پرش به محتوا

کریستینا آگیلرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کریستینا اگیلرا
آگیلرا در سال ۲۰۱۹
نام هنگام تولدکریستینا ماریا اگیلرا
زادهٔ۱۸ دسامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
نیویورک سیتی، ایالات متحده
دیگر نام‌هااکستینا (Xtina)
پیشه‌ها
  • خواننده
  • ترانه‌سرا
  • بازیگر
  • شخصیت تلویزیونی
سال‌های فعالیت۱۹۹۰–اکنون
همسر(ها)جردن برتمن
(ا. ۲۰۰۵–ج. ۲۰۱۱)
شریک(های) زندگیمتیو راتلر (۲۰۱۰–اکنون؛ نامزد)
فرزندان۲
پیشه موسیقی
ژانر
ساز(ها)آواز
ناشر(ان)
وبگاه
امضاء

کریستینا ماریا اگیلرا (اسپانیایی: Christina María Aguilera‎؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۸۰) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و شخصیت تلویزیونی آمریکایی است. او به‌عنوان یکی از چهره‌های تأثیرگذار در موسیقی شناخته می‌شود و توجه گسترده‌ای از سوی عموم مردم به خود جلب کرده است. آگیلرا به‌خاطر گستره صوتی چهار اکتاو که تا محدوده سوت ادامه دارد، نوآوری‌های هنری و پرداختن به مضامین جنجالی در آثارش شهرت دارد. او با لقب «صدای یک نسل» شناخته می‌شود و به‌دلیل همکاری‌هایش با شرکت والت دیزنی، عنوان افسانه دیزنی را نیز دریافت کرده است.

پس از حضور در برنامه تلویزیونی کلاب کاملاً جدید میکی موس در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴، آگیلرا ترانهٔ «بازتاب» را برای انیمیشن مولان (۱۹۹۸) اجرا کرد و سپس با شرکت آرسی‌ای رکوردز قرارداد ضبط موسیقی امضا نمود. او در سال ۱۹۹۹ با انتشار آلبوم نخست خود با نام کریستینا آگیلرا به شهرت رسید؛ آلبومی که سه تک‌آهنگ شماره یک در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا داشت: «جن چراغ جادو»، «آنچه یک دختر می‌خواهد» و «بیا عزیزم (همه خواسته من تویی)». برای فاصله گرفتن از وجههٔ نوجوانانه‌اش، آگیلرا در آلبوم برهنه (۲۰۰۲) چهره‌ای جسورانه‌تر و تحریک‌آمیز به خود گرفت؛ آلبومی که به یکی از پرفروش‌ترین آثار قرن ۲۱ تبدیل شد. او سپس با الهام از سبک‌های سنتی، آلبوم بازگشت به اصول (۲۰۰۶) را منتشر کرد که با تحسین منتقدان روبه‌رو شد. در این دوران، آگیلرا آثار موفق جهانی متعددی منتشر کرد، از جمله «بانو مارمالاد»، «درتی»، «زیبا» و «مرد دیگری نیست».

در اوایل دهه ۲۰۱۰، آگیلرا در چندین ترانهٔ موفق جهانی حضور داشت، از جمله «حرکات شبیه جگر»، «این لحظه را حس کن» و «چیزی بگو»؛ که نخستین مورد از آن‌ها صدر جدول بیلبورد را فتح کرد و او را به یکی از معدود هنرمندانی تبدیل کرد که در سه دههٔ مختلف به اوج جایگاه این جدول رسیدند. او همچنین در فیلم برلسک (۲۰۱۰) نقش‌آفرینی کرد و در ساخت موسیقی متن آن مشارکت داشت؛ اثری که برایش نامزدی جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی را به همراه داشت. فعالیت‌های هم‌زمان او شامل بازی در سریال نشویل (۲۰۱۵)، فیلم‌های فیلم ایموجی (۲۰۱۷) و زوئی (۲۰۱۸)، سفیر شدن برای برنامه جهانی غذا، هم‌بنیان‌گذاری شرکت Playground و مربی‌گری در برنامهٔ رقابتی د ویس در سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ بود.

آگیلرا یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران‌هاست و بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثارش در سراسر جهان به فروش رسیده است. مجله بیلبورد او را یکی از موفق‌ترین هنرمندان دهه ۲۰۰۰ معرفی کرده و مجله رولینگ استون نام او را در فهرست بزرگ‌ترین خوانندگان تاریخ قرار داده است. آگیلرا به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان لاتین در صنعت سرگرمی شناخته می‌شود و نقش مهمی در شکل‌گیری «انفجار لاتین» در اوایل دهه ۲۰۰۰ ایفا کرده است. مجله تایم در سال ۲۰۱۳ او را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان قرار داد. از جمله افتخارات او می‌توان به پنج جایزه گرمی، دو جایزه گرمی لاتین، شش جایزه آلما، دو جایزه ام‌تی‌وی، یک جایزه موسیقی بیلبورد، یک رکورد جهانی گینس و یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود اشاره کرد.

زندگی

[ویرایش]

کریستینا ماریا آگیلرا در ۱۸ دسامبر ۱۹۸۰ در منطقه اوشن بریز، نیویورک، در بیمارستان دانشگاهی استاتن آیلند به دنیا آمد.[۱] والدین او شلی لورین (با نام خانوادگی پیش از ازدواج فیدلر) و فاستو واگنر خاویر آگیلرا بودند.[۲] پدرش مهاجری اهل گوایاکیل، اکوادور بود و مادرش تبار آلمانی، ایرلندی، ولزی و هلندی داشت.[۳][۴] فاستو آگیلرا گروهبان نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و شلی لورین پیش از آن‌که به عنوان مترجم زبان اسپانیایی فعالیت کند، نوازنده ویولن در ارکستر جوانان آمریکا بود.[۵][۶]

به دلیل خدمت نظامی فاستو، خانواده آگیلرا بارها نقل مکان کردند. کریستینا ابتدا در گراسمیر، نیویورک زندگی می‌کرد[۱] و سپس به نیوجرسی و نیوجرسی رفت.[۷] در سال ۱۹۸۳، خانواده به ژاپن مهاجرت کردند و دست‌کم دو سال در شهر ساگامیهارا، کاناگاوا اقامت داشتند.[۸] در دوران نوجوانی و زندگی در منطقه کلان‌شهری پیتسبورگ، آگیلرا در دبیرستان متوسطه نورث الیگینی تحصیل کرد، اما به دلیل تجربه آزار و اذیت در مدرسه، تصمیم گرفت آموزش خانگی را ادامه دهد.[۹][۱۰]

در سال ۱۹۸۶، خانواده به ایالات متحده بازگشتند و در ایالت پنسیلوانیا ساکن شدند. در همان سال، خواهر کوچک‌تر کریستینا به نام ریچل به دنیا آمد.[۱۱] آگیلرا بارها دربارهٔ رفتارهای آزاردهنده جسمی و روانی پدرش صحبت کرده و گفته است[۱۲] که همین شرایط باعث شد به موسیقی پناه ببرد. او در این‌باره گفته است: «در محیطی ناپایدار بزرگ شدم و موسیقی تنها راه فرار واقعی من بود.»[۱۳] در سال ۱۹۸۷، شلی درخواست طلاق داد و همراه با کریستینا و ریچل به خانه مادرش در راچستر، حومه پیتسبرگ، نقل مکان کرد.[۱۴] بعدها با جیمز کرنز ازدواج کرد و پسری به نام مایکل به دنیا آورد.[۱۵] در سال ۲۰۱۲، پس از سال‌ها قطع رابطه، آگیلرا تمایل خود را برای آشتی با پدر بیولوژیکی‌اش ابراز کرد.[۱۶]

زندگی در خانه مادربزرگ به آگیلرا این فرصت را داد تا با مجموعه صفحه‌های موسیقی مادربزرگش آشنا شود؛ آثاری که عمدتاً شامل خوانندگان سبک سول و بلوز بودند و علاقه او به موسیقی را افزایش دادند.[۱۷] او همچنین تمرین آواز خواندن در جمع را آغاز کرد و در مسابقات استعدادیابی شرکت کرد.[۱۸] پس از حضور در چندین رقابت، در محله‌اش به عنوان «دختر کوچکی با صدای بزرگ» شناخته شد و توجه گسترده‌ای از سوی برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی محلی دریافت کرد.[۱۹][۲۰]

در سال ۱۹۹۰، آگیلرا ترانه محبوب «A Sunday Kind of Love» را در برنامه رقابتی Star Search اجرا کرد، اما در مرحله نیمه‌نهایی حذف شد.[۲۱] در ادامه، از او دعوت شد تا سرود ملی ایالات متحده «پرچم پرستاره» را پیش از مسابقات تیم‌های ورزشی پیتسبورگ پنگوئنز (هاکی)، پیتسبرگ استیلرز (فوتبال آمریکایی) و پیتسبورگ پایرتس (بیسبال) اجرا کند. او همچنین در فینال جام استنلی سال ۱۹۹۲ این سرود را اجرا کرد.[۲۲][۲۳]

از همان کودکی آرزو داشت که روزی خواننده شود و از همان دوران به کارهای هنرمندانی مانند اتا جیمز، ویتنی هوستون، ماریا کری و مدونا علاقه داشت.

در سن ۱۲ سالگی، کریستینا در شوی باشگاه میکی موس حضوری موفق داشت که در آن در کنار بریتنی اسپیرز، رایان گاسلینگ و جاستین تیمبرلیک ظاهر شدند.

پس از حضور ۲ ساله‌اش در یک کلوپ، کریستینا در سال ۱۹۹۸ به ژاپن سفر کرد، جایی که ترانه‌ای همراه با کیزو ناکانیشی اجرا کرد و سپس به بازدید و گردش در ژاپن پرداخت.

به این ترتیب کریستینا تبدیل به یک ستاره شد. اینها همه وقتی آغاز شدند که او ترانه‌ای را برای انیمیشن مولان به شرکت دیسنی فرستاد و برای کار دعوت شد. تمام استودیوها تقاضای شنیدن آن را داشتند. او به همراه ویتنی هوستون ترانه Run to you را خوانده بودند و به این ترتیب مسئولان اجرایی استودیوی مذکور دریافتند که بهترین و وسیعترین صدایی را که به دنبالش بودند، یافته‌اند. ۲ روز بعد کریستینا مسئول ضبط ترانه Reflection برای این فیلم شد و همان هفته یک قرار داد کار با RCA امضا کرد. این ترانه محبوب جوانان آن دوره شده و نامزد جایزه گلدن گلوب برای بهترین ترانه فیلم شد.

اولین آلبوم به نام خودش بود و در ۲۴ اوت سال ۱۹۹۹ تولید شد و بیش ۹۹۰ هزار کپی در عرض یک هفته از آغاز پخش آن فروش کرد.

در سال ۲۰۰۵ با جردن برتمن ازدواج کرد.

آلبوم کریستینا اگیلرا جایزه‌هایی هم از طرف منتقدان و هم از طرف طرفداران دریافت کرد.

آلبوم‌ها

[ویرایش]

آلبوم‌های استودیویی

[ویرایش]

تورها و کنسرت‌ها

[ویرایش]

تورهای انفرادی

[ویرایش]

تورهای مشترک

[ویرایش]

کنسرت‌های غیر سیار

[ویرایش]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ Advance, Staten Island (April 22, 2012). "Famous Staten Islanders from all walks of life". Staten Island Advance.
  2. ↑ Wang, Julia (April 2007). "Christina Aguilera: Biography". People. Archived from the original on March 31, 2014. Retrieved April 30, 2023.
  3. ↑ Dominguez 2003, p. 2–3.
  4. ↑ Isaac, Paulina Jayne (June 27, 2020). "Christina Aguilera Says Music Execs Thought Her Name Was "Too Ethnic"". Cosmopolitan. Retrieved April 30, 2023.
  5. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Remade وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. ↑ Dominguez 2003, p. 2.
  7. ↑ Harrington, Richard (February 13, 2000). "Christina Aguilera's Fast Track". The Washington Post. Retrieved April 30, 2023.
  8. ↑ Dominguez 2003, p. 4.
  9. ↑ Donovan 2010, p. 8.
  10. ↑ Tomasic, Megan (February 24, 2020). "'What a Ride': Wexford's Christina Aguilera Won Grammy for Best New Artist 20 Years Ago". Pittsburgh Tribune-Review. Retrieved April 30, 2023.
  11. ↑ Dominguez 2003, p. 8.
  12. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام OldSoul وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  13. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام ChildStar وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  14. ↑ Scott-Gregory, Sophronia (September 27, 1999). "Uncorking the Genie". People. Retrieved April 30, 2023.
  15. ↑ Donovan 2010, p. 9.
  16. ↑ Chen, Joyce (February 10, 2012). "Christina Aguilera Wants to Reconcile with Estranged Father". New York Daily News. Retrieved April 30, 2023.
  17. ↑ Scaggs, Austin (July 24, 2006). "Christina Aguilera: Dirty Girl Cleans Up". Rolling Stone. Retrieved April 30, 2023.
  18. ↑ Dominguez 2003, p. 14–16.
  19. ↑ Donovan 2010, p. 13.
  20. ↑ Ali, Lorraine (July 30, 2006). "Christina Aguilera Comes of Age". Newsweek. Retrieved April 30, 2023.
  21. ↑ Hirschberg, Lynn (July 1, 2011). "From the Vault: The Fall & Rise of Christina Aguilera". W. Retrieved April 30, 2023.
  22. ↑ Donovan 2010, p. 7.
  23. ↑ Grupp, John (May 6, 2009). "Anthem Singer Fires Up Mellon Crowd". Pittsburgh Tribune-Review. Retrieved April 30, 2023.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=کریستینا_آگیلرا&oldid=42793536»