آپولو ۱۱

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آپولو ۱۱
نشان مأموریت
Apollo 11 insignia.png
اطلاعات کلی مأموریت
طول مأموریت:۸ روز و ۳ ساعت و ۱۸ دقیقه و ۳۵ ثانیه
مدت توقف روی ماه:۲۱ ساعت و ۳۶ دقیقه و ۲۰ ثانیه
تعداد گردش در مدار ماه:۳۰
طول پرواز در مدار ماه:۵۹ ساعت و ۳۰ دقیقه و ۲۵٫۷۹ ثانیه
مشخصات فضاپیما
تعداد فضانوردان:۳
آغاز و پایان مأموریت
مشخصات مداری
جرم:گردونه‌های فرمان و سرویس: ۳۰٬۳۲۰ کیلوگرم
گردونه ماه‌نورد: ۱۶٬۴۴۸ کیلوگرم
عکس رسمی
از راست به چپ: باز آلدرین، مایکل کولینز و نیل آرمسترانگ
از راست به چپ: باز آلدرین، مایکل کولینز و نیل آرمسترانگ
مأموریت‌های وابسته
مأموریت قبلی مأموریت بعدی
Apollo-10-LOGO.png آپولو ۱۰آپولو ۱۲

آپولو ۱۱ (به انگلیسی: Apollo 11) مأموریتی از مأموریت‌های برنامه فضایی آپولو است که منجر به گام نهادن نخستین انسان بر روی کره ماه شد. در طی این مأموریت که توسط اداره کل ملی هوانوردی و فضای ایالات متحده آمریکا (ناسا) سازماندهی شده بود نیل آرمسترانگ و باز آلدرین در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹، ساعت ۲۰:۱۸ جهانی بر کره ماه فرود آمدند. حدود ۶ ساعت بعد، آرمسترانگ در ۲۱ ژوئیه ساعت ۲:۵۶ جهانی بر ماه گام نهاد. فضانورد سوم این مأموریت مایکل کالینز، به تنهایی در مدار ماه باقی‌ماند تا ۱۵ ساعت دیگر دو فضانورد دیگر به او ملحق شدند. پس از ۸ روز زندگی در فضای بیرونی، هر سه فضانورد به زمین بازگشتند.

این فضاپیما از مرکز فضایی کندی واقع در جزیره مریت، فلوریدا در ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹ به سمت کره ماه پرتاب شد. این مأموریت پنجمین مأموریت حامل انسان برنامه آپولو بود. آپولو ۱۱ از سه بخش تشکیل می‌شد: بخش اول گردونهٔ فرماندهی کلمبیا که با سه فضانورد بر زمین فرود آمد. گردونهٔ سرویس که شامل نیروی محرک، برق، اکسیژن، و آب می‌شد. گردونهٔ ماه‌نشین عقاب که همراه آرمسترانگ و آلدرین بر ماه فرود آمد. آپولو ۱۱ جلوی موشک ساترن ۵ نصب شده بود و پس از گریز از گرانش زمین به همراه فضانوردان از موشک جدا شد و سه روز برای ورود به مدار ماه در راه بود. پس از ورود به مدار ماه، آرمسترانگ و آلدرین به ماه‌نشین جابجا شدند و در دریای آسایش ماه فرود آمدند. آن‌ها در مجموع حدود ۲ ساعت بر ماه پیاده‌روی کردند. آن‌ها پس از بلندشدن از کره ماه به گردونه فرماندهی که کالینز در آن قرار داشت پیوستند و ماه‌نشین را در فضا رها کردند. سرانجام آپولو ۱۱ در ۲۴ ژوئیه به زمین بازگشت و در اقیانوس آرام فرود آمدند.

تصویر پایین آمدن آرمسترانگ از فضاپیما و گام نهادن او بر ماه، به صورت زنده در تلویزیون‌های سراسر جهان پخش شد. آرمسترانگ پس از گام نهادن در ماه جمله‌ای بسیار معروف به زبان می‌آورد: «این گامی کوچک برای یک انسان و جهشی بزرگ برای بشریت است.»[۱] آپولو ۱۱ آرمان ملی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۶۱، جان اف. کندی را برآورده کرد.[۲]

گروه کاری[ویرایش]

فضانوردان[ویرایش]

درجه فضانورد
فرمانده نیل آرمسترانگ
خلبان گردونهٔ ماه‌نشین باز آلدرین
خلبان گردونهٔ فرماندهی مایکل کولینز

پیش از پرتاب آپولو ۱۱، قرار بر این شد که دو فضانورد در این فضاپیما باشند.[۳] کالینز در اصل قرار بود که خلبان گردونهٔ فرماندهی آپولو ۸ باشد اما تحت عمل جراحی قرار گرفت و جیمز لاول جایگزین او شد. لاول شانس خود را به کالینز داد و کالینز خلبان گردونهٔ فرماندهی آپولو ۱۱ شد.

پشتیبان‌گیری[ویرایش]

درجه فضانورد
فرمانده جیمز لاول
خلبان گردونهٔ ماه‌نشین ویلیام آندرس
خلبان گردونهٔ فرماندهی فرد هایسه

بیل آندرس در اوت ۱۹۶۹ به ناسا راه یافت. پس از پشتیبان‌گیری مایکل کالینز در آپولو ۱۱، به همراه لاول برای مأموریت آپولو ۱۳ انتخاب شدند.[۴]

پشتیبانان دیگر[ویرایش]

چارلز دوک (جلو)، جیمز لاول (میانه)، و فرد هایسه در کنترل پرواز آپولو ۱۱

مدیران پرواز[ویرایش]

نام‌ها[ویرایش]

بخش‌های مختلف فضاپیمای آپولو ۱۱. SM: گردونه سرویس (بدون نام). CM: گردونه فرماندهی کلمبیا. LM: گردونه ماه نشین عقاب

پس از لقب گرفتن آپولو ۱۰ به نام فضاپیمای چارلی براون و اسنوپی، معاون مدیر روابط عمومی جولیان اسچیر به مرکز فضایی جانسون نوشت:«آپولو ۱۱ بر اساس نام فضانوردانش لقب نخواهد گرفت.» در برنامه‌ریزی‌های اوایل مأموریت، این فضاپیما به اسنوکن و هایستک لقب گرفت و در اخبار منتشر شد. اما خدمه بعداً تصمیم گرفتند که این نام را عوض کنند.

گردونهٔ فرماندهی کلمبیا نام یک توپ جنگی غول پیکر است که از رمان از زمین به ماه در سال ۱۸۶۵ (میلادی) نوشته ژول ورن، نویسندهٔ فرانسوی برگفته شده‌است. ماه‌نشین عقاب از پرندهٔ ملی ایالات متحده آمریکا (عقاب سرسفید) که نقش برجسته‌ای در نشان مأموریت آپولو ۱۱ دارد برگرفته شده‌است.

نشان[ویرایش]

نشان مأموریت آپولو ۱۱ توسط مایکل کالینز طراحی شد. عقاب در این نشان به معنای "فرود صلح‌آمیز ایالات متحده آمریکا بر ماه" است. در این نشان عقاب با پاهای خود یک شاخهٔ زیتون را گرفته و در حال فرود بر ماه‌است. در پشت این عقاب کرهٔ زمین دیده می‌شود. مقامات ناسا گفتند :«عقاب به معنای جنگاوری است.» پس از مدتی گفتگو قرار بر این شد که شاخهٔ زیتون درون منقار عقاب به پاهای او منتقل شود. ناسا تلاش کرد که شماره ۱۱ را با استفاده از عددنویسی رومی به شکل XI بنویسد اما سرانجام قرار شد که ۱۱ بر پایه عددنویسی لاتین نوشته شود که درک و فهم آن برای مردم تمام کشورها آسان است.

همه رنگ‌های این نشان طبیعی هستند و مرزهای آبی و طلایی دارند. ماه‌نشین عقاب برای مطابقت با نشان، نامگذاری شد. هنگامی که سکه دلاری دوایت آیزنهاور منتشر شد، پشت آن، نگاره عقاب طراحی شد.

مأموریت[ویرایش]

نیل آرمسترانگ و باز آلدرین توانستند در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ به عنوان نخستین انسان‌ها بر روی کرهٔ ماه فرود بیایند و بر آن قدم بزنند. با این مأموریت، راه برای فرود کرهٔ ماه با دیگر فضاپیماها باز شد. آپولو ۱۱ در ساعت ۱۳:۳۲:۰۰ ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹ از پایگاه فضایی کندی واقع در فلوریدا توسط موشک ساترن ۵ به فضا پرتاب شد. چهار روز بعد در ساعت ۲۰:۱۷:۴۰ سفینه بر روی ماه نشست. اما به محض آن‌که آپولو ۱۱ روی سطح ماه فرود آمد پیش از همه چیز، فضانوردها سفینه را آمادهٔ ترک ماه کردند. زیرا مشخص نبود که چه اتفاقی ممکن بود در آنجا رخ بدهد.

بامداد فردای آن روز، یعنی ۲۱ ژوئیه، در ساعت ۰۲:۵۶:۱۵، آرمسترانگ به‌عنوان فرماندهٔ تیم، نخستین کسی بود که از سفینه پیاده شد و بلافاصله به ضبط تصاویر پیاده شدن خود - در واقع جای پایش - بر ماه پرداخت. او هنگام قدم گذاشتن بر سطح ماه گفت: «این گامی کوچک برای یک انسان و جهشی بزرگ برای بشریت است.»

پس از آن باز آلدرین قدم به ماه گذاشت و آن دو، مقداری از خاک و سنگ‌های موجود در سطح ماه (حدود ۲۲ کیلوگرم) را به عنوان نمونه، برای آوردن به زمین برداشتند.

بخش‌های فضاپیما[ویرایش]

فضاپیمای آپولو ۱۱ از دو بخش تشکیل شده بود:

  • گردونه فرماندهی «کلمبیا» که قرار بود در مداری دور ماه گردش کند. مایکل کالینز مسئولیت هدایت این بخش را به عهده داشت و در طول مأموریت در مدار ماه باقی‌ماند.
  • گردونه ماه‌نشین «عقاب» که شامل کپسول ماه‌نشین و سخت‌افزار مخصوص فرود روی ماه بود. نیل آرمسترانگ و باز آلدرین با این بخش روی ماه فرود آمدند.
نیل آرمسترانگ پیش از گذاشتن پای بر روی ماه، سطح آن را توصیف می‌کند.
باز آلدرین گام‌هایش را بر روی ماه می‌گذارد

دو فضانورد به علت عدم شناخت و محدودیت‌هایی که داشتند همان روز ساعت ۱۷:۵۴:۰۱ سطح ماه را ترک کردند و پس از اتصال دوباره به بخش فرمان «کلمبیا» به سوی زمین برگشتند. فضانوردها در مجموع نزدیک ۲ ساعت و نیم روی سطح ماه راهپیمایی کردند.

آزمایش روی نمونه‌های ماه[ویرایش]

آزمایش‌هایی که بعداً روی نمونهٔ سنگ‌های آورده شده انجام شد، نشان دادند که این سنگ‌ها عمری بیش از ۷٫۳ میلیارد سال زمینی دارند.[نیازمند منبع]

فضانوردان علاوه بر جمع‌آوری خاک و سنگ از سطح کرهٔ ماه، آزمایش‌هایی را نیز انجام دادند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آزمایش‌های مقاومت مواد، برای شناخت بیشتر خصوصیات فیزیکی مواد سطح کرهٔ ماه
  • جمع‌آوری مقداری از بادهایی که در سطح ماه می‌وزد، برای آزمایش در زمین
  • تعیین فاصلهٔ میان ماه و زمین با کمک لیزر با صفحات بازتابگر
  • آزمایش‌های لرزه‌نگاری برای بررسی درو کره ماه
  • آزمایش‌هایی روی گرد و غبار سطح ماه

رویدادهای چهلمین سالگرد[ویرایش]

در ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۹، مجله لایف نگارخانه عکس‌های منتشر نشده عکاس رالف مورس از آپولو ۱۱ را منتشر کرد.[۵]

از ۱۶ تا ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۹، ناسا به مناسبت چهلمین سالگرد پرواز تاریخی آپولو ۱۱، صداهای این مأموریت را بر روی وبگاه خود منتشر کرد. علاوه بر این، فیلم‌ها و نمایش‌های کلیدی این مأموریت را بازسازی کرد.[نیازمند منبع]

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۸ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۸ اوت ۲۰۱۲.
  2. Stenger, Richard (May 25, 2001). "Man on the Moon: Kennedy speech ignited the dream". CNN. Archived from the original on 6 June 2010. Retrieved 31 August 2012.
  3. "Chariots for Apollo: Setting the Stage". NASA. Retrieved 2010-07-20.
  4. Donald K. Slayton, "Deke!" (New York: Forge, 1994), 237.
  5. Ben Cosgrove (۱ ژوئیه ۲۰۱۴). «'To the Moon and Back.' See LIFE's Complete Special Issue on Apollo 11». Time magazine (به انگلیسی).
  6. Apollo 11: Buzz Aldrin and the U.S. flag on the Moon, National Air and Space Museum

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]