موسیقی هاوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


موسیقی هاوس (به انگلیسی: House music) سبکی از موسیقی رقص الکترونیک است که ابتدا در دیسکوتک‌های حامیان آمریکایی آفریقایی‌تبارها، آمریکایی‌های لاتین‌تبار، فرانسوی‌ها و در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ابتدا در شیکاگو و سپس در نیویورک، نیوجرسی، دیترویت، و میامی پرطرفدار شد و سرانجام قبل از برانگیخته‌شدن در جریان اصلی موسیقی پاپ و موسیقی رقص به اروپا رسید. هاوس به شدت متأثّر از موسیقی سول و فانک برانگیخته شده در سبک دیسکو است.

در ایران این موسیقی طرفداران زیادی که اغلب در حوزه موسیقی پاپ و ترنس مشغول هستند در جشن‌ها، عروسی‌ها و پارتی‌ها با این سبک موسیقی به شادی می‌پردازند.

جشنواره‌های زیادی مانند تومارولند (تومورو لاند)، اولترا موزیک فستیوال و… در همه نقاط دنیا برگزاد می‌شود و افراد مشهور در موزیک به خصوص دی جِی‌ها آخرین آثار و شاهکارهای خود را به جهانیان نشان می‌دهند. افراد در این جشنواره‌ها پرچم کشور خود را به نشانه صلح جهانی بالای سر خود می‌برند.

هاوس عموماً از سازهای ضربی سبک دیسکو و جاز استفاده می‌کند، مخصوصاً هنگام استفاده از طبل باس بر روی هر ضرب، می‌تواند شامل یک سینث‌سایزر نمایان برای خط باس، درامز الکترونیک، افکت‌های الکترونیکی و نمونه‌های فانک و پاپ و صدای خواننده با تأثیر از افکت پس‌آوایی و بازآوایی باشد .فرانسیس نیکولاس متولد ۱۹۵۵ نیویورک، یکی از مهم‌ترین چهره‌های موسیقی الکترونیک، معروف به پدر موسیقی هاوس "The Godfather of House Music" نقش بسیار مهمی را در ساخت و توسعه و مردمی کردن این ژانر از موسیقی الکترونیک در اوایل دهه ۸۰ میلادی که مرکز آن در شیکاگو بود.

وجه تسمیه[ویرایش]

اصطلاح موسیقی هاوس از اسم کلوپ شبانه‌ای به نام The Warehouse مشتق می‌شود که در سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۳ در شیکاگو وجود داشت. این کلوپ عمدتاً توسط آمریکایی آفریقایی‌تبارهای همجنسگرا و آمریکایی‌های لاتین‌تبار اداره می‌شد که برای رقص با موسیقی اجرا شده توسط دی جی ساکن در همان‌جا (فرانسیس نیکولاس) می‌آمدند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]