جی. دی. سالینجر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جی. دی. سالینجر
Jd salinger.jpg
نام اصلی جروم دیوید سالینجر
زادروز ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۹(۱۹۱۹-01-0۱)
منهتن، نیویورک سیتی
پدر و مادر مری جیلیچ
سول سالینجر
مرگ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۰ میلادی (۹۱ سال)
کورنیش، نیوهمپشر
ملیت آمریکایی
علت مرگ کهولت سن
پیشه نویسنده
سال‌های نویسندگی (۱۹۶۵-۱۹۴۰)
همسر(ها) سیلویا ولتر
کلر داگلاس
کالین اونیل
فرزندان مارگارت، مت (از همسر دوم)
دلیل سرشناسی ناطور دشت
صفحه در دادگان فیلم‌ها
امضا Jd salinger signature.png

جروم دیوید سالینجر (به انگلیسی: Jerome David Salinger) (زاده ۱ ژانویه ۱۹۱۹ - درگذشته ۲۷ ژانویه ۲۰۱۰) نویسنده معاصر آمریکایی بود. رمان‌های پرطرفدار وی مانند ناطور دشت در نقد جامعهٔ مدرن غرب و خصوصاً آمریکا نوشته شده‌اند. سالینجر بیشتر با حروف ابتدایی نام خود جی. دی. سالینجر معروف است.

زندگینامه[ویرایش]

اطلاعات اندکی دربارهٔ زندگی سالینجر منتشر شده است و او با توجه به شخصیت گوشه‌گیر خود، همواره تلاش می‌کرد دیگران را به حریم زندگی‌اش راه ندهد.

او در سال ۱۹۱۹ در منهتن نیویورک از پدری یهودی و مادری مسیحی به دنیا آمده است. در هجده نوزده‌سالگی چند ماهی را در اروپا گذرانده و در سال ۱۹۳۸ هم‌زمان با بازگشت‌اش به آمریکا در یکی از دانشگاه‌های نیویورک به تحصیل پرداخته، اما آن را نیمه‌تمام رها کرد.[نیازمند منبع]

اولین داستان سالینجر به نام «جوانان» در سال ۱۹۴۰ در مجلهٔ استوری به چاپ رسید. چند سال بعد (طی سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶) داستان ناطور دشت به شکل دنباله‌دار در آمریکا منتشر شد و سپس در سال ۱۹۵۱ روانهٔ بازار کتاب این کشور و بریتانیا گردید.

ناطور دشت اولین کتاب سالینجر در مدت کمی شهرت و محبوبیت فراوانی برای او به همراه آورد و بنگاه انتشاراتی «راندم هاوس» (Random House) در سال ۱۹۹۹ آن را به عنوان شصت و چهارمین رمان برتر قرن بیستم معرفی نمود. این کتاب در مناطقی از آمریکا به‌عنوان کتاب «نامناسب» و «غیراخلاقی» شمرده شده و در فهرست کتاب‌های ممنوعهٔ دههٔ ۱۹۹۰ - منتشر شده از سوی «انجمن کتابخانه‌های آمریکا» - قرار گرفت.

«فرانی و زویی»، «نه داستان» (در ایران با عنوان «دلتنگی‌های نقاش خیابان چهل و هشتم» (یکی از داستان‌های آن) ترجمه و منتشر شده) «تیرهای سقف را بالا بگذارید نجاران و سیمور: پیشگفتار»، «جنگل واژگون»، «نغمه غمگین»، «هفته‌ای یه بار آدمو نمی‌کشه» و «یادداشت‌های شخصی یک سرباز»از جمله آثار کم‌شمارِِ سالینجر هستند.

سالینجر دارای شخصیت پردازی قوی در داستان های خود است. او به طور خاصی خانواده گلس را که معروف ترین شخصیت های داستان های او هستند، به عرصه کشاند و در داستان های متفاوت از افراد این خانواده پرده برداری کرد. خانواده‌ای که دارای هفت بچه هستند، نابغه‌هایی که در یک برنامه رادیویی به طور مداوم حضور دارند و در دوره‌های مختلف جز شرکت کنندگان برنامه بچه باهوش هستند. اما در این خانواده بزگترین برادر، مرشد دیگران است و او شخصیتی است با نام سیمور. سیمور ابتدا با اشاره کوچکی در یکی از داستان های کوتاه با نام" یک روز خوش برای موز ماهی ها" حضور می‌یابد و همان جا پس از گفت و گو با دختری کوچک به اتاق خود می‌رود و خودکشی می‌کند.

در فرانی و زویی نیز اشاره‌هایی به او می‌شود ولی در کتاب «تیرهای سقف را بالا بگذارید نجاران و سیمور: پیشگفتار» سالینجر از زبان بادی، پسر دوم خانواده شروع به گسترش و بیان سیمور می‌کند. این که شباهت های زیادی بین سیمور وخود سالینجر و بادی وجود دارد کما بیش در قهرمان های دیگر سالینجر با خود او مشخص است. به عنوان نمونه شخصیت هولدن در ناطور دشت نیز از این قاعده مستثنی نیست.

جنبه مهم زندگی سالینجر مبهم بودن او برای منتقدان و هواداران اوست. به بیان بهتر نوعی دور از دست رس بودن است. به همین دلیل اطلاعات زیادی در مورد زندگی روزمره و عادی او موجود نیست.

سالینجر در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۰ و به مرگ طبیعی در محل زندگی خود در شهر کوچک کورنیش در نیوهمپشایر در گذشت.

آثار[ویرایش]

رمان‌ها[ویرایش]

مجموعه داستان‌ها[ویرایش]

داستان‌های چاپ نشده[ویرایش]

در روزهای پایانی ماه نوامبر ۲۰۱۳، سه داستان از جی دی سالینجر، نویسنده ناطور دشت، به فضای اینترنت نشت کرد. "اقیانوس پر از توپ های بولینگ"، "پائولا" و "تولد" پیش از این در دو کتابخانه دانشگاهی آمریکایی، صرفاً برای مطالعه، در دسترس بود.[۱].

برداشت‌ها[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]