ نفر ساکن هستند.[۲۹۹] در سال ۲۰۲۴، ۳۴۶ شهرداری ثبت‌شده در ایالات متحده دارای جمعیت بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر، ۱۱ شهر بیش از یک میلیون نفر سکنه و چهار شهر—نیویورک سیتی، لس آنجلس، شیکاگو و هیوستون—جمعیتی بیش از دو میلیون نفر داشتند.[۳۰۰] حدود ۵۶ منطقه کلان‌شهری ایالات متحده دارای یک میلیون یا بیشتر جمعیت هستند.

سریع‌ترین مناطق کلان‌شهری در حال رشد در جنوب بودند، در حالی که مناطق کلان‌شهری جنوبی در امتداد مرز مکزیک و مناطق ساحلی خلیج مکزیک که مستعد طوفان هستند، در سال ۲۰۲۵ بیشترین کاهش جمعیت را تجربه کردند.[۳۰۱] منطقه کلان‌شهری نیویورک، که در سال ۲۰۲۴ بیشترین جمعیت جدید را جذب کرده بود، به دلیل کاهش مهاجران، در سال ۲۰۲۵ به رتبه ۱۳ سقوط کرد.[۳۰۱] برترین مناطق کلان‌شهری با جمعیت رو به رشد در سال ۲۰۲۵، هیوستون و دالاس-فورت ورث، و پس از آن آتلانتا، فینیکس و شارلوت بودند.[۳۰۱]

زبان

پرگویش‌ترین زبان‌ها در ایالات متحده

اگرچه زبان‌ها و گویش‌های متعددی در ایالات متحده صحبت می‌شوند، اما انگلیسی رایج‌ترین زبان گفتاری و نوشتاری در این کشور است.[۳۰۲] انگلیسی عملاً زبان رسمی ایالات متحده است و در سال ۲۰۲۵، فرمان اجرایی ۱۴۲۲۴ انگلیسی را به عنوان زبان رسمی اعلام کرد.[۳۰۳] با این حال، ایالات متحده هرگز یک زبان رسمی قانونی نداشته است، زیرا کنگره هرگز قانونی را برای تعیین انگلیسی به عنوان زبان رسمی برای هر سه قوه فدرال تصویب نکرده است. با این حال، برخی قوانین، مانند الزامات شهروندی ایالات متحده، انگلیسی را معیار قرار می‌دهند. بیست و هشت ایالت و جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا قوانینی دارند که انگلیسی را به عنوان تنها زبان رسمی تعیین می‌کنند؛ ۱۹ ایالت و ناحیه کلمبیا هیچ زبان رسمی ندارند.[۳۰۴] سه ایالت و چهار قلمرو ایالات متحده علاوه بر انگلیسی، زبان‌های محلی یا بومی را نیز به رسمیت شناخته‌اند: هاوایی (زبان هاوایی)،[۳۰۵] آلاسکا (بیست زبان بومی)،[ح][۳۰۶] داکوتای جنوبی (زبان سو)،[۲۰۶] ساموآی آمریکا (زبان ساموآیی)، پورتوریکو (اسپانیایی پورتوریکو)، گوام (زبان چامورو) و جزایر ماریانای شمالی (زبان کارولینایی و چامورو). در مجموع، ۱۶۹ زبان بومی آمریکا در ایالات متحده صحبت می‌شود.[۳۰۷] در پورتوریکو، اسپانیایی بیشتر از انگلیسی رواج دارد.[۲۱۲]

بر اساس نظرسنجی جامعه آمریکا (۲۰۲۰)،[۳۰۸] حدود ۲۴۵٫۴ میلیون نفر در ایالات متحده با سن پنج سال و بالاتر، فقط در خانه انگلیسی صحبت می‌کردند. حدود ۴۱٫۲ میلیون نفر در خانه اسپانیایی صحبت می‌کردند و آن را به دومین زبان رایج تبدیل کرده است. سایر زبان‌هایی که در خانه توسط یک میلیون نفر یا بیشتر صحبت می‌شوند عبارتند از: چینی (۳٫۴۰ میلیون)، تاگالوگ (۱٫۷۱ میلیون)، ویتنامی (۱٫۵۲ میلیون)، عربی (۱٫۳۹ میلیون)، فرانسوی (۱٫۱۸ میلیون)، کره‌ای (۱٫۰۷ میلیون) و روسی (۱٫۰۴ میلیون). زبان آلمانی که در سال ۲۰۱۰ توسط ۱ میلیون نفر در خانه صحبت می‌شد، در سال ۲۰۲۰ به ۸۸۱٬۰۰۰ گوینده کاهش یافت.[۳۰۹]

مهاجرت

دیوار مرزی آمریکا-مکزیک متحده بین سن دیگو (چپ) و تیخوانا راست)

جمعیت مهاجر آمریکا به مراتب بزرگ‌ترین جمعیت مهاجر در جهان از نظر تعداد مطلق است.[۳۱۰][۳۱۱] در سال ۲۰۲۲، ۸۷٫۷ میلیون مهاجر و فرزندان متولد ایالات متحده از مهاجران در ایالات متحده وجود داشتند که تقریباً ۲۷ درصد از کل جمعیت ایالات متحده را تشکیل می‌دادند.[۳۱۲] در سال ۲۰۱۷، از جمعیت متولد خارج از ایالات متحده، حدود ۴۵ درصد (۲۰٫۷ میلیون) شهروندان تابعیت‌یافته، ۲۷ درصد (۱۲٫۳ میلیون) ساکنان دائمی قانونی، ۶ درصد (۲٫۲ میلیون) ساکنان قانونی موقت و ۲۳ درصد (۱۰٫۵ میلیون) مهاجران غیرقانونی بودند.[۳۱۳] در سال ۲۰۱۹، کشورهای مبدأ اصلی مهاجران عبارت بودند از: مکزیک (۲۴٪ از مهاجران)، هند (۶٪)، چین (۵٪)، فیلیپین (۴٫۵٪) و السالوادور (۳٪).[۳۱۴] در سال مالی ۲۰۲۲، بیش از یک میلیون مهاجر (که اکثراً از طریق پیوند خانوادگی وارد شدند) اقامت قانونی دریافت کردند.[۳۱۵] جمعیت مهاجران غیرقانونی در ایالات متحده در سال ۲۰۲۳ به رکورد ۱۴ میلیون نفر رسید.[۳۱۶]

دین

متمم اول قانون اساسی، آزادی عمل به دین را در این کشور تضمین کرده و کنگره را از تصویب قوانینی در جهت تأسیس دین منع می‌کند.[۳۱۷][۳۱۸] عمل به مناسک مذهبی در این کشور گسترده است و از متنوع‌ترین و پرجنب‌وجوش‌ترین شیوه‌های دینداری در جهان به‌شمار می‌رود.[۳۱۹][۳۲۰]

این کشور بزرگ‌ترین جمعیت مسیحی جهان را دارد و از نظر جمعیت کاتولیک نیز در رتبهٔ چهارم جهان قرار دارد.[۳۲۱] ادیان قابل‌توجه دیگر شامل یهودیت، بودیسم، هندوئیسم، اسلام، عصر نو و ادیان بومیان آمریکا می‌شوند.[۳۲۲] انجام مراسم مذهبی به‌طور قابل‌توجهی در مناطق مختلف متفاوت است.[۳۲۳] «خدا انگاری تشریفاتی» در فرهنگ آمریکا رایج است.[۳۲۴]

اکثریت قریب‌به‌اتفاق آمریکایی‌ها به یک قدرت برتر یا نیروی معنوی اعتقاد دارند، به اعمال معنوی مانند نیایش می‌پردازند و خود را مذهبی یا معنوی می‌دانند.[۳۲۵][۳۲۶] در «کمربند انجیلی» در جنوب ایالات متحده، پروتستانتیسم انجیلی نقش فرهنگی قابل‌توجهی ایفا می‌کند؛ نیو انگلند و غرب ایالات متحده تمایل به سکولارتر بودن دارند.[۳۲۳][۳۲۷] مورمونیسم، جنبشی احیاگرا که در سال ۱۸۴۷ در ایالات متحده تأسیس شد،[۳۲۸] دین غالب در یوتا و یک دین مهم در آیداهو است.

سلامت

مرکز پزشکی تگزاس در هیوستون بزرگ‌ترین مجموعه پزشکی جهان است.[۳۲۹][۳۳۰] در سال ۲۰۱۸، این مرکز ۱۲۰٬۰۰۰ نفر را استخدام کرد و به ۱۰ میلیون بیمار خدمات ارائه داد.[۳۳۱]

بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، میانگین امید به زندگی در ایالات متحده در بدو تولد در سال ۲۰۲۴ به ۷۹٫۰ سال رسید که بالاترین رقم ثبت‌شده و ۰٫۶ سال افزایش نسبت به سال ۲۰۲۳ است. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، این بهبود را به کاهش قابل‌توجه مرگ‌های ناشی از مصرف بیش از حد مواد مخدر در این کشور نسبت داد و اشاره کرد که «بیماری‌های قلبی همچنان علت اصلی مرگ در ایالات متحده هستند و پس از آن سرطان و صدمات غیرعمدی قرار دارند.»[۳۳۲] در سال ۲۰۲۴، امید به زندگی در بدو تولد برای مردان آمریکایی به ۷۶٫۵ سال (۰٫۷ سال افزایش نسبت به سال ۲۰۲۳) رسید، در حالی که امید به زندگی برای زنان ۸۱٫۴ سال (۰٫۳ سال افزایش) بود.[۳۳۳] از سال ۱۹۹۸، امید به زندگی در ایالات متحده از سایر کشورهای صنعتی ثروتمند عقب‌تر افتاده است و شکاف «ناکارآمدی سلامت» آمریکایی‌ها از آن زمان به بعد در حال افزایش بوده است.[۳۳۴]

صندوق مشترک المنافع در سال ۲۰۲۰ گزارش داد که ایالات متحده بالاترین میزان خودکشی را در میان کشورهای پردرآمد دارد.[۳۳۵] تقریباً یک سوم از جمعیت بزرگسال ایالات متحده چاق هستند و یک سوم دیگر نیز اضافه وزن دارند.[۳۳۶] سیستم مراقبت بهداشتی ایالات متحده از نظر هزینه سرانه و درصد تولید ناخالص داخلی، بسیار بیشتر از هر کشور دیگری هزینه می‌کند، اما به دلایلی که محل بحث است، نتایج بهداشتی ضعیف‌تری نسبت به کشورهای هم‌تراز خود دارد.[۳۳۷] ایالات متحده تنها کشور توسعه‌یافته بدون سیستم مراقبت بهداشتی همگانی است و درصد قابل‌توجهی از جمعیت آن فاقد بیمه سلامت هستند.[۳۳۸] پوشش مراقبت بهداشتی با بودجه دولتی برای فقرا (مدیکید) و برای افراد ۶۵ سال و بالاتر (مدیکر) در دسترس آمریکایی‌هایی است که واجد شرایط درآمد یا سن برنامه‌ها هستند. در سال ۲۰۱۰، رئیس‌جمهور باراک اوباما لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه را تصویب کرد.[خ][۳۳۹] از زمان تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۲۰۲۲ در پرونده دابز در برابر سازمان سلامت زنان جکسن که عملاً رو در برابر وید (۱۹۷۳) را نقض کرد، سقط جنین در ایالات متحده دیگر فدرال نیست، بلکه تابع قوانین هر ایالت یا قلمرو است.[د][۳۴۰]

آموزش

عکس دانشگاه ویرجینیا
حدود ۷۷ درصد از دانشجویان کالج آمریکا در مؤسسات عمومی مانند دانشگاه ویرجینیا، که توسط توماس جفرسون در سال ۱۸۱۹ تأسیس شد، تحصیل می‌کنند.[۳۴۱]

آموزش ابتدایی و متوسطه آمریکا که در ایالات متحده با نام «کی–۱۲» (از مهدکودک تا کلاس دوازدهم) شناخته می‌شود، غیرمتمرکز است. سیستم‌های مدارس توسط دولت‌های ایالتی، قلمرویی و گاهی شهرداری‌ها اداره می‌شوند و توسط وزارت آموزش ایالات متحده آمریکا تنظیم می‌گردند. به‌طور کلی، کودکان ملزم به حضور در مدرسه یا تحصیل در خانه‌ای تأییدشده از سن پنج یا شش سالگی (کودکستان یا کلاس اول) تا ۱۸ سالگی هستند. این امر معمولاً دانش‌آموزان را تا پایه دوازدهم، آخرین سال دبیرستان آمریکا، می‌رساند، اما برخی از ایالت‌ها و قلمروها به آنها اجازه می‌دهند زودتر، در سن ۱۶ یا ۱۷ سالگی، مدرسه را ترک کنند.[۳۴۲] ایالات متحده بیشتر از هر کشور دیگری به ازای هر دانش‌آموز هزینه آموزش می‌کند،[۳۴۳] یعنی به‌طور متوسط ۱۸٬۶۱۴ دلار در سال برای هر دانش‌آموز در مدارس ابتدایی و متوسطه دولتی در سال تحصیلی ۲۰۲۱–۲۰۲۰.[۳۴۴] در میان آمریکایی‌های ۲۵ سال و بالاتر، ۹۲٫۲ درصد از دبیرستان فارغ‌التحصیل شده‌اند، ۶۲٫۷ درصد به کالج رفته‌اند، ۳۷٫۷ درصد مدرک کارشناسی و ۱۴٫۲ درصد مدرک تحصیلات تکمیلی کسب کرده‌اند.[۳۴۵] نرخ سواد در ایالات متحده تقریباً بالاست.[۲۹۸][۳۴۶] ایالات متحده بیشترین تعداد برندگان جایزه نوبل را در میان هر کشوری دارد: با ۴۱۱ برنده (که ۴۱۳ جایزه دریافت کرده‌اند).[۳۴۷][۳۴۸]

آموزش عالی در ایالات متحده آمریکا شهرت جهانی به دست آورده است. بسیاری از دانشگاه‌های برتر جهان، که توسط سازمان‌های مختلف رتبه‌بندی فهرست شده‌اند، در ایالات متحده قرار دارند: از جمله ۱۹ مورد از ۲۵ دانشگاه برتر.[۳۴۹][۳۵۰] آموزش عالی آمریکا تحت سلطه سیستم‌های دانشگاه‌های دولتی است، اگرچه دانشگاه‌ها و کالج‌های خصوصی متعدد کشور حدود ۲۰ درصد از کل دانشجویان آمریکایی را ثبت نام می‌کنند. کالج‌های محلی اغلب دارای پذیرش آزاد، شهریهٔ پایین‌تر و برنامه‌های درسی هستند که به دریافت مدرک کاردانی دو ساله یا گواهینامهٔ غیرمدرکی می‌انجامد.[۳۵۱]

در مورد مخارج دولتی برای آموزش عالی، ایالات متحده به ازای هر دانش‌آموز بیشتر از میانگین OECD هزینه می‌کند و آمریکایی‌ها چه از طریق بودجهٔ دولتی و چه از طریق هزینه‌های شخصی، بیشتر از هر کشور دیگری پول خرج آموزش می‌کنند.[۳۵۲] کالج‌ها و دانشگاه‌هایی که مستقیماً توسط دولت فدرال تأمین مالی می‌شوند، شهریه دریافت نمی‌کنند و محدود به پرسنل نظامی و کارمندان دولت هستند، از جمله: آکادمی‌های خدمات نظامی ایالات متحده، مدرسه عالی نیروی دریایی و کالج‌های ستاد نظامی. با وجود برخی برنامه‌های بخشش وام دانشجویی،[۳۵۳] بدهی وام دانشجویی بین سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ تا ۱۰۲ درصد افزایش یافت[۳۵۴] و در سال ۲۰۲۲ از ۱٫۷ تریلیون دلار فراتر رفت.[۳۵۵]

فرهنگ و جامعه

مجسمه آزادی، یک مجسمه برنزی بزرگ به رنگ سبز مایل به آبی بر روی یک پایه سنگی
تندیس آزادی (آزادی روشن‌گر جهان) در لیبرتی آیلند در بندر نیویورک، هدیه‌ای از سوی فرانسه در سال ۱۸۸۶ بود که به نشان نمادین رؤیای آمریکایی تبدیل شده است.[۳۵۶]

ایالات متحده سکونت‌گاهِ طیف گسترده‌ای از گروه‌های قومی، سنت‌ها و آداب و رسوم است.[۳۵۷][۳۵۸] این کشور جامعه‌ای با ارزش‌های فردگرایی و خودمختاری شخصی،[۳۵۹][۳۶۰] و همچنین وجدان کاری قوی[۳۶۱] و روحیهٔ رقابت‌جویی توصیف شده است.[۳۶۲] ایثار داوطلبانه نسبت به دیگران نیز نقش مهمی دارد؛[۳۶۳][۳۶۴][۳۶۵] طبق مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۶ توسط بنیاد کمک‌های نیکوکارانه، آمریکایی‌ها ۱٫۴۴ درصد از تولید ناخالص داخلی را به امور خیریه اختصاص داده‌اند—که با اختلاف زیادی بالاترین نرخ در جهان است.[۳۶۶] آمریکایی‌ها به‌طور سنتی با یک باور سیاسی وحدت‌بخش در «کیش آمریکایی» شناخته می‌شوند که بر رضایت حکومت‌شوندگان، آزادی، برابری در برابر قانون، دموکراسی، برابری اجتماعی، حق مالکیت و ترجیح برای دولت محدود تأکید دارد.[ذ][۳۶۷][۳۶۸] ایالات متحده از طریق نفوذ دیپلماتیک، قدرت اقتصادی، اتحاد نظامی و صادرات فرهنگی — مانند فیلم، موسیقی، بازی ویدیویی، ورزش و غذا — قدرت سخت و نرم قابل توجهی به دست آورده است.[۳۶۹][۳۷۰] تأثیری که ایالات متحده بر سایر کشورها از طریق قدرت نرم اعمال می‌کند، آمریکایی‌سازی نامیده می‌شود.[۳۷۱]

تقریباً همه آمریکایی‌های امروزی یا اجدادشان در پنج قرن اخیر از اروپا، آفریقا یا آسیا آمده‌اند.[۳۷۲] فرهنگ اصلی آمریکا نوعی فرهنگ غربی است که عمدتاً از سنت‌های مهاجران اروپایی با تأثیراتی از منابع دیگر، مانند سنت‌های آورده شده توسط بردگان از آفریقا، نشأت گرفته است.[۳۷۳][۳۷۴] مهاجران جدید، مخصوصاً از آسیا و آمریکای لاتین، به ترکیب فرهنگی آمریکا تنوع بیشتری داده‌اند. بعضی‌ها این فرهنگ را مثل دیگ ذوب می‌دانند که همه را یکی می‌کند، و بعضی مثل «یک کاسه سالاد» که هر گروه هویت خودش را حفظ می‌کند؛ اما در هر صورت، مهاجران به فرهنگ اصلی آمریکا اضافه می‌شوند و اغلب با آن یکی می‌شوند.

طبق متمم اول قانون اساسی، ایالات متحده دارای بیشترین حمایت‌ها بر آزادی بیان نسبت به هر کشوری است.[۳۷۵] هتک حرمت پرچم، سخنان نفرت‌انگیز، کفرگویی و اهانت به مقامات، همگی تحت پوشش آزادی بیان قرار می‌گیرند.[۳۷۶][۳۷۷][۳۷۸]طبق نظرسنجی سال ۲۰۱۶ مرکز پژوهشی پیو، آمریکایی‌ها بیشتر از هر کشور دیگری که مورد سنجش قرار گرفته، از آزادی بیان حمایت می‌کنند.[۳۷۹] علاوه بر این، آن‌ها «بیشترین حامی آزادی مطبوعات و حق دسترسی به اینترنت بدون سانسور دولتی» هستند.[۳۸۰] ایالات متحده یک کشور از لحاظ اجتماعی لیبرال است[۳۸۱] و نگرش‌های اباحه‌گرا نسبت به تمایلات جنسی انسان دارد.[۳۸۲] حقوق ال‌جی‌بی‌تی‌کیو در ایالات متحده آمریکا از مترقی‌ترین حقوق در سطح جهانی است.[۳۸۲][۳۸۳][۳۸۴]

رؤیای آمریکایی، یا این تصور که آمریکایی‌ها از سطوح بالایی از تحرک اجتماعی برخوردارند، نقش کلیدی در جذب مهاجران ایفا می‌کند.[۳۸۵][۳۸۶] اینکه این تصور دقیق است یا خیر، موضوع بحث بوده است.[۳۸۷][۳۸۸][۳۸۹] در حالی که فرهنگ اصلی معتقد است ایالات متحده یک جامعه بی‌طبقه است،[۳۹۰] محققان تفاوت‌های قابل‌توجهی بین طبقات اجتماعی کشور را شناسایی می‌کنند که بر جامعه‌پذیری، زبان و ارزش‌ها تأثیر می‌گذارند.[۳۹۱][۳۹۲] آمریکایی‌ها تمایل زیادی به موفقیت اقتصادی-اجتماعی دارند، بعضی‌ها معتقدند که معمولی یا متوسط بودن هم چیز بدی نیست و می‌تواند یک ویژگی مثبت و قابل‌احترام باشد.[۳۹۳]

بنیاد ملی هنر و علوم انسانی یکی از آژانس‌های دولت فدرال ایالات متحده است که در سال ۱۹۶۵ با هدف «توسعه و ترویج یک سیاست ملی با مفهوم گسترده برای حمایت از علوم انسانی و هنر در ایالات متحده و برای نهادهایی که میراث فرهنگی ایالات متحده را حفظ می‌کنند» تأسیس شد.[۳۹۴]

ادبیات

عکس مارک تواین
مارک تواین، که ویلیام فاکنر او را «پدر ادبیات آمریکا» نامید.[۳۹۵]

نویسندگان دوران استعمار آمریکا تحت تأثیر جان لاک و دیگر فیلسوفان عصر روشنگری بودند.[۳۹۶][۳۹۷] دوره انقلاب آمریکا (۱۷۶۵–۱۷۸۳) به خاطر نوشته‌های سیاسی بنجامین فرانکلین، الکساندر همیلتون، توماس پین و توماس جفرسون قابل توجه است. اندکی پیش و پس از جنگ انقلاب، روزنامه‌ها نقش پررنگی گرفتند و مردم به ادبیاتی نیاز داشتند که ضد بریتانیا باشد و هویت مستقل خودشان را نشان دهد.[۳۹۸][۳۹۹] رمان قدرت همدردی نوشته ویلیام هیل براون، در سال ۱۷۹۱ منتشر شد. جان نیل، نویسنده و منتقد، در اوایل تا اواسط قرن نوزدهم با نقد پیشینیانی مانند واشینگتن اروینگ به دلیل تقلید از همتایان بریتانیایی خود و تأثیرگذاری بر نویسندگانی مانند ادگار آلن پو،[۴۰۰] که شعر و داستان کوتاه آمریکا را به مسیرهای جدیدی هدایت کرد، به پیشبرد آمریکا به سوی ادبیات و فرهنگی منحصربه‌فرد کمک کرد. رالف والدو امرسون و مارگارت فولر پیشگام جنبش تأثیرگذار تعالی‌گرایی بودند؛[۴۰۱][۴۰۲] هنری دیوید ثورو، نویسنده والدن، تحت تأثیر این جنبش قرار گرفت.

درگیری پیرامون الغای برده‌داری الهام‌بخش نویسندگانی مانند هریت بیچر استو و نویسندگان روایت‌های بردگان، مانند فردریک داگلاس شد. داغ ننگ از ناتانیل هاثورن (۱۸۵۰) به جنبه تاریک تاریخ آمریکا پرداخت و موبی دیک از هرمان ملویل (۱۸۵۱) نیز چنین کرد. شاعران مطرح رنسانس آمریکایی قرن نوزدهم شامل والت ویتمن، ملویل و امیلی دیکینسون هستند.[۴۰۳][۴۰۴] مارک تواین اولین نویسنده مطرح آمریکایی بود که در غرب متولد شد. هنری جیمز با رمان‌هایی مانند پرتره یک بانو (۱۸۸۱) به شهرت بین‌المللی دست یافت. با افزایش نرخ سواد، نشریات ادواری داستان‌های بیشتری را با محوریت کارگران صنعتی، زنان و فقرای روستایی منتشر کردند.[۴۰۵][۴۰۶] ناتورالیسم، منطقه‌گرایی و واقع‌گرایی جنبش‌های ادبی اصلی این دوره بودند.[۴۰۷][۴۰۸]

در حالی که ادبیات نوگرا در کل یک جنبش بین‌المللی بود، نویسندگان نوگرا که در ایالات متحده کار می‌کردند، اغلب آثارشان را بر اساس مناطق، اقوام و فرهنگ‌های خاصِ خودشان بنا می‌کردند.[۴۰۹] پس از مهاجرت بزرگ به شهرهای شمالی، نویسندگان آفریقایی-آمریکایی و سیاه‌پوست هند غربی رنسانس هارلم، سنت مستقلی از ادبیات را توسعه دادند که تاریخ نابرابری را سرزنش می‌کرد و فرهنگ سیاه‌پوستان را تجلیل می‌نمود. این نوشته‌ها که یک صادرات فرهنگی مهم در عصر جاز بودند، تأثیر کلیدی بر نگریتود، فلسفه‌ای که در دهه ۱۹۳۰ در میان نویسندگان فرانسوی‌زبان دیاسپورای آفریقا ظهور کرد، داشتند.[۴۱۰][۴۱۱] در دهه ۱۹۵۰، آرمان همگون‌سازی بسیاری از نویسندگان را بر آن داشت تا رمان بزرگ آمریکایی را بنویسند.[۴۱۲] نسل بیت از نوشتن‌های کلیشه‌ای و یکنواخت آن زمان دست کشید و به جای قواعد پیچیدهٔ ادبی، روی قدرت و تأثیر حرف‌زدنِ طبیعی تمرکز کردند تا دربارهٔ مواد مخدر، روابط جنسی و نقطه ضعف‌های جامعه بنویسند.[۴۱۳][۴۱۴] ادبیات امروزی بسیار متنوع‌تر از گذشته است. تنها چیزی که اغلب آثار امروزی را به هم شبیه می‌کند، این است که نویسنده‌ها آگاهانه با زبان بازی می‌کنند و شیوه‌های جدید نوشتن را امتحان می‌کنند.[۴۱۵] دوازده آمریکایی جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرده‌اند.[۴۱۶]

رسانه‌های گروهی

برج کامکست در فیلادلفیا، مقر کامکست، یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های مخابراتی و رسانه‌ای جهان

چهار شبکه اصلی پخش همگانی در ایالات متحده عبارتند از: شرکت ملی پخش (NBC)، سیستم پخش کلمبیا (CBS)، شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا (ABC) و شرکت پخش همگانی فاکس (Fox). هر چهار شبکه تلویزیونی پخش همگانی اصلی، نهادهای تجاری هستند. سرویس پخش عمومی (PBS) شبکه پخش عمومی غیرتجاری مطرح در کشور است؛[۴۱۷] این شبکه از طریق ایستگاه‌های محلی، برنامه‌های آموزشی ارائه می‌دهد.[۴۱۸][۴۱۹][۴۲۰][۴۲۱] سیستم تلویزیون کابلی ایالات متحده صدها کانال را ارائه می‌دهد که نیازهای مختلفی را پوشش می‌دهند.[۴۲۲] در سال ۲۰۲۱، حدود ۸۳ درصد از آمریکایی‌های بالای ۱۲ سال به پخش رادیویی گوش می‌دادند، در حالی که حدود ۴۰ درصد به پادکست گوش می‌دادند.[۴۲۳] در سال قبل، بر اساس گزارش کمیسیون فدرال ارتباطات (FCC)، ۱۵٬۴۶۰ ایستگاه رادیویی با توان کاملِ دارای مجوز در ایالات متحده وجود داشت.[۴۲۴] پخش عمومی رادیویی عمدتاً توسط رادیو عمومی ملی (NPR) تأمین می‌شود که در فوریه ۱۹۷۰ تحت قانون پخش عمومی ۱۹۶۷ تأسیس شد.[۴۲۵]

روزنامه‌های آمریکایی با نفوذ و شهرت جهانی عبارتند از وال استریت ژورنال، نیویورک تایمز، واشینگتن پست و واشینگتن پست.[۴۲۶] حدود ۸۰۰ نشریه به زبان اسپانیایی در آمریکا وجود دارد.[۴۲۷][۴۲۸] به جز چند استثنا، روزنامه‌های آمریکا مالکیت خصوصی دارند. برخی از آنها متعلق به شرکت‌های بزرگ رسانه‌ای مانند گانیت یا مکلچی هستند که ده‌ها یا حتی صدها روزنامه را در اختیار دارند. برخی دیگر توسط زنجیره‌های کوچک‌تری اداره می‌شوند که تنها چند روزنامه دارند. و در مواردی که به‌ندرت پیش می‌آید، یک روزنامه ممکن است متعلق به یک فرد یا یک خانواده باشد. شهرهای بزرگ اغلب دارای روزنامه‌های جایگزین برای تکمیل روزنامه‌های روزانه جریان اصلی هستند، مانند ویلج ویس در نیویورک سیتی و ال‌ای ویکلی در لس آنجلس. پنج وب‌سایت پربازدید جهان عبارتند از گوگل، یوتیوب، یوتیوب، اینستاگرام و اینستاگرام — که همگی متعلق به آمریکا هستند. سایر پلتفرم‌های محبوب مورد استفاده عبارتند از اکس (توییتر سابق) و آمازون.[۴۲۹][۴۳۰] در سال ۲۰۲۵، ایالات متحده دومین بازار بزرگ بازی‌های ویدیویی در جهان از نظر درآمد بود (پس از چین).[۴۳۱] در سال ۲۰۱۵، صنعت بازی‌های ویدیویی ایالات متحده شامل ۲٬۴۵۷ شرکت بود که حدود ۲۲۰٬۰۰۰ نفر را به کار گرفته بودند و ۳۰٫۴ میلیارد دلار درآمد ایجاد کردند.[۴۳۲] تنها در کالیفرنیا ۴۴۴ ناشر بازی، توسعه‌دهنده و شرکت سخت‌افزاری وجود دارد.[۴۳۳] به گفته کنفرانس توسعه‌دهندگان بازی (GDC)، ایالات متحده مکان برتر برای توسعه بازی ویدئویی است و ۵۸ درصد از توسعه‌دهندگان بازی جهان در سال ۲۰۲۵ در آنجا مستقر هستند.[۴۳۴]

آزادی رسانه در سال ۲۰۲۶ توسط گزارشگران بدون مرز «مشکل‌آفرین» طبقه‌بندی شد و محققان به افزایش قابل توجه سانسور و خودسانسوری در سال‌های اخیر اشاره کرده‌اند.[۴۳۵]

تئاتر

تئاترهای برادوی در منطقه تئاتر، منهتن

ایالات متحده به خاطر تئاترش به خوبی شناخته شده است. تئاتر جریان اصلی در ایالات متحده ریشه در سنت تئاتری قدیمی اروپا دارد و به شدت تحت تأثیر تئاتر بریتانیا قرار گرفته است.[۴۳۶] تا اواسط قرن نوزدهم، آمریکا اشکال دراماتیک جدیدی را در نمایش‌های تام، تئاتر روی قایق و نمایش مینسترل ایجاد کرده بود.[۴۳۷] مرکز اصلی صحنه تئاتر آمریکا، منطقه تئاتر در منهتن است که به بخش‌های برادوی، آف برادوی و آف-آف-برادوی تقسیم می‌شود.[۴۳۸]

بسیاری از سلبریتی‌های سینما و تلویزیون، کار حرفه‌ای‌شان را با بازی در تئاترهای نیویورک شروع کردند و از همان‌جا به شهرت رسیدند. بیرون از نیویورک هم شهرهای زیادی هستند که گروه‌های تئاتر حرفه‌ای دارند و هر کدام فصل‌های نمایشی خودشان را اجرا می‌کنند. گران‌ترین و پرهزینه‌ترین نمایش‌ها معمولاً موزیکال‌ها هستند. علاوه بر این، تئاتر آمریکا دارای فرهنگ تئاتر اجتماعی فعالی است.[۴۳۹]

جوایز تونی به پاس برتری و تعالی در تئاتر زندهٔ برادوی اهدا می‌شوند و همه‌ساله در مراسمی در منهتن برگزار می‌گردند. این جوایز به تولیدات و اجراهای برادوی تعلق می‌گیرند و یکی از آنها نیز به تئاتر منطقه‌ای اختصاص دارد.[۴۴۰]

هنرهای تجسمی

گوتیک آمریکایی (۱۹۳۰) اثر گرنت وود یکی از مشهورترین نقاشی‌های آمریکایی است که به‌طور گسترده مورد تقلید طنزآمیز قرار گرفته است.[۴۴۱]

هنر عامیانه در آمریکای دوران استعمار از مهارت‌های صنعتگری در جوامع محلی نشأت گرفت که به افرادِ آموزش‌دیده امکان می‌داد تا خود را به‌شکل شخصی بیان کنند. این هنر با سنت هنر هنر والای اروپا تفاوت داشت؛ سنتی که برای مهاجران اولیهٔ آمریکایی کمتر در دسترس و اغلب کم‌کاربردتر بود.[۴۴۲] جنبش‌های فرهنگی در هنر و صنعت‌گری در آمریکای استعماری عموماً از اروپای غربی عقب‌تر بود. برای نمونه، سبک قرون وسطاییِ حاکم بر هنرهای چوبی و مجسمه‌سازیِ ابتدایی، با وجود ظهور سبک‌های رنسانس در انگلستان در اواخر قرن شانزدهم و اوایل قرن هفدهم، به بخش جدایی‌ناپذیری از هنر عامیانهٔ اولیهٔ آمریکا تبدیل شد. اگرچه سبک‌های جدید انگلیسی می‌توانستند تأثیر قابل‌توجهی بر هنر عامیانهٔ آمریکا بگذارند، اما سبک‌ها و فرم‌های آمریکایی از پیش به‌خوبی تثبیت شده بودند. نه‌تنها سبک‌ها در آمریکای اولیه به‌کندی تغییر می‌کردند، بلکه صنعتگران روستایی نیز تمایل داشتند فرم‌های سنتی خود را بیش‌تر از همتایان شهری‌شان حفظ کنند—و بیش‌تر از صنعتگران اروپای غربی.[۳۷۵]

مکتب هادسن ریور یک جنبش در اواسط قرن نوزدهم در سنت هنرهای تجسمی واقع‌گرایی اروپایی بود. نمایشگاه آرموری در سال ۱۹۱۳ در نیویورک سیتی، که نمایشگاهی از هنر مدرنیستی اروپا بود، مردم را شوکه کرد و صحنه هنری ایالات متحده را متحول ساخت.[۴۴۳]

رئالیسم آمریکایی و منطقه‌گرایی آمریکایی به دنبال بازتاب آمریکا و ارائه روش‌های جدیدی برای نگاه به خود به آمریکا بودند. جورجیا اوکیف، مارزدن هارتلی و دیگران با سبک‌های جدید و فردگرایانه آزمایش کردند که بعدها به عنوان مدرنیسم آمریکایی شناخته شد. جنبش‌های هنری مهمی مانند اکسپرسیونیسم انتزاعیّ جکسون پولاک و ویلم دکونینگ و هنر پاپ اندی وارهول و روی لیکتنستاین عمدتاً در ایالات متحده به وجود آمدند. عکاسان مهم عبارتند از آلفرد اشتیگلیتس، ادوارد جین استایکن، دوروتیا لنگ، ادوارد وستن، جیمز ون در زی، انسل آدامز و گوردون پارکس.[۴۴۴]

موج مدرنیسم و سپس پسامدرنیسم شهرت جهانی را برای معماران آمریکایی از جمله فرانک لوید رایت، فیلیپ جانسون و فرانک گری به ارمغان آورده است.[۴۴۵] موزه هنر متروپولیتن در منهتن بزرگ‌ترین موزه هنری در ایالات متحده[۴۴۶] و چهارمین موزه بزرگ هنری در جهان است.[۴۴۷]

موسیقی

موزه و تالار مفاخر موسیقی کانتری در نشویل، تنسی

موسیقی محلی (فولک) آمریکا شامل ژانرهای موسیقی متعددی است که با نام‌های مختلفی مانند موسیقی سنتی، موسیقی فولک سنتی، موسیقی فولک معاصر یا موسیقی ریشه‌ای (roots music) شناخته می‌شوند. بسیاری از آهنگ‌های سنتی برای نسل‌ها در یک خانواده یا گروه محلی خوانده شده‌اند و گاهی منشأ آن‌ها به جاه‌هایی مانند جزایر بریتانیا، اروپای قاره‌ای یا آفریقا بازمی‌گردند.[۴۴۸] سبک‌های ریتمیک و شعری موسیقی آفریقایی-آمریکایی به‌طور خاص بر موسیقی آمریکا تأثیر گذاشته است.[۴۴۹] بانجوها از طریق تجارت برده به آمریکا آورده شدند. نمایش‌های آوازخوانی که این ساز را در اجراهای خود گنجانده بودند، به افزایش محبوبیت و تولید گسترده آن در قرن نوزدهم انجامید.[۴۵۰][۴۵۱] گیتار الکتریک که اولین بار در دهه ۱۹۳۰ اختراع شد و تا دهه ۱۹۴۰ به تولید انبوه رسید، تأثیر عظیمی بر موسیقی عامه‌پسند داشت، به ویژه به دلیل گسترش راک اند رول.[۴۵۲] سینث‌سایزر، صفحه‌گردانی و موسیقی الکترونیک نیز عمدتاً در ایالات متحده گسترش یافتند.

عناصری از سبک‌های محلی مانند بلوز و موسیقی قدیمی اقتباس و به ژانرهای عامه‌پسند با مخاطبان جهانی تبدیل شدند. جاز از بلوز و رگتایم در اوایل قرن بیستم رشد کرد و از نوآوری‌ها و ضبط‌های آهنگسازانی مانند دبلیو. سی. هندی و جلی رول مورتون توسعه یافت. لویی آرمسترانگ و دوک الینگتون محبوبیت آن را در اوایل قرن بیستم افزایش دادند.[۴۵۳] موسیقی کانتری در دهه ۱۹۲۰،[۴۵۴] بلوگرس[۴۵۵] و ریتم اند بلوز در دهه ۱۹۴۰،[۴۵۶] و راک اند رول در دهه ۱۹۵۰ گسترش یافت.[۴۵۲] در دهه ۱۹۶۰، باب دیلن در جریان احیای موسیقی فولک ظهور کرد و به یکی از برترین ترانه‌سرایان کشور تبدیل شد.[۴۵۷] اشکال موسیقی پانک راک و هیپ هاپ هر دو در دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده شکل گرفتند.[۴۵۸]

ایالات متحده بزرگ‌ترین بازار موسیقی در جهان است؛ در سال ۲۰۲۲، ارزش کل فروش موسیقی در این کشور به ۱۵٫۹ میلیارد دلار رسید.[۴۵۹] این کشور بزرگ‌ترین صادرکننده موسیقی است.[۴۶۰][۴۶۱] اکثر شرکت‌های بزرگ موسیقی جهان در ایالات متحده مستقر هستند؛ آنها را انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) نمایندگی می‌کند.[۴۶۲] ستاره‌های پاپ آمریکایی اواسط قرن بیستم، مانند فرانک سیناترا[۴۶۳] و الویس پریسلی،[۴۶۴] به سلبریتی‌های جهان‌شمول و پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی تبدیل شدند.[۴۵۳] هنرمندان اواخر قرن بیستم، مانند مایکل جکسون،[۴۶۵] مدونا،[۴۶۶] ویتنی هیوستون،[۴۶۷] و ماریا کری،[۴۶۸] و هنرمندان اوایل قرن بیست و یکم، مانند امینم،[۴۶۹] بریتنی اسپیرز،[۴۷۰] لیدی گاگا،[۴۷۰] کیتی پری،[۴۷۰] تیلور سوئیفت و بیانسه نیز چنین بودند.[۴۷۱]

مد

مدل‌های اوت کوتور در حال کت‌واک در طول هفته مد نیویورک

ایالات متحده بزرگ‌ترین بازار پوشاک جهان را از نظر درآمد دارد.[۴۷۲] به غیر از پوشاک حرفه‌ای اداری، مد آمریکایی متنوع و در اغلب موارد غیررسمی است. ریشه‌های فرهنگی متنوع آمریکایی‌ها در لباس‌هایشان منعکس می‌شود؛ با این حال، کفش‌های اسنیکرز، شلوار جین، تی‌شرت و کلاه بیسبال نماد سبک‌های آمریکایی هستند.[۴۷۳] نیویورک، با هفته مد خود، به عنوان یکی از چهار پایتخت جهانی مد، در کنار پاریس، میلان و لندن در نظر گرفته می‌شود. طبق یک مطالعه، از همان ابتدای قرن بیستم که منطقه گارمنت منهتن تأسیس شد، نزدیکی به این منطقه همواره با مد آمریکایی هم‌معنا بوده است.[۴۷۴]

تعدادی از برندهای معروف طراح، از جمله تامی هیلفیگر، رالف لورن، تام فورد و کلوین کلاین، در منهتن مستقر هستند.[۴۷۵][۴۷۶] برندها نیازهای بازارهای خاصی مانند نوجوانان را نیز پوشش می‌دهند. هفته مد نیویورک یکی از تأثیرگذارترین نمایش‌های مد در جهان است و سالانه دو بار در منهتن برگزار می‌شود.[۴۷۷] مت گالا سالانه که در منهتن برگزار می‌شود نیز به عنوان «بزرگ‌ترین شب» دنیای مد نامیده شده است.[۴۷۸][۴۷۹]

سینما

نشان هالیوود در هالیوود هیلز که اغلب به عنوان نماد صنعت فیلم آمریکا در نظر گرفته می‌شود.

صنعت فیلم ایالات متحده از نفوذ و دنبال‌کنندگان گسترده‌ای در سراسر جهان برخوردار است. هالیوود، منطقه‌ای در مرکز لس آنجلس، دومین شهر پرجمعیت ایالات متحده، به‌عنوان کنایه‌ای برای اشاره به صنعت فیلم‌سازی آمریکا به کار می‌رود.[۴۸۰][۴۸۱][۴۸۲] استودیوهای سینمایی بزرگ ایالات متحده از تولیدکنندگان اصلی پرفروش‌ترین فیلم‌های جهان هستند و بخش قابل‌توجهی از فیلم‌های پرفروش گیشه جهانی را تولید می‌کنند.[۴۸۳][۴۸۴]

صنعت فیلم آمریکا که از اواخر قرن نوزدهم تا چند دهه نخست قرن بیستم عمدتاً در منطقهٔ نیویورک سیتی متمرکز بود،[۴۸۵][۴۸۶][۴۸۷][۴۸۸] از آن زمان عمدتاً در هالیوود و مناطق پیرامون آن متمرکز شده است. با این حال، در قرن بیست‌ویکم، شرکت‌های فیلم‌سازی آمریکایی تحت تأثیر فرایندهای جهانی شدن قرار گرفته‌اند و شمار فزاینده‌ای از فیلم‌ها در خارج از ایالات متحده تولید می‌شوند.[۴۸۹] جوایز اسکار از سال ۱۹۲۹ سالانه توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما برگزار می‌شوند،[۴۹۰] و جوایز گلدن گلوب نیز از ژانویه ۱۹۴۴ سالانه برگزار می‌شوند.[۴۹۱]

این صنعت در دوره‌ای که معمولاً «عصر طلایی هالیوود» نامیده می‌شود، از آغاز دوران فیلم‌های ناطق تا اوایل دههٔ ۱۹۶۰ به اوج خود رسید.[۴۹۲] در این دوره، بازیگرانی مانند جان وین و مریلین مونرو به چهره‌هایی نمادین تبدیل شدند.[۴۹۳][۴۹۴] در دهه ۱۹۷۰، «هالیوود نو» یا «رنسانس هالیوود»،[۴۹۵] با تولید فیلم‌هایی خشن‌تر و واقع‌گرایانه‌تر شناخته می‌شد که از سینمای واقع‌گرای فرانسه و ایتالیا در دورهٔ پس از جنگ تأثیر پذیرفته بودند.[۴۹۶] قرن بیست و یکم شاهد ظهور پلتفرم‌های استریمینگ آمریکایی بوده که به رقبایی برای سینمای سنتی تبدیل شده‌اند.[۴۹۷][۴۹۸]

آشپزی

یک وعده شام شکرگزاری با گوشت بوقلمون، پوره سیب‌زمینی، خیارشور، ذرت، سیب‌زمینی شیرین‌شده، ژله کرنبری، میگو، شکم‌پر، نخود فرنگی، تخم‌مرغ شکم‌پر، سالاد سبز و پوره سیب

مهاجران اولیه به‌وسیلهٔ بومیان آمریکا با غذاهایی مانند بوقلمون، سیب‌زمینی شیرین، ذرت، کدو و شیره درخت افرا آشنا شدند. از ماندگارترین و رایج‌ترین نمونه‌ها، انواع مختلف خوراک بومی به نام سوکوتاش است. مهاجران اولیه و بعداً تازه‌واردان، این مواد را با خوراکی‌های آشنا برای خودشان، مانند آرد گندم،[۴۹۹] گوشت گاو و شیر ترکیب کردند و به این ترتیب، آشپزی مخصوص آمریکا شکل گرفت.[۵۰۰][۵۰۱] محصولات دنیای جدید، به ویژه کدو تنبل، ذرت، سیب‌زمینی و بوقلمون به عنوان غذای اصلی، بخشی از یک صورت‌غذای ملی مشترک در روز شکرگزاری هستند. در این روز بسیاری از آمریکایی‌ها غذاهای سنتی را برای جشن گرفتن این مناسبت تهیه یا خریداری می‌کنند.[۵۰۲]

غذاهای خاص آمریکایی مانند پای سیب، مرغ سوخاری، دونات، سیب‌زمینی سرخ‌کرده، ماکارونی و پنیر، بستنی، همبرگر، هات‌داگ و پیتزای آمریکایی از دستورالعمل‌های گروه‌های مهاجر مختلف نشأت گرفته‌اند.[۵۰۳][۵۰۴][۵۰۵][۵۰۶] غذاهای مکزیکی مانند بوریتو و تاکو پیش از الحاق مناطقی از مکزیک به ایالات متحده وجود داشتند و اقتباس‌هایی از آشپزی چینی و همچنین غذاهای پاستا که آزادانه از منابع ایتالیایی اقتباس شده‌اند، همگی به‌طور گسترده مصرف می‌شوند.[۵۰۷]

سرآشپزهای آمریکایی تأثیر قابل‌توجهی بر جامعه در داخل و خارج از کشور داشته‌اند. در سال ۱۹۴۶، مؤسسه آشپزی آمریکا توسط کاترین کرامر آنجل و فرانسیس راث تأسیس شد. این مؤسسه به معتبرترین مدرسه آشپزی ایالات متحده تبدیل شد که بسیاری از بااستعدادترین آشپزهای آمریکایی قبل از موفقیت در حرفه خود در آن تحصیل کردند.[۵۰۸][۵۰۹] برای صنعت رستوران‌داری ایالات متحده در سال ۲۰۲۰، فروشی معادل ۸۹۹ میلیارد دلار پیش‌بینی شده بود،[۵۱۰][۵۱۱] و بیش از ۱۵ میلیون نفر را به‌طور مستقیم استخدام می‌کرد که ۱۰ درصد از نیروی کار کشور را تشکیل می‌دهد.[۵۱۰] این صنعت دومین کارفرمای خصوصی و سومین کارفرمای بزرگ کشور است.[۵۱۲][۵۱۳] ایالات متحده دارای بیش از ۲۲۰ رستوران ستاره‌دار میشلن است که ۱۴ تای آنها سه ستاره دریافت کرده‌اند.[۵۱۴]

شراب از قرن شانزدهم در منطقه‌ای که اکنون ایالات متحده نامیده می‌شود تولید می‌شده است و اولین تولید گسترده در سال ۱۶۲۸ در منطقه‌ای که اکنون نیومکزیکو نام دارد آغاز شد.[۵۱۵][۵۱۶][۵۱۷] در ایالات متحده مدرن، تولید شراب در هر پنجاه ایالت انجام می‌شود و کالیفرنیا ۸۴ درصد از کل شراب آمریکا را تولید می‌کند. ایالات متحده با بیش از ۱٬۱۰۰٬۰۰۰ هکتار (۴٬۴۵۰ کیلومتر مربع) تاکستان، چهارمین کشور بزرگ تولیدکننده شراب در جهان، پس از ایتالیا، اسپانیا و فرانسه است.[۵۱۸][۵۱۹]

رستوران کلاسیک آمریکایی (داینر) که در اصل برای کارگران طراحی شده بود، در قرن نوزدهم از واگن‌های قطار غذاخوری که دیگر حرکت نمی‌کردند، شکل گرفت. این رستوران‌ها به‌مرور به ساختمان‌های مستقل تبدیل شدند و تعدادشان در قرن بیستم بسیار زیاد شد.[۵۲۰] صنعت فست فود آمریکا هم‌پای فرهنگ اتومبیل‌رانی در این کشور رشد کرد.[۵۲۱] رستوران‌های آمریکایی در دهه ۱۹۲۰ مدل سواره‌رو (drive-in) را ابداع کردند، اما تا دهه ۱۹۴۰ این مدل را با مدل عبور سریع (drive-through) جایگزین کردند.[۵۲۲][۵۲۳] زنجیره‌های فست فودی مثل مک‌دونالد، برگر کینگ، چیک-فیل-ای، کی‌اف‌سی و دانکن دوناتس، شعبه‌های زیادی در سراسر جهان دارند.[۵۲۴]

ورزش

یک بازی فوتبال آمریکایی در سطح کالجی، محبوب‌ترین ورزش در ایالات متحده

محبوب‌ترین ورزش‌های تماشایی در ایالات متحده عبارتند از: فوتبال آمریکایی، بسکتبال، بیسبال، فوتبال و هاکی روی یخ.[۵۲۵] لیگ‌های برتر آنها به ترتیب عبارتند از: لیگ ملی فوتبال (ان‌اف‌ال)، انجمن ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای)، ان‌بی‌ای (ام‌ال‌بی)، لیگ برتر فوتبال (ام‌ال‌اس) و لیگ ملی هاکی (ان‌اچ‌ال).[۵۲۶][۵۲۷][۵۲۸][۵۲۹] به استثنای فوتبال، همه این لیگ‌ها در سطح جهانی در رشته‌های خود برتر محسوب می‌شوند.

اگرچه بیشتر ورزش‌های بزرگ آمریکا مانند بیسبال و فوتبال آمریکایی از سنت‌های اروپایی نشأت گرفته‌اند، بسکتبال، والیبال، اسکیت‌بردینگ و اسنوبردسواری اختراعات آمریکایی هستند که بسیاری از آنها در سراسر جهان محبوب شده‌اند.[۵۳۰] لاکراس و موج‌سواری نیز از فعالیت‌های بومیان آمریکا و هاوایی‌ها نشأت گرفته‌اند که پیش از تماس با اروپایی‌ها وجود داشته‌اند.[۵۳۱] بازار ورزش حرفه‌ای ایالات متحده در ژوئیه ۲۰۱۳ حدود ۶۹ میلیارد دلار بود که تقریباً ۵۰ درصد بزرگتر از بازار ورزش در اروپا، خاورمیانه و آفریقا بود.[۵۳۲] کشتی کج نیز به‌طور گسترده در این کشور رواج یافته و ایالات متحده میزبان دو مؤسسه بزرگ کشتی جهان، یعنی دبلیودبلیوئی و ای‌ئی‌دبلیو است.

فوتبال آمریکایی از بسیاری جهات محبوب‌ترین ورزش تماشایی در ایالات متحده است.[۵۳۳] اگرچه فوتبال آمریکایی در کشورهای دیگر طرفداران زیادی ندارد، لیگ NFL بیشترین میانگین تماشاگر (۶۷٬۲۵۴ نفر)[۵۳۴] و بالاترین ارزش (۲۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۴) را در میان تمام لیگ‌های ورزشی حرفه‌ای جهان دارد.[۵۳۵] بیسبال از اواخر قرن نوزدهم به عنوان «ورزش ملی» ایالات متحده شناخته شده است. ورزش‌های انفرادی پربیننده در ایالات متحده، گلف و مسابقات اتومبیل‌رانی، به ویژه نسکار و ایندیکار هستند.[۵۳۶][۵۳۷]

در سطح دانشگاهی، درآمد مؤسسات عضو سالانه از یک میلیارد دلار فراتر می‌رود،[۵۳۸] و فوتبال و بسکتبال دانشگاهی تماشاگران زیادی را جذب می‌کنند، به طوری که مسابقات مارس مدنس ان‌سی‌ای‌ای و پلی‌آف فوتبال کالجی از پربیننده‌ترین رویدادهای ورزشی ملی هستند.[۵۳۹] در ایالات متحده، ورزش بین‌دانشگاهی به عنوان سیستم اصلی تأمین‌کننده ورزشکاران برای ورزش‌های حرفه‌ای و المپیک عمل می‌کند، البته به استثنای مواردی مانند لیگ‌های کوچک بیسبال. این رویه با رویه‌های سایر کشورها که در آن سازمان‌های ورزشی عمومی و خصوصی این وظیفه را بر عهده دارند، تفاوت زیادی دارد.[۵۴۰]

هشت دوره از بازی‌های المپیک در ایالات متحده برگزار شده است که با المپیک تابستانی ۱۹۰۴ در سنت لوئیس، میزوری آغاز شد.[۵۴۱] ایالات متحده میزبان المپیک تابستانی ۲۰۲۸ در لس آنجلس و المپیک زمستانی ۲۰۳۴ در سالت لیک سیتی است. ورزشکاران آمریکایی در مجموع ۲٬۹۶۸ مدال (۱٬۱۷۹ طلا) در بازی‌های المپیک کسب کرده‌اند که بیشتر از هر کشور دیگری است.[۵۴۲][۵۴۳][۵۴۴]

ایالات متحده در سایر رقابت‌های بین‌المللی نیز میزبان رویدادهای معتبری مانند کاپ آمریکا، مسابقات جهانی بیسبال کلاسیک، مسابقات تنیس آزاد آمریکا و مسابقات مسترز است. تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا در یازده دوره جام جهانی حضور داشته است، در حالی که تیم ملی زنان به ترتیب چهار و پنج بار قهرمان جام جهانی فوتبال زنان و تورنمنت فوتبال المپیک شده است.[۵۴۵] ایالات متحده میزبان جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۹ بود. فینال آن مسابقات با حضور ۹۰٬۱۸۵ تماشاگر برگزار شد و رکورد جهانی بیشترین جمعیت تماشاگر در یک رویداد ورزشی زنان را در آن زمان به نام خود ثبت کرد.[۵۴۶] ایالات متحده میزبان جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ و به همراه کانادا و مکزیک، میزبان مشترک جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ بود.[۵۴۷]

نیروهای مسلح

ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن.
آمریکا با دارا بودن دوازده ناو هواپیمابر بزرگ‌ترین نیروی دریایی دنیا را داراست.

رئیس‌جمهور آمریکا فرمانده کل قوای نیروهای مسلح این کشور است و رهبران نظامی، وزیر دفاع و اعضای ستاد مشترک ارتش را منصوب می‌کند. وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا مسئول مدیریت نیروهای مسلح، شامل نیروی زمینی، سپاه تفنگداران دریایی، نیروی دریایی، نیروی هوایی و نیروی فضایی است. گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا در زمان صلح تحت نظر وزارت امنیت داخلی و در زمان جنگ تحت نظر وزارت نیروی دریایی اداره می‌شود. در سال ۲۰۰۸، نیروهای مسلح این کشور ۱٫۴ میلیون عضو درحال انجام وظیفه داشت که با اضافه کردن نیروهای ذخیره و گارد ملی عدد کلی به ۲٫۳ میلیون نفر می‌رسد. ضمناً وزارت دفاع ۷۰۰ هزار نیروی غیرنظامی هم در استخدام خود دارد که این رقم شامل پیمانکاران نمی‌شود.[۵۴۸]

خدمت نظامی در ایالات متحده آمریکا اختیاری است اما در زمان جنگ ممکن است خدمت وظیفه اجباری اعلام شود و افراد مذکر بین ۱۸ تا ۲۶ سال به خدمت گرفته شوند.[۵۴۹] نیروهای مسلح آمریکایی می‌توانند به سرعت با استفاده از هواپیماهای نیروی هوایی، ۱۱ ناو هواپیمابر نیروی دریایی و واحدهای اعزامی تفنگداران دریایی در دریا با ناوگان‌های اقیانوس آرام و اطلس به منطقه مورد نظر اعزام شوند. ایالات متحده ۸۶۵ پایگاه در خارج از کشور دارد[۵۵۰] و در ۲۵ کشور خارجی حداقل ۱۰۰ نیروی نظامی درحال خدمت دارد.[۵۵۱]

ایالات متحده نخستین کشور جهان بر پایه هزینه‌های نظامی با بیش از ۸۰۰ میلیارد دلار در سال (آمار سال ۲۰۲۱)[۵۵۲]

بودجه نظامی آمریکا در سال ۲۰۱۱ بیشتر از ۷۰۰ میلیارد دلار بود که ۴۱٪ از هزینه‌های نظامی جهان را شامل می‌شود. این کشور ۴٫۷٪ از تولید ناخالص داخلی خود را به هزینه‌های نظامی اختصاص داده که در میان ۱۵ کشوری که بیشترین بودجه نظامی را دارند، بعد از عربستان سعودی دوم است.[۵۵۳] هزینه‌های دفاعی آمریکا نقش مهمی در سرمایه‌گذاری در علم و تکنولوژی بازی می‌کند، چنان‌که حداقل نیمی از هزینه‌های دولتی در این زمینه توسط وزارت دفاع پرداخت می‌شود.[۵۵۴] سهم مخارج نظامی از کل اقتصاد آمریکا در دهه‌های اخیر افت پیدا کرده است؛ چنان‌که از ۱۴٫۲٪ از تولید ناخالص داخلی در ۱۹۵۳ و ۶۹٫۵٪ از هزینه‌های دولت فدرال به سال ۱۹۵۴ در زمان جنگ سرد به ۴٫۷٪ تولید ناخالص داخلی و ۱۸٫۸٪ هزینه‌های دولت فدرال در ۲۰۱۱ کاهش داشته است.[۵۵۵]

آمریکا یکی از پنج دارنده به رسمیت شناخته شده سلاح هسته‌ای جهان است و دومین زرادخانه هسته‌ای بزرگ جهان را مالک است.[۵۵۶] در کل بالغ بر ۹۰٪ از ۱۴٬۰۰۰ سلاح هسته‌ای موجود در جهان به یکی از دو کشور ایالات متحده و روسیه تعلق دارد.[۵۵۷]

امنیت و قوای نظمیه

نظم و امنیت در سطح شهر و ایالت را کلانتر و پلیس‌های محلی و ایالتی بر عهده دارند. در برخی موارد و در مواقع مشخص و معینی، ارگان‌های فدرال همانند اف‌بی‌آی و مارشال‌ها وارد عمل می‌شوند. سیستم قضایی نیز به همین گونه (و از سطوح محلی به سمت سطوح فدرال) بنا نهاده شده است. آمریکا در میان کشورهای پیشرفته دارای آمار جرم و جنایت بالاتری بوده است، به‌خصوص در موارد مربوط به سلاح‌های گرم.[۵۵۸] در سال ۲۰۰۹ به ازای هر یکصد هزار نفر تعداد ۵ قتل در آمریکا رخ داد.[۵۵۹] نقش متمم دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا (در اعطای آزادی حمل سلاح گرم به شهروندان) همواره مورد توجه بحث‌های فراوانی بوده است. آمریکا همچنین دارای تعداد نسبی بیشتری جمعیت زندانی می‌باشد.[۵۶۰] و این کشور از معدود کشورهای پیشرفته است که هنوز مجرمان را (در ۳۴ ایالت و برخی موارد فدرال) اعدام می‌کند. از سال ۱۹۷۶ تاکنون، تعداد یک هزار اعدام صورت گرفته.[۵۶۱] در سال ۲۰۱۰ پس از کشورهای چین، ایران، کره شمالی، و یمن، آمریکا از این لحاظ در جهان در رتبه پنجم بود.[۵۶۲] با اینحال این قانون از ایالت به ایالت فرق می‌کند. به‌طور مثال حکم اعدام در ایالات نیوجرسی، نیومکزیکو و ایلینوی ممنوع است.[۵۶۳]

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

  1. ↑ نام تاریخی و غیررسمی یانکی از سدهٔ هجدهم برای آمریکایی‌ها، نیوانگلندی‌ها یا شمال شرقی‌ها به‌کار رفته است.
  2. ↑ در صورتی که مساحت سواحل و قلمروهای آبی در نظر گرفته شوند، ایالات متحده سومین کشور دنیا براساس مساحت کل پس از روسیه و کانادا است. اگر تنها آب‌های داخلی مد نظر قرار گیرند (خلیج‌ها، آب‌های عمیق، رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و دریاچه‌های بزرگ)، ایالات متحده پس از روسیه، کانادا و چین چهارمین رتبه از نظر مساحت را خواهد داشت.

    شامل آب‌های ساحلی/قلمرویی: ۳٬۷۹۶٬۷۴۲ مایل مربع (۹٬۸۳۳٬۵۱۷ کیلومتر مربع)[۱۰] تنها شامل آب‌های داخلی: ۳٬۶۹۶٬۱۰۰ مایل مربع (۹٬۵۷۲٬۹۰۰ کیلومتر مربع)[۱۱]
  3. ↑ پورتوریکو و سایر جزایر به صورت قانونی سازمان نیافته را شامل نمی‌شود زیرا آنها به‌طور جداگانه در آمار سرشماری ایالات متحده شمرده می‌شوند.
  4. ↑ برای جزئیات بیشتر در مورد قوانین حاکم بر مناطق زمانی در ایالات متحده. زمان در ایالات متحده را ببینید.
  5. ↑ نشانه‌گذاری زمان و روز در ایالات متحده آمریکا را ببینید.
  6. ↑ یک حوزهٔ قضایی واحد، جزایر ویرجین ایالات متحده از جهت چپ استفاده می‌کند.
  7. ↑ این رقم، مانند اکثر داده‌های رسمی برای کل ایالات متحده، شامل پنج قلمروی ثبت‌نشده (پورتوریکو، گوآم، جزایر ویرجین ایالات متحده، ساموآی آمریکا و جزایر ماریانای شمالی) و جزایر کوچک متعلق به این کشور نمی‌شود.
  8. ↑ اینوپیات، سیبریایی یوپیک، یوپیک مرکزی آلاسکا، آلوتیک، آلیوتی، دنینا، دگ یناگ، هولیکاچوک، کویوکون، کوککوکویم بالا، گویچین، تانانا پایین، تانانا بالا، تاناکراس، هان، آتنا، ایاک، تلینگیت، هایدا و تسیمشیان
  9. ↑ همچنین با نام غیررسمی اوباماکر نیز شناخته می‌شود
  10. ↑ تا سال ۲۰۲۶، ۴۱ ایالت محدودیت‌های خاصی برای سقط جنین در دو سه‌ماهه اول بارداری، قبل از زنده‌ماندگی جنین، داشتند؛ ۱۲ ایالت سقط جنین را پس از زنده‌ماندگی جنین، معمولاً در سه‌ماهه سوم، ممنوع کردند؛ و ۱۳ ایالت سقط جنین را از زمان لقاح ممنوع کردند.
  11. ↑ به کیش آمریکایی، نوشته ویلیام تایلر پیج و تصویب شده توسط کنگره در سال ۱۹۱۸ مراجعه کنید.

منابع

  1. ↑ 36 U.S.C. § 302
  2. 1 2 3 "The Great Seal of the United States" (PDF). وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، Bureau of Public Affairs. 2003. Retrieved February 12, 2020.
  3. ↑ "An Act To make The Star-Spangled Banner the national anthem of the United States of America". H.R. 14, Act of March 3, 1931. 71st United States Congress.
  4. ↑ «Designating English as the Official Language of The United States». The White House (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۵-۰۳-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۰۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ "2020 Census Illuminates Racial and Ethnic Composition of the Country". United States Census. Retrieved August 13, 2021.
  6. ↑ "Race and Ethnicity in the United States: 2010 Census and 2020 Census". United States Census. Retrieved August 13, 2021.
  7. ↑ "A Breakdown of 2020 Census Demographic Data". NPR. August 13, 2021.
  8. ↑ Staff (June 8, 2007). "In Depth: Topics A to Z (Religion)". گالوپ (شرکت) (in English). Retrieved 2023-11-01.
  9. ↑ Compton's Pictured Encyclopedia and Fact-index: Ohio. 1963. p. 336.
  10. ↑ "China". The World Factbook. Archived from the original on 20 دسامبر 2021. Retrieved June 10, 2016.
  11. ↑ "United States". Encyclopædia Britannica. Archived from the original on December 19, 2013. Retrieved January 31, 2010.
  12. ↑ Areas of the 50 states and the District of Columbia but not Puerto Rico nor other island territories per "State Area Measurements and Internal Point Coordinates". Census.gov. August 2010. Retrieved March 31, 2020. reflect base feature updates made in the MAF/TIGER database through August, 2010.
  13. ↑ "Surface water and surface water change". سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD). Retrieved October 11, 2020.
  14. ↑ Bureau, US Census. "Most Populous Countries in the World (2024)". worldometers.info. {{cite web}}: |last= نام عام دارد (کمک)
  15. ↑ "U.S. Census Bureau Today Delivers State Population Totals for Congressional Apportionment". United States Census. Retrieved April 26, 2021. The 2020 census is as of April 1, 2020.
  16. 1 2 "IMF DataMapper: United States". International Monetary Fund. 2025. Retrieved 15 Dec 2025.
  17. 1 2 3 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام IMF.WEO.US وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  18. ↑ "Human Development Report 2021/2022" (PDF) (in English). برنامه عمران ملل متحد. September 8, 2022. Retrieved September 8, 2022.
  19. ↑ "The Difference Between .us vs .com". Cozab. January 3, 2022. Archived from the original on April 16, 2023. Retrieved August 11, 2023.
  20. ↑ «سازمان ملل: چین در ماه‌های آینده جایگاه نخست پرجمعیت‌ترین کشور جهان را از دست می‌دهد». یورونیوز. ۲۰۲۳-۰۴-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۰۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. ↑ "Most Populous Countries in the World (2024)". www.worldometers.info (in English). Retrieved 2021-10-29.
  22. ↑ «Most Powerful Countries 2021». worldpopulationreview.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۸-۲۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  23. ↑ Cebul, Daniel (2018-05-02). "US remains top military spender, SIPRI reports". Defense News. Retrieved 2019-03-31.
  24. ↑ Sider 2007, p. 226.
  25. ↑ Szalay, Jessie (September 20, 2017). "Amerigo Vespucci: Facts, Biography & Naming of America". Live Science. Retrieved June 23, 2019.
  26. ↑ Jonathan Cohen. "The Naming of America: Fragments We've Shored Against Ourselves". Archived from the original on 22 آوریل 2022. Retrieved February 3, 2014.
  27. ↑ DeLear, Byron (July 4, 2013) Who coined 'United States of America'? Mystery might have intriguing answer. "Historians have long tried to pinpoint exactly when the name 'United States of America' was first used and by whom ... This latest find comes in a letter that Stephen Moylan, Esq. , wrote to Col. Joseph Reed from the Continental Army Headquarters in Cambridge, Mass. , during the Siege of Boston. The two men lived with Washington in Cambridge, with Reed serving as Washington's favorite military secretary and Moylan fulfilling the role during Reed's absence." Christian Science Monitor (Boston, MA).
  28. ↑ Touba, Mariam (November 5, 2014) Who Coined the Phrase 'United States of America'? You May Never Guess "Here, on January 2, 1776, seven months before the Declaration of Independence and a week before the publication of Paine's Common Sense, Stephen Moylan, an acting secretary to General George Washington, spells it out, 'I should like vastly to go with full and ample powers from the United States of America to Spain' to seek foreign assistance for the cause." New-York Historical Society Museum & Library
  29. ↑ Fay, John (July 15, 2016) The forgotten Irishman who named the 'United States of America' "According to the NY Historical Society, Stephen Moylan was the man responsible for the earliest documented use of the phrase 'United States of America'. But who was Stephen Moylan?" IrishCentral.com
  30. ↑ ""To the inhabitants of Virginia", by A PLANTER. Dixon and Hunter's. April 6, 1776, Williamsburg, Virginia. Letter is also included in Peter Force's American Archives". The Virginia Gazette. Vol. 5, no. 1287. Archived from the original on December 19, 2014.
  31. 1 2 3 Safire 2003, p. 199.
  32. ↑ Mostert 2005, p. 18.
  33. ↑ Brokenshire 1993, p. 49.
  34. ↑ Greg 1892, p. 276.
  35. ↑ G. H. Emerson, The Universalist Quarterly and General Review, Vol. 28 (Jan. 1891), p. 49, quoted in Zimmer, Benjamin (November 24, 2005). "Life in These, Uh, This United States". University of Pennsylvania. Retrieved January 5, 2013.
  36. ↑ Wilson, Kenneth G. (1993). The Columbia guide to standard American English. New York: Columbia University Press. pp. 27–28. ISBN 978-0-231-06989-2.
  37. 1 2 Saleminejad، Hossein. ینگه دنیا «جستجوی ینگه دنیا - عنوان=جستجوی ینگه دنیا». واژه‌یاب، لغت‌نامهٔ دهخدا و دیکشنری انگلیسی و عربی. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۱-۳۱. {{cite web}}: مقدار |پیوند= را بررسی کنید (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  38. ↑ «معنی اتازونی». لغت‌نامه دهخدا. www.vajehyab.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۱-۱۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  39. ↑ Erlandson, Rick & Vellanoweth 2008, p. 19.
  40. ↑ Savage 2011, p. 55.
  41. ↑ Haviland, Walrath & Prins 2013, p. 219.
  42. ↑ Fladmark 2017, pp. 55–69.
  43. ↑ Waters & Stafford 2007, pp. 1122–1126.
  44. ↑ Flannery 2015, pp. 173–185.
  45. ↑ Gelo 2018, pp. 79–80.
  46. ↑ Lockard 2010, p. 315.
  47. ↑ Martinez, Sage & Ono 2016, p. 4.
  48. ↑ Fagan 2016, p. 390.
  49. ↑ Martinez & Bordeaux 2016, p. 602.
  50. ↑ Weiss & Jacobson 2000, p. 180.
  51. ↑ Dean R. Snow (1994). The Iroquois. Blackwell Publishers, Ltd. ISBN 978-1-55786-938-8. Retrieved July 16, 2010.
  52. ↑ Paul Joseph (October 11, 2016). The SAGE Encyclopedia of War: Social Science Perspectives. SAGE Publications. p. 590. ISBN 978-1-4833-5988-5.
  53. ↑ Treuer, David. "The new book 'The Other Slavery' will make you rethink American history". The Los Angeles Times. Retrieved October 10, 2019.
  54. ↑ Stannard, 1993 p. xii
  55. ↑ "The Cambridge encyclopedia of human paleopathology بایگانی‌شده در فوریه ۸, ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine". Arthur C. Aufderheide, Conrado Rodríguez-Martín, Odin Langsjoen (1998). Cambridge University Press. p. 205. شابک ‎۰−۵۲۱−۵۵۲۰۳−۶
  56. ↑ Bianchine, Russo, 1992 pp. 225–232
  57. 1 2 3 Perdue & Green 2005, p. 40.
  58. 1 2 Haines, Haines & Steckel 2000, p. 12.
  59. ↑ Thornton 1998, p. 34.
  60. ↑ Ripper, 2008 p. 6
  61. ↑ Ripper, 2008 p. 5
  62. ↑ Calloway, 1998, p. 55
  63. ↑ "St. Augustine Florida, The Nation's Oldest City". staugustine.com (in English). Archived from the original on 5 دسامبر 2017. Retrieved 3 ژوئن 2020.
  64. ↑ Remini 2007‌ pp. 2–3
  65. ↑ Johnson 1997‌ pp. 26–30
  66. ↑ Walton, 2009, chapter 3
  67. ↑ Lemon, 1987
  68. ↑ Jackson, L. P. (1924). "Elizabethan Seamen and the African Slave Trade". The Journal of Negro History. 9 (1): 1–17. doi:10.2307/2713432. JSTOR 2713432.
  69. ↑ Tadman, 2000, p. 1534
  70. ↑ Schneider, 2007, p. 484
  71. ↑ Lien, 1913, p. 522
  72. ↑ Davis, 1996, p. 7
  73. ↑ Quirk, 2011, p. 195
  74. ↑ Bilhartz, Terry D.; Elliott, Alan C. (2007). Currents in American History: A Brief History of the United States. M.E. Sharpe. ISBN 978-0-7656-1817-7.
  75. ↑ Wood, Gordon S. (1998). The Creation of the American Republic, 1776–1787. UNC Press Books. p. 263. ISBN 978-0-8078-4723-7.
  76. ↑ Walton, 2009, pp. 38–39
  77. ↑ Foner, Eric (1998). The Story of American Freedom (1st ed.). W.W. Norton. pp. 4–5. ISBN 978-0-393-04665-6. story of American freedom.
  78. ↑ Walton, 2009, p. 35
  79. ↑ Otis, James (1763). The Rights of the British Colonies Asserted and Proved.
  80. ↑ Pethick, Derek (1980). The Nootka Connection: Europe and the Northwest Coast 1790–1795. Vancouver: Douglas & McIntyre. pp. 8–9. ISBN 978-0-88894-279-1.
  81. ↑ Pethick, Derek (1980). The Nootka Connection: Europe and the Northwest Coast 1790–1795. Vancouver: Douglas & McIntyre. pp. 7–8. ISBN 978-0-88894-279-1.
  82. ↑ Collingridge, Vanessa (2003). Captain Cook: The Life, Death and Legacy of History's Greatest Explorer. Ebury Press. p. 380. ISBN 978-0-09-188898-5.
  83. ↑ Hayes, Derek (1999). Historical Atlas of the Pacific Northwest: Maps of exploration and Discovery. Sasquatch Books. pp. 42–43. ISBN 978-1-57061-215-2.
  84. ↑ Humphrey, Carol Sue (2003). The Revolutionary Era: Primary Documents on Events from 1776 To 1800. Greenwood Publishing. pp. 8–10. ISBN 978-0-313-32083-5.
  85. 1 2 Fabian Young, Alfred; Nash, Gary B.; Raphael, Ray (2011). Revolutionary Founders: Rebels, Radicals, and Reformers in the Making of the Nation. Random House Digital. pp. 4–7. ISBN 978-0-307-27110-5.
  86. ↑ Greene and Pole, A Companion to the American Revolution p 357. Jonathan R. Dull, A Diplomatic History of the American Revolution (1987) p. 161. Lawrence S. Kaplan, "The Treaty of Paris, 1783: A Historiographical Challenge", International History Review, Sept 1983, Vol. 5 Issue 3, pp. 431–442
  87. ↑ Boyer, 2007, pp. 192–193
  88. ↑ Cogliano, Francis D. (2008). Thomas Jefferson: Reputation and Legacy. University of Virginia Press. p. 219. ISBN 978-0-8139-2733-6.
  89. ↑ Walton, 2009, p. 43
  90. ↑ Gordon, 2004, pp. 27,29
  91. ↑ Clark, Mary Ann (May 2012). Then We'll Sing a New Song: African Influences on America's Religious Landscape. Rowman & Littlefield. p. 47. ISBN 978-1-4422-0881-0.
  92. ↑ Heinemann, Ronald L. , et al. , Old Dominion, New Commonwealth: a history of Virginia 1607–2007, 2007 شابک ‎۹۷۸−۰−۸۱۳۹−۲۶۰۹−۴, p. 197
  93. ↑ Billington, Ray Allen; Ridge, Martin (2001). Westward Expansion: A History of the American Frontier. UNM Press. p. 22. ISBN 978-0-8263-1981-4.
  94. ↑ "Louisiana Purchase" (PDF). National Park Services. Retrieved March 1, 2011.
  95. ↑ Wait, Eugene M. (1999). America and the War of 1812. Nova Publishers. p. 78. ISBN 978-1-56072-644-9.
  96. ↑ Klose, Nelson; Jones, Robert F. (1994). United States History to 1877. Barron's Educational Series. p. 150. ISBN 978-0-8120-1834-9.
  97. ↑ Winchester, pp. 198, 216, 251, 253
  98. ↑ Morrison, Michael A. (April 28, 1997). Slavery and the American West: The Eclipse of Manifest Destiny and the Coming of the Civil War. University of North Carolina Press. pp. 13–21. ISBN 978-0-8078-4796-1.
  99. ↑ Kemp, Roger L. (2010). Documents of American Democracy: A Collection of Essential Works. McFarland. p. 180. ISBN 978-0-7864-4210-2. Retrieved October 25, 2015.
  100. ↑ McIlwraith, Thomas F.; Muller, Edward K. (2001). North America: The Historical Geography of a Changing Continent. Rowman & Littlefield. p. 61. ISBN 978-0-7425-0019-8. Retrieved October 25, 2015.
  101. ↑ Madley, Benjamin (2016). An American Genocide: The United States and the California Indian Catastrophe, 1846-1873. Yale University Press. شابک ‎۹۷۸−۰−۳۰۰−۲۳۰۶۹−۷.
  102. ↑ Johansen, Bruce E.; Pritzker, Barry M. (July 23, 2007). California Indians, Genocide of. ABC-CLIO. pp. 226–231. ISBN 978-1-85109-818-7 – via Google Books. {{cite book}}: از پارامتر ناشناخته |encyclopedia= صرف‌نظر شد (کمک)
  103. ↑ Lindsay, Brendan C. (2012). Murder State: California's Native American Genocide, 1846–1873 (in English). U of Nebraska Press. ISBN 978-0-8032-4021-6.
  104. ↑ Wolf, Jessica. "Revealing the history of genocide against California's Native Americans". UCLA Newsroom (in English). Retrieved July 8, 2018.
  105. ↑ Rawls, James J. (1999). A Golden State: Mining and Economic Development in Gold Rush California. University of California Press. p. 20. ISBN 978-0-520-21771-3.
  106. ↑ Black, Jeremy (2011). Fighting for America: The Struggle for Mastery in North America, 1519–1871. Indiana University Press. p. 275. ISBN 978-0-253-35660-4.
  107. ↑ Stuart Murray (2004). Atlas of American Military History. Infobase Publishing. p. 76. ISBN 978-1-4381-3025-5. Retrieved October 25, 2015.
    Harold T. Lewis (2001). Christian Social Witness. Rowman & Littlefield. p. 53. ISBN 978-1-56101-188-9.
  108. 1 2 Patrick Karl O'Brien (2002). Atlas of World History. Oxford University Press. p. 184. ISBN 978-0-19-521921-0. Retrieved October 25, 2015.
  109. ↑ Vinovskis, Maris (1990). Toward A Social History of the American Civil War: Exploratory Essays. Cambridge; New York: Cambridge University Press. p. 4. ISBN 978-0-521-39559-5.
  110. ↑ "1860 Census" (PDF). U.S. Census Bureau. Retrieved June 10, 2007. Page 7 lists a total slave population of 3,953,760.
  111. ↑ De Rosa, Marshall L. (1997). The Politics of Dissolution: The Quest for a National Identity and the American Civil War. Edison, NJ: Transaction. p. 266. شابک ‎۱−۵۶۰۰۰−۳۴۹−۹.
  112. ↑ Shearer Davis Bowman (1993). Masters and Lords: Mid-19th-Century U.S. Planters and Prussian Junkers. Oxford UP. p. 221. ISBN 978-0-19-536394-4.
  113. ↑ Jason E. Pierce (2016). Making the White Man's West: Whiteness and the Creation of the American West. University Press of Colorado. p. 256. ISBN 978-1-60732-396-9.
  114. ↑ John Powell (2009). Encyclopedia of North American Immigration. Infobase Publishing. p. 74. ISBN 978-1-4381-1012-7. Retrieved October 25, 2015.
  115. ↑ Winchester, pp. 351, 385
  116. ↑ Michno, Gregory (2003). Encyclopedia of Indian Wars: Western Battles and Skirmishes, 1850-1890. Mountain Press Publishing. ISBN 978-0-87842-468-9.
  117. ↑ "Toward a Market Economy". CliffsNotes. Houghton Mifflin Harcourt. Retrieved December 23, 2014.
  118. ↑ "Purchase of Alaska, 1867". Office of the Historian. U.S. Department of State. Retrieved December 23, 2014.
  119. ↑ "The Spanish–American War, 1898". Office of the Historian. U.S. Department of State. Retrieved December 24, 2014.
  120. ↑ Ryden, George Herbert. The Foreign Policy of the United States in Relation to Samoa. New York: Octagon Books, 1975.
  121. ↑ "Virgin Islands History". Vinow.com. Retrieved January 5, 2018.
  122. ↑ Kirkland, Edward. Industry Comes of Age: Business, Labor, and Public Policy (1961 ed.). pp. 400–405.
  123. ↑ Paige Meltzer, "The Pulse and Conscience of America" The General Federation and Women's Citizenship, 1945–1960," Frontiers: A Journal of Women Studies (2009), Vol. 30 Issue 3, pp. 52–76.
  124. ↑ James Timberlake, Prohibition and the Progressive Movement, 1900–1920 (Harvard UP, 1963)
  125. ↑ George B. Tindall, "Business Progressivism: Southern Politics in the Twenties," South Atlantic Quarterly 62 (Winter 1963): 92–106.
  126. ↑ McDuffie, Jerome; Piggrem, Gary Wayne; Woodworth, Steven E. (2005). U.S. History Super Review. Piscataway, NJ: Research & Education Association. p. 418. شابک ‎۰−۷۳۸۶−۰۰۷۰−۹.
  127. ↑ Voris, Jacqueline Van (1996). Carrie Chapman Catt: A Public Life. Women and Peace Series. New York City: Feminist Press at CUNY. p. vii. ISBN 978-1-55861-139-9. Carrie Chapmann Catt led an army of voteless women in 1919 to pressure Congress to pass the constitutional amendment giving them the right to vote and convinced state legislatures to ratify it in 1920.  ... Catt was one of the best-known women in the United States in the first half of the twentieth century and was on all lists of famous American women.
  128. ↑ Winchester pp. 410–411
  129. ↑ Axinn, June; Stern, Mark J. (2007). Social Welfare: A History of the American Response to Need (7th ed.). Boston: Allyn & Bacon. ISBN 978-0-205-52215-6.
  130. ↑ Lemann, Nicholas (1991). The Promised Land: The Great Black Migration and How It Changed America. New York: Alfred A. Knopf. p. 6. ISBN 978-0-394-56004-5.
  131. ↑ James Noble Gregory (1991). American Exodus: The Dust Bowl Migration and Okie Culture in California. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-507136-8. Retrieved October 25, 2015.
    "Mass Exodus From the Plains". American Experience. WGBH Educational Foundation. 2013. Retrieved October 5, 2014.
    Fanslow, Robin A. (April 6, 1997). "The Migrant Experience". American Folklore Center. Library of Congress. Retrieved October 5, 2014.
    Walter J. Stein (1973). California and the Dust Bowl Migration. Greenwood Press. ISBN 978-0-8371-6267-6. Retrieved October 25, 2015.
  132. ↑ Yamasaki, Mitch. "Pearl Harbor and America's Entry into World War II: A Documentary History" (PDF). World War II Internment in Hawaii. Archived from the original (PDF) on December 13, 2014. Retrieved January 14, 2015.
  133. ↑ Stoler, Mark A. "George C. Marshall and the "Europe-First" Strategy, 1939–1951: A Study in Diplomatic as well as Military History" (PDF). Retrieved April 4, 2016.
  134. ↑ Kelly, Brian. "The Four Policemen and. Postwar Planning, 1943–1945: The Collision of Realist and. Idealist Perspectives". Archived from the original on 22 اکتبر 2015. Retrieved June 21, 2014.
  135. ↑ Hoopes & Brinkley 1997, p. 100.
  136. ↑ Gaddis 1972, p. 25.
  137. ↑ Leland, Anne; Oboroceanu, Mari–Jana (February 26, 2010). "American War and Military Operations Casualties: Lists and Statistics" (PDF). Congressional Research Service. Archived from the original (PDF) on 18 دسامبر 2019. Retrieved February 18, 2011. p. 2.
  138. ↑ Kennedy, Paul (1989). The Rise and Fall of the Great Powers. New York: Vintage. p. 358. شابک ‎۰−۶۷۹−۷۲۰۱۹−۷
  139. ↑ "The United States and the Founding of the United Nations, August 1941 – October 1945". U.S. Dept. of State, Bureau of Public Affairs, Office of the Historian. October 2005. Retrieved June 11, 2007.
  140. ↑ Woodward, C. Vann (1947). The Battle for Leyte Gulf. New York: Macmillan. ISBN 1-60239-194-7. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)
  141. ↑ "The Largest Naval Battles in Military History: A Closer Look at the Largest and Most Influential Naval Battles in World History". Military History. Norwich University. Archived from the original on 8 دسامبر 2015. Retrieved March 7, 2015.
  142. ↑ "Why did Japan surrender in World War II? | The Japan Times". The Japan Times (in American English). Retrieved February 8, 2017.
  143. ↑ Pacific War Research Society (2006). Japan's Longest Day. New York: Oxford University Press. شابک ‎۴−۷۷۰۰−۲۸۸۷−۳.
  144. ↑ Wagg, Stephen; Andrews, David (2012). East Plays West: Sport and the Cold War. Routledge. p. 11. ISBN 978-1-134-24167-5.
  145. ↑ Blakeley, 2009, p. 92
  146. 1 2 Collins, Michael (1988). Liftoff: The Story of America's Adventure in Space. New York: Grove Press.
  147. ↑ Winchester, pp. 305–308
  148. ↑ Blas, Elisheva. "The Dwight D. Eisenhower National System of Interstate and Defense Highways" (PDF). societyforhistoryeducation.org. Society for History Education. Retrieved January 19, 2015.
  149. ↑ Richard Lightner (2004). Hawaiian History: An Annotated Bibliography. Greenwood Publishing Group. p. 141. ISBN 978-0-313-28233-1.
  150. ↑ Dallek, Robert (2004). Lyndon B. Johnson: Portrait of a President. Oxford University Press. p. 169. ISBN 978-0-19-515920-2.
  151. ↑ "Our Documents—Civil Rights Act (1964)". United States Department of Justice. Retrieved July 28, 2010.
  152. ↑ "Remarks at the Signing of the Immigration Bill, Liberty Island, New York". October 3, 1965. Archived from the original on May 16, 2016. Retrieved January 1, 2012.
  153. ↑ "Social Security". ssa.gov. Retrieved October 25, 2015.
  154. ↑ Soss, 2010, p. 277
  155. ↑ Fraser, 1989
  156. ↑ Ferguson, 1986, pp. 43–53
  157. ↑ Williams, pp. 325–331
  158. ↑ Niskanen, William A. (1988). Reaganomics: an insider's account of the policies and the people. Oxford University Press. p. 363. ISBN 978-0-19-505394-4. Retrieved October 25, 2015.
  159. ↑ "Women in the Labor Force: A Databook" (PDF). U.S. Bureau of Labor Statistics. 2013. p. 11. Retrieved March 21, 2014.
  160. ↑ Howell, Buddy Wayne (2006). The Rhetoric of Presidential Summit Diplomacy: Ronald Reagan and the U.S. -Soviet Summits, 1985–1988. Texas A&M University. p. 352. ISBN 978-0-549-41658-6. Retrieved October 25, 2015.[پیوند مرده]
  161. ↑ Kissinger, Henry (2011). Diplomacy. Simon & Schuster. pp. 781–784. ISBN 978-1-4391-2631-8. Retrieved October 25, 2015.
    Mann, James (2009). The Rebellion of Ronald Reagan: A History of the End of the Cold War. Penguin. p. 432. ISBN 978-1-4406-8639-9.
  162. ↑ Hayes, 2009
  163. ↑ USHistory.org, 2013
  164. ↑ Charles Krauthammer, "The Unipolar Moment", Foreign Affairs, 70/1, (Winter 1990/1), 23–33.
  165. ↑ "Persian Gulf War". Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. 2016. Retrieved January 24, 2017.
  166. ↑ Dale, Reginald (February 18, 2000). "Did Clinton Do It, or Was He Lucky?". The New York Times. Retrieved March 6, 2013.
    Mankiw, N. Gregory (2008). Macroeconomics. Cengage Learning. p. 559. ISBN 978-0-324-58999-3. Retrieved October 25, 2015.
  167. ↑ "North American Free Trade Agreement (NAFTA) | United States Trade Representative". www.ustr.gov. Archived from the original on 17 مارس 2013. Retrieved January 11, 2015.
    Thakur; Manab Thakur Gene E Burton B N Srivastava (1997). International Management: Concepts and Cases. Tata McGraw-Hill Education. pp. 334–335. ISBN 978-0-07-463395-3. Retrieved October 25, 2015.
    Akis Kalaitzidis; Gregory W. Streich (2011). U.S. Foreign Policy: A Documentary and Reference Guide. ABC-CLIO. p. 201. ISBN 978-0-313-38376-2.
  168. ↑ Flashback 9/11: As It Happened. Fox News. September 9, 2011. Retrieved March 6, 2013.
    "America remembers Sept. 11 attacks 11 years later". CBS News. Associated Press. September 11, 2012. Retrieved March 6, 2013.
    "Day of Terror Video Archive". CNN. 2005. Retrieved March 6, 2013.
  169. ↑ Walsh, Kenneth T. (December 9, 2008). "The 'War on Terror' Is Critical to President George W. Bush's Legacy". U.S. News & World Report. Retrieved March 6, 2013.
    Atkins, Stephen E. (2011). The 9/11 Encyclopedia: Second Edition. ABC-CLIO. p. 872. ISBN 978-1-59884-921-9. Retrieved October 25, 2015.
  170. ↑ Wong, Edward (February 15, 2008). "Overview: The Iraq War". The New York Times. Retrieved March 7, 2013.
    Johnson, James Turner (2005). The War to Oust Saddam Hussein: Just War and the New Face of Conflict. Rowman & Littlefield. p. 159. ISBN 978-0-7425-4956-2. Retrieved October 25, 2015.
    Durando, Jessica; Green, Shannon Rae (December 21, 2011). "Timeline: Key moments in the Iraq War". USA Today. Associated Press. Retrieved March 7, 2013.
  171. ↑ Wallison, Peter (2015). Hidden in Plain Sight: What Really Caused the World's Worst Financial Crisis and Why It Could Happen Again. Encounter Books. ISBN 978-978-59407-7-0.
  172. ↑ Financial Crisis Inquiry Commission (2011). Financial Crisis Inquiry Report (PDF). ISBN 978-1-60796-348-6.
  173. ↑ Taylor, John B. (January 2009). "The Financial Crisis and the Policy Responses: An Empirical Analysis of What Went Wrong" (PDF). Hoover Institution Economics Paper Series. Retrieved January 21, 2017.
  174. ↑ Hilsenrath, Jon; Ng, Serena; Paletta, Damian (September 18, 2008). "Worst Crisis Since '30s, With No End Yet in Sight". The Wall Street Journal. Retrieved January 21, 2017.
  175. ↑ "Barack Obama elected as America's first black president". History.com. A&E Television Networks, LLC. October 31, 2019. Retrieved November 11, 2019.
  176. ↑ Washington, Jesse; Rugaber, Chris (September 9, 2011). "African-American Economic Gains Reversed By Great Recession". Huffington Post. Associated Press. Archived from the original on June 16, 2013. Retrieved March 7, 2013.
  177. ↑ "What the Stimulus Accomplished". The New York Times. February 22, 2014. Retrieved January 21, 2017.
  178. ↑ "Economic Stimulus". IGM Polls. Initiative on Global Markets at the University of Chicago. February 15, 2012. Archived from the original on 13 نوامبر 2016. Retrieved January 21, 2017.
  179. ↑ "The Impact of the Dodd-Frank Act on Financial Stability and Economic Growth" (PDF). Brookings. October 24, 2014. Retrieved August 31, 2017; Martin Neil Baily; Aaron Klein; Justin Schardin (January 2017). "The Impact of the Dodd-Frank Act on Financial Stability and Economic Growth". The Russell Sage Foundation Journal of the Social Sciences. 3 (1): 20. doi:10.7758/RSF.2017.3.1.02.
  180. ↑ "Did Dodd-Frank really hurt the US economy?". Financial Times. February 13, 2017. Retrieved January 23, 2018.
  181. ↑ "Federal Subsidies for Health Insurance Coverage for People Under Age 65: 2016 to 2026". Congressional Budget Office. March 24, 2016. Retrieved November 11, 2019.
  182. ↑ Bradner, Eric (January 13, 2017). "Ryan: GOP will repeal, replace Obamacare at same time". CNN. Retrieved January 21, 2017.
  183. ↑ Jacobson, Gary C. (March 2011). "The Republican Resurgence in 2010". Political Science Quarterly. 126 (1): 27–52. doi:10.1002/j.1538-165X.2011.tb00693.x.
  184. ↑ Shanker, Thom; Schmidt, Michael S.; Worth, Robert F. (December 15, 2011). "In Baghdad, Panetta Leads Uneasy Closure to Conflict". The New York Times.
  185. ↑ Cooper, Helene (May 1, 2011). "Obama Announces Killing of Osama bin Laden". The New York Times. Archived from the original on May 2, 2011. Retrieved May 1, 2011.
  186. ↑ Knights, Michael (July 1, 2011). "The JRTN Movement and Iraq's Next Insurgency". CTC Sentinel. Combating Terrorism Center. Archived from the original on 30 مارس 2019. Retrieved November 11, 2019.
  187. ↑ "Al-Qaeda's Resurgence in Iraq: A Threat to U.S. Interests". U.S. Department of State. January 26, 2017. Retrieved November 26, 2010.
  188. ↑ Peter Baker (January 26, 2017). "U.S. to Restore Full Relations With Cuba, Erasing a Last Trace of Cold War Hostility". The New York Times.
  189. ↑ "US halts cruises to Cuba amid new restrictions". BBC News (in British English). June 4, 2019. Retrieved November 12, 2019.
  190. ↑ Gordon, Michael R.; Sanger, David E. (July 15, 2015). "Deal Reached on Iran Nuclear Program; Limits on Fuel Would Lessen With Time". The New York Times. Retrieved January 26, 2017.
  191. ↑ Wagner, Meg; Rocha, Veronica (May 9, 2018). "Trump withdraws from Iran nuclear deal". CNN (in English). Retrieved November 12, 2019.
  192. ↑ Martin, Emmie (January 23, 2017). "Donald Trump is officially the richest US president in history". Business Insider. Retrieved November 12, 2019.
  193. ↑ «نسخه آرشیو شده» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  194. ↑ Shulski, ‎Martha (2007), The Climate of Alaska (in English), Gerd Wendler, University of Alaska Press, p. 4, ISBN 1-60223-007-2{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  195. ↑ Klein, ‎Ted (2007), Rhode Island (in English), Marshall Cavendish, p. 67, ISBN 0-7614-2560-8{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  196. ↑ بدون احتساب وسعت آبی، چین دارای مساحت بیشتری از آمریکاست، اما با احتساب قلمروی آبی، چین بعد از آمریکا قرار دارد.
  197. ↑ «United States Area - Geography». www.indexmundi.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۱-۱۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  198. ↑ «U.S. & World Population Clocks». US Census Bureau (به انگلیسی آمریکا). www.census.gov. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۱-۱۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  199. ↑ https://web.archive.org/web/20091028133713/https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/rankorder/2127rank.html. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۹. {{cite web}}: پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  200. ↑ "United States (review)", Microsoft Encarta 2006 (in English), Microsoft, 2006 Retrieved on 22-04-2009.
  201. ↑ "Language Spoken at Home by the U.S. Population, 2010", American Community Survey, U.S. Census Bureau, in World Almanac and Book of Facts 2012, p. 615.
  202. ↑ Welles, Elizabeth B. (Winter–Spring 2004). "Foreign Language Enrollments in United States Institutions of Higher Learning, Fall 2002" (PDF). ADFL Bulletin. 35 (2–3): 7. doi:10.1632/adfl.35.2.7. Archived from the original (PDF) on June 18, 2009. Retrieved February 25, 2017.
  203. ↑ Crawford, James (June 24, 2008). "Language Legislation in the U.S.A." languagepolicy.net. Retrieved April 27, 2011.
  204. ↑ "The Constitution of the State of Hawaii, Article XV, Section 4". Hawaii Legislative Reference Bureau. November 7, 1978. Archived from the original on July 24, 2013. Retrieved June 19, 2007.
  205. ↑ Chapel, Bill (April 21, 2014). "Alaska OKs Bill Making Native Languages Official". NPR.org.
  206. 1 2 "South Dakota recognizes official indigenous language". Argus Leader. Retrieved March 26, 2019. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «LakotaCommon» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  207. ↑ Dicker, Susan J. (2003). Languages in America: A Pluralist View. Clevedon, UK: Multilingual Matters. pp. 216, 220–225. ISBN 978-1-85359-651-3.
  208. ↑ "California Code of Civil Procedure, Section 412.20(6)". Legislative Counsel, State of California. Archived from the original on July 22, 2010. Retrieved December 17, 2007. "California Judicial Council Forms". Judicial Council, State of California. Retrieved December 17, 2007.
  209. ↑ "Samoan". UCLA Language Materials Project. UCLA. Archived from the original on 18 سپتامبر 2018. Retrieved October 4, 2014.
    Frederick T.L. Leong; Mark M. Leach (2010). Suicide Among Racial and Ethnic Minority Groups: Theory, Research, and Practice. Routledge. p. 185. ISBN 978-1-135-91680-0.
    Robert D. Craig (2002). Historical Dictionary of Polynesia. Scarecrow Press. p. 33. ISBN 978-0-8108-4237-3. Retrieved October 25, 2015.
  210. ↑ Nessa Wolfson; Joan Manes (1985). Language of Inequality. Walter de Gruyter. p. 176. ISBN 978-3-11-009946-1. Retrieved October 25, 2015.
    Lawrence J. Cunningham; Janice J. Beaty (2001). A History of Guam. Bess Press. p. 203. ISBN 978-1-57306-047-9.
    Eur (2002). The Far East and Australasia 2003. Psychology Press. p. 1137. ISBN 978-1-85743-133-9. Retrieved October 25, 2015.
  211. ↑ Yaron Matras; Peter Bakker (2003). The Mixed Language Debate: Theoretical and Empirical Advances. Walter de Gruyter. p. 301. ISBN 978-3-11-017776-3. in the Northern Marianas, Chamarro, Carolinian (= the minority language of a group of Carolinian immigrants), and English received the status of co-official languages in 1985(Rodriguez-Ponga 1995:24–28).
  212. 1 2 "Translation in Puerto Rico". Puerto Rico Channel. Archived from the original on 19 اکتبر 2018. Retrieved December 29, 2013. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «PuertoRicoTranslation» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  213. ↑ "Foreign Language Enrollments in K–12 Public Schools" (PDF). American Council on the Teaching of Foreign Languages (ACTFL). February 2011. Archived from the original (PDF) on 8 آوریل 2016. Retrieved October 17, 2015.
  214. ↑ Goldberg, David; Looney, Dennis; Lusin, Natalia (February 2015). "Enrollments in Languages Other Than English in United States Institutions of Higher Education, Fall 2013" (PDF). Modern Language Association. Retrieved May 20, 2015.
  215. ↑ David Skorton & Glenn Altschuler. "America's Foreign Language Deficit". Forbes.
  216. ↑ «Separation of Powers». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ مه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  217. ↑ «Constitutional Topic: Separation of Powers - The U.S. Constitution Online - USConstitution.net». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ فوریه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  218. ↑ گفتهٔ جیمز مدیسون:
    The system of checks and balances is designed to allow each branch to restrain abuse by another branch
  219. ↑ "Article I" (in English). LII / Legal Information Institute. 2009-11-12. Retrieved 2016-11-16.
  220. ↑ (English) "U.S. expelling Venezuelan envoy in response to Chavez", CNN (in English), 12 September 2008 {{یادکرد}}: مقدار |پیوند= را بررسی کنید (کمک) Retrieved on 2009-04-17.
  221. ↑ «U.S. Political Parties and Foreign Policy - Council on Foreign Relations». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  222. ↑ موافقت کنگره با الحاق پورتوریکو به ایالت‌های آمریکا / تعداد ایالت‌های آمریکا به ۵۱ می‌رسد خبرگزاری انتخاب
  223. ↑ https://edition.cnn.com/2018/06/28/politics/puerto-rico-statehood-bill/index.html
  224. ↑ "Washington, D.C. | History, Map, Population, & Facts | Britannica". www.britannica.com (in English). Retrieved 2022-05-26.
  225. ↑ "American FactFinder - Results" (in English). factfinder2.census.gov. Retrieved 2016-11-16.
  226. ↑ «Population Estimates». US Census Bureau (به انگلیسی آمریکا). www.census.gov. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژوئن ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۱-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  227. ↑ «Population Estimates». US Census Bureau (به انگلیسی آمریکا). www.census.gov. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۳-۰۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  228. ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ مارس ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  229. ↑ Oldest U.S. Universities and Colleges — Infoplease.com
  230. ↑ "Countries with Most Universities" (in انگلیسی). Archived from the original on 7 مه 2012. Retrieved 5 آوریل 2008.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
  231. ↑ Ohio State named nation’s largest college – again - Dayton Business Journal:
  232. ↑ "Educational Attainment in the United States: 2003" (PDF) (in انگلیسی). Archived from the original (PDF) on 7 مه 2012. Retrieved 6 آوریل 2008.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
  233. ↑ Human Development Indicators
  234. ↑ http://finance.yahoo.com/news/the-most-educated-countries-in-the-world.html?page=1
  235. ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  236. ↑ https://www.worldatlas.com/articles/top-30-countries-with-nobel-prize-winners.html
  237. ↑ https://news.nationalgeographic.com/2017/10/nobel-prize-winners-laureates-charts-graphics-science/
  238. ↑ http://uis.unesco.org/apps/visualisations/research-and-development-spending/
  239. ↑ «CIA - The World Factbook». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ آوریل ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  240. ↑ «نسخه آرشیو شده» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۴ مه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  241. ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  242. ↑ ""World Economic Outlook Database, April 2024 Edition. (United States)"". International Monetary Fund. April 16, 2024.
  243. ↑ China passes Germany in economic rankings - CNN.com
  244. ↑ «بهای نفت به رکورد تازه ۱۱۷ دلار در بشکه رسید - © 2009تمام حقوق این وب‌سایت بر اساس قانون کپی‌رایت برای رادیو فردا محفوظ است». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  245. ↑ «Top Ten Countries with which the U.S. Trades». بایگانی‌شده از اصلی در ۹ فوریه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  246. ↑ The U.S. National Debt and How It Got So Big
  247. ↑ آمار منتشره سال ۲۰۰۸ میلادی
  248. ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  249. ↑ «CIA - The World Factbook - Country Comparison :: Electricity». بایگانی‌شده از اصلی در ۹ مارس ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  250. ↑ «- Refinery capacities'!A1». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۶ فوریه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۶ فوریه ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  251. ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۶ فوریه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۶ فوریه ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  252. ↑ «US Becomes Largest Wind Power Producer in the World: CleanTechnica». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  253. ↑ «Nuclear Power Reactors and Uranium Requirements:». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  254. ↑ U.S. Bureau of Economic Analysis (BEA) - bea.gov Home Page
  255. ↑ https://www.worldatlas.com/articles/the-american-food-giant-the-largest-exporter-of-food-in-the-world.html
  256. ↑ https://tradingeconomics.com/united-states/unemployment-rate
  257. ↑ https://www.bea.gov/news/glance
  258. ↑ https://www.bls.gov/cpi/
  259. ↑ https://www.npr.org/2019/02/13/694199256/u-s-national-debt-hits-22-trillion-a-new-record-thats-predicted-to-fall
  260. ↑ "What is the current poverty rate in the United States", UC Davis Center for Poverty Research (in English), 2019 Retrieved on 2019-12-26.
  261. ↑ «داستان برند CVS؛ یک قرن سابقه خرده‌فروشی تا فرمانروایی در بازار بهداشت و سلامت». زومیت. ۲۰۱۹-۰۳-۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۳-۲۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  262. ↑ Statistical Abstract of the United States: 2007
  263. ↑ «Americans work longest hours among industrialized countries, Japanese second longest. Europeans work less Time, but register faster productivity gains New ILO statistical volu...». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ فوریه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  264. ↑ «Working Time Around the World». بایگانی‌شده از اصلی در ۸ ژوئن ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  265. ↑ Median Household Income
  266. ↑ Income 2006 - Two-Year-Average Median Household Income by State: 2001-2005[پیوند مرده]
  267. ↑ Poverty in the United States, 2007 — Infoplease.com
  268. ↑ Income Gap Is Widening, Data Shows
  269. ↑ "Interstate FAQ (Question #3)", Federal Highway Administration (in English), 2006 Retrieved on 2009-03-04.
  270. ↑ "Car Free Day 2006: Nearly One Car per Two Inhabitants in the EU25 in 2004", Europa, Eurostat Press Office (in English), 2006-09-19 Retrieved on 2007-08-15.
  271. ↑ "Daily Passenger Travel", U.S. Dept. of Transportation, Bureau of Transportation Statistics (in English) (2001 National Household Travel Survey ed.), archived from the original on 29 سپتامبر 2007, retrieved 17 آوریل 2009 Retrieved on 2007-08-15.
  272. ↑ "Intercity Passenger Rail: National Policy and Strategies Needed to Maximize Public Benefits from Federal Expenditures", U.S. Government Accountability Office (in English), 2006-11-13 Retrieved on 2007-06-20.
  273. ↑ Renne, John L. , and Jan S. Wells (2003), "Emerging European-Style Planning in the United States: Transit-Oriented Development (p. 2)" (PDF), Rutgers, The State University of New Jersey (in English), archived from the original (PDF) on 12 سپتامبر 2014, retrieved 14 مه 2019{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده) Retrieved on 2007-06-11.
  274. ↑ Pucher, John, and Lewis Dijkstra (February, ‎2000), "Making Walking and Cycling Safer: Lessons from Europe" (PDF), Transportation Alternatives (in English) (Transportation Quarterly ed.), archived from the original (PDF) on 16 فوریه 2008, retrieved 17 آوریل 2009 {{یادکرد}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده) Retrieved on 2007-08-15.
  275. ↑ "Scheduled Passengers Carried", International Air Transport Association (IATA) (in English), 2006, archived from the original on 23 مارس 2010, retrieved 17 آوریل 2009 Retrieved on 2007-08-15.
  276. ↑ "Passenger Traffic 2006 Final", Airports Council International (in English), 2007-07-18, archived from the original on 29 آوریل 2012, retrieved 17 آوریل 2009 Retrieved on 2007-08-15.
  277. ↑ "Table MS-1. Marital Status of the Population 15 Years Old and Over, by Sex, Race and Hispanic Origin: 1950 to Present". Historical Marital Status Tables. U.S. Census Bureau. Retrieved September 11, 2019.
  278. ↑ "Women's Advances in Education". Columbia University, Institute for Social and Economic Research and Policy. 2006. Archived from the original on June 9, 2007. Retrieved June 6, 2007.
  279. ↑ "Births: Final Data for 2013, tables 2, 3" (PDF). U.S. Department of Health & Human Services. Retrieved July 23, 2015.
  280. ↑ Strauss, Lilo T.; et al. (November 24, 2006). "Abortion Surveillance—United States, 2003". MMWR. Centers for Disease Control and Prevention, National Center for Chronic Disease Prevention and Health Promotion, Division of Reproductive Health. Retrieved June 17, 2007.
  281. ↑ "FASTSTATS—Births and Natality". Centers for Disease Control and Prevention. November 21, 2013. Retrieved January 13, 2014.
  282. ↑ "National Vital Statistics Volume 67, Number 1, January 31, 2018" (PDF). Center for Disease Control. Retrieved February 3, 2018.
  283. ↑ Jardine, Cassandra (October 31, 2007). "Why adoption is so easy in America". The Daily Telegraph. London.
  284. ↑ "Some Muslims in U.S. Quietly Engage in Polygamy". NPR.org All Things Considered (in English).
  285. ↑ "U.S. has world's highest rate of children living in single-parent households". Pew Research Center (in American English). Retrieved March 17, 2020.
  286. ↑ "Census Bureau's 2020 Population Count". United States Census. Retrieved April 26, 2021.
  287. ↑ "World Population Dashboard". United Nations Population Fund. Retrieved February 12, 2026.
  288. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Vintage2025 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  289. ↑ "Population Clock". Census.gov.
  290. ↑ "Table MS-1. Marital Status of the Population 15 Years Old and Over, by Sex, Race and Hispanic Origin: 1950 to Present". Historical Marital Status Tables. U.S. Census Bureau. Retrieved September 11, 2019.
  291. ↑ Saric, Ivana (April 25, 2024). "Births dropped in 2023, ending pandemic baby boom" (in English). Axios. Retrieved July 1, 2024.
  292. ↑ "U.S. has world's highest rate of children living in single-parent households". Pew Research Center (in English). December 12, 2019. Retrieved March 17, 2020.
  293. 1 2 3 "Ancestry 2000" (PDF). U.S. Census Bureau. June 2004. Archived (PDF) from the original on December 4, 2004. Retrieved December 2, 2016.
  294. ↑ "The Chance That Two People Chosen at Random Are of Different Race or Ethnicity Groups Has Increased Since 2010". Census.gov. U.S. Census Bureau.
  295. ↑ "Table 52. Population by Selected Ancestry Group and Region: 2009" (PDF). U.S. Census Bureau. 2009. Archived from the original (PDF) on December 25, 2012. Retrieved February 11, 2017.
  296. ↑ "Federally recognized American Indian tribes and Alaska Native entities | USAGov". www.usa.gov (in English). Retrieved April 5, 2024.
  297. ↑ Wilder, Kristie; Mackun, Paul. "Median Age in 192 Metro Areas Higher Than National Median of 39.1". Census.gov (in English). Retrieved July 4, 2025.
  298. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام CIA-2018 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  299. ↑ "United States—Urban/Rural and Inside/Outside Metropolitan Area". U.S. Census Bureau. Archived from the original on April 3, 2009. Retrieved September 23, 2008.
  300. ↑ "City and Town Population Totals: 2020-2022". Census.gov. Retrieved November 26, 2023.
  301. 1 2 3 "Census shows population growth in U.S. metro areas". CBS News. March 26, 2026. Retrieved March 30, 2026.
  302. ↑ Kaur, Harmeet (May 20, 2018). "FYI: English isn't the official language of the United States". CNN (in English). Retrieved May 11, 2023.
  303. ↑ Vivian Ho; Rachel Pannett (March 1, 2025). "A Trump order made English the official language of the U.S. What does that mean?". The Washington Post.
  304. ↑ "States Where English Is the Official Language". The Washington Post. August 12, 2014. Retrieved September 12, 2020.
  305. ↑ "The Constitution of the State of Hawaii, Article XV, Section 4". Hawaii Legislative Reference Bureau. November 7, 1978. Archived from the original on July 24, 2013. Retrieved June 19, 2007.
  306. ↑ Chapel, Bill (April 21, 2014). "Alaska OKs Bill Making Native Languages Official". NPR.
  307. ↑ Siebens, Julie; Julian, Tiffany (December 2011). "Native North American Languages Spoken at Home in the United States and Puerto Rico: 2006–2010" (PDF). United States Census Bureau. Retrieved April 5, 2024.
  308. ↑ "ACS B16001". ACS B16001. U.S. Census Bureau. Retrieved December 26, 2022.
  309. ↑ U.S. Census Bureau. Language spoken at home by ability to speak English for the population 5 years and over. data.census.gov (Report). U.S. Census Bureau. Retrieved 2026-02-24.
  310. ↑ United Nations, Department of Economic and Social Affairs, Population Division (August 2019). "International Migrant Stock 2019 Documentation" (PDF). United Nations. Archived from the original (PDF) on 2019-09-17. Retrieved June 19, 2023.
  311. ↑ "UN Migrant Stock Total 2019". United Nations. Archived from the original on 2019-09-17. Retrieved June 19, 2023.
  312. ↑ "Frequently Requested Statistics on Immigrants and Immigration in the United States". Migration Policy Institute. March 14, 2019.
  313. ↑ "Key findings about U.S. immigrants". Pew Research Center. June 17, 2019. Archived from the original on 2019-06-17.
  314. ↑ "Immigrants in the United States" (PDF). americanimmigrationcouncil.org. September 21, 2021. Retrieved August 18, 2023.
  315. ↑ "Who Are America's Immigrants?". Population Reference Bureau. May 22, 2024.
  316. ↑ "U.S. Unauthorized Immigrant Population Reached a Record 14 Million in 2023". Pew Research Center. August 21, 2025.
  317. ↑ Donadio, Rachel (November 22, 2021). "Why Is France So Afraid of God?". The Atlantic (in English). Retrieved March 25, 2023.
  318. ↑ "First Amendment". Constitution Annotated. United States Congress.
  319. ↑ Alesina 2003.
  320. ↑ Fahmy, Dalia (July 31, 2018). "Americans are far more religious than adults in other wealthy nations". Pew Research Center. Archived from the original on January 9, 2020. Retrieved January 23, 2020.
  321. ↑ ANALYSIS (December 19, 2011). "Global Christianity". Pewforum.org. Archived from the original on July 30, 2013. Retrieved August 17, 2012.
  322. ↑ Sewell 2010.
  323. 1 2 Williams, Daniel (March 1, 2023). "'Christian America' Isn't Dying. It's Dividing". Christianity Today (in English). Retrieved March 25, 2023.
  324. ↑ Merriam, Jesse; Lupu, Ira; Elwood, F; Davis, Eleanor (August 28, 2008). "On Ceremonial Occasions, May the Government Invoke a Deity?". Pew Research Center's Religion & Public Life Project (in American English). Retrieved March 31, 2023.
  325. ↑ Kallo, Becka; et al. (December 7, 2023). "Spirituality Among Americans". Pew Research Center's Religion & Public Life Project (in American English). Retrieved December 8, 2023.
  326. ↑ Froese & Uecker 2022.
  327. ↑ Fahmy, Dalia; Smith, Gregory A.; Cooperman, Alan; Alper, Becka A.; Mohamed, Besheer; Rotolo, Chip; Tevington, Patricia; Nortey, Justin; Kallo, Asta; Diamant, Jeff (February 26, 2025). "Decline of Christianity in the U.S. Has Slowed, May Have Leveled Off". Pew Research Center (in American English). Retrieved April 22, 2025.
  328. ↑ Howe 2008, pp. 727–728.
  329. ↑ "About Us". Retrieved November 19, 2025.
  330. ↑ "Texas Medical Center, largest medical complex in the world, reaches 98 percent ICU capacity". Newsweek. August 19, 2020.
  331. ↑ "TMC Facts & Figures" (PDF). Retrieved November 19, 2025.
  332. ↑ "U.S. life expectancy hits record high as drug overdose deaths decline in 2024". U.S. Centers for Disease Control and Prevention. January 29, 2026. Retrieved February 1, 2026.
  333. ↑ Xu et al. 2026.
  334. ↑ Achenbach, Joel (November 26, 2019). "'There's something terribly wrong': Americans are dying young at alarming rates". The Washington Post. Retrieved December 19, 2019.
  335. ↑ "New International Report on Health Care: U.S. Suicide Rate Highest Among Wealthy Nations | Commonwealth Fund". Commonwealthfund.org (in English). January 30, 2020. Retrieved March 17, 2020.
  336. ↑ "Prevalence of Overweight and Obesity Among Adults: United States, 2003–2004". Centers for Disease Control and Prevention, National Center for Health Statistics. Archived from the original on 2009-01-10. Retrieved June 5, 2007.
  337. ↑ "The U.S. Healthcare System: The Best in the World or Just the Most Expensive?" (PDF). University of Maine. 2001. Archived from the original (PDF) on March 9, 2007. Retrieved November 29, 2006.
  338. ↑ Vladeck 2003.
  339. ↑ Oberlander 2010.
  340. ↑ "Abortion regulations by state". Ballotpedia. 2026-04-02. Archived from the original on 2026-06-16. Retrieved 2026-06-16. HIGHLIGHTS
    • تا 2 آوریل 2026، 41 ایالت سقط جنین را در مراحل خاصی از بارداری محدود کردند.
    • نه ایالت باقی‌مانده و واشینگتن دی‌سی، این کار را نکردند.
    • از 41 ایالتی که سقط جنین را محدود کردند، 12 ایالت سقط جنین را از مرحله زنده‌ماندگی جنین محدود کردند، که در «رو در برابر وید» تعریف شده بود.
    • سیزده ایالت سقط جنین را پس از لقاح محدود کردند.
  341. ↑ National Center for Education Statistics. "U.S. Undergraduate Enrollment". Accessed July 29, 2024.
  342. ↑ "Ages for Compulsory School Attendance …". U.S. Dept. of Education, National Center for Education Statistics. Retrieved June 10, 2007.
  343. ↑ Rushe, Dominic (September 7, 2018). "The US spends more on education than other countries. Why is it falling behind?". The Guardian (in British English). Retrieved August 29, 2020.
  344. ↑ "Fast Facts: Expenditures". nces.ed.gov (in English). April 2020. Retrieved August 29, 2020.
  345. ↑ "Educational Attainment in the United States: 2022". U.S. Census Bureau. Retrieved July 20, 2024.
  346. ↑ برای اطلاعات بیشتر در مورد سواد در ایالات متحده، به A First Look at the Literacy of America's Adults in the 21st century، وزارت آموزش ایالات متحده (۲۰۰۳) مراجعه کنید.
  347. ↑ "All Nobel Prizes". Nobel Foundation.
  348. ↑ "2022–2023 Best Global Universities Rankings". U.S. News & World Report. Retrieved April 27, 2023.
  349. ↑ Fink, Jenni (October 22, 2019). "U.S. Schools Take 8 of 10 Top Spots on U.S. News' Best Global Universities". Newsweek (in English). Retrieved April 18, 2023.
  350. ↑ "Best Countries for Education: North American and European countries are seen as offering the best opportunities for education". U.S. News & World Report. April 19, 2023.
  351. ↑ Pannoni, Alexandra; Kerr, Emma (July 14, 2020). "Everything You Need to Know About Community Colleges: FAQ". U.S. News & World Report. Retrieved July 9, 2022.
  352. ↑ "U.S. education spending tops global list, study shows". CBS. Associated Press. June 25, 2013. Archived from the original on July 26, 2013. Retrieved October 5, 2013.
  353. ↑ "The Biden administration cancelled $9.5B in student loan debt. Here's who it affects". USAFacts (in English). Retrieved July 15, 2022.
  354. ↑ Hess, Abigail Johnson (December 22, 2020). "U.S. student debt has increased by more than 100% over the past 10 years". CNBC. Retrieved January 8, 2022.
  355. ↑ Dickler, Jessica; Nova, Annie (May 6, 2022). "This is how student loan debt became a $1.7 trillion crisis". CNBC. Retrieved July 8, 2022.
  356. ↑ "Statue of Liberty". World Heritage. UNESCO. Retrieved January 4, 2022.
  357. ↑ Volokh, Eugene (January 17, 2015). "The American tradition of multiculturalism". The Washington Post. Retrieved July 30, 2024.
  358. ↑ Jackson, Lucas (August 22, 2014). "America's Tipping Point: Most Of U.S. Now Multicultural, Says Group". NBC News (in English). Retrieved July 30, 2024.
  359. ↑ Grabb, Baer & Curtis 1999.
  360. ↑ Marsh, Abigail (May 26, 2021). "Everyone Thinks Americans Are Selfish. They're Wrong". The New York Times (in American English). Retrieved July 16, 2023.
  361. ↑ Porter 2010.
  362. ↑ Stephens 1952.
  363. ↑ "World Giving Index 2022" (PDF). Charities Aid Foundation. September 9, 2022. Retrieved April 27, 2023.
  364. ↑ "Country-level estimates of altruism". Our World in Data. Retrieved March 14, 2023.
  365. ↑ Marsh, Abigail (February 5, 2018). "Could A More Individualistic World Also Be A More Altruistic One?". NPR. Retrieved March 14, 2023.
  366. ↑ "GROSS DOMESTIC PHILANTHROPY: An international analysis of GDP, tax and giving" (PDF). Charities Aid Foundation. January 2016. Retrieved July 18, 2022.
  367. ↑ Huntington 2004.
  368. ↑ Hoeveler, J. David, Creating the American Mind: Intellect and Politics in the Colonial Colleges, Rowman & Littlefield, شابک ‎۹۷۸−۰−۷۴۲۵−۴۸۳۹−۸, 2007, p. xi.
  369. ↑ Fergie, Dexter (March 24, 2022). "How American Culture Ate the World". The New Republic. ISSN 0028-6583. Retrieved July 3, 2022.
  370. ↑ Shah, Ritula (November 19, 2014). "Is US monopoly on the use of soft power at an end?". BBC News (in British English). Retrieved February 14, 2025.
  371. ↑ Berghahn 2010.
  372. ↑ Fiorina & Peterson 2010, p. 97.
  373. ↑ Holloway 2005, pp. 18–38.
  374. ↑ Johnson 2000, p. 116.
  375. 1 2 Coleman 2013, pp. 10, 201.
  376. ↑ "Held Dear In U.S. , Free Speech Perplexing Abroad". NPR. September 19, 2012. Retrieved March 4, 2023.
  377. ↑ Liptak, Adam (June 11, 2008). "Hate speech or free speech? What much of West bans is protected in U.S.". The New York Times. Retrieved February 21, 2023.
  378. ↑ Durkee, Alison (April 25, 2018). "What if we didn't... have the First Amendment?". Mic (in English). Retrieved February 6, 2023.
  379. ↑ Wike, Richard (October 12, 2016). "Americans more tolerant of offensive speech than others in the world". Pew Research Center (in American English). Retrieved February 6, 2023.
  380. ↑ Gray, Alex (November 8, 2016). "Freedom of speech: which country has the most?". World Economic Forum (in English). Retrieved February 6, 2023.
  381. ↑ Norris 2023 . "همانطور که پیش‌بینی شده بود، در جوامع پساصنعتی، که با فرهنگ‌های لیبرال اجتماعی غالب مشخص می‌شوند، مانند ایالات متحده، سوئد و بریتانیا"
  382. 1 2 Derks & van den Berg 2020‌ p. 338 . "... (the United States and [Western] Europe) as "already in crisis" for their permissive attitudes toward nonnormative sexualities..."
  383. ↑ Leveille, Dan (December 4, 2009). "LGBT Equality Index: The most LGBT-friendly countries in the world". Equaldex. Retrieved January 26, 2023. 13.) United States
  384. ↑ Garretson 2018 . "In the late 1980s and early 1990s, a dramatic wave began to form in the waters of public opinion: American attitudes involving homosexuality began to change... The transformation of America's response to homosexuality has been — and continues to be — one of the most rapid and sustained shifts in mass attitudes since the start of public polling."
  385. ↑ Clifton, Jon (March 21, 2013). "More Than 100 Million Worldwide Dream of a Life in the U.S. More than 25% in Liberia, Sierra Leone, Dominican Republic want to move to the U.S." Gallup. Retrieved January 10, 2014.
  386. ↑ Kulkarni, Jay (January 12, 2022). "Attracting Immigrant Talent With A New American Dream". Forbes (in English). Retrieved July 24, 2024.
  387. ↑ "A Family Affair: Intergenerational Social Mobility across OECD Countries" (PDF). Economic Policy Reforms: Going for Growth. OECD. 2010. Retrieved September 20, 2010.
  388. ↑ "Understanding Mobility in America". Center for American Progress. April 26, 2006.
  389. ↑ Gould, Elise (October 10, 2012). "U.S. lags behind peer countries in mobility". Economic Policy Institute. Retrieved July 15, 2013.
  390. ↑ Gutfeld 2002, p. 65.
  391. ↑ Zweig 2004.
  392. ↑ Hoff-Ginsberg 1989.
  393. ↑ O'Keefe 2005.
  394. ↑ "National Foundation on the Arts and the Humanities". Federal Register. Retrieved October 1, 2022.
  395. ↑ Jelliffe 1956.
  396. ↑ Baym & Levine 2013, pp. 157–159.
  397. ↑ Lauter 1994a, pp. 503–509.
  398. ↑ Baym & Levine 2013, p. 163.
  399. ↑ Mulford, Carla. "Enlightenment Voices, Revolutionary Visions." In Lauter 1994a‌ pp. 705–707 .
  400. ↑ Lease 1972, p. 80.
  401. ↑ Finseth, Ian Frederick. "The Emergence of Transcendentalism". American Studies @ The University of Virginia. The University of Virginia. Archived from the original on July 18, 2023. Retrieved November 9, 2014.
  402. ↑ Coviello 2005.
  403. ↑ Baym & Levine 2013, pp. 444–447.
  404. ↑ Lauter 1994a, pp. 1228, 1233, 1260.
  405. ↑ Baym & Levine 2013, pp. 1269–1270.
  406. ↑ Lauter 1994b, pp. 8–10.
  407. ↑ Baym & Levine 2013, pp. 1271–1273.
  408. ↑ Lauter 1994b, p. 12.
  409. ↑ Baym & Levine 2013, pp. 1850–1851.
  410. ↑ Spillers, Hortense. "The New Negro Renaissance." In Lauter 1994b‌ pp. 1579–1585 .
  411. ↑ Philipson 2006.
  412. ↑ Baym & Levine 2013, pp. 2260–2261.
  413. ↑ Baym & Levine 2013, p. 2262.
  414. ↑ Lauter 1994b‌ pp. 1975–1977 . "Literature of the Cold War".
  415. ↑ Baym & Levine 2013, pp. 2266–2267.
  416. ↑ "All Nobel Prizes in Literature". The Nobel Prize. Nobel Prize Outreach AB 2024. Retrieved August 6, 2024.
  417. ↑ "About PBS – Overview". PBS. Archived from the original on September 7, 2018. Retrieved September 10, 2018.
  418. ↑ Terbo, William. "Video Documentaries". Tesla Memorial Society. Archived from the original on March 26, 2023. Retrieved June 26, 2023. "Tesla, Master of Lightning", New Voyage Communications for PBS Television Network, 2000, 90 minutes.
  419. ↑ "Ray Suarez". Carnegie Council for Ethics in International Affairs. Archived from the original on June 12, 2022. Retrieved July 14, 2022. Suarez joined the PBS NewsHour in 1999 and was a senior correspondent for the evening news program on the PBS television network until 2013.
  420. ↑ "PBS Television Broadcasts". Inside Peace. Archived from the original on June 28, 2022. Retrieved July 14, 2022. We are pleased to announce the release of Inside Peace throughout the PBS television network in the United States.
  421. ↑ "Federal Funding for Public Broadcasting". WFYI. Archived from the original on November 11, 2021. Retrieved October 26, 2021.
  422. ↑ "Streaming TV Services: What They Cost, What You Get". The New York Times. Associated Press. October 12, 2015. Archived from the original on October 15, 2015. Retrieved October 12, 2015.
  423. ↑ "Audio and Podcasting Fact Sheet". Washington, D.C.: Pew Research Center. June 29, 2021. Retrieved July 3, 2022.
  424. ↑ "BROADCAST STATION TOTALS AS OF SEPTEMBER 30, 2020" (PDF). docs.fcc.gov.
  425. ↑ "History: NPR". NPR. June 20, 2013. Archived from the original on 2013-07-22. Retrieved May 5, 2021.
  426. ↑ Shaffer 2006, p. 116.
  427. ↑ "Spanish Newspapers in United States". W3newspapers. Retrieved August 5, 2014.
  428. ↑ "Spanish Language Newspapers in the USA: Hispanic Newspapers: Periódiscos en Español en los EE.UU". Onlinenewspapers.com. Archived from the original on June 26, 2014. Retrieved August 5, 2014.
  429. ↑ "Top Sites in United States". Alexa. 2021. Archived from the original on June 21, 2020. Retrieved October 6, 2021.
  430. ↑ "Similarweb Top Websites Ranking". Similarweb. January 9, 2026. Retrieved January 9, 2026.
  431. ↑ "Top countries and markets by video game revenues". Newzoo. Retrieved October 28, 2025.
  432. ↑ Takahashi, Dean (February 15, 2017). "The U.S. game industry has 2,457 companies supporting 220,000 jobs". GamesBeat (in American English). Retrieved July 4, 2025.
  433. ↑ "California (CA)". ESA Impact Map (in American English). July 20, 2017. Retrieved December 14, 2022.
  434. ↑ "Number of Devs Aged 45 or Older Has Tripled Since 2015". 80.lv (in English). March 25, 2025. Retrieved July 4, 2025.
  435. ↑ "Index 2026 – Global score". Reporters Without Borders (in English). Retrieved 2026-05-01.
  436. ↑ Saxon 2011.
  437. ↑ Meserve, Walter J. An Outline History of American Drama, New York: Feedback/Prospero, 1994.
  438. ↑ Londré & Watermeier 1998.
  439. ↑ Stephen Watt, and Gary A. Richardson, American Drama: Colonial to Contemporary (1994).
  440. ↑ Staff (undated). "Who's Who". بایگانی‌شده در دسامبر ۲۳, ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine. tonyawards.com. Retrieved September 13, 2013.
  441. ↑ Güner, Fisun (February 8, 2017). "How American Gothic became an icon". BBC. Retrieved March 2, 2017.
  442. ↑ American folk art the art of the common man in America, 1750-1900. New York, N.Y. : The Museum of Modern Art. 1932.
  443. ↑ Brown 1988.
  444. ↑ Davenport 1991, p. 67.
  445. ↑ Janson & Janson 2003, p. 955.
  446. ↑ Lester, Alfred (December 6, 1993). "Letter: The Louvre: tourism on the grand scale". The Independent. Retrieved December 2, 2023.
  447. ↑ "The Largest Art Museums In The World". WorldAtlas. May 30, 2017.
  448. ↑ "Folk Music and Song: American Folklife Center: An Illustrated Guide (Library of Congress)". Loc.gov.
  449. ↑ "Musical Crossroads: African American Influence on American Music". Smithsonian. September 22, 2016. Retrieved April 14, 2023.
  450. ↑ Winans 1976.
  451. ↑ Shi 2016, p. 378.
  452. 1 2 "The Invention of the Electric Guitar". Lemelson Center Studies in Invention and Innovation. Smithsonian Institution. April 18, 2014.
  453. 1 2 Biddle 2001, p. ix.
  454. ↑ Stoia, Nicholas (October 21, 2014). "Early blues and country music". OUP blog. Oxford University Press.
  455. ↑ "Bluegrass music". Encyclopædia Britannica (in English). Retrieved June 19, 2020.
  456. ↑ "No. 1 Bob Dylan". Rolling Stone. April 10, 2020. Retrieved January 29, 2021.
  457. ↑ Funk 2016.
  458. ↑ "2022 Year-End Music Industry Revenue Report" (in American English). Record Industry Association of America. Retrieved November 26, 2023.
  459. ↑ Posada, Susana Pérez (2025-11-06). "Made in the USA: American artists rule Spotify at home and abroad". The Bellingham Herald. Retrieved 2026-05-28. America exports more music than any other country.
  460. ↑ Savage, Mark (2021-06-16). "British music exports reach a record high" (in British English). BBC. Retrieved 2026-05-28. According to the BPI, the UK is still the largest exporter of music in the world, after the USA [...]
  461. ↑ Hennessy, Eoin (March 27, 2014). "How American Music Took Over the World". The University Times. Retrieved April 28, 2023.
  462. ↑ "10 ways that Frank Sinatra changed the world". USA Today. December 8, 2015. Retrieved June 24, 2021.
  463. ↑ "Universal Music can't help falling for Elvis Presley, to manage song catalog". Reuters. April 12, 2022. Retrieved April 12, 2022.
  464. ↑ "Michael Jackson's 'Thriller' First Ever 30X Multi-Platinum RIAA Certification". Recording Industry Association of America. December 16, 2015. Retrieved December 17, 2021.
  465. ↑ Marcos, Carlos (August 17, 2022). "Madonna has been scandalizing people for 40 years, and nobody's going to stop her". El País. Retrieved August 17, 2022.
  466. ↑ "The 200 Greatest Singers of All Time". Rolling Stone. January 1, 2023. Retrieved January 2, 2023.
  467. ↑ "Mariah Carey To Receive Global Impact Award At Recording Academy Honors Presented By The Black Music Collective". Grammy Awards. Archived from the original on February 2, 2024. Retrieved February 2, 2024.
  468. ↑ "11 Guinness World Records Eminem Still Holds". September 12, 2017. Archived from the original on September 14, 2017.
  469. 1 2 3 Edmondson 2013, p. 490.
  470. ↑ "Taylor Swift and Beyoncé reporters wanted by biggest newspaper chain in US". Sky News. September 14, 2023. Archived from the original on November 9, 2023. Retrieved November 8, 2023.
  471. ↑ "Global Apparel Industry Statistics (2024)". uniformmarket.com (in American English). June 19, 2024. Retrieved August 25, 2024.
  472. ↑ "American Classics How seven everyday clothing items became American style staples". CNN. Retrieved December 4, 2023.
  473. ↑ Caplin, John (September 1, 2021). "Made In New York: The Future Of New York City's Historic Garment District". Forbes. Retrieved December 5, 2023. Spanning just about 20 square blocks between Times Square and Penn Station along Seventh Avenue (also known as "Fashion Avenue"), the vibrant and always-busy neighborhood has a long and rich history that has become synonymous with American fashion since its inception more than a century ago.
  474. ↑ "About Calvin Klein, Inc". calvinklein.us. Retrieved June 8, 2025.
  475. ↑ "About US – Polo Ralph Lauren". Ralph Lauren Corporation. Retrieved June 8, 2025.
  476. ↑ Juarez, Diana (October 4, 2023). "The Economic Impact of New York Fashion Week". The Fordham Ram. Retrieved December 5, 2023.
  477. ↑ Bauman, Ali (May 1, 2023). "Met Gala 2023: Fashion's biggest night honors Karl Lagerfeld". CBS News. Retrieved April 30, 2024.
  478. ↑ "Met Gala 2024: How to Watch Fashion's Biggest Night". Glamour. April 29, 2024. Retrieved April 30, 2024.
  479. ↑ Annual Report of the Controller of the City of Los Angeles, California. ByOffice controller Los Angeles, CA (1914). 1914. Retrieved February 22, 2014.
  480. ↑ Report of the Auditor of the City of Los Angeles California of the Financial Affairs of the Corporation in Its Capacity as a City for the Fiscal Year. By Auditor's Office of Los Angeles, CA (1913). 1913. Retrieved February 22, 2014.
  481. ↑ "Nigeria surpasses Hollywood as world's second-largest film producer" (Press release). United Nations. May 5, 2009. Retrieved February 17, 2013.
  482. ↑ Kerrigan 2010, p. 18.
  483. ↑ Davis et al. 2015, p. 299.
  484. ↑ Kannapell, Andrea (October 4, 1998). "Getting the Big Picture; The Film Industry Started Here and Left. Now It's Back, and the State Says the Sequel Is Huge". The New York Times (in American English). Archived from the original on December 19, 2019. Retrieved January 19, 2023.
  485. ↑ "Market Data". The Numbers. Archived from the original on 2011-05-15. Retrieved July 11, 2024.
  486. ↑ Amith, Dennis (January 1, 2011). "Before Hollywood There Was Fort Lee, N.J. : Early Movie Making in New Jersey (a J!-ENT DVD Review)" (in American English). J!-ENT. Archived from the original on December 22, 2019. Retrieved January 19, 2023. When Hollywood, California, was mostly orange groves, Fort Lee, New Jersey, was a center of American film production.
  487. ↑ Rose, Lisa (April 29, 2012). "100 years ago, Fort Lee was the first town to bask in movie magic" (in American English). NJ.com. Archived from the original on September 29, 2018. Retrieved January 19, 2023. Back in 1912, when Hollywood had more cattle than cameras, Fort Lee was the center of the cinematic universe. Icons from the silent era like Mary Pickford, Lionel Barrymore, and Lillian Gish crossed the Hudson River via ferry to emote on Fort Lee back lots.
  488. ↑ "John Landis Rails Against Studios: 'They're Not in the Movie Business Anymore'". The Hollywood Reporter. Retrieved January 24, 2015.
  489. ↑ Drowne & Huber 2004, p. 236.
  490. ↑ Kroon 2014, p. 338.
  491. ↑ Matthews, Charles (June 3, 2011). "Book explores Hollywood 'Golden Age' of the 1960s-'70s". The Washington Post. Retrieved August 6, 2015.
  492. ↑ Banner, Lois (August 5, 2012). "Marilyn Monroe, the eternal shape shifter". Los Angeles Times. Retrieved August 6, 2015.
  493. ↑ Rick, Jewell (August 8, 2008). "John Wayne, an American Icon". University of Southern California. Archived from the original on August 22, 2008. Retrieved August 6, 2015.
  494. ↑ Greven 2013, p. 23.
  495. ↑ Morrison 1998, p. 11.
  496. ↑ Seitz, Matt Zoller (April 29, 2019). "What's Next: Avengers, MCU, Game of Thrones, and the Content Endgame". RogerEbert.com. Ebert Digital LLC. Retrieved July 21, 2021.
  497. ↑ Avery, Hannah (January 18, 2023). "US streaming market growth continues, despite changes in the industry". Kantar Group. Retrieved April 29, 2023.
  498. ↑ "Wheat Info". Wheatworld.org. Archived from the original on October 11, 2009. Retrieved January 15, 2015.
  499. ↑ "Traditional Indigenous Recipes". American Indian Health and Diet Project. Retrieved September 15, 2014.
  500. ↑ Akenuwa, Ambrose (July 1, 2015). Is the United States Still the Land of the Free and Home to the Brave?. Lulu Press. pp. 92–94. ISBN 978-1-329-26112-9. Retrieved November 20, 2020.
  501. ↑ Mintz 1996, p. 134.
  502. ↑ Diner 2001, p. 1.
  503. ↑ Poe 1999, p. 5.
  504. ↑ Cawthon, Haley (December 31, 2020). "KFC is America's favorite fried chicken, data suggests". The Business Journals. Retrieved May 8, 2021.
  505. ↑ Russell, Joan (May 23, 2016). "How Pizza Became America's Favorite Food". Paste. Retrieved May 8, 2021.
  506. ↑ Klapthor, James N. (August 23, 2003). "What, When, and Where Americans Eat in 2003". Newswise/Institute of Food Technologists. Retrieved June 19, 2007.
  507. ↑ "Our Story: CIA History | Culinary Institute of America". ciachef.edu (in English). Retrieved October 11, 2022.
  508. ↑ Averbuch, Bonnie (September 2015). "Attention Food Entrepreneurs: School's Back in Business". Food Tank. Retrieved June 19, 2017.
  509. 1 2 Brownfield, Andy (March 20, 2020). "Cincinnati restaurants ask feds for coronavirus bailout". login.research.cincinnatilibrary.org. Retrieved March 22, 2020.
  510. ↑ Ramirez, Elva. "The Restaurant Industry Needs A Coronavirus Bailout. Will They Get It?". Forbes (in English). Retrieved March 22, 2020.
  511. ↑ Noguchi, Yuki (March 22, 2020). "Closed All At Once: Restaurant Industry Faces Collapse" (in English). NPR. Retrieved March 22, 2020.
  512. ↑ "Restaurant industry reeling from coronavirus" (in English). MSNBC. Retrieved March 22, 2020.
  513. ↑ "3 Stars – The MICHELIN Guide USA". guide.michelin.com. Retrieved 2026-04-17.
  514. ↑ "World Wine Situation and Outlook" (PDF). The Foreign Agricultural Service (FAS). August 2006. pp. 7–9. Archived from the original (PDF) on April 8, 2008. Retrieved April 12, 2026.
  515. ↑ Birchell & Steel 2013.
  516. ↑ New Mexico. Office of Cultural Affairs (1995). Enchanted Lifeways: The History, Museums, Arts & Festivals of New Mexico. New Mexico Magazine. ISBN 978-0-937206-39-3. Retrieved November 15, 2019.
  517. ↑ T. Stevenson, The Sotheby's Wine Encyclopedia Fourth Edition, p. 462, Dorling Kindersly, 2005, شابک ‎۹۷۸−۰−۷۵۶۶−۱۳۲۴−۲.
  518. ↑ J. Robinson, ed. The Oxford Companion to Wine, Third Edition, p. 719; Oxford University Press, 2006, شابک ‎۹۷۸−۰−۱۹−۸۶۰۹۹۰−۲.
  519. ↑ "The History of the American Diner". pastemagazine.com (in English). September 5, 2016. Retrieved November 30, 2021.
  520. ↑ "America's Love Of Drive-thrus". NPR. December 11, 2023. Retrieved May 4, 2024.
  521. ↑ "When Was the First Drive-Thru Restaurant Created?". Wisegeek.org. Retrieved January 15, 2015.
  522. ↑ Sheldon, Andrew (July 23, 2020). "The History of the Drive-Thru in America". Your AAA Network.
  523. ↑ Pavlova, Rada (April 8, 2019). "Globalization of American Fast-Food Chains: the Pinnacle of Effective Management and Adaptability – The Yale Globalist". The Yale Globalist. Retrieved May 4, 2024.
  524. ↑ "Sports". Gallup, Incorporated. September 25, 2007. Retrieved April 16, 2023.
  525. ↑ "History of the NBA". NBA.com. Retrieved June 8, 2025.
  526. ↑ "About MLB". MLB Advanced Media. Retrieved June 8, 2025.
  527. ↑ "About MLS Soccer". mlssoccer.com. Retrieved June 8, 2025.
  528. ↑ "About the NHL". NHL.com. Retrieved June 8, 2025.
  529. ↑ Krasnoff, Lindsay Sarah (December 26, 2017). "How the NBA went global". The Washington Post. Archived from the original on December 26, 2017. Retrieved September 14, 2023.
  530. ↑ Liss, Howard. Lacrosse (Funk & Wagnalls, 1970), p. 13.
  531. ↑ "Global sports market to hit $141 billion in 2012". Reuters. June 18, 2008. Retrieved July 24, 2013.
  532. ↑ Krane, David K. (October 30, 2002). "Professional Football Widens Its Lead Over Baseball as Nation's Favorite Sport". Harris Interactive. Archived from the original on July 9, 2010. Retrieved September 14, 2007. MacCambridge, Michael (2004). America's Game: The Epic Story of How Pro Football Captured a Nation. New York: Random House. شابک ‎۹۷۸−۰−۳۷۵−۵۰۴۵۴−۹.
  533. ↑ Guliza, Anthony (August 14, 2019). "How the NFL took over America in 100 years". ESPN. Retrieved May 8, 2021.
  534. ↑ Fischer, Ben (2026-04-03). "Sources: NFL revenue passes $23B in latest FY". Sports Business Journal (in English). Retrieved 2026-04-03.
  535. ↑ "As American as Mom, Apple Pie and Football? Football continues to trump baseball as America's Favorite Sport" (PDF). Harris Interactive. January 16, 2014. Archived from the original (PDF) on March 9, 2014. Retrieved July 2, 2014.
  536. ↑ Cowen, Tyler; Grier, Kevin (February 9, 2012). "What Would the End of Football Look Like?". Grantland/ESPN. Retrieved February 12, 2012.
  537. ↑ Axson, Scooby (March 7, 2018). "Sports Illustrated: NCAA Reports $1.1 Billion in Revenues". Sports Illustrated. Retrieved August 12, 2026.
  538. ↑ "Passion for College Football Remains Robust". National Football Foundation. March 19, 2013. Archived from the original on April 7, 2014. Retrieved April 1, 2014.
  539. ↑ Rosandich 2002, p. 471.
  540. ↑ Schaus & Wenn 2007, p. 224.
  541. ↑ "Greatest Sporting Nation". greatestsportingnation.com. Archived from the original on January 10, 2025. Retrieved April 11, 2023.
  542. ↑ "1,000 times gold – The thousand medals of Team USA – Washington Post". The Washington Post.
  543. ↑ Chase, Chris (February 7, 2014). "The 10 most fascinating facts about the all-time Winter Olympics medal standings". USA Today. Archived from the original on November 15, 2021. Retrieved February 28, 2014. Loumena, Dan (February 6, 2014). "With Sochi Olympics approaching, a history of Winter Olympic medals". Los Angeles Times. Retrieved February 28, 2014.
  544. ↑ Carlisle, Jeff (April 6, 2020). "MLS Year One, 25 seasons ago: The Wild West of training, travel, hockey shootouts and American soccer". ESPN. Retrieved May 5, 2021.
  545. ↑ Gerson, Aria (July 10, 2020). "Impact of 1999 Women's World Cup went far beyond Brandi Chastain's iconic goal". USA Today. Retrieved February 14, 2024.
  546. ↑ Wamsley, Laurel (June 16, 2022). "The U.S. cities hosting the 2026 World Cup are announced". NPR. Retrieved April 16, 2023.
  547. ↑ "The Air Force in Facts and Figures (Armed Forces Manpower Trends, End Strength in Thousands)" (PDF). Air Force Magazine. May 2009. Archived from the original (PDF) on January 13, 2013. Retrieved October 9, 2009.
  548. ↑ "What does Selective Service provide for America?". Selective Service System. Archived from the original on September 15, 2012. Retrieved February 11, 2012.
  549. ↑ "Base Structure Report, Fiscal Year 2008 Baseline" (PDF). Department of Defense. Archived from the original (PDF) on February 28, 2010. Retrieved October 9, 2009.
  550. ↑ "Active Duty Military Personnel Strengths by Regional Area and by Country (309A)" (PDF). Department of Defense. March 31, 2010. Archived from the original (PDF) on July 24, 2013. Retrieved October 7, 2010.
  551. ↑ «کدام کشورها بیشترین بودجه نظامی را دارند؟ / ایران در فهرست 40 کشور با بیشترین هزینه نظامی». تجارت نیوز. ۲۰۲۳-۱۲-۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۲-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  552. ↑ "The 15 Countries with the Highest Military Expenditure in 2011". Stockholm International Peace Research Institute. 2011. Archived from the original (PDF) on January 9, 2013. Retrieved February 27, 2017.
  553. ↑ "Federal R&D Budget Dashboard". American Association for the Advancement of Science (in English). Retrieved March 25, 2019.
  554. ↑ "Fiscal Year 2013 Historical Tables" (PDF). Budget of the U.S. Government. White House OMB. Archived from the original (PDF) on April 17, 2012. Retrieved November 24, 2012.
  555. ↑ "Here's how many nuclear warheads exist, and which countries own them". Defense News. June 16, 2019.
  556. ↑ "Global Nuclear Arsenal Declines, But Future Cuts Uncertain Amid U.S. -Russia Tensions". Radio Free Europe/Radio Liberty (RFE/RL). June 17, 2019.
  557. ↑ "Eighth United Nations Survey of Crime Trends and Operations of Criminal Justice Systems (2001–2002)" (PDF). United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC). 2005-03-31. Archived from the original (PDF) on 7 مه 2012. Retrieved 2008-05-18.
  558. ↑ "Murder". Crime in the United States 2009. FBI. 2010. Archived from the original on 7 مه 2012. Retrieved 2011-07-23. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |month= صرف‌نظر شد (کمک)
  559. ↑ Walmsley, Roy (2005). "World Prison Population List" (PDF). King's College London, International Centre for Prison Studies. Archived (PDF) from the original on 28 ژوئن 2007. Retrieved 2007-10-19. For the latest data, see "Prison Brief for United States of America". King's College London, International Centre for Prison Studies. 2006-06-21. Archived from the original on 4 اوت 2007. Retrieved 2007-10-19. For other estimates of the incarceration rate in China and North Korea see Adams, Cecil (2004-02-06). "Does the United States Lead the World in Prison Population?". The Straight Dope. Archived from the original on 7 مه 2012. Retrieved 2007-10-11.
  560. ↑ "Executions in the United States in 2007". Death Penalty Information Center. Archived from the original on 7 سپتامبر 2008. Retrieved 2007-06-15.
  561. ↑ "Executions Around the World". Death Penalty Information Center. 2010. Archived from the original on 7 مه 2012. Retrieved 2011-07-23.
  562. ↑ "Quinn Signs Death Penalty Ban, Commutes 15 Death Row Sentences to Life". Chicago Tribune. 2011-03-09. Archived from the original on 7 مه 2012. Retrieved 2011-03-09.

منابع آنلاین

پیوند به بیرون

برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=ایالات_متحده_آمریکا&oldid=44333003»