پرش به محتوا

تیلور سوئیفت

ویرایش پیوندها
این یک مقالهٔ خوب است. برای اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید.
بررسی‌شده
صفحه نیمه‌حفاظت‌شده
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، تیلور سوئیفت (ابهام‌زدایی) را ببینید.

تیلور سوئیفت
پرترهٔ سوئیفت با لباس مجلسی
سوئیفت در سال ۲۰۲۳
نام هنگام تولدتیلور آلیسون سوئیفت
زادهٔ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹ ‏(۳۶ سال)
وست ردینگ، پنسیلوانیا، ایالات متحده
پیشهخواننده-ترانه‌سرا
سال‌های فعالیت۲۰۰۳–اکنون
آثار
شریک(های) زندگیتراویس کلسی (۲۰۲۳–اکنون؛ نامزد)
خویشاوندان
جوایزفهرست کامل
پیشه موسیقی
خاستگاهنشویل، تنسی، ایالات متحده
ژانر
ساز(ها)
ناشر(ان)
وبگاه

تیلور آلیسون سوئیفت (به انگلیسی: Taylor Alison Swift؛ زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹) خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی است. او از چهره‌های تأثیرگذار در فرهنگ عامه محسوب می‌شود و به‌خاطر سبک ترانه‌سرایی خودزندگی‌نامه‌ای و تنوع در رویکرد هنری‌اش مشهور است. سوئیفت پردرآمدترین اجراکننده، ثروتمندترین موسیقی‌دان زن و یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تاریخ به‌شمار می‌رود.

سوئیفت در ۲۰۰۵ با بیگ مشین رکوردز قرارداد بست و با آلبوم‌های تیلور سوئیفت (۲۰۰۶) و بی‌باک (۲۰۰۸) به‌عنوان خوانندهٔ کانتری پاپ آغاز به کار کرد. تک‌آهنگ‌های این آلبوم‌ها، «اشک‌ها بر روی گیتارم»، «داستان عشق» و «تو مال منی»، در رادیو کانتری و پاپ موفق بودند. او سبک‌های راک و الکترونیک را به‌ترتیب در آلبوم‌های بعدی‌اش، حالا صحبت کن (۲۰۱۰) و سرخ (۲۰۱۲) کاوش کرد و با آلبوم سینث-پاپ ۱۹۸۹ (۲۰۱۴) وجههٔ خود را از کانتری به پاپ بازنگری کرد؛ نگاه موشکافانهٔ رسانه‌ها، الهام‌بخش آلبوم متأثر از هیپ هاپ اعتبار (۲۰۱۷) بود. تک‌آهنگ‌های این آلبوم‌ها، «دیگر هیچ‌وقت با هم نخواهیم بود»، «بندازش بره»، «فضای خالی»، «کینه» و «ببین مرا به چه کارهایی واداشتی» به صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسیدند.

پس از بستن قرارداد با ریپابلیک رکوردز در ۲۰۱۸، سوئیفت آلبوم پاپ متنوع معشوق (۲۰۱۹) را منتشر کرد و در پی اختلاف با بیگ مشین، چهار آلبومش را بازضبط کرد. او در آلبوم‌های سال ۲۰۲۰، فولکلور و اِوِرمور، سبک ایندی فولک را کاوش کرد و همچنین با اثر الکتروپاپِ نیمه‌شب‌ها (۲۰۲۲)، آلبوم دوگانه دپارتمان شاعران رنج‌کشیده (۲۰۲۴) و آلبوم آمیخته با سافت راکِ زندگی یک شوگرل (۲۰۲۵) رکوردهایی را در جداول موسیقی شکست. او در طول دههٔ ۲۰۲۰ با ترانه‌های «کاردیگن»، «بید»، «همه‌اش را خیلی خوب»، «ضدقهرمان»، «تابستان ظالم»، «الان همه‌چیز تموم شد؟»، «چهارده شب» و «سرنوشت اوفلیا» به صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ آمد. او شش تور کنسرتی برگزار کرده و تور دوره‌ها (۲۰۲۳–۲۰۲۴) پرفروش‌ترین تور تاریخ شد. فیلم‌های او شامل خانم آمریکایی (۲۰۲۰)، همه‌اش را خیلی خوب: فیلم کوتاه (۲۰۲۱) و تور دوره‌ها (۲۰۲۳)—پرفروش‌ترین فیلم کنسرتی تاریخ—می‌شوند.

در آمریکا، هشت آلبوم از سوئیفت رکورد فروش یک میلیون نسخه در هفته اول را شکسته‌اند. او از پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای برخوردار است و هوادارانی در سراسر جهان دارد که به سوئیفتی‌ها معروف‌اند. نشریاتی مانند رولینگ استون و بیلبورد نام او را در رتبه‌بندی‌های بزرگ‌ترین هنرمندان تاریخ قرار داده‌اند؛ او تنها فرد از حوزه هنر است که به عنوان شخص سال تایم (۲۰۲۳) انتخاب شده است. افتخاراتش شامل ۱۴ جایزهٔ گرمی (دارای رکورد چهار جایزهٔ آلبوم سال)، یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده، ۴۰ جایزهٔ موسیقی آمریکا، ۴۹ جایزهٔ موسیقی بیلبورد و ۳۰ جایزهٔ موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی می‌شود.

زندگی و حرفه

۱۹۸۹–۲۰۰۳: اوایل زندگی

تیلور آلیسون سوئیفت در ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹ در وست ردینگ، پنسیلوانیا زاده شد.[۱] نام او به اقتباس از خواننده-ترانه‌سرا جیمز تیلور انتخاب شد.[۲] پدرش، اسکات کینگزلی سوئیفت،[E ۱] کارگزار بازار سهام سابق برای شرکت مریل لینچ است؛ مادرش، آندره‌آ گاردنر سوئیفت[E ۲] (متولدشده با نام خانوادگی فینْلی[E ۳])، زمانی در شغل مسئول بازاریابی برای صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک کار می‌کرد.[۳] برادر کوچک‌ترش، آستین، بازیگر است.[۴] مادربزرگ مادری سوئیفت، مارجوری فینلی، خوانندهٔ اپرا بود[۵] و آوازخواندنش در کلیسا یکی از کهن‌ترین خاطرات سوئیفت در موسیقی شد که حرفه‌اش را شکل داد.[۳] مادر سوئیفت تبار اسکاتلندی و آلمانی دارد. پدرش نیز تبار اسکاتلندی و انگلیسی دارد و اجداد دور او ایتالیایی بودند.[۶][۷]

سوئیفت سال‌های نخست زندگیش را در یک مزرعهٔ درخت کریسمس در پنسیلوانیا سپری کرد که پدرش از یکی از مشتری‌هایش خریده بود.[۸] او تابستان‌ها را در اقامتگاه خانواده‌اش در استون هاربور، نیوجرسی سپری می‌کرد؛ سوئیفت هر از گاهی در کافی‌شاپ آن‌جا ترانه‌های آکوستیک اجرا می‌کرد.[۹] او به‌عنوان پیروی مسیحیت بزرگ شد[۱۰] و پیش از رفتن به مدرسهٔ ویندکرافت،[E ۴] در مهدکودک و پیش‌دبستانی که به روش مونته‌سوری توسط خواهران فرانسیسکویی اداره می‌شد، تحصیل می‌کرد.[۱۱][۱۲] هنگامی که خانوادهٔ او به وایومیسینگ، پنسیلوانیا نقل‌مکان کرد، سوئیفت در دبیرستان مقدماتی/پیشرفته محلی وایومیسینگ شرکت کرد.[۱۳][۱۴] در کودکی، سوئیفت در نمایش‌های آکادمی تئاتر جوانان برکس[E ۵] نقش‌آفرینی کرد[۱۵] و برای یادگیری درس‌های آواز و بازیگری به‌طور منظم به شهر نیویورک سفر می‌کرد.[۱۶] علاقهٔ اولیهٔ او به موسیقی کانتری متأثر از شنایا توین، پتسی کلاین، لیان رایمز، و د چیکس بود[۱۲] و آخر هفته‌ها را به اجرا در جشنواره‌ها و رویدادهای محلی اختصاص می‌داد.[۱۷][۱۸] پس از تماشای فیلم مستندی دربارهٔ زندگی فیث هیل، سوئیفت تصمیم گرفت برای پیشرفت در حرفهٔ موسیقی به نشویل، تنسی نقل مکان کند.[۱۹]

در یازده سالگی، سوئیفت همراه با مادرش برای دیدار با ناشران موسیقی به نشویل رفت و نوارهایی از نسخه‌های بازخوانیش از ترانه‌های دالی پارتن و دیکسی چیکس را برای این شرکت‌ها فرستاد.[۲۰] هیچ شرکتی پذیرای او نبود و سوئیفت تصمیم گرفت بر ترانه‌سرایی تمرکز کند.[۲۱] زمانی که دوازده ساله بود، نوازندهٔ محلی و تعمیرکار رایانه، رونی کْرِمِر[E ۶] به او نواختن گیتار را آموخت. کرمر در نوشتن ترانه‌ای غیراقتباسی به سوئیفت کمک کرد.[۲۲] در سال ۲۰۰۳، سوئیفت و والدینش با دَن دایم‌ترو،[E ۷] تهیه‌کنندهٔ موسیقی مستقر در نیویورک، شروع به همکاری کردند. با کمک او، سوئیفت برای ابرکرومبی اند فچ به کار مدلینگ پرداخت، و در همین دوره آهنگی از ساخته‌هایش در یک سی‌دی تلفیقی میبلین گنجانده شد.[۲۳] پس از اجرای ترانه‌های غیراقتباسی او در مسابقه‌های نمایشی آرسی‌ای رکوردز، به سوئیفت ۱۳ ساله قرار توسعهٔ هنری داده شد و او همراه با مادرش بارها نشویل سفر کرد.[۲۴][۲۵] برای کمک به پیشرفت سوئیفت در موسیقی کانتری، پدرش هنگامی که او چهارده سال داشت شغلش را به دفتر نشویل مری لینچ منتقل کرد، و خانواده‌شان به هندرسون‌ویل، تنسی نقل‌مکان کردند.[۲۶][۲۷] سوئیفت در دبیرستان هندرسون‌ویل تحصیل کرد[۲۸] اما پس از دو سال به آکادمی آرون[E ۸] رفت که اجازه می‌داد از طریق آموزش در خانه به تحصیل ادامه دهد و همزمان تورهایش را نیز داشته باشد؛ سوئیفت یک سال زودتر فارغ‌التحصیل شد.[۲۹][۳۰]

۲۰۰۴–۲۰۰۸: آغاز حرفه و تیلور سوئیفت

در نشویل، او با ترانه‌سرایان باتجربهٔ موزیک رو، از جمله تروی ورجس، برت بیورس، برت جیمز، مک مک‌آنالی و برادران وارن همکاری کرد،[۳۱][۳۲] و همچنین رابطهٔ کاری طولانی‌مدتی با لیز رز برقرار کرد.[۳۳] آن دو شروع به برگزاری جلسه‌های دو ساعتهٔ ترانه‌سرایی در بعدازظهر سه‌شنبه‌ها کردند.[۳۴] رز فکر می‌کرد جلسات «از آسان‌ترین کارهایی است که انجام داده‌ام. اساساً من فقط ویراستارش بودم. او می‌خواست دربارهٔ آنچه در مدرسه اتفاق افتاده است، بنویسد. او دیدِ روشنی از آنچه می‌خواست بگوید داشت. و او باورنکردنی‌ترین جملات را با خود می‌آورد.» سوئیفت به جوان‌ترین هنرمندی تبدیل شد که با مؤسسه انتشارات سونی/ای‌تی‌وی قرارداد امضاء کرده است،[۳۵] اما هنگامی که چهارده‌ساله بود آرسی‌ای رکوردز را که متعلق به سونی است ترک کرد.[۱۸] او بعداً گفت: «من واقعاً احساس می‌کردم وقتم دارد تمام می‌شود. من می‌خواستم این سال‌های زندگیم را تا وقتی که هنوز نمایانگر چیزی هستند که در زندگی بر من گذشته، به‌صورت یک آلبوم ضبط کنم.»[۳۶]

در اجراهای نمایشی در کافه بلوبرد نشویل در سال ۲۰۰۵، سوئیفت توجه اسکات بورچتا، یک مدیر اجرایی دریم‌ورکس رکوردز را که درحال ساختن یک شرکت ناشر موسیقی مستقل به نام بیگ مشین رکوردز بود، به خودش جلب کرد. او اولین بار بورچتا را در سال ۲۰۰۴ ملاقات کرده بود.[۳۷] سوئیفت به یکی از اولین کسانی تبدیل شد که با بیگ مشین قرارداد بستند، و پدرش سه درصد سهام این شرکت را با قیمتی بالغ بر ۱۲۰٬۰۰۰ دلار خریداری کرد.[۳۸][۳۹] اندکی پس از آن، سوئیفت کار روی اولین آلبومش را آغاز کرد که نام آلبوم همنام خودش بود. سوئیفت بیگ مشین را متقاعد کرد که برای تهیه‌کنندگی نسخه‌های نمایشی‌اش نیتن چپمن را استخدام کند چرا که احساس می‌کرد «حالات روحی» اش با او سازگار است.[۱۸] او سه ترانهٔ اولین آلبومش را به تنهایی نوشت و برای ترانه‌های باقی‌مانده با رز، رابرت الیس اورال، برایان ماهر و آنجلو پتراگلیا همکاری کرد.[۴۰] آلبوم تیلور سوئیفت در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد.[۴۱] جان کارامانیکا از نیویورک تایمز آلبوم را «شاهکاری کوچک به سبک کانتری آمیخته‌شده با پاپ، هم خوش‌بینانه و هم بدبینانه، که با صدای محکم و پرجاذبهٔ خانم سوئیفت خوانده می‌شود» توصیف کرد.[۴۲] تیلور سوئیفت در رتبهٔ پنجم در بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت، جدولی که ۱۵۷ هفته را در آن سپری کرد و این خود رکورددار طولانی‌ترین حضور در جدول بیلبورد بین تمام آثار منتشر شده در دههٔ ۲۰۰۰ در ایالات متحده شد.[۴۳]

سوئیفت با میکروفون آواز می‌خواند و گیتار می‌زند. او یک لباس مشکی پوشیده است.
سوئیفت درحال اجرای افتتاحیه برای برد پیزلی در سال ۲۰۰۷. برای تبلیغ اولین آلبوم خود، سوئیفت در سال‌های ۲۰۰۶–۲۰۰۷ تور سایر هنرمندهای کانتری را افتتاح کرد.[۴۴]

بیگ ماشین رکوردز هنوز در مراحل اولیهٔ تشکیلش بود که در ژوئن ۲۰۰۶ تک‌آهنگ آغازین «تیم مک‌گرا» را منتشر کرد. سوئیفت و مادرش «کمک کردند که سی‌دی تک‌آهنگ در پاکت گذاشته و به رادیوها ارسال شود.»[۴۵] او بیشتر تبلیغات برای آلبوم تیلور سوئیفت در سال ۲۰۰۶ را از طریق تور رادیویی، حضور در تلویزیون و اجرای افتتاحیه برای تاریخ‌های انتخاب‌شدهٔ تور ۲۰۰۶ راسکال فلتز[۴۶] پس از اخراج هنرمند افتتاح‌کننده‌شان، اریک چرچ، به دلیل طولانی‌تر شدن اجرا از زمان اختصاص‌یافته، انجام داد. چرچ به شوخی به سوئیفت گفت باید اولین گواهی‌نامه طلا خود را به‌خاطر اخراج شدنش برای او بفرستد. سوئیفت نخستین گواهی‌نامه طلایش را با یادداشتی برای چرچ فرستاد که می‌گفت: «از اجرای بیش از حد طولانی و بیش از حد گوش‌خراشتان در تور فلتز متشکرم. به‌خاطرش صمیمانه قدردانی می‌کنم. تیلور.»[۴۷]

بورچتا گفت که اگرچه همتایان صنعت ضبط موسیقی در ابتدا با امضای قرارداد با یک خواننده-ترانه‌سرای شانزده‌ساله مخالفت می‌کردند، سوئیفت از بازاری که قبلاً ناشناخته بود — دختران نوجوانی که به موسیقی کانتری گوش می‌دهند — به سود خویش استفاده کرد.[۲۶] به‌دنبال «تیم مک‌گرا»، چهار تک‌آهنگ دیگر بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ منتشر شدند: «اشک‌ها بر روی گیتارم»، «ترانهٔ ما»، «تصویر سوزاندنی» و «باید نه می‌گفتی». همه‌شان در آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد قرار گرفتند، که از این میان «ترانهٔ ما» و «باید نه می‌گفتی» به رتبهٔ نخست رسیدند. با «ترانهٔ ما»، سوئیفت به جوان‌ترین فردی تبدیل شد که به تنهایی یک ترانهٔ رتبهٔ یک در جدول را نوشته و اجرا کرده است.[۴۸] «اشک‌ها بر روی گیتارم» به رتبهٔ سیزده در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد ایالات متحده رسید.[۴۹] در همین دوره، سوئیفت آلبوم تعطیلاتی صدای فصل: مجموعه تعطیلات تیلور سوئیفت را در اکتبر ۲۰۰۷ و آلبوم چندآهنگهٔ چشم‌های زیبا را در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ منتشر کرد.[۵۰][۵۱] او برای تبلیغ اولین آلبومش، قطعات آن را به‌عنوان اجرای افتتاحیه برای تورهایی که سایر هنرمندان کانتری از جمله جرج استریت،[۵۲] برد پیزلی[۵۳] و تیم مک‌گرا و فیث هیل،[۵۴] بین سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ برگزار کردند، اجرا کرد.

سوئیفت چند جایزه برای آلبوم تیلور سوئیفت دریافت کرد. او یکی از دریافت‌کنندگان جایزهٔ ترانه‌سرا/هنرمند سال از انجمن ترانه‌سرایان نشویل در سال ۲۰۰۷ بود، که او را تبدیل به جوان‌ترین فردی کرد که به این عنوان دست می‌یابد.[۵۵] او همچنین برندهٔ جایزهٔ هِرایزِن بهترین هنرمند جدید از انجمن موسیقی کانتری،[۵۶] جایزهٔ خواننده زن برتر از آکادمی موسیقی کانتری[۵۷] و جایزهٔ هنرمند زن کانتری موردعلاقه از جایزهٔ موسیقی آمریکا شد.[۵۸] سوئیفت نامزد دریافت جایزهٔ بهترین هنرمند جدید در پنجاهمین مراسم جایزه گرمی شد.[۵۹] او در تور تابستان و پاییز ۲۰۰۸ راسکال فلتز به‌عنوان خوانندهٔ افتتاح‌کننده حضور یافت.[۶۰] در ژوئیه همان سال، او با جو جوناس رابطهٔ عاشقانه‌ای را آغاز کرد که سه ماه بعد پایان یافت.[۶۱][۶۲]

۲۰۰۸–۲۰۱۰: بی‌باک و بازیگری

دومین آلبوم استودیویی سوئیفت، بی‌باک، در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۸ منتشر شد.[۶۳] پنج تک‌آهنگ از این آلبوم در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ منتشر شدند: «داستان عشق»، «اسب سفید»، «تو مال منی»، «پانزده» و «بی‌باک». «داستان عشق»، تک‌آهنگ آغازین، در رتبهٔ چهار در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد[۴۹] و در رتبهٔ یک در استرالیا قرار گرفت.[۶۴] «تو مال منی» بالاترین رتبه‌بندی میان دیگر تک‌آهنگ‌ها را در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد داشت، که به رتبهٔ دو رسید.[۶۵] همهٔ پنج تک‌آهنگ آلبوم به ده‌تای برتر آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد وارد شدند، که «داستان عشق» و «تو مال منی» به رتبهٔ نخست هم رسیدند.[۶۶] بی‌باک از همان ابتدا در رتبهٔ یک بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و پرفروش‌ترین آلبوم سال ۲۰۰۹ در ایالات متحده بود.[۶۷] تور بی‌باک، اولین تور کنسرتی که سوئیفت در آن خوانندهٔ اصلی بود،[۶۸] بیش از ۶۳ میلیون دلار درآمد داشت.[۶۹] یک مینی‌سریال مستند مربوط به این آلبوم به نام سفر به بی‌باک نیز در سه قسمت تهیه و از تلویزیون پخش شد و بعداً از طریق دی‌وی‌دی و بلو-ری نیز منتشر شد.[۷۰] سوئیفت همچنین به‌عنوان هنرمند مکمل در تور جهانی اِسکِیپ توگِدِر[E ۹] کیث اربن اجرا داشت.[۷۱]

Taylor Swift in 2009
تصویری از سوئیفت در پیش‌نمایش هانا مونتانا: فیلم، او حضور کوتاهی در فیلم داشت و ترانه‌هایی را برای موسیقی متن آن ضبط کرد.[۷۲][۷۳]

در سال ۲۰۰۹، موزیک ویدئوی «تو مال منی» برندهٔ جایزهٔ بهترین ویدئوی زن از جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی شد.[۷۴] سخنرانی سوئیفت هنگام دریافت جایزه توسط کانیه وست قطع شد،[۷۵] حادثه‌ای که مورد مجادله و توجه گسترده‌ای از رسانه‌ها قرار گرفت و میم‌های اینترنتی بسیاری برایش ساخته شد.[۷۶] جیمز مونتگومری از ام‌تی‌وی استدلال کرد که این حادثه و توجه متعاقب رسانه‌ها به آن، سوئیفت را به «یک سلبریتی تمام عیار جریان اصلی» تبدیل کرد.[۷۷] در همان سال، سوئیفت پنج جایزهٔ موسیقی آمریکا، از جمله هنرمند سال و آلبوم کانتری موردعلاقه را دریافت کرد.[۷۸] بیلبورد او را هنرمند سال ۲۰۰۹ نامید.[۷۹] او برندهٔ ویدئوی سال و ویدئوی زن سال برای «داستان عشق» در جوایز موسیقی سی‌ام‌تی ۲۰۰۹ شد؛ در مراسم این جوایز، او یک ویدئوی پَرودی از این آهنگ را به نام «داستان قاتل»[E ۱۰] ساخت که در آن با رپر تی-پین همکاری کرد.[۸۰]

در پنجاه و دومین مراسم جایزهٔ گرمی، بی‌باک برندهٔ آلبوم سال و بهترین آلبوم کانتری، و «اسب سفید» برندهٔ بهترین ترانه کانتری و بهترین اجرای آواز زن کانتری شد. به این ترتیب، سوئیفت جوان‌ترین فردی شد که جایزهٔ آلبوم سال را دریافت کرده است.[توضیح ۱] طی مراسم جایزهٔ گرمی، سوئیفت «تو مال منی» و «ریانون» را با استیوی نیکس اجرا کرد، اجرایی که نظرهای منفی دریافت کرد و باعث واکنش شدید رسانه‌ها شد.[۷۷][۸۳] جان کارامانیکا از نیویورک تایمز نوشت «دیدن این که کسی این درجه از موفقیت گاهی دچار لغزشی چنین بزرگ می‌شود طراوت‌بخش است».[۸۴] در جوایز انجمن موسیقی کانتری ۲۰۰۹، سوئیفت برندهٔ آلبوم سال برای بی‌باک شد و سرگرمی‌ساز سال نام گرفت، و جوان‌ترین فردی شد که این افتخار را کسب کرده است.[۸۵] آلبوم بی‌باک در رتبهٔ ۹۹ فهرست سال ۲۰۱۷ ان‌پی‌آر از ۱۵۰ آلبوم برتر ساخته‌شده توسط زنان قرار گرفت.[۸۶]

سوئیفت در تک‌آهنگ «نیمی از قلبم» اثر جان مِیِر[۸۷] و تک‌آهنگ «دو بهتر از یکی» اثر بویز لایک گرلز حضور یافت، که در نوشتن هردوی آن‌ها مشارکت کرد.[۸۸] او با همکاری کیلی پکلر «بهترین روزها از زندگی تو» را نوشت و ضبط کرد،[۸۹] و دو ترانه را برای موسیقی متن هانا مونتانا: فیلم — «تو همیشه راه برگشت به خانه را پیدا می‌کنی» و «دیوانه‌تر» — نوشت.[۷۳] او در دو ترانه از موسیقی متن روز ولنتاین همکاری کرد، شامل تک‌آهنگ «امروز یک داستان پریان بود»، که اولین رتبهٔ یکش در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ کانادا بود، و در رتبهٔ دو در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت.[۹۰][۹۱] هنگام فیلم‌برداری اولین فیلم سینمایی‌اش روز ولنتاین در اکتبر ۲۰۰۹، با همکارش تیلور لاتنر رابطه‌ای را آغاز کرد؛ بعداً در همان سال آن دو از یکدیگر جدا شدند.[۹۲] در روز ولنتاین او در نقش یک دوست‌دختر عجیب دبیرستانی ظاهر شد، نقشی که نظرهای مثبت و منفی دریافت کرد.[۹۳][۹۴] سوئیفت اولین نقش تلویزیونی‌اش را در یکی از قسمت‌های ۲۰۰۹ مجموعهٔ تلویزیونی سی‌اس‌آی: بازرسی صحنه جرم از شبکه سی‌بی‌اس، به‌عنوان نوجوانی مظنون ایفا کرد.[۹۵] بعداً در همان سال، سوئیفت در یکی از قسمت‌های پخش زنده شنبه شب به‌عنوان میزبان و خوانندهٔ مهمان حضور یافت؛ او اولین میزبانی بود که مونولوگ آغازین خود را نوشت.[۹۶][۹۷]

۲۰۱۰–۲۰۱۲: حالا صحبت کن

تیلور سوئیفت درحال اجرای زنده با یک بانجو، بلوزی بژ پوشیده و موهایش را بافته است
سوئیفت درحال اجرا در تور جهانی حالا صحبت کن در ۲۰۱۲

در اوت ۲۰۱۰، سوئیفت «مال من»، تک‌آهنگ آغازین سومین آلبوم استودیویی‌اش، حالا صحبت کن، را منتشر کرد. این تک‌آهنگ در جدول ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد به رتبهٔ سه رسید.[۹۸] سوئیفت آلبوم را به تنهایی نوشت و در تمام ترانه‌هایش به‌عنوان تهیه‌کننده همکاری کرد.[۹۹] حالا صحبت کن، منتشرشده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۰،[۱۰۰] با فروش یک میلیون نسخه در اولین هفتهٔ انتشارش در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت.[۱۰۱] این آلبوم با ۲۷۸٬۰۰۰ دانلود در اولین هفته، رتبهٔ سرعت فروش دیجیتال آثار هنرمندان زن را شکست، که نام سوئیفت در رکوردهای جهانی گینس سال ۲۰۱۰ ثبت کرد.[۱۰۲] ترانه‌های «مال من»، «بازگشت به دسامبر»، «بدجنس»، «داستان ما»، «پرواز جرقه‌ها» و «مال ما» به‌عنوان تک‌آهنگ منتشر شدند و همه به‌جز «داستان ما» از سه‌تای برتر آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد بودند، چنان‌که «پرواز جرقه‌ها» و «مال ما» به رتبهٔ یک رسیدند.[۶۶] «بازگشت به دسامبر» و «بدجنس» به ده‌تای برتر در کانادا رسیدند.[۹۱] بعداً در سال ۲۰۱۰، او رابطه‌ای کوتاه با بازیگر جیک جیلنهال برقرار کرد.[۱۰۳]

در پنجاه و چهارمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۲، سوئیفت برندهٔ بهترین ترانه کانتری و بهترین اجرای انفرادی کانتری برای «بدجنس» شد، که آن را طی مراسم اجرا کرد.[۱۰۴] جراید این اجرا را بهبودی نسبت به اجرای گرمی ۲۰۱۰ دانستند که مورد انتقاد قرارگرفته بود، و این گواه توانایی‌های او به‌عنوان یک نوازنده بود.[۱۰۵][۱۰۶] سوئیفت جایزه‌های دیگری را برای حالا صحبت کن دریافت کرد، شامل ترانه‌سرا/هنرمند سال توسط انجمن ترانه‌سرایان نشویل (۲۰۱۰ و ۲۰۱۱)،[۱۰۷][۱۰۸] زن سال توسط بیلبورد (۲۰۱۱)[۱۰۹] و سرگرمی‌ساز سال توسط آکادمی موسیقی کانتری (۲۰۱۱ و ۲۰۱۲)[۱۱۰] و انجمن موسیقی کانتری در سال ۲۰۱۱.[۱۱۱] در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۱، سوئیفت برندهٔ جایزهٔ هنرمند سال و آلبوم کانتری موردعلاقه شد.[۱۱۲] رولینگ استون حالا صحبت کن را در جایگاه ۴۵م در «۵۰ آلبوم برتر ساخته‌شده توسط زنان» در سال ۲۰۱۲ قرار داد و چنین نوشت: «او ممکن است در مرکز کانتری فعالیت کند، اما او یکی از معدود ستاره‌های راک است که ما این روزها داریم، با شنوایی بی‌نقص برای آنچه ترانه‌ای را قابل درک می‌کند.»[۱۱۳]

تور جهانی حالا صحبت کن از فوریه ۲۰۱۱ تا مارس ۲۰۱۲ برگزار شد و بیش از ۱۲۳ میلیون دلار کسب درآمد کرد.[۱۱۴] در نوامبر ۲۰۱۱، سوئیفت یک آلبوم زنده، تور جهانی حالا صحبت کن – زنده، منتشر کرد.[۱۱۵] او در دو آهنگ اصلی آلبوم موسیقی متن بازی‌های گرسنگی همکاری کرد: «امن و امان»، ضبط‌شده و نوشته‌شده با همکاری د سیویل وارز و تی-بون برنت، و «چشم باز». «امن و امان» برنده جایزه گرمی بهترین ترانه نوشته‌شده برای رسانه ویژوال و نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی شد.[۱۱۶][۱۱۷] سوئیفت در تک‌آهنگ «هردوی ما» اثر بی. او. بی، منتشرشده در مه ۲۰۱۲، حضور یافت.[۱۱۸] از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۱۲، سوئیفت رابطه‌ای با کانر کندی برقرار کرد.[۱۱۹]

۲۰۱۲–۲۰۱۴: سرخ

در اوت ۲۰۱۲، سوئیفت «ما هرگز به یکدیگر بازنمی‌گردیم»، تک‌آهنگ آغازین چهارمین آلبوم استودیویی‌اش، سرخ، را منتشر کرد. این اثر اولین تک‌آهنگ آغازین او بود که به رتبهٔ یک در ایالات متحده و نیوزیلند رسید[۱۲۰][۱۲۱] و پنجاه دقیقه پس از انتشار توانست به صدر جدول فروش ترانه‌های دیجیتال آی‌تیونز برسد، که رکورد سریع‌ترین فروش تک‌آهنگ دیجیتال در تاریخ را در رکوردهای جهانی گینس ثبت کرد.[۱۲۲] دیگر تک‌آهنگ‌های منتشرشده از آلبوم شامل «آغاز دوباره»، «می‌دانستم تو مشکل‌سازی»، «۲۲»، «همه چیز تغییر کرده است»، «آخرین بار» و «سرخ» هستند. «می‌دانستم تو مشکل‌سازی» در محدودهٔ پنج‌تای برتر جدول‌های استرالیا، کانادا، دانمارک، ایرلند، نیوزیلند، بریتانیا و ایالات متحده قرار گرفت.[۱۲۳] سه تک‌آهنگ — «آغاز دوباره»، «۲۲» و «سرخ» — به ۲۰تای برتر در ایالات متحده رسیدند.[۴۹]

تیلور سوئیفت درحال اجرا با یک گیتار
سوئیفت درحال اجرا در تور سرخ در ۲۰۱۳

سرخ در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شد.[۱۲۴] در سرخ، سوئیفت علاوه‌بر همکارهای قدیمی نیتن چپمن و لیز رز با همکارهای جدید، از جمله مکس مارتین، شلبک، دن هاف، جف بسکر، بوچ واکر، دن ویلسون و جکنایف لی، نیز کار کرد.[۱۲۵] این آلبوم سبک‌های جدیدی، مانند هارت‌لند راک، دابستپ و دنس-پاپ، را برای سوئیفت به‌همراه داشت.[۱۲۶] آلبوم با فروش ۱٫۲۱ میلیون نسخه در اولین هفته، در رتبهٔ یک بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این امر باعث شد سوئیفت اولین زنی باشد که دو آلبوم با فروش افتتاحیه میلیونی دارد، رکوردی که توسط رکوردهای جهانی گینس ثبت شد.[۱۲۷][۱۲۸] این اولین آلبوم رتبهٔ یک سوئیفت در بریتانیا بود.[۱۲۹] تور سرخ از مارس ۲۰۱۳ تا ژوئن ۲۰۱۴ برگزار شد و بیش از ۱۵۰ میلیون دلار درآمد کسب کرد و به پردرآمدترین تور کانتری در تاریخ این سبک موسیقی تبدیل شد.[۱۳۰]

سرخ تا سال ۲۰۱۴ هشت میلیون نسخه فروش داشت.[۱۳۱] این آلبوم جایزه‌های متعددی کسب کرد، از جمله چهار نامزدی در پنجاه و ششمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۴.[۱۳۲] تک‌آهنگ «می‌دانستم تو مشکل‌سازی» برندهٔ جایزهٔ بهترین ویدئوی زن در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۳ شد.[۱۳۳] سوئیفت جایزهٔ موسیقی آمریکای هنرمند زن برگزیده کانتری را در ۲۰۱۲ و هنرمند سال را در ۲۰۱۳ دریافت کرد.[۱۳۴][۱۳۵] او برای پنجمین و ششمین سال متوالی در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ برندهٔ جایزهٔ ترانه‌سرا/هنرمند انجمن ترانه‌سرایان نشویل شد.[۱۳۶] سوئیفت با جایزهٔ ویژهٔ پِنِکال توسط انجمن مورد تقدیر قرار گرفت، که او را تبدیل به دومین برنده پس از گارث بروکس کرد.[۱۳۷] در این مدت، او رابطه عاشقانهٔ کوتاه‌مدتی با خواننده انگلیسی هری استایلز داشت.[۱۳۸]

در سال ۲۰۱۳، سوئیفت «شیرین‌تر از داستان» را ضبط کرد، ترانه‌ای که با جک آنتونوف برای موسیقی متن فیلم یک شانس نوشت و تهیه‌کنندگی کرد. این ترانه نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی از هفتاد و یکمین مراسم گلدن گلوب شد.[۱۳۹] او آوازهای مهمان را برای ترانه تیم مک‌گرا «بزرگ‌راه اهمیت نمی‌دهد»، به همراهی گیتاریست کیث اربن، تهیه کرد.[۱۴۰] سوئیفت «همین‌طور که قطرات اشک جاری می‌شوند» را با رولینگ استونز در شیکاگو به‌عنوان بخشی از تور ۵۰ اند کونتینگ آن‌ها اجرا کرد.[۱۴۱] او به فلوریدا جورجیا لاین در سمینار رادیویی کانتری ۲۰۱۳ هنگام اجرایشان پیوست تا «کروز» را با آن‌ها اجرا کند.[۱۴۲] سوئیفت صداپیشگی آدری، یک محافظ درختان، را در انیمیشن لوراکس (۲۰۱۲) برعهده گرفت،[۱۴۳] نقش کوتاهی در مجموعه تلویزیونی دختر جدید (۲۰۱۳)[۱۴۴] و نقش مکملی در اقتباس سینمایی از بخشنده (۲۰۱۴) داشت.[۱۴۵]

۲۰۱۴–۲۰۱۷: ۱۹۸۹

در مارس ۲۰۱۴، سوئیفت به نیویورک سیتی نقل‌مکان کرد.[توضیح ۲] در همین دوره، او بر روی پنجمین آلبوم استودیویی‌اش، ۱۹۸۹، با تهیه‌کننده‌هایی مانند جک آنتونوف، مکس مارتین، شلبک، ایموجین هیپ، رایان تدر و علی پیامی کار می‌کرد.[۱۴۸] او آلبوم را به شیوه‌های مختلف تبلیغ کرد، از جمله این که طرفدارانش را به جلسه‌های مخفی برای شنیدن آلبوم دعوت می‌کرد.[۱۴۹] تحت‌تأثیر سینث-پاپ دههٔ ۱۹۸۰، سوئیفت ارتباط خود را با آوای کانتری در آلبوم‌های قبلی‌اش قطع کرد، و ۱۹۸۹ را به‌عنوان «اولین آلبوم پاپ رسمی و ثبت‌شده» خود به بازار عرضه کرد.[۱۵۰] آلبوم در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد.[۱۵۱]

تیلور سوئیفت درحال اجرا روی صحنه با میکروفونی در دست راستش
سوئیفت درحال اجرا در تور جهانی ۱۹۸۹، پردرآمدترین تور سال ۲۰۱۵

۱۹۸۹ در اولین هفتهٔ انتشارش ۱٫۲۸ میلیون نسخه در ایالات متحده فروخت و در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این آلبوم سوئیفت را به اولین کسی تبدیل کرد که سه آلبومش در هفتهٔ اول انتشارشان بیش از یک میلیون نسخه فروخته‌اند، که به عنوان یک رکورد جهانی گینس ثبت شد.[۱۵۲][۱۵۳] تا ژوئن ۲۰۱۷، ۱۹۸۹ بیش از ۱۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت.[۱۵۴] سه‌تا از تک‌آهنگ‌های آن — «از ذهنم پاکش کنم»، «فضای خالی» و «کینه» به همراهی رپر کندریک لامار — به رتبهٔ یک در استرالیا، کانادا و ایالات متحده رسیدند.[۱۵۵] تک‌آهنگ‌های «استایل» و «مهیج‌ترین رؤیاها» به ده‌تای برتر در ایالات متحده رسیدند.[۱۵۶] دیگر تک‌آهنگ‌ها «بیرون از جنگل‌ها» و «رمانتیک جدید» بودند.[۱۵۷] تور جهانی ۱۹۸۹ از مه تا دسامبر ۲۰۱۵ برگزار شد و با درآمد کلی ۲۵۰ میلیون دلار پردرآمدترین تور سال بود.[۱۵۸]

سوئیفت قبل از انتشار ۱۹۸۹ بر اهمیت آلبوم‌ها برای هنرمندان و طرفداران تأکید می‌کرد.[۱۵۹] در نوامبر ۲۰۱۴، او تمام کاتالوگش را از سرویس پخش اسپاتیفای حذف کرد، با این استدلال که خدمات رایگان اسپاتیفای که درآمدش از طریق تبلیغات تأمین می‌شوند شنوندگان موسیقی را از عضویت در خدمات ویژهٔ اسپاتیفای (که درآمد بیشتری را برای ترانه‌سرایان فراهم می‌آورد) دور می‌کند.[۱۶۰] در نامهٔ سرگشاده‌ای در ژوئن ۲۰۱۵، سوئیفت از اپل میوزیک به‌دلیل عدم ارائه حق امتیاز به هنرمندان طی دورهٔ آزمایشی سه‌ماهه رایگانش انتقاد کرد و گفت که ۱۹۸۹ را از مجموعهٔ اپل میوزیک خارج خواهد کرد.[۱۶۱] روز بعد، اپل اعلام کرد که در دورهٔ آزمایشی رایگان هم به هنرمندان حق امتیاز پرداخت خواهد کرد،[۱۶۲] و سوئیفت موافقت کرد که ۱۹۸۹ را در اپل میوزیک منتشر کند.[۱۶۳] شرکت مدیریت و نگهداری حقوق مالکیت فکری سوئیفت، تی‌اِی‌اس رایتز منیجمنت،[E ۱۱] ۷۳ نماد بازرگانی مرتبط با سوئیفت و فرهنگ عامهٔ ۱۹۸۹ ثبت کرد.[۱۶۴] بعداً در سال ۲۰۱۷، سوئیفت کل کاتالوگ خود را به‌اضافهٔ ۱۹۸۹ به اسپاتیفای، آمازون میوزیک و گوگل پلی و سایر سکوهای پخش دیجیتال اضافه کرد.[۱۵۴]

سوئیفت در سال ۲۰۱۴ زن سال بیلبورد نام گرفت و تبدیل به اولین هنرمندی شد که این جایزه را دوبار دریافت می‌کند.[۱۶۵] در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۴، او جایزهٔ افتخاری دیک کلارک برای پیشرفت را دریافت کرد.[۱۶۶] در سال ۲۰۱۵، سوئیفت برندهٔ جایزهٔ بریت هنرمند زن تک‌خوان بین‌المللی شد.[۱۶۷] ویدئوی «کینه» برندهٔ ویدئوی سال و بهترین همکاری در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۵ شد.[۱۶۸] سوئیفت یکی از هشت هنرمندی بود که در جوایز آکادمی موسیقی کانتری ۲۰۱۵ جایزهٔ پنجاهمین سالگرد مایل‌استون را دریافت کردند.[۱۶۹] در پنجاه و هشتمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۶، ۱۹۸۹ برندهٔ آلبوم سال و بهترین آلبوم آواز پاپ، و «کینه» برندهٔ بهترین موزیک ویدئو شد. سوئیفت اولین هنرمند زن و به‌طور کلی به پنجمین هنرمندی تبدیل شد که این جایزه را دوبار به‌عنوان خواننده اصلی برنده شده است.[۱۷۰] او با کسب ۱۷۰ میلیون دلار، پردرآمدترین سلبریتی سال ۲۰۱۶ دانسته شد—این رقم از سوی رکوردهای جهانی گینس به‌عنوان بالاترین درآمد سالانه یک موسیقی‌دان زن شناخته شد.[۱۷۱]

سوئیفت رابطه‌ای را با دی‌جی و تهیه‌کنندهٔ موسیقی اسکاتلندی کالوین هریس از مارس ۲۰۱۵ تا ژوئن ۲۰۱۶ برقرار کرد.[۱۷۲] پیش از قطع رابطه‌شان، آن‌ها ترانه «این چیزیه که واسش اومدی» را باهم نوشتند، که دارای آوازهای خوانندهٔ باربادوسی ریانا است؛ نام سوئیفت در سازندگان این اثر در ابتدا با نام مستعار نیلز شوبرگ ذکر شده بود.[۱۷۳] پس از قطع رابطه با کالوین هریس، او برای چند ماه با بازیگر انگلیسی تام هیدلستون قرار گذاشت.[۱۷۴] او از سپتامبر ۲۰۱۶ رابطه‌ای را با بازیگر انگلیسی جو آلوین آغاز کرد.[۱۷۵] سوئیفت ترانهٔ «مرد بهتر» را برای هفتمین آلبوم استودیویی لیتل بیگ تاون، خردکننده‌ها، نوشت، که در نوامبر منتشر شد.[توضیح ۳] این ترانه در ۵۱مین جوایز سی‌ام‌تی جایزهٔ ترانهٔ سال را به‌دست‌آورد.[۱۷۷] سوئیفت و خواننده انگلیسی زین ملک یک تک‌آهنگ، «نمی‌خواهم تا ابد زنده باشم»، باهم برای موسیقی متن فیلم پنجاه طیف تاریک‌تر (۲۰۱۷) منتشر کردند که ترانه به رتبهٔ دو در ایالات متحده رسید[۱۷۸] و برندهٔ بهترین همکاری در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۷ شد.[۱۷۹]

۲۰۱۷–۲۰۱۸: اعتبار

سوئیفت لباس بدن‌نمای سیاهی با طرح‌های خاکستری پوشیده است و روبه‌روی میکروفونی ایستاده می‌خواند
سوئیفت درحال اجرا در تور استادیومی اعتبار (۲۰۱۸)، پردرآمدترین تور آمریکای شمالی در همه دوران‌ها

در اوت ۲۰۱۷، سوئیفت با موفقیت از دیوید مولِر،[E ۱۲] شخصیت سابق برنامه صبحگاهی کِی‌وای‌جی‌او-اِف‌اِم برای دنور، شکایت کرد. چهار سال قبل، سوئیفت به رئیس‌های مولر اطلاع داده بود که در ملاقاتی او را مورد تجاوز جنسی قرار داده است. پس از اخراج، مولر سوئیفت را به دروغ‌گویی متهم کرد و از او به‌خاطر خسارت ناشی از دست دادن شغلش شکایت کرد. مدت کوتاهی پس از آن، سوئیفت به‌دلیل خسارت اسمی از دادگاه فقط یک دلار درخواست کرد و به‌خاطر تجاوز جنسی شکایت کرد.[۱۸۰] هیئت منصفه ادعاهای مولر را رد کرد و به نفع سوئیفت حکم داد.[۱۸۱] سوئیفت پس از آن پیام‌هایش را از شبکه‌های اجتماعی پاک کرد[۱۸۲] و سپس «نگاه کن مجبورم کردی چیکار کنم» را به‌عنوان تک‌آهنگ آغازین ششمین آلبوم استودیویی‌اش، اعتبار، منتشر کرد.[۱۸۳] این تک‌آهنگ اولین رتبهٔ یک سوئیفت در بریتانیا بود.[۱۸۴] این تک‌آهنگ در صدر جدول‌های استرالیا، ایرلند، نیوزیلند و ایالات متحده قرار گرفت.[۱۸۵]

اعتبار در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ منتشر شد.[۱۸۶] این آلبوم شامل ترکیبی از آوای قوی الکتروپاپ، با تأثیراتی از هیپ هاپ، آراندبی و ای‌دی‌اِم است.[۱۸۷] با فروش ۱٫۲۱ میلیون نسخه در اولین هفته انتشار در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. با این موفقیت، سوئیفت اولین هنرمندی شد که چهار آلبومش در یک هفته یک میلیون نسخه در ایالات متحده می‌فروشند.[۱۸۸] این آلبوم در صدر جدول‌های بریتانیا، استرالیا و کانادا قرار گرفت.[۱۸۹] فروش اولین هفته در سراسر جهان بالغ بر دو میلیون نسخه بود.[۱۹۰] این آلبوم تا سال ۲۰۱۸ بیش از ۴٫۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته است.[۱۹۱] آلبوم دارای سه تک‌آهنگ بین‌المللی دیگر، از جمله تک‌آهنگ واردشده به پنج‌تای برتر ایالات متحده «... آماده‌ای؟»،[۱۹۲] و دو تک‌آهنگ بیست‌تای برتر ایالات متحده — «آخر بازی» (به همراهی اد شیرن و رپر فیوچر) و «ظریف» — است.[۱۵۷] دیگر تک‌آهنگ‌ها شامل «روز سال نو»، که به‌طور انحصاری برای رادیوی کانتری ایالات متحده منتشر شد،[۱۹۳] و «ماشین فرار»، که تنها در استرالیا منتشر شد، است.[۱۹۴]

در آوریل ۲۰۱۸، سوئیفت در تک‌آهنگ «عزیزم» اثر شوگرلند از سومین آلبوم استودیویی آن‌ها بزرگ‌تر حضور یافت.[توضیح ۴] در حمایت از اعتبار، او تور استادیومی اعتبار را آغاز کرد، که از مه تا نوامبر ۲۰۱۸ ادامه داشت.[۱۹۶] در ایالات متحده، این تور در گیشه ۲۶۶٫۱ میلیون دلار و بیش از دو میلیون بلیت فروخت، که رکورد خود سوئیفت برای پردرآمدترین تور ایالات متحده برگزارشده توسط هنرمند زن، که قبلاً دراختیار تور جهانی ۱۹۸۹ بود (۱۸۱٫۵ میلیون دلار)، را شکست.[۱۹۷] همچنین رکورد پردرآمدترین تور آمریکای شمالی در تاریخ را شکست. در سراسر جهان، این تور ۳۴۵٫۷ میلیون دلار به‌دست‌آورد،[۱۹۸] که آن را به دومین تور پردرآمد سال تبدیل کرد.[۱۹۹] در اواخر نوامبر، بیگ مشین رکوردز فهرست پخش تور استادیومی اعتبار را برای سرویس‌های استریم منتشر کرد. فهرست پخش شامل هر آهنگی است که طی تور استادیومی اعتبار در صحنه‌های نمایش بی اجراشده باشد.[۲۰۰] در ۳۱ دسامبر، سوئیفت فیلم کنسرت ضمیمه تور استادیومی اعتبار را در نتفلیکس منتشر کرد.[۲۰۱]

اعتبار نامزد دریافت بهترین آلبوم آواز پاپ از شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۹ شد.[۲۰۲] در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۸، سوئیفت برندهٔ چهار جایزه، از جمله هنرمند سال و هنرمند زن برگزیده پاپ/راک، شد. پس از اِی‌ام‌اِی ۲۰۱۸، سوئیفت در مجموع با ۲۳ جایزه، تبدیل به پرجایزه‌ترین هنرمند زن در تاریخ اِی‌ام‌اِی شد، رکوردی که قبلاً دراختیار ویتنی هیوستون بود.[۲۰۳]

۲۰۱۸–۲۰۲۱: معشوق، فولکلور و اورمور

در نوامبر ۲۰۱۸، سوئیفت قرارداد ضبط موسیقی خود را با گروه موسیقی یونیورسال امضا کرد که آلبوم‌هایش را زیر نظر لیبل ریپابلیک رکوردز منتشر می‌کرد.[۲۰۴] این قرارداد شامل بندی بود که به سوئیفت اجازه می‌داد مالکیت نسخه‌های اصلی آهنگ‌هایش (مسترهایش) را حفظ کند. علاوه بر این، اگر یونیورسال می‌خواست بخشی از سهم خود در اسپاتیفای را بفروشد و از این فروش سودی به دست آورد، متعهد شده بود که بخشی از این سود را به هنرمندان تحت قرارداد خود پرداخت کند.[۲۰۵][۲۰۶]

A portrait of Swift
سوئیفت در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۹ که در آن‌جا هنرمند دهه نام گرفت

اولین آلبوم سوئیفت تحت ریپابلیک رکوردز و به‌طور کل هفتمین آلبوم او، معشوق بود که در ۲۳ اوت ۲۰۱۹ منتشر شد.[۲۰۷] او این آلبوم را با همکاری جک آنتونوف، لوئیس بل، فرانک دوکس و جوئل لیتل تهیه کرد.[۲۰۸] معشوق در صدر جدول فروش کشورهایی همچون استرالیا، کانادا، ایرلند، مکزیک، نروژ، سوئد، بریتانیا و ایالات متحده قرار گرفت[۲۰۹] و پرفروش‌ترین آلبوم جهانی یک هنرمند انفرادی در سال ۲۰۱۹ بود.[۲۱۰] سه تک‌آهنگ این آلبوم با نام‌های «من!»، «تو باید آرام باشی» و «معشوق» در همان سال منتشر شدند و هر سه جزو ده ترانهٔ برتر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ شدند. تک‌آهنگ «این مرد» در سال ۲۰۲۰ منتشر شد و جزو سی ترانه برتر این جدول بود؛ «تابستان ظالم» در سال ۲۰۲۳ موفقیت دوباره‌ای کسب کرد و به رتبه اول این جدول رسید.[۲۱۱]

در سال ۲۰۱۹، سوئیفت به عنوان هنرمند دهه از سوی جوایز موسیقی آمریکا و زن دهه از سوی بیلبورد معرفی شد[۲۱۲][۲۱۳] و اولین هنرمند زنی شد که جایزه ویدئوی سال را، بابت موزیک ویدئوی خودکارگردانی‌شده با اثر «تو باید آرام باشی» در مراسم جوایز موسیقی ویدئویی ام‌تی‌وی دریافت کرد.[۲۱۴] در جریان تبلیغات آلبوم معشوق، سوئیفت درگیر اختلافی عمومی با اسکوتر براون، مدیر هنری، شد: براون در همان زمان بیگ مشین رکوردز را خرید که مالکیت نسخه‌های اصلی آلبوم‌های سوئیفت تحت این لیبل بود.[۲۱۵] سوئیفت اعلام کرد که بیگ مشین تنها در صورتی اجازه می‌دهد نسخه‌های اصلی آثارش را به دست آورد که برای هر آلبوم قدیمی که پس می‌گیرد، یک آلبوم جدید نیز با آن‌ها قرارداد ببندد و منتشر کند. سوئیفت این شرط را نپذیرفت.[۲۱۵] در نوامبر ۲۰۲۰، سوئیفت کار بازضبط تمامی آثار پیشین خود را آغاز کرد تا کنترل بیشتری بر روی مجوز استفاده تجاری از ترانه‌هایش داشته باشد.[۲۱۶]

در فوریه ۲۰۲۰، سوئیفت پس از پایان قرارداد ۱۶ ساله خود با شرکت سونی/ای‌تی‌وی، قراردادی جهانی با شرکت گروه انتشارات موسیقی یونیورسال امضا کرد.[۲۱۷] در جریان دنیاگیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰، سوئیفت به‌طور ناگهانی دو «آلبوم خواهر» منتشر کرد که آن‌ها را با همکاری آنتونوف و آرون دسنر ضبط و تهیه کرده بود: آلبوم فولکلور در ۲۴ ژوئیه و آلبوم اورمور در ۱۱ دسامبر.[۲۱۸] جو آلوین چندین ترانه را با نام مستعار ویلیام بوری مشترکاً نوشت و تهیه کرد.[۲۱۹] هر دو آلبوم تلفیقی از موسیقی ایندی فولک و ایندی راک با فضایی ملایم و اتمسفریک همراه با ارکستراسیون هستند؛[۲۲۰][۲۲۱] و هر یک با سه تک‌آهنگ به بازار عرضه شدند که سبک‌های مختلف رادیویی آمریکا شامل پاپ، کانتری و تریپل ای را پوشش می‌دادند. تک‌آهنگ‌های آلبوم فولکلور شامل «ژاکت کش‌باف پشمی»، «بتی» و «تبعید» و تک‌آهنگ‌های اورمور شامل «بید»، «نه جسدی، نه جرمی» و «جزیره کنی» بودند.[۲۲۲] آلبوم فولکلور و تک‌آهنگ «ژاکت کش‌باف پشمی» باعث شدند سوئیفت اولین هنرمندی باشد که همزمان در یک هفته، آلبوم و تک‌آهنگش در صدر جدول فروش آمریکا هستند؛ او این موفقیت را بار دیگر با آلبوم اورمور و تک‌آهنگ «بید» تکرار کرد.[۲۲۳]

در سال ۲۰۲۰، سوئیفت برندهٔ جایزه هنرمند سال از مراسم جوایز موسیقی آمریکا شد.[۲۲۴] در ادامه، آلبوم فولکلور در شصت و سومین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۲۱، عنوان آلبوم سال را کسب کرد و بدین ترتیب، سوئیفت به نخستین زن در تاریخ تبدیل شد که سه بار این جایزه را از آن خود کرده است.[۲۲۵] در سال ۲۰۱۹، سوئیفت در اقتباس سینمایی موزیکال گربه‌ها اثر اندرو لوید وبر، نقش بومبالورینا را ایفا کرد. او همچنین در نگارش و اجرای ترانهٔ اصلی فیلم با عنوان «اشباح زیبا» مشارکت داشت.[۲۲۶] مستند خانم آمریکایی که بخش‌هایی از زندگی شخصی و حرفه‌ای سوئیفت را به تصویر می‌کشد، نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۰ به نمایش درآمد و با استقبال مثبت منتقدان روبه‌رو شد.[۲۲۷][۲۲۸]

۲۰۲۱–۲۰۲۳: ضبط‌های مجدد و نیمه‌شب‌ها

در سال ۲۰۲۱، سوئیفت دو آلبوم بازضبط‌شده منتشر کرد: بی‌باک (نسخه تیلور) در آوریل و سرخ (نسخه تیلور) در نوامبر. هر دو آلبوم به صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ رسیدند و آلبوم اول نخستین آلبوم بازضبط‌شده‌ای بود که به این جایگاه دست یافت.[۲۲۹] آلبوم دوم باعث شد سوئیفت رکورد بیشترین هفته حضور در صدر جدول آلبوم‌های برتر کانتری را از شنایا توین بگیرد.[۲۳۰] همچنین، ترانه «همه‌اش را خیلی خوب (نسخه ۱۰ دقیقه‌ای)» از آلبوم سرخ (نسخه تیلور) طولانی‌ترین آهنگ تاریخ شد که به رتبه اول جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسیده است.[۲۳۱]

Swift singing onto a mic, dressed in a two-piece leather outfit
سوئیفت هنگام اجرا در سال ۲۰۲۲

نیمه‌شب‌ها، دهمین آلبوم استودیویی سوئیفت، در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ منتشر شد.[۲۳۲] این آلبوم ترکیبی از سبک‌های مینیمالیست الکتروپاپ و سینث-پاپ است[۲۳۳][۲۳۴] و عناصری از هیپ‌هاپ، آراندبی و الکترونیکا را نیز دربردارد.[۲۳۲][۲۳۵] نیمه‌شب‌ها پنجمین آلبوم سوئیفت بود که با فروش یک میلیون نسخه در هفته اول، صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ را فتح کرد. قطعات این آلبوم، به ویژه تک‌آهنگ «ضدقهرمان»، باعث شدند سوئیفت اولین هنرمندی باشد که در یک هفته کل ده جایگاه برتر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ را به خود اختصاص می‌دهد.[۲۳۶] این آلبوم در حداقل ۱۴ کشور دیگر از جمله استرالیا، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، نروژ و سوئد نیز به صدر جدول رسید.[۲۳۷] دو تک‌آهنگ دیگر، «غبار اسطوخودوس» و «کارما»، هر دو به رتبه دوم جدول بیلبورد هات ۱۰۰ دست یافتند.[۲۳۸]

در سال ۲۰۲۳، سوئیفت دو آلبوم بازضبط‌شده دیگر منتشر کرد: حالا صحبت کن (نسخه تیلور) در جولای و ۱۹۸۹ (نسخه تیلور) در اکتبر. آلبوم اول باعث شد سوئیفت به زنی تبدیل شود که بیشترین تعداد آلبوم‌های شماره یک (۱۲ آلبوم) را در تاریخ بیلبورد ۲۰۰ دارد و رکورد باربارا استرایسند را بشکند.[۲۳۹] آلبوم دوم ششمین آلبوم او بود که در هفته اول بیش از یک میلیون نسخه در آمریکا فروخت.[۲۴۰] تک‌آهنگ «الان همه‌چیز تموم شد؟» از آلبوم ۱۹۸۹ (نسخه تیلور) به رتبه اول جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسید.[۲۴۱] سوئیفت همچنین در آثار هنرمندان دیگری مانند بیگ رد مشین با آهنگ‌های «خائن» و «درخت توس» (۲۰۲۱)،[۲۴۲] گروه هایم با آهنگ «بنزین» (۲۰۲۱)،[۲۴۳] اد شیرن با «جوکر و ملکه» (۲۰۲۲)[۲۴۴] و گروه د نشنال با آهنگ «دی الکات» (۲۰۲۳)[۲۴۵] همکاری کرده است. او همچنین ترانه «کارولینا» را برای موسیقی متن فیلم معمایی جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند (۲۰۲۲) نوشت و ضبط کرد[۲۴۶] و در فیلم کمدی تاریخی آمستردام (۲۰۲۲) نقش مکملی ایفا کرد.[۲۴۷]

در سال ۲۰۲۲، سوئیفت جایزه هنرمند سال را در مراسم جوایز موسیقی آمریکا،[۲۴۸] و جایزه ویدیوی سال را برای همه‌اش را خیلی خوب: فیلم کوتاه که خود کارگردانی کرده بود، در مراسم جوایز ام‌تی‌وی کسب کرد؛ این ویدیو همچنین جایزه گرمی بهترین موزیک ویدیو را به دست آورد.[۲۴۹][۲۵۰] سال بعد، او بار دیگر جایزه ویدیوی سال ام‌تی‌وی را با موزیک ویدیوی «ضدقهرمان» گرفت،[۲۵۱] نخستین موسیقی‌دانی شد که در سه دهه مختلف (۲۰۰۹، ۲۰۱۵ و ۲۰۲۳) در رتبه اول لیست بهترین هنرمندان سال بیلبورد قرار می‌گیرد[۲۵۲] و پنج آلبوم از ده آلبوم پرفروش سال در آمریکا را داشت که رکوردی از زمان آغاز ثبت فروش‌های موسیقی آمریکا توسط لومینیت در سال ۱۹۹۱ محسوب می‌شود.[۲۵۳] در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی در سال ۲۰۲۴، نیمه‌شب‌ها باعث شد سوئیفت نخستین هنرمندی شود که چهار بار جایزه آلبوم سال را دریافت می‌کند؛ این آلبوم همچنین جایزه بهترین آلبوم وکال پاپ را نیز به دست آورد.[۲۵۴]

۲۰۲۳–اکنون: تور دوره‌ها، دپارتمان شاعران رنج‌کشیده و زندگی یک شوگرل

Swift singing into a mic, wearing a fringed dress
سوئیفت در تور دوره‌ها در ۲۰۲۳

در مارس ۲۰۲۳، سوئیفت اقدام به برگزاری تور دوره‌ها کرد که به‌عنوان تجلیل همهٔ آثار موسیقایی‌اش طراحی شده بود. این تور کنسرتی تا دسامبر ۲۰۲۴ در پنج قاره ادامه داشت.[۲۵۵] این تور تأثیرات گسترده فرهنگی، اقتصادی و سیاسی در سطح جهان داشت و به نقطه‌ای بی‌سابقه از محبوبیت سوئیفت انجامید،[۲۵۶][۲۵۷][۲۵۸] که رسانه‌ها این پدیده را «سوئیفت‌مانیا» نامیدند.[۲۵۹][۲۶۰] تور دوره‌ها به پرفروش‌ترین تور کنسرتی در تاریخ تبدیل شد و درآمدی بالغ بر دو میلیارد دلار به دست آورد.[۲۶۱] فیلم کنسرتی این تور نیز با فروش ۲۵۰ میلیون دلار، پرفروش‌ترین فیلم کنسرتی تاریخ شد[۲۶۲] و کتاب عکس مرتبط با آن در هفته اول انتشار در آمریکا نزدیک به یک میلیون نسخه فروش داشت.[۲۶۳] این تور الهام‌بخش آلبوم‌های یازدهم و دوازدهم سوئیفت با عنوان‌های دپارتمان شاعران رنج‌کشیده (۲۰۲۴) و زندگی یک شوگرل (۲۰۲۵) بود.[۲۶۴][۲۶۵]

در جریان اجرای تور دوره‌ها، چندین جنجال رخ داد؛ از جمله انحصار تیکت‌مستر که به رسیدگی‌های سیاسی در آمریکا انجامید،[۲۶۶] سوءمدیریت در برخی سالن‌ها که منجر به مرگ یک نفر در برزیل شد،[۲۶۷] و قرارداد انحصاری در سنگاپور که تنش‌های سیاسی در جنوب شرقی آسیا ایجاد کرد.[۲۶۸] در ژانویه ۲۰۲۴، تصاویر پورنوگرافیک ساخته شده توسط هوش مصنوعی که سوئیفت را به تصویر می‌کشیدند، در توییتر منتشر و در دیگر شبکه‌های اجتماعی سرایت کرد که واکنش‌ها و درخواست‌هایی برای اصلاحات قانونی به دنبال داشت.[۲۶۹] در جولای ۲۰۲۴، در یک کارگاه آموزشی با موضوع سوئیفت در ساوت‌پورت انگلستان، سه کودک در حمله‌ای با چاقو کشته شدند که منجر به ناآرامی‌های مدنی در بریتانیا شد.[۲۷۰] ماه بعد، کنسرت‌های وین به دلیل دستگیری مظنونانی که قصد انجام حمله تروریستی داشتند، لغو شد.[۲۷۱]

آلبوم دپارتمان شاعران رنج‌کشیده در تاریخ ۱۹ آوریل ۲۰۲۴ منتشر شد.[۲۷۲] این نخستین آلبومی بود که در عرض یک هفته به یک میلیارد بار استریم در اسپاتیفای رسید، و همچنین در صدر جدول‌های کشورهای مختلفی از جمله استرالیا، کانادا، فرانسه، آلمان و بریتانیا قرار گرفت.[۲۷۳][۲۷۴] در آمریکا، این آلبوم با فروش ۲٫۶ میلیون نسخه در هفته اول در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و به مدت ۱۷ هفته رتبه نخست را حفظ کرد که طولانی‌ترین مدت صدرنشینی یک آلبوم از سوئیفت محسوب می‌شود.[۲۷۵] این آلبوم پرفروش‌ترین اثر سال ۲۰۲۴ در جهان بود و ۵٫۶ میلیون نسخه خالص فروخت.[۲۷۶] ترانه‌های آلبوم، که «چهارده شب» تک‌آهنگ اصلی آن بود، باعث شدند سوئیفت اولین هنرمندی شود که در یک هفته ۱۴ جایگاه اول جدول بیلبورد هات ۱۰۰ را به خود اختصاص می‌دهد؛[۲۷۳] دومین تک‌آهنگ «می‌توانم با قلبی شکسته انجامش دهم» به رتبه سوم این جدول رسید.[۲۷۷] در ۳۰ مه ۲۰۲۵، سوئیفت مالکیت مسترهای شش آلبوم استودیویی نخست خود را از شرکت شمراک هلدینگ که آن را در سال ۲۰۲۰ از براون خریداری کرده بود، به دست آورد.[۲۷۸]

سوئیفت در سال ۲۰۲۳ با بازیکن ان‌اف‌ال، تراویس کلسی، وارد رابطه شد که رسانه‌ها آن‌ها را «سوپرکاپل» لقب دادند.[۲۷۹][۲۸۰] آن‌ها در اوت ۲۰۲۵ نامزدی کردند.[۲۸۱] سوئیفت در پادکست نیو هایتس که توسط کلسی اجرا می‌شود، دربارهٔ آلبوم جدیدش زندگی یک شوگرل پرده برداشت؛ این آلبوم در ۳ اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد.[۲۶۵]

هنرمندی

تأثیرپذیری

یکی از نخستین خاطرات موسیقی سوئیفت، شنیدن آواز مادربزرگش، مارجوری فینلی بود که در کلیسا می‌خواند.[۳] در کودکی، او از موسیقی متن فیلم‌های دیزنی لذت می‌برد.[۲۸۲] سوئیفت گفته اعتماد به نفسش را مدیون مادرش است که به او کمک کرد تا در کودکی در سخنرانی کلاسی حاضر شود.[۲۸۳] او همچنین «شیفتگی به نوشتن و روایت‌پردازی» اش را به مادرش نسبت می‌دهد.[۲۸۴] سوئیفت مجذوب شیوهٔ داستان‌پردازی موسیقی کانتری شد،[۲۸۵] و با گوش دادن به «هنرمندان کانتری زن بزرگ» دههٔ ۱۹۹۰، یعنی شانیا توین، فیث هیل و دیکسی چیکس، با این ژانر آشنا شد.[۲۸۶][۲۸۷] توین، هم به‌عنوان ترانه‌سرا و هم به‌عنوان اجراکننده، بیشترین تأثیر را در موسیقی او داشت.[۲۸۸] هیل الگوی دوران کودکی سوئیفت بود و از او تقلید می‌کرد.[۲۸۹] او نگرش جسور دیکسی چیکس و توانایی آن‌ها در نواختن سازهایشان را تحسین کرد.[۲۹۰] همچنین سوئیفت به بررسی ستارگان کانتری قدیمی‌تر، مانند پتسی کلاین، لورتا لین، تمی وینت و دالی پارتن پرداخت؛[۱۷] او معتقد است پارتن نمونه‌ای قابل ستایش برای ترانه‌سرایان زن است.[۲۹۱] سوئیفت هنرمندان آلترناتیو-کانتری مانند پتی گریفین[۲۹۲] و لوری مک‌کنا را نیز بررسی کرد.[۲۶] به‌عنوان ترانه‌سرا، سوئیفت از جونی میچل الگو گرفت؛ او می‌گوید که چطور اشعار شرح حالِ میچل عمیق‌ترین احساسات را بیان می‌کند: «فکر می‌کنم [آبی] موردعلاقهٔ من است زیرا باطن کسی را خیلی عمیق کاوش می‌کند.»[۲۹۳]

سوئیفت تحت‌تأثیر هنرمندان مختلف پاپ و راک نیز قرار گرفته است. او از پل مک‌کارتنی، بروس اسپرینگستین، برایان آدامز،[۲۹۴] رولینگ استونز،[۲۹۵] امیلو هریس، کریس کریستوفرسون و کارلی سایمون به‌عنوان سرمشق حرفه‌اش یاد می‌کند.[۲۶][۲۹۶] او مدت‌هاست که اسپرینگستین و استونز را به‌دلیل پابرجا بودن فعالیت موسیقی‌شان دوست دارد[۲۹۷] و دربارهٔ استونز می‌گوید: «تأثیر عظیمی بر کل چشم‌اندازم در حرفه‌ام» داشته است.[۲۹۸] همان‌طور که سوئیفت بزرگ‌تر می‌شد، او آرزو داشت مانند هریس باشد و موسیقی را بر شهرت ترجیح دهد.[۲۹۹] آلبوم سینث-پاپ او، ۱۹۸۹، متأثر از برخی خوانندگان پاپ موردعلاقهٔ او در دههٔ ۱۹۸۰، از جمله پیتر گابریل، آنی لنکس، فیل کالینز و مدونا بود.[۳۰۰][۳۰۱] او از سبک موسیقایی کیث اربن[۳۰۲] و اشعار فال اوت بوی[۳۰۳] به‌عنوان تأثیرگذار یاد کرده است.

ژانرها

اگر یک چیز وجود داشته باشد که سوئیفت در حرفه‌اش به اثبات رسانده است، آن این است که او از محدود کردن خودش امتناع می‌ورزد. صدای همواره در حال تحولش، او را از محبوب کانتری تا اعجوبهٔ پاپ، به تازه‌ترین قصه‌گوی ماهر فولک رساند.

—آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط، ۲۰۲۱[۳۰۴]

سوئیفت بابت اقدام به تجربهٔ ژانرهای موسیقی گوناگون مشهور است. همچنین حرفهٔ او دستخوش بازآفرینی سبک هنری می‌شود،[۳۰۵][۳۰۶] به‌طوری که او از سوی رسانه‌ها «آفتاب‌پرست موسیقی» توصیف شده است.[۳۰۷][۳۰۸] تا سال ۲۰۱۲ که چهارمین آلبومش، سرخ را منتشر کرد، او خودش را موسیقی‌دان کانتری می‌شناخت.[۳۰۹] آلبوم‌های او به ایستگاه‌های رادیوی کانتری ارسال می‌شد اما منتقدان موسیقی به وجود سبک‌های فراگیری از پاپ و راک در آثارش اشاره می‌کردند.[۳۱۰][۳۱۱] منتقدان در سال‌های پس از ۲۰۱۰ شاهد ملودی‌هایی از سوئیفت بودند که از موسیقی پاپ ریشه می‌گرفت و عناصر موسیقی کانتری، به سازهایی مانند بانجو، ماندولین، و فیدل و توانگِ خفیف او محدود می‌شود؛[۳۱۲][۳۱۳] در نتیجه برخی اظهار داشتند که خصوصیت موسیقی کانتری سوئیفت به‌جای اینکه معرفِ سبک موسیقی او باشد، معرفِ ترانه‌سرایی روایی اوست.[۳۱۴][۳۱۵] اگرچه صنعت موسیقی نشویل، جایگاه سوئیفت به‌عنوان موسیقی‌دان کانتری را می‌پذیرفت، منتقدان او را به دست کشیدن از اصول متعارف موسیقی کانتری به نفعِ موفقیت متقاطع در بازار پاپ جریان اصلی متهم کردند.[۳۱۶][۳۱۷] سبک‌های الکتریک پاپ، راک و الکترونیکِ سرخ، گفتمان‌های انتقادی را تشدید کرد؛ سوئیفت به این موضوع واکنش نشان داد: «برچسب‌زنی ژانر را به افراد دیگری می‌سپارم.»[۳۱۸]

روزنامه‌نگار جودی رُزِن می‌گوید سوئیفت با شکل‌گیری حرفهٔ موسیقی‌اش در نشویل، «تدبیر فریب‌کارانه‌ای» داشت که خودش را در عرصهٔ کانتری تثبیت کرد و سپس به سمت پاپ آمد.[۳۱۹] او در سال ۲۰۱۴ با انتشار پنجمین آلبوم استودیویی سینت-پاپ خود، ۱۹۸۹، هویت موسیقی کانتری‌اش را کنار گذاشت. سوئیفت ۱۹۸۹ را نخستین «آلبوم پاپ اثبات‌شدهٔ رسمی» خود توصیف کرد.[۳۲۰] آلبوم‌های بعدی، اعتبار (۲۰۱۷) و معشوق (۲۰۱۹)، ساختار پاپ شادی دارند؛ اعتبار شامل عناصر هیپ هاپ، ترپ و ئی‌دی‌ام است.[۳۲۱][۳۲۲][۳۲۳] از سوی دیگر، نیمه‌شب‌ها (۲۰۲۲) «با آوای پاپ ملایم و فاقد شکل ثابت» و تجربی‌تر، متمایز می‌شود.[۳۲۴][۳۲۵] اگرچه نقدهای مربوط به آلبوم‌های پاپ سوئیفت عموماً مثبت بودند، برخی از منتقدانِ گلایه‌مند بر این باورند که ساختار موسیقی پاپ نشان‌دهنده تلاش سوئیفت به‌منظور موفقیت در جریان اصلی است و اصالتش را به‌عنوان ترانه‌سرایی که به‌وسیلهٔ پیشینه موسیقی کانتری‌اش پرورش یافته است، از بین می‌برد. با نگاهی به گذشته، این انتقاد را برخی راکیست توصیف کرده‌اند.[۳۲۶][۳۲۷] به عقیدهٔ موسیقی‌شناس نیت اسلون، تحول موسیقی سوئیفت بیشتر به‌سبب نیازش به گسترش هنرش بود.[۳۲۸] سوئیفت با آلبوم‌های استودیویی‌اش در سال ۲۰۲۰، فولکلور و اورمور، از پاپ جریان اصلی پرهیز کرد و به تجربهٔ سبک‌های آلترناتیو مانند ایندی راک پرداخت.[۳۲۹][۳۳۰] به عقیدهٔ مجلهٔ کلش، حرفهٔ سوئیفت همواره فرازمینی بوده و مرزها را جابه‌جا کرده است و به نقطه‌ای رسیده که در آن «تیلور سوئیفت فقط تیلور سوئیفت است»، یعنی با هیچ ژانری تعریف نشده است.[۳۳۱]

صدا

سوئیفت از گونهٔ صدای متزوسوپرانو برخوردار است.[۳۳۲] او به‌طور کلی آواز ملایم اما با رنگ متنوعی دارد.[۳۳۳][۳۳۴] به‌عنوان خوانندهٔ کانتری، آواز او از سوی برخی در مقایسه با خوانندگان معاصر او، ضعیف و گرفته توصیف شد.[۳۳۵] سوئیفت پذیرفت که توانایی آوازش در اوایل حرفه‌اش اغلب او را نگران می‌ساخت و سخت تلاش کرد تا پیشرفت کند.[۳۳۶] پس از اینکه با ۱۹۸۹ به موسیقی پاپ روی آورد، دیدگاه‌ها در خصوص آواز او ضد و نقیض بود؛ منتقدان شکایت داشتند که سوئیفت فاقد تکنیک درخور است اما از طرز بیان صدایش برای انتقال احساساتش به مخاطب قدردانی کردند و عقیده داشتند که سوئیفت به‌جای «قدرت و نکات ظریف» به «صمیمیت» اولویت می‌دهد.[۳۳۷] همچنین منتقدان او را به‌خاطر اجتناب از اصلاح زیروبمی خود با اتو-تیون تحسین کردند.[۳۳۸]

به گفتهٔ لس آنجلس تایمز، ویژگی آواز تعیین‌کنندهٔ سوئیفت، توجه او به جزئیات برای بیان احساسی دقیق است.[۳۳۹] با انتشار اعتبار، منتقدان خاطرنشان کردند که او «یادمی‌گیرد چطور از صدای خود به‌عنوان ساز کوبه‌ای متعلق به خودش استفاده کند»[۳۴۰] و آواز صریح معروفش را برای کادانس و ضرب‌آهنگ‌های «باحال محاوره‌ای خالی از تعصب» که شبیه به سبک‌های هیپ هاپ و آراندبی است، جایگزین می‌کند.[۳۶][۳۴۱][۳۴۲] با این حال، آلترناتیو پرس بیان کرد که سبک‌پردازی آواز «تداعی‌گر» او، بیشتر پاپ پانک و ایمو است.[۳۴۳]

نقدهای مربوط به آلبوم‌ها و اجراهای بعدی سوئیفت، از آواز او قدردان‌تر بودند. منتقدان عقیده داشتند آواز او کمتر تو دماغی، غنی‌تر، طنین‌دارتر و قدرتمندتر شده است.[۳۱۳][۳۴۴][۳۴۵] با فولکلور و اورمور، سوئیفت به‌خاطر صدای سوزناک و ماهر و در عین حال شفاف و کنترل‌شده‌اش مورد تحسین قرار گرفت.[۳۴۶][۳۴۷][۳۴۸] پیچفورک آوازش در این آلبوم‌ها را «همه‌کاره و رسا» توصیف کرد.[۳۴۹] آلیسا بارنا، استاد تئوری موسیقی، صدای سوئیفت را «نفس‌گیر و زنده» در رجیستر بالا و «پرطنین و ژرف» در رجیستر پایین نامید.[۳۵۰] با آلبوم‌های مجدداً ضبط‌شدهٔ او در سال ۲۰۲۱، منتقدان شروع به تمجید از لحن پخته، عمیق‌تر و «پرطنین‌تر» صدای او کردند.[۳۵۱][۳۵۲][۳۵۳] منتقدی از روزنامهٔ i در سال ۲۰۲۱ گفت که آواز سوئیفت با فراهم‌سازی آواز به‌تازگی کشف‌شده‌اش، بسیار بهتر شده است.[۳۵۴] به عقیدهٔ گاردین، اوج آواز پرشور سوئیفت یکی از خصلت‌های بارز آواز اوست،[۳۵۵] و اینکه توانگِ کانتری او از بین رفت.[۳۵۶] نیمه‌شب‌ها بابت شیوهٔ آواز متفاوت و ظریف سوئیفت مورد تحسین قرار گرفت.[۳۵۷] در سال ۲۰۲۳، نام او در فهرست ۲۰۰ خوانندهٔ برتر تمام ادوار رولینگ استون در رتبهٔ ۱۰۲ قرار گرفت.[۳۳۴] در بررسی تور دوره‌ها، آماندا پتروسیچ منتقد نیویورکر، وضوح، لحن و آواز «قوی‌تر» سوئیفت را تحسین کرد.[۵۵]

ترانه‌سرایی

در نشریات گوناگونی از سوئیفت به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین ترانه‌سرایان تمام ادوار نام برده شده است.[۳۵۸][۳۵۹][۳۶۰] دانش‌پژوهان انگلیسی‌زبان مانند جاناتان بیت و استفانی برت خاطر نشان کرده‌اند که احساس ادبی، مفهوم ملودی، و سبک نگارش بیانی او در میان همتایانش کمیاب هستند.[۳۶۱][۳۶۲] بریج‌های سوئیفت اغلب به‌عنوان یکی از بهترین خصلت‌های ترانه‌های او مورد تأکید قرار می‌گیرند،[۳۶۳][۳۶۴] به‌طوری که مجلهٔ تایم به او لقب «ملکهٔ بریج‌ها» را داد.[۳۶۵]

در مصاحبهٔ سال ۲۰۱۱ با نیویورکر، سوئیفت نخست خود را به‌عنوان ترانه‌سرا معرفی کرد: «من ترانه‌ها را می‌نویسم، و صدایم فقط راهی برای رساندن مفهوم اشعار است.»[۲۶] در ترانه‌های اولیهٔ او، تجربیات زندگی شخصی‌اش الهام‌بخش متداول سوئیفت بوده‌اند که به او کمک کرد تا زندگی را پشت سر بگذارد.[۳۶۶][۳۶۷] تکنیک «وقایع‌نگارانه» در ترانه‌سرایی او، با شناسایی یک احساس آغاز شد و با ملودی مربوط ادامه پیدا کرد.[۳۶۸][۳۶۹] در سه آلبوم استودیویی نخست او، عشق، دلشکستگی و عدم اطمینان، از دیدگاه نوجوان، مضامین غالب در اشعار او بودند.[۳۷۰][۳۷۱] او در سرخ، به هیاهوی روابط نامطلوب پرداخت،[۳۷۲] و در ۱۹۸۹، نوستالژی و مثبت‌نگری پس از رابطه را دنبال کرد.[۳۰۰] اعتبار از جنبه‌های منفی شهرت سوئیفت الهام گرفت،[۳۷۳] و معشوق، درک و فهم سوئیفت از «گسترهٔ کامل عشق» را با جزئیات شرح داد.[۳۷۴] سایر مضامین مورد بحث در موسیقی سوئیفت عبارتند از: پویایی خانواده، دوستی،[۳۷۵][۳۷۶] انزوا، خویشتن‌آگاهی، و مقابله با انتقاد کوبنده، به‌ویژه در خصوص جنسیت‌زدگی.[۲۸۴][۳۷۷]

اشعار اعترافی سوئیفت دیدگاه‌های مثبتی از سوی منتقدان داشته است.[۲۶][۳۷۸][۳۷۹] منتقدان به جزئیات واضح و دل‌مشغولی عاطفی سوئیفت تأکید بیشتری داشته‌اند و آن را در موسیقی پاپ غیرمعمول دانسته‌اند.[۳۸۰][۳۸۱][۳۸۲] منتقدان همچنین ساختار ملودیک آثار او را ستودند. رولینگ استون سوئیفت را «دانای ترانه‌سرایی با پیشکشی قابل لمس برای ساختار ورس-کر-بریج» توصیف کرد.[۳۸۳][۳۸۴] ان‌پی‌آر به سوئیفت لقب «استاد زبان محاوره‌ای در اشعار خود» را داد[۳۶] و اشاره کرد که ترانه‌های او تعامل عاطفی را بیان می‌کنند.[۳۸۴] با وجود استقبال مثبت، نیویورکر عقیده داشت که او به‌طور کلی «بیشتر به‌عنوان متخصص فنی چیره‌دست به تصویر کشیده می‌شود تا به‌عنوان رویاپرداز دیلنسک».[۲۶] رسانه‌های تبلوید غالباً موضوعات ترانه‌های او را با معشوقه‌های سابقش مرتبط می‌سازند و دربارهٔ آن‌ها گمانه‌زنی می‌کنند؛ هم منتقدان و هم سوئیفت آن را به‌عنوان عملی جنسیت‌زده مورد انتقاد قرار دادند.[۳۸۵][۳۸۶][۳۸۷] صرف نظر از سرنخ‌های ارائه‌شده در نوشته‌های روی جلد آلبوم‌ها، سوئیفت از صحبت در مورد موضوعات ترانه‌هایش اجتناب می‌کند.[۳۸۸]

در آلبوم‌های سال ۲۰۲۰—فولکلور و اورمور، سوئیفت از گریزگرایی و رمانتیسم الهام گرفت تا روایت‌های تخیلی را پیگیری کند.[۳۸۹] او در این دو آلبوم اشاره‌ای به زندگی شخصی‌اش نداشت و احساسات خود را به شخصیت‌های خیالی و قوس‌های داستانی لحاظ کرد، که فشار روحی ناشی از توجه رسانه‌ها را بر روی او برداشت و مسیرهای جدیدی را برای هنر خود طرح کرد.[۳۶۸] به گفتهٔ سوئیفت، او پس از اینکه دیگر نگران موفقیت تجاری نبود، به مسیر ترانه‌سرایی جدید روی آورد.[۳۸۹] بنا به گفتهٔ مجلهٔ اسپین، او در اورمور احساسات پیچیده را با «دقت و تباهی» پیگیری کرد.[۳۹۰] به گفتهٔ نشریهٔ کانسکوئنس، آلبوم‌های سال ۲۰۲۰ او فرصتی فراهم کرد که منتقدانِ سوئیفت به «قدرت ترانه‌نویسی» او قانع شوند و او از «نابغهٔ نوجوان به یک بزرگسال خاطر جمع و محتاط» تبدیل شد.[۳۶۴]

سویفت نوشته‌هایش را به سه نوع تقسیم می‌کند: «اشعار قلم‌پر» (اشاره به ترانه‌هایی که ریشه در شاعرانگی منسوخ دارند)، «اشعار خودنویس» (مبتنی بر خط داستانی مدرن و واضح) و «اشعار روان‌نویس درخشنده» (که دلپسند و پوچ هستند).[۳۹۱] منتقدان قطعهٔ پنجم هر یک از آلبوم‌های سوئیفت را «از لحاظ عاطفی حساس‌ترین» ترانهٔ آلبوم یاد می‌کنند.[۳۹۲] انجمن ملی ناشران موسیقی که در سال ۲۰۲۱ به سوئیفت جایزهٔ نماد ترانه‌سرای سال را اهدا کرد، در مورد او گفت: «امروزه وقتی صحبت از نوشتن موسیقی می‌شود هیچ‌کس به اندازهٔ سوئیفت تأثیرگذار نیست».[۳۹۳] ویک او را پیشتازترین ترانه‌سرای زن عصر امروزی دانست،[۳۹۴] و انجمن بین‌المللی ترانه‌سرایان نشویل در سال ۲۰۲۲ او را ترانه‌سرا-هنرمند دهه نامید.[۲۳۶] سوئیفت همچنین دو شعر منتشر کرده است: «چرا دختره ناپدید شد» و «اگر تو به هر اندازه شبیه من هستی».[۳۹۵]

اجراها

روزنامه‌نگاران سوئیفت را یکی از بهترین اجراکنندگان و سرگرمی‌سازهای موسیقی جریان اصلی توصیف کرده‌اند. او اغلب بابت مهارت در نمایش‌پردازی و حضور بر روی صحنه تحسین می‌شود.[۳۹۶][۳۹۷][۳۹۸] سوئیفت به‌دلیل توانایی‌اش در زمینهٔ بهره‌مندی از مخاطبان گسترده، مانند اجرای کنسرت در استادیوم ورزشی، مشهور است.[۳۹۹][۴۰۰][۴۰۱] او برخلاف خوانندگان عصر حاضر، کاملاً به اجرای همراه با رقص متوسل نیست.[۴۰۲] به عقیدهٔ گرگ کرلنشتاین در مجلهٔ وی، او دارای «موهبت کمیاب تبدیل صحنهٔ استادیوم به محیطی صمیمی» است، فارغ از اینکه «چه گیتار بردارد چه ارتشی از رقصندگان را هدایت کند».[۴۰۳]

سوئیفت هنگام اجرا در تور استادیومی اعتبار، مهٔ ۲۰۱۸

در نقدی برای اجراهای اولیهٔ سوئیفت به سال ۲۰۰۸، ساشا فریر-جونز در نیویورکر او را سرگرم‌سازی نامید که به‌طور استثنایی ماهر است و صحنه‌گرداری سرزنده‌ای دارد: «[سوئیفت] با حرفه‌ای‌گرایی که از سن چهارده سالگی نشان داده، انرژی جمعیت را احیا کرد.»[۴۰۴] در سال ۲۰۱۸، کریس دیویل از استریوگام نوشت که پرسونای او روی سکوی اجرا از شخصیت «خدایان کلاسیک راک» الگوبرداری می‌کند.[۴۰۵] به عقیدهٔ جیم هرینگتون در مرکوری نیوز، تور استادیومی اعتبار پیشرفت سوئیفت را به‌عنوان اجراکننده نشان می‌دهد، «مخصوصاً در رابطه با توانایی او در تسلط بر صحنه».[۴۰۶] در سال ۲۰۲۳، آدریان هورتن از گاردین به میزان «استقامت به‌ظاهر پایان‌ناپذیر» سوئیفت در تور دوره‌ها اشاره کرد،[۴۰۷] و ایلانا کاپلان در روزنامهٔ i، روش نمایش‌پردازی سوئیفت را «بی‌نظیر» خواند.[۴۰۸]

منتقدان به تنوع هنری سوئیفت به‌عنوان سرگرمی‌ساز تأکید کرده‌اند. آن‌ها توانایی او به‌منظور تغییر پرسوناهای روی صحنه و سبک‌های اجرا بسته به مضامین و زیبایی‌شناسی متغیر آلبوم‌هایش را ستایش کرده‌اند.[۴۰۹][۴۱۰] مشخصهٔ کنسرت‌های او، شرح دقیق برادوی با زیبا جلوه دادن آن و فناوری پیشرفته است.[۴۱۱] اجراهای او غالباً با حضور گروه موسیقی است که از سال ۲۰۰۷ با آن‌ها اجرا داشته است.[۴۱۲] سوئیفت همچنین در اجرا اغلب خود را با آلات موسیقی مانند گیتار الکتریک،[۴۱۳] گیتار آکوستیک، پیانو[۴۱۴] و گاهی با بانجو شش رشته‌ای و یوکللی همراهی می‌کند.[۴۱۵][۴۱۶] او مکرراً با تماشاچیان در تعامل است و اجراهای آکوستیک تک‌نوازی او صمیمی و از لحاظ احساسی اثرگذار توصیف شده است که اشعار مبتنی بر داستان‌پردازی و ارتباط او با طرفداران را تکمیل می‌کند.[۵۵][۴۱۷] لیدیا بورگام از اسپین‌آف عقیده داشت که صمیمیت اجرای آکوستیک سوئیفت، یکی از اصول جدایی‌ناپذیر «منشأ خواننده-ترانه‌سرایی» اوست.[۴۱۴][۴۱۸] کریس ویلمن از ورایتی، سوئیفت را «صمیمی‌ترین سوپراستار پاپ»[۴۱۹] و محبوب‌ترین اجراکنندهٔ قرن بیست و یکم نامید.[۴۲۰]

ویدئو و فیلم

سوئیفت بر عناصر بصری به‌عنوان جزء خلاقانهٔ مهم در فرایند ساخت موسیقیش تأکید می‌کند.[۴۲۱] او برای تهیهٔ موزیک ویدئوهایش با کارگردانان گوناگونی همکاری کرده است و به مرور زمان در نویسندگی و کارگردانی دخیل شده است. او ایده و تریتمنت ویدئوی «بدجنس» را در سال ۲۰۱۱ به وجود آورد[۴۲۲] و سال قبل موزیک ویدئوی «مال من» را مشترکاً با رومن وایت کارگردانی کرد.[۴۲۳] در مصاحبه‌ای، وایت توضیح داد که سوئیفت «کاملاً درگیر نوشتن پیش‌نویس فیلم‌نامه، انتخاب بازیگر و انتخاب لباس بود؛ و او در هر دو روز پانزده‌ساعته فیلمبرداری حاضر شد، حتی وقتی او در صحنه‌ها نبود.»[۴۲۴]

از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸، سوئیفت در هشت موزیک ویدئو با جوزف کان همکاری کرد—چهار ویدئو هر کدام از آلبوم‌های ۱۹۸۹ و اعتبار. کان مشارکت سوئیفت در ساختن موزیک ویدئو را ستایش کرد.[۴۲۵] در سال ۲۰۱۶، سوئیفت با امریکن اکسپرس برای موزیک ویدئوی «فضای خالی» (که کان کارگردانی کرده است) کار کرد، و تهیه‌کنندهٔ اجرایی برنامه تعاملی ای‌ام‌ای‌ایکس غیرمستقیم: تجربه تیلور سوئیفت[E ۱۳] بود که در سال ۲۰۱۵ برای آن برندهٔ جایزهٔ امی ساعات پربیننده در دستهٔ بهترین برنامه تعاملی شد.[۴۲۶] سوئیفت موزیک ویدئوی «کینه» را تهیه‌کنندگی کرد و جایزهٔ گرمی بهترین موزیک ویدئو را در سال ۲۰۱۶ دریافت کرد.[۴۲۷]

شرکت تولید فیلم او، تیلور سوئیفت پروداکشنز، آی‌ان‌اس،[E ۱۴] در تهیهٔ تمام رسانه‌های بصری سوئیفت نقش دارد که نخستین کار این شرکت، ساخت مستند کنسرتی تور استادیومی اعتبار در سال ۲۰۱۸ بود.[۴۲۸] او به کارگردانی مشترک ویدئوها برای تک‌آهنگ‌های آلبوم معشوق ادامه داد: «من!» با دیو میرز، و «تو باید آرام باشی» (همچنین تهیه‌کنندهٔ اجرایی) و «معشوق» با درو کیرش.[۴۲۹] اما با ویدئوهای «آن مرد» (که برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردانی از ام‌تی‌وی شد)، «کاردیگن»، «بید»، «ضدقهرمان» و «آراسته به جواهر» خودش به‌صورت انفرادی وظیفهٔ کارگردانی را به عهده گرفت.[۴۳۰] پس از فولکلور: جلسه‌های استودیوی لانگ پاند، سوئیفت با همه‌اش را خیلی خوب: فیلم کوتاه، به‌عنوان فیلم‌ساز آغاز به کار کرد[۲۳۶] و نخستین هنرمندی شد که به‌عنوان کارگردان انفرادی، جایزهٔ گرمی بهترین موزیک ویدئو را کسب کرد.[۴۳۱] سوئیفت از کلویی ژائو، گرتا گرویگ، نورا افرون، گیرمو دل تورو، جان کاساوتیس و نوآ بامباک به‌عنوان الگوی فیلم‌سازی خود نام برده است.[۴۲۱]

دستاوردها

مقالهٔ اصلی: فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های تیلور سوئیفت
سوئیفت در مراسم جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی در سال ۲۰۰۹

سوئیفت ۱۴ جایزهٔ گرمی (شامل چهار آلبوم سال که بیشترین دفعات برد توسط یک هنرمند است)،[۴۳۲] یک جایزهٔ امی،[۴۳۳] ۴۰ جایزهٔ موسیقی آمریکا (بیشترین دفعات برد توسط یک هنرمند)،[۴۳۴] ۳۹ جایزهٔ موسیقی بیلبورد (بیشترین دفعات برد توسط یک هنرمند زن)،[۴۳۵] ۱۱۸ رکورد جهانی گینس،[۴۳۶] ۱۲ جایزهٔ انجمن موسیقی کانتری (شامل جایزهٔ پِنِکال)،[۴۳۷] هشت جایزهٔ آکادمی موسیقی کانتری[۴۳۸] و دو جایزهٔ بریت[۱۶۷] برنده شده است. به‌عنوان ترانه‌سرا، از او در انجمن ترانه‌سرایان نشویل،[۵۵][۴۳۹] تالار مشاهیر ترانه‌سرایی و انجمن ملی ناشران موسیقی تقدیر به‌عمل آمده و همچنین جوان‌ترین فردی بود که نامش در فهرست رولینگ استون از ۱۰۰ ترانه‌سرای برتر تمام دوران در سال ۲۰۱۵ آمد.[۴۴۰][۴۴۱] در ۶۴مین دورهٔ جوایز بی‌ام‌ال در سال ۲۰۱۶، سوئیفت تبدیل به اولین زنی شد که موفق به دریافت جایزه‌ای به‌نام خودش می‌شود.[۴۴۲]

مطابق با اطلاعات در دسترس، سوئیفت تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۵۰ میلیون آلبوم و ۱۵۰ میلیون تک‌آهنگ در سراسر جهان به‌فروش رسانده بود.[۴۴۳][۴۴۴][۴۴۵] او تا سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۱۴ میلیون نسخه آلبوم در سطح جهانی فروخته بود که شامل ۷۸ میلیارد استریم می‌شد.[۴۴۶][۲۶۵] فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی در سه مرتبه (۲۰۱۴، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲) او را هنرمند ضبط جهانی سال رتبه‌بندی کرد.[۴۴۷] سوئیفت دارای بیشترین آلبوم شماره یک در جدول بریتانیا و ایرلند برای یک هنرمند زن در این هزاره است،[۴۴۸][۴۴۹] و با درآمد ۱۵۹٬۰۰۰٬۰۰۰ رنمینبی از آثارش، پرفروش‌ترین هنرمند تاریخ در پلت‌فرم‌های موسیقی دیجیتالی چین است.[۴۵۰] او نخستین هنرمندی است که آثار خود را در رتبه نخست جدول جایگزین و تمام پنج رتبهٔ نخست جدول آلبوم‌های استرالیا را تصرف می‌کند.[۴۵۱][۴۵۲] سوئیفت همچنان دارندهٔ پرفروش‌ترین تور کنسرت به‌وسیلهٔ هنرمند زن در جهان است که طبق آمار پال‌استار، مجموع فروش بلیت کنسرت‌هایش تا نوامبر ۲۰۲۳ به ۱٫۹۶ میلیارد دلار رسیده است.[۴۵۳] تور دوره‌ها پردرآمدترین تور تاریخ تا دسامبر ۲۰۲۳ است و نخستین توری است که درآمد آن از ۱ میلیارد دلار فراتر رفت.[۴۵۴] هر یک از آلبوم‌های استودیویی او از زمان بی‌باک، بیش از یک میلیون نسخهٔ جهانی فروش دارند.[۴۵۵][۴۵۶] سوئیفت پرمخاطب‌ترین هنرمند زن در اسپاتیفای و اپل میوزیک است.[۲۳۷][۴۵۷] در اسپاتیفای، او تنها هنرمندی است که بیش از ۲۰۰ و ۲۵۰ میلیون استریم در یک روز دریافت کرده (۲۶۰ میلیون در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳)[۴۵۸] و تنها هنرمند زنی است که به ۱۰۰ میلیون شنوندهٔ ماهانه رسیده است.[۴۳۷] بیشترین ورود و بیشترین ورود همزمان از یک هنرمند در جدول ۲۰۰ آهنگ جهانی بیلبورد (به‌ترتیب با ۱۴۳ و ۳۱ ترانه) از جمله کارهای برجسته او هستند.[۴۵۹][۴۶۰]

در ایالات متحده، سوئیفت تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۳۷٫۳ میلیون آلبوم فروخته‌بود[۴۴۵] و بیلبورد نام او را در رتبهٔ هشتم فهرست برترین هنرمندان جدول در تمام دوران قرار داد.[۴۶۱] او دارای طولانی‌ترین مدت حضور در صدر جدول ۱۰۰ هنرمند برتر بیلبورد با ۵۰ هفته،[۴۶۲] بیشترین هفته (۶۸) در صدر بیلبورد ۲۰۰،[۴۶۳] هنرمند زنی که بیشترین مقدار ترانهٔ واردشده به ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد را در تاریخ دارد (۱۳۶) و هنرمندی که بیشترین مقدار تک‌آهنگ رتبهٔ یک در جدول ترانه‌های دیجیتال (۲۲) را دارد.[۴۶۴] او دومین هنرمند زن پرفروش تک‌آهنگ‌های دیجیتال (و سومین درکل) در ایالات متحده، با ۱۳۴ میلیون واحد معادل به‌گزارش انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا است،[۴۶۵] و اولین هنرمند زنی است که هم آلبوم (بی‌باک) و هم ترانه‌اش («از ذهنم پاکش کنم») گواهی‌نامه الماس دریافت کرده‌اند.[۴۶۶]

سوئیفت همچنین در لیست‌های مختلف سنجش قدرت قرار گرفته است. تایم او را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹ قرار داده است.[۴۶۷] او یکی از «سکوت‌شکن‌ها» بود که دربارهٔ تجاوز جنسی صحبت کردند، و به‌عنوان شخص سال تایم در سال ۲۰۱۷ مورد تقدیر قرار گرفته‌اند.[۴۶۸] سوئیفت در سال ۲۰۲۳ به دلیل تأثیرگذاری فرهنگی‌اش مجدداً از سوی تایم به عنوان شخص سال معرفی شد.[۴۶۹] با این انتخاب از سوی تایم که دلیلش «دستاوردهای هنری» او بود، سوئیفت نخستین زنی نام گرفت که دو بار به عنوان شخص سال روی جلد تایم ظاهر می‌شود.[۴۷۰] از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰، او جز سه نفر برتر در فهرست پردرآمدترین زنان جهان در موسیقی فوبرز قرار گرفته است، که در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ در صدر قرار گرفت.[۴۷۱][۴۷۲] او همچنین در صدر فهرست ۱۰۰ ستاره ثروتمند مجله در سال ۲۰۱۶ — کار برجسته‌ای که نامش را وارد رکوردهای جهانی گینس کرد[۴۷۳] — و در سال ۲۰۱۹ با درآمد ۱۸۵ میلیون دلار قرار گرفت.[۴۷۴] در سال ۲۰۱۴، او در فهرست ۳۰ زیر ۳۰ فوبرز در دسته موسیقی[۴۷۵] و دوباره در سال ۲۰۱۷ در دسته «دانش‌آموختگان آل-استار» قرار گرفت.[۴۷۶] در سال ۲۰۱۵، سوئیفت تبدیل به جوان‌ترین زنی شد که در فهرست ۱۰۰ زن قدرتمند فوبرز، با رتبه ۶۴ قرار گرفته است.[۴۷۷] در ۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، دانشگاه نیویورک به او به خاطر دست‌آوردهایش دکترای افتخاری هنر اعطا کرد.[۴۷۸]

وجهه عمومی

مقالهٔ اصلی: وجهه عمومی تیلور سوئیفت
Swift posing, wearing a black sleeveless cocktail dress and black earings
سوئیفت در مراسم تایم ۱۰۰ در ۲۰۱۰

سوئیفت یکی از چهره‌های ماندگار فرهنگ عامه در سدهٔ بیست و یکم محسوب می‌شود.[۴۷۹] مسیر کاری او از خواننده-ترانه‌سرای سبک کانتری به پاپ‌استار در دهه‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰، توجه و تحلیل‌های زیادی را به خود جلب کرده است.[۳۱۹][۳۲۰] در سال‌های ابتدایی، رسانه‌ها او را «دختر محبوب آمریکا» و «دلبند رسانه‌ها» می‌نامیدند؛ شخصیتی با طرز رفتار مؤدبانه و گفت‌وگوهای صمیمانه که یادآور کلیشهٔ دختر همسایه بود.[۴۸۰][۵۵] سوئیفت ظاهری زنانه داشت اما از سبک پاپ فمینیستیِ رایج در میان هم‌دوره‌ای‌هایش که به‌شدت بر مسائل جنسی متمرکز بود، پرهیز می‌کرد. به همین دلیل، نشریات جذبه جنسی او را ساده، ظریف و فرهیخته توصیف می‌کردند.[۳۱۹][۴۸۱][۴۸۲] موضوعات نوجوانانه در ترانه‌هایش باعث شد به آیدل نوجوان تبدیل شود،[۴۸۳][۴۸۴] هرچند برخی نویسندگان فمینیست معتقد بودند تمرکز بیش‌ازحد او بر روابط عاشقانه، دیدگاهی محدود و حتی آسیب‌زننده برای دختران و زنان—که اکثریت طرفدارانش موسوم به سوئیفتی‌ها را تشکیل می‌دادند—ایجاد می‌کند.[۴۸۵]

هنگامی که مسیر هنری‌اش را به سمت پاپ تغییر داد، سوئیفت خود را فمینیست معرفی کرد و به جایگاه پاپ آیکان رسید.[۳۲۱][۵۵] در سال ۲۰۱۳، نویسنده جودی روزن او را «ملکه پاپ» نامید و گفت محبوبیتش مرزهای سنتی میان «سبک‌ها، دوره‌ها، گروه‌های جمعیتی، الگوها و روندها» را پشت سر گذاشته است.[۳۱۹] تصویر عمومی فمینیستی او واکنش‌های متفاوتی از سوی عموم داشت: برخی موفقیتش را در صنعتی مردسالار الهام‌بخش دختران و زنان دانستند، و برخی دیگر رویکرد فمینیستی او را سطحی و منفعت‌طلبانه ارزیابی کردند.[۴۸۶]

درگیری او با کانیه وست در سال ۲۰۱۶ باعث شد برخی منتقدان، با وجود ظاهر معصوم و دوست‌داشتنی‌اش، او را زنی حسابگر و عوام‌فریب بدانند. این ماجرا نه‌تنها به تعمیق نزاع میان آن دو انجامید، بلکه تأثیر چشم‌گیری بر مسیر حرفه‌ای هر دویشان گذاشت.[۴۸۷][۴۸۸] بازآفرینی‌های هنری او در دهه ۲۰۲۰، سوئیفت را به یک خواننده-ترانه‌سرای تحسین‌شده تبدیل کرد.[۳۶] به پشتوانهٔ شهرت پایدارش در پاپ، او به‌عنوان پدیده‌ای نادر شناخته می‌شود که توانسته نقش پاپ‌استار و خواننده-ترانه‌سرا را با موفقیتی بی‌سابقه ترکیب کند.[۱۳۰][۴۸۹]

میراث

مقالهٔ اصلی: تأثیر فرهنگی تیلور سوئیفت

سوئیفت در ابعاد مختلف تأثیر عمیقی بر صنعت موسیقی داشته است.[۴۹۰][۴۹۱] نشریات سوئیفت را روح زمانه یا «نیروی حیاتی» فرهنگی توصیف می‌کنند،[۱۳۰][۴۹۲] به‌طوری که بیلبورد خاطر نشان کرد فقط هنرمندان معدودی مانند او موفقیت در جداول فروش، تحسین منتقدان و حمایت از سوی طرفداران را دارند که این‌ها از تأثیر گستردهٔ سوئیفت ناشی می‌شود.[۴۹۳] به عقیدهٔ نشریات، فروش میلیونی آلبوم‌های سوئیفت، پدیده‌ای نادر در صنعت تحت سلطهٔ استریم است که به‌دنبال پایان دوره آلبوم در دههٔ ۲۰۱۰ رخ داد.[۴۹۴][۴۹۵] سوئیفت تنها هنرمندِ تاریخچهٔ لومینیت دیتا است که پنج آلبومش در هفتهٔ نخست انتشار بیش از یک میلیون نسخه فروخته است[۴۹۶] و منجر به این شد تا مجلهٔ نیویورک او را «کسی که صنعت موسیقی را به خواست خود منعطف می‌کند» بنامد.[۴۹۵] سوئیفت همچنین مدافع فروشگاه‌های موسیقی مستقل دانسته می‌شود،[۴۹۷][۴۹۸] که در رواج مجدد وینیلِ قرن بیست و یکم نقش داشته است.[۴۹۹][۵۰۰] پس از دست‌یابی به چندین دستاورد شگرف، ورایتی به سوئیفت لقب «ملکهٔ استریم» را داد.[۵۰۱] اقتصاددان آلن کروگر، مفهومش «rockonomics» — تحلیل اقتصاد خردِ صنعت موسیقی — را با بهره‌گیری از سوئیفت که او را «نابغهٔ اقتصادی» می‌داند، ابداع کرد.[۵۰۲]

در سال ۲۰۱۳، جودی رُزِن در مجلهٔ نیویورک، سوئیفت را «بزرگ‌ترین ستارهٔ پاپ جهان» نامید و عقیده داشت که فرایند به شهرت رسیدنِ او برخلافِ نمونه‌های جاافتاده بوده است: «[سوئیفت] بین ژانرها، دوره‌ها، جمعیت‌شناسی، پارادایم‌ها، شیوه‌های پرطرفدار قرار می‌گیرد»؛ به عقیدهٔ این روزنامه‌نگار، هنرمندان دیگر مانند بیانسه، ریانا، لیدی گاگا، کیتی پری، مایلی سایرس و جاستین بیبر «تمامشان برای [دست‌یابی به] مقام دوم در رقابت هستند».[۳۱۹] طبق گزارش سی‌ان‌ان، سوئیفت دههٔ ۲۰۱۰ را به‌عنوان ستارهٔ کانتری آغاز کرد و آن دههٔ را به‌عنوان «تایتان موسیقایی تمام ادوار» به پایان رساند.[۵۰۳] نام او در سال ۲۰۱۹ بیشترین جستجوی زن و در سال ۲۰۲۲ بیشترین جستجوی موسیقی‌دان در گوگل بود.[۵۰۴][۵۰۵]

در حال حاضر هنرمندان مختلفی در بخش‌های گوناگون صنعت موسیقی سلطه دارند: برخی در استریمینگ بسیار موفق‌اند، برخی دیگر در اجرای زنده جمعیت زیادی را جذب می‌کنند. اما اکنون در نقطه‌ای قرار داریم که هیچ‌کس از تیلور سوئیفت برتر نیست؛ چه از نظر پخش رادیویی، چه در استریم، فروش بلیت، یا حتی از لحاظ تأثیرگذاری فرهنگی.

–جیسن لیپ‌شوتز، مدیر اجرایی بیلبورد، ۲۰۲۳[۵۰۶]

سوئیفت در شکل‌گیری چشم‌انداز موسیقی کانتری مدرن نقش داشته است.[۵۰۷] او موفقیت و شهرتش را فراتر از ایالات متحده بسط داد.[۳۱۹][۵۰۷] او پیشگام استفاده از اینترنت (مای‌اسپیس) به‌عنوان ابزار بازاریابی بوده است[۴۵][۵۰۸] و ژانر کانتری را به نسل جوان‌تر معرفی کرد.[۳۱۹][۵۰۹] از آن زمان، ناشران کانتری علاقه‌مند به جذبِ خوانندگان جوانی شدند که ترانه‌هایشان را خودشان می‌نویسند؛[۵۱۰] اجرای او با گیتار در شکل‌گیری «فاکتور تیلور سوئیفت» نقش داشت؛ پدیده‌ای که افزایش فروش گیتار به زنان، جمعیتی که قبلاً نادیده گرفته‌شده بودند، را به آن نسبت می‌دهند.[۵۱۱][۵۱۲]

بنا به گفتهٔ نشریات، سوئیفت با تغییر و تحول ژانرهایش در سرتاسر حرفهٔ خود، چشم‌انداز موسیقی معاصر را «برای همیشه» تغییر داد، یعنی دیسکوگرافی که تغییرات فرهنگی را در خود جای دهد[۵۱۳] و قدرتش «برای تمایل به هر صدایی که او می‌خواهد به مدار جریان اصلی» برساند.[۵۱۴] علاوه بر این، از نظر شخصی بودن و حساس بودن اشعار او، نیک کاتوچی، روزنامه‌نگار موسیقی معتقد است که سوئیفت به خوانندگان بعدی مانند بیلی آیلیش، آریانا گرانده و هالزی کمک کرد تا همین کار را انجام دهند.[۵۱۵] همچنین محققان به حساسیت ادبی و مفاهیم پاپ‌گرایی سوئیفت و موسیقی او در قرن بیست و یکم تأکید داشته‌اند.[۳۶۱][۵۱۶]

خواننده‌های متعددی متأثر از سوئیفت و آثار او بوده‌اند. آلبوم‌های او الهام‌بخش یک نسل کامل از خواننده-ترانه‌سرایان بوده است.[۳۲۹][۵۰۹][۵۱۷] روزنامه‌نگاران توانایی او به‌منظور تغییر قواعد این صنعت را ستایش می‌کنند، و در مورد اینکه چگونه اقدامات او باعث اصلاح سیاست‌های پلتفرم‌های استریم شد، آگاهی از مالکیت معنوی در میان موسیقی‌دانان آینده را بیشتر کرد،[۵۱۸][۵۱۹] و مدل فروش بلیت کنسرت را تغییر داد،[۵۲۰] صحبت کرده‌اند. منابع گوناگون، موسیقی سوئیفت را پارادایمی می‌دانند که به نمایندگی از نسل هزاره آمد؛[۵۲۱] وبگاه واکس او را «بروس اسپرینگستین هزاره»،[۵۲۲] و تایمز او را «باب دیلن عصر ما» نامید.[۵۲۳] به پاس قدردانی از تأثیر فرهنگی‌اش، به سوئیفت عنوان زن دهه (دههٔ ۲۰۱۰) از بیلبورد،[۵۲۴] هنرمند دهه (دههٔ ۲۰۱۰) از جوایز موسیقی آمریکا[۵۲۵] و نماد جهانی در جوایز بریت داده شد.[۵۲۶]

سوئیفت همچنین موضوع مطالعه آکادمیک است؛[۵۲۷] سبک هنری و شهرت او موضوعات محبوب مطالعات رسانه‌ای دانشگاهی است.[۳۰۶] مؤسسات آموزشی مختلف دوره‌هایی را دربارهٔ سوئیفت در زمینه‌های ادبی، فرهنگی و جامعه‌شناسی سیاسی ارائه می‌دهند.[۳۰۶][۵۲۸] ترانه‌های او از سوی روان‌شناسان فرگشتی و تحلیلگران فرهنگی به‌منظور درک رابطهٔ میان موسیقی عامه‌پسند و راهبردهای همسرگزینی انسان مورد مطالعه قرار می‌گیرند.[۵۲۹][۵۳۰] حشره‌شناسان یک گونه از هزارپاییان را به افتخار او، ناناریا سوئیفته نام‌گذاری کردند.[۵۳۱]

هنرمندان ارشد مانند کارول کینگ،[۵۳۲] پل مک‌کارتنی،[۵۳۳] رینگو استار،[۵۳۴] بیلی جول،[۲۶۴] میک جگر،[۵۳۵] مدونا،[۵۳۶] دالی پارتن[۵۳۷] و بروس اسپرینگستین،[۲۶۵] مهارت سوئیفت به‌عنوان موسیقی‌دان را ستایش کرده‌اند. کینگ، سوئیفت را «نوهٔ حرفه‌ای» خود قلمداد و از سوئیفت به‌دلیل «پیش بردن مشعل به سوی جلو» قدردانی کرد.[۵۳۲] اسپرینگستین او را نویسنده‌ای «خارق‌العاده» نامید.[۲۶۵] استار و جول، سوئیفت را جانشین بیتلز دانستند.[۵۳۴][۲۶۴]

کنشگری اجتماعی

اطلاعات بیشتر: تأثیر سیاسی تیلور سوئیفت

سوئیفت خود را یک فمینیست طرفدار حق انتخاب معرفی می‌کند[۵۳۸] و از امضاکنندگان بنیان‌گذار جنبش دیگر بس است علیه آزار جنسی است.[۵۳۹] او به‌ویژه از تصمیم دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۲۲ برای لغو حق سقط جنین در سطح فدرال انتقاد کرده است.[۵۴۰] سوئیفت همچنین از حقوق جامعهٔ ال‌جی‌بی‌تی حمایت می‌کند[۵۴۱] و خواستار تصویب لایحه برابری (Equality Act) شده است؛ قانونی که تبعیض بر اساس جنسیت، گرایش جنسی و هویت جنسیتی را ممنوع می‌سازد.[۵۴۲][۵۴۳] او در مراسم «ورلدپراید نیویورک ۲۰۱۹» در بار استون‌وال (یکی از نمادهای ال‌جی‌بی‌تی) اجرا داشته و به نهادهای حمایت از جامعهٔ ال‌جی‌بی‌تی مانند پروژه برابری تنسی و سازمان گلاد کمک‌های مالی کرده است.[۵۴۴][۵۴۵][۵۴۶]

سوئیفت از جنبش رژه برای زندگی ما و اصلاح قوانین کنترل اسلحه در آمریکا حمایت می‌کند[۵۴۷] و منتقد سرسخت برترپنداری نژاد سفید، نژادپرستی و وحشی‌گری پلیس است.[۵۴۸][۵۳۸] پس از اعتراضات به قتل جرج فلوید، او به «صندوق دفاع و آموزش حقوقی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان» (NAACP LDF) و جنبش جان سیاه‌پوستان مهم است کمک مالی کرد،[۵۴۹] خواستار حذف مجسمه‌ها و نمادهای کنفدراسیون در ایالت تنسی شد[۵۵۰] و از به‌رسمیت‌شناختن روز جونتینت به‌عنوان تعطیلی ملی حمایت کرد.[۵۵۱] او همچنین منتقد آشکار رئیس‌جمهور دونالد ترامپ بوده است.[۵۵۲] در سال ۲۰۲۰، سوئیفت از هواداران خود خواست وضعیت نام‌نویسی رأی‌دهندگان خود را بررسی کنند؛ اقدامی که تنها در عرض یک روز منجر به ثبت‌نام ۶۵ هزار نفر برای رأی‌دادن شد.[۵۵۳] او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ از جو بایدن و کامالا هریس[۵۵۴] و در انتخابات ۲۰۲۴ نیز حمایت خود را از کامالا هریس و تیم والز اعلام کرد.[۵۵۵][۵۵۶]

ترانه‌شناسی

مقاله‌های اصلی: ترانه‌شناسی آلبوم‌های تیلور سوئیفت، ترانه‌شناسی تک‌آهنگ‌های تیلور سوئیفت، و فهرست ترانه‌های ضبط‌شده توسط تیلور سوئیفت

فیلم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: ویدئوشناسی تیلور سوئیفت

تورها

مقالهٔ اصلی: فهرست اجراهای زنده تیلور سوئیفت

جستارهای وابسته

پانویس

یادداشت‌ها

  1. ↑ سوئیفت رکورد را تا شصت و دومین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۲۰ دراختیار داشت.[۸۱][۸۲]
  2. ↑ اگرچه سوئیفت دارای املاک در سراسر ایالات متحده است، اما نشویل را به‌عنوان خانه‌اش معرفی می‌کند.[۱۴۶][۱۴۷]
  3. ↑ سوئیفت در ابتدا ترانه را برای آلبوم ۲۰۱۲ خود سرخ نوشت، اما آن را در ویرایش نهایی آلبوم قرار نداد.[۱۷۶]
  4. ↑ سوئیفت و پاتریک موناهان از ترین این ترانه را در اصل برای آلبوم ۲۰۱۲ او سرخ نوشته‌اند.[۱۹۵]

واژه‌نامه

  1. ↑ Scott Kingsley Swift
  2. ↑ Andrea Gardner Swift
  3. ↑ Finlay
  4. ↑ Wyndcroft School
  5. ↑ Berks Youth Theatre Academy
  6. ↑ Ronnie Cremer
  7. ↑ Dan Dymtrow
  8. ↑ Aaron Academy
  9. ↑ Escape Together World Tour
  10. ↑ Thug Story
  11. ↑ TAS Rights Management
  12. ↑ David Mueller
  13. ↑ AMEX Unstaged: Taylor Swift Experience
  14. ↑ Taylor Swift Productions, Inc.

منابع

  1. ↑ Sutherland, Mark (May 23, 2015). "Taylor Swift interview: 'A relationship? No one's going to sign up for this'". The Daily Telegraph. Archived from the original on January 10, 2022. Retrieved April 20, 2020.
  2. ↑ Scott, Walter (June 11, 2015). "What Famous Pop Star Is Named After James Taylor?". Parade. Archived from the original on October 15, 2016. Retrieved December 12, 2018.
  3. ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ Jepson 2013, p. 1.
  4. ↑ Roth, Madeline (May 19, 2015). "Taylor Swift's Brother Had The Most Epic Graduation Weekend Ever". MTV News. Archived from the original on July 23, 2016. Retrieved July 25, 2016.
  5. ↑ "Taylor Swift stammt aus dem Freistaat" (به آلمانی). BR24. September 17, 2015. Archived from the original on December 31, 2021. Retrieved July 23, 2023.
  6. ↑ McKay, Gabriel (July 6, 2023). "Taylor Swift Edinburgh: Is Star the Real Queen of Scotland?". The Herald. Archived from the original on February 1, 2024. Retrieved February 4, 2024.
  7. ↑ Eleftheriou-Smith, Loulla-Mae (June 24, 2015). "Taylor Swift Tells Scotland: 'I Am One of You'". The Independent. Archived from the original on May 26, 2022. Retrieved July 10, 2019.
  8. ↑ Raab, Scott (October 20, 2014). "Taylor Swift Interview". Esquire. Archived from the original on February 16, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  9. ↑ Jackson, Vincent (November 20, 2023). "From the Archives: Stone Harbor Teen Taylor Swift on Her Way to Country Music Stardom". Press of Atlantic City. Archived from the original on February 14, 2024. Retrieved March 7, 2024.
  10. ↑ "Taylor Swift on Politicians Co-opting Faith: 'I'm a Christian. That's Not What We Stand For'". Relevant. January 31, 2020. Archived from the original on November 25, 2022. Retrieved April 2, 2020.
  11. ↑ Uhrich, Bill (February 13, 2010). "Photos Students at Alvernia Montessori School sending Taylor Swift a valentine". Reading Eagle. Archived from the original on October 16, 2013. Retrieved February 25, 2013.
  12. ↑ ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ Hatza, George (December 8, 2008). "Taylor Swift: Growing into superstardom". Reading Eagle. Archived from the original on April 1, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  13. ↑ Mennen, Lauren (November 12, 2014). "Taylor Swift's Wyomissing childhood home on the market for $799,500". Philadelphia Daily News. Archived from the original on October 17, 2016. Retrieved October 13, 2016.
  14. ↑ Chang, David (February 22, 2016). "Taylor Swift Returns to Reading Pennsylvania as Maid of Honor in Friend's Wedding". WCAU. Archived from the original on September 16, 2016. Retrieved August 26, 2016.
  15. ↑ "Taylor Swift, Age 12". Daily News. New York. Archived from the original on August 27, 2016. Retrieved August 26, 2016.
  16. ↑ Cooper, Brittany Joy (April 15, 2012). "Taylor Swift Opens Up About a Future in Acting and Admiration for Emma Stone". Taste of Country. Archived from the original on April 17, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  17. ↑ ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ Rolling Stone Interview: The Unabridged Taylor Swift, December 2, 2008
  18. ↑ ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ Morris, Edward (December 1, 2006). "When She Thinks 'Tim McGraw', Taylor Swift Savors Payoff: Hardworking Teen to Open for George Strait Next Year". CMT. Archived from the original on June 26, 2015. Retrieved March 11, 2010.
  19. ↑ Diu, Nisha Lilia (April 3, 2011). "Taylor Swift: 'I Won't Do Sexy Shoots'". The Daily Telegraph. Archived from the original on May 6, 2013. Retrieved April 17, 2012.
  20. ↑ "Insider Interview: Taylor Swift (Part 1 of 2)". CMT. November 26, 2008. Archived from the original on January 23, 2015. Retrieved July 1, 2012.
  21. ↑ Malec, Jim (May 2, 2011). "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. Archived from the original on May 10, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  22. ↑ Martino, Andy (January 10, 2015). "Exclusive: The Real Story of Taylor Swift's Guitar 'Legend'". Daily News. New York. Archived from the original on November 22, 2015. Retrieved August 28, 2017.
  23. ↑ "Songwriter Taylor Swift Signs Publishing Deal With Sony/ATV". Broadcast Music, Inc. May 12, 2005. Archived from the original on August 19, 2023. Retrieved March 7, 2024.
  24. ↑ Kotb, Hoda (May 31, 2009). "On tour with Taylor Swift". NBC News. Archived from the original on October 5, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  25. ↑ Willman, Chris (July 25, 2007). "Getting to know Taylor Swift". Entertainment Weekly. Archived from the original on May 24, 2022. Retrieved January 25, 2022.
  26. ↑ ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ ۲۶٫۲ ۲۶٫۳ ۲۶٫۴ ۲۶٫۵ ۲۶٫۶ Widdicombe, Lizzie (October 10, 2011). "You Belong With Me". The New Yorker. Archived from the original on July 24, 2014. Retrieved October 11, 2011.
  27. ↑ Jo, Nancy (January 2, 2014). "Taylor Swift and the Growing of a Superstar: Her Men, Her Moods, Her Music". Vanity Fair. Archived from the original on November 10, 2015. Retrieved November 11, 2015.
  28. ↑ "News: Taylor Swift's High School Names Auditorium in Her Honor". CMT. September 23, 2010. Archived from the original on November 21, 2014. Retrieved April 18, 2012.
  29. ↑ Grigoriadis, Vanessa (March 5, 2009). "The Very Pink, Very Perfect Life of Taylor Swift". Rolling Stone. Archived from the original on May 3, 2019. Retrieved July 28, 2019.
  30. ↑ "Taylor Swift receives her high school diploma". Houston Chronicle. July 27, 2008. Archived from the original on January 1, 2024. Retrieved January 2, 2024.
  31. ↑ "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. May 2, 2011. Archived from the original on August 7, 2013. Retrieved May 21, 2012.
  32. ↑ "Songwriter Taylor Swift Signs Publishing Deal With Sony/ATV". Broadcast Music, Inc. May 12, 2005. Archived from the original on December 4, 2012. Retrieved April 20, 2012.
  33. ↑ Kosser, Michael (June 3, 2010). "Liz Rose: Co-Writer to the Stars". American Songwriter. Archived from the original on December 24, 2011. Retrieved April 19, 2012.
  34. ↑ Leahey, Andrew (October 24, 2014). "Songwriter Spotlight: Liz Rose". Rolling Stone. Archived from the original on September 26, 2016. Retrieved September 24, 2016.
  35. ↑ DeLuca, Dan (November 11, 2008). "Focused on 'great songs' Taylor Swift isn't thinking about 'the next level' or Joe Jon as gossip". Philadelphia Daily News. p. 1. Archived from the original on November 18, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  36. ↑ ۳۶٫۰ ۳۶٫۱ ۳۶٫۲ ۳۶٫۳ Preston, John (April 26, 2009). "Taylor Swift: the 19-year-old country music star conquering America – and now Britain". The Daily Telegraph. Archived from the original on January 5, 2012. Retrieved August 30, 2012.
  37. ↑ Rapkin, Mickey (July 27, 2017). "Oral History of Nashville's Bluebird Cafe: Taylor Swift, Maren Morris, Dierks Bentley & More on the Legendary Venue". Billboard. Archived from the original on July 29, 2017. Retrieved July 28, 2017.
  38. ↑ Hiatt, Brian (October 25, 2012). "Taylor Swift in Wonderland". Rolling Stone. Archived from the original on July 31, 2016. Retrieved August 1, 2016.
  39. ↑ Greenburg, Zack O'Malley (June 26, 2013). "Toby Keith, Cowboy Capitalist: Country's $500 Million Man". Forbes. Archived from the original on August 27, 2016. Retrieved August 1, 2016.
  40. ↑ Taylor Swift (CD). Big Machine Records. 2006. BMR120702.
  41. ↑ Tamarkin, Jeff. "Taylor Swift – Taylor Swift". AllMusic. Archived from the original on 20 October 2015. Retrieved February 14, 2021.
  42. ↑ Caramanica, Jon (September 5, 2008). "A Young Outsider's Life Turned Inside Out". The New York Times. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved August 1, 2016.
  43. ↑ Trust, Gary (October 29, 2009). "Chart Beat Thursday: Taylor Swift, Tim McGraw Linked Again". Billboard. Archived from the original on March 7, 2013. Retrieved November 8, 2016.
  44. ↑ Rosa, Christopher (March 24, 2015). "Opening Acts Who Became Bigger Than The Headliner". VH1. Archived from the original on November 10, 2015. Retrieved November 11, 2015.
  45. ↑ ۴۵٫۰ ۴۵٫۱ Willman, Chris (February 5, 2008). "Taylor Swift's Road to Fame". Entertainment Weekly. p. 3. Archived from the original on February 21, 2015. Retrieved April 22, 2012.
  46. ↑ "Taylor Swift Joins Rascal Flatts Tour". CMT. October 18, 2006. Archived from the original on January 7, 2015. Retrieved March 11, 2010.
  47. ↑ Whitaker, Sterling; Hammar, Ania (May 27, 2019). "How Eric Church's Rascal Flatts Feud Helped Launch Taylor Swift's Career". Taste of Country. Archived from the original on June 6, 2019. Retrieved June 10, 2019.
  48. ↑ "Taylor Swift No. 1 on iTunes". Great American Country. December 19, 2007. Archived from the original on March 16, 2015. Retrieved July 5, 2010.
  49. ↑ ۴۹٫۰ ۴۹٫۱ ۴۹٫۲ "Taylor Swift – Chart history". Billboard. Archived from the original on August 9, 2016. Retrieved July 26, 2016.
  50. ↑ "Taylor Swift owns top of country chart". Country Standard Time. July 23, 2008. Archived from the original on July 31, 2008. Retrieved December 26, 2008.
  51. ↑ "Wal-Mart "Eyes" New Taylor Swift Project". Great American Country. Archived from the original on March 16, 2015. Retrieved July 24, 2008.
  52. ↑ "Taylor Swift Joins George Strait's 2007 Tour". CMT. November 17, 2006. Archived from the original on 11 August 2017. Retrieved February 16, 2020.
  53. ↑ "Brad Paisley Plans Tour With Three Opening Acts". CMT. January 9, 2007. Archived from the original on 11 August 2017. Retrieved February 16, 2020.
  54. ↑ "Taylor Swift Joins Tim McGraw, Faith Hill on Tour". CMT. June 1, 2007. Archived from the original on 11 August 2017. Retrieved February 16, 2020.
  55. ↑ ۵۵٫۰ ۵۵٫۱ ۵۵٫۲ ۵۵٫۳ ۵۵٫۴ ۵۵٫۵ Petrusich, Amanda (June 12, 2023). "The Startling Intimacy of Taylor Swift's Eras Tour". The New Yorker. ISSN 0028-792X. Retrieved June 12, 2023.
  56. ↑ "Photos: All Taylor Swift Pictures: Horizon Award Winner Poses in the Pressroom". CMT. September 7, 2007. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  57. ↑ "Photos: 43rd Annual ACM Awards – Onstage: Winners: Acceptance Speech". CMT. May 18, 2008. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  58. ↑ "Taylor Swift, Rascal Flatts, Carrie Underwood Score at 2008 AMA Awards" (Blog). Roughstock.com. November 24, 2008. Archived from the original on July 10, 2014. Retrieved May 21, 2012.
  59. ↑ "Amy Winehouse Wins Best New Artist, Kanye West Pays Tribute to Mom – Grammy Awards 2008, Grammy Awards". People. October 2, 2008. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  60. ↑ "Rascal Flatts Announce Summer Tour With Taylor Swift". CMT. May 5, 2008. Archived from the original on 18 April 2022. Retrieved June 5, 2019.
  61. ↑ Caplan, David (September 8, 2008). "Scoop". People. Archived from the original on February 2, 2016. Retrieved March 6, 2012.
  62. ↑ Rizzo, Monica (November 24, 2008). "Scoop – Couples, Camilla Belle, Joe Jonas". People. Archived from the original on March 3, 2016. Retrieved March 6, 2012.
  63. ↑ "Taylor Swift – Fearless" (به پرتغالی). Universal Music Group. Archived from the original on January 18, 2021. Retrieved February 14, 2021.
  64. ↑ "Discography Taylor Swift". ARIA Charts. Archived from the original on March 23, 2012. Retrieved January 2, 2010.
  65. ↑ Ben-Yehuda, Ayala (August 13, 2009). "Black Eyed Peas, Jason Mraz Tie Records on Billboard Hot 100". Billboard. Archived from the original on May 8, 2013. Retrieved March 13, 2010.
  66. ↑ ۶۶٫۰ ۶۶٫۱ "Taylor Swift Chart History (Hot Country Songs)". Billboard. Archived from the original on 13 December 2020. Retrieved February 14, 2021.
  67. ↑ Grein, Paul (March 16, 2012). "Chart Watch Extra: Top Albums Of Last 10 Years" (Blog). Yahoo! Music. Archived from the original on April 2, 2015. Retrieved June 10, 2011.
  68. ↑ Herrera, Monica (October 8, 2009). "Taylor Swift's 'Fearless' Tour Returns March 2010". Rolling Stone. Archived from the original on August 18, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  69. ↑ Mapes, Jillian (November 23, 2010). "Taylor Swift Announces 'Speak Now' World Tour". Billboard. Archived from the original on May 8, 2013. Retrieved May 15, 2012.
  70. ↑ Weiss, Dan (December 12, 2011). "Taylor Swift: Journey To Fearless DVD". American Songwriter. Archived from the original on August 15, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  71. ↑ Ryan, Sarah (August 10, 2009). "Taylor Swift Pranks Keith Urban" (Blog). Great American Country. Archived from the original on September 6, 2015. Retrieved November 11, 2015.
  72. ↑ Akers, Shelley (June 9, 2008). "Taylor Swift to Appear in Hannah Montana Movie". People. Archived from the original on October 27, 2017. Retrieved October 27, 2017.
  73. ↑ ۷۳٫۰ ۷۳٫۱ "Hannah Montana: The Movie (Original Motion Picture Soundtrack) by Hannah Montana". iTunes Store. Archived from the original on May 2, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  74. ↑ "Kanye calls Taylor Swift after 'View' appearance". MSNBC. September 15, 2009. Archived from the original on October 6, 2013. Retrieved September 16, 2009.
  75. ↑ "Taylor Swift Thanks "Gracious" Beyonce for Inviting Her Onstage After Kanye Stunt at VMAs". Rolling Stone. September 14, 2009. Archived from the original on June 15, 2012. Retrieved May 15, 2012.
  76. ↑ Anderson, Kyle (September 16, 2009). "Kanye West's VMA Interruption Gives Birth To Internet Photo Meme". MTV. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved October 3, 2009.
  77. ↑ ۷۷٫۰ ۷۷٫۱ Montgomery, James (February 2, 2010). "Why You Shouldn't Hate on Taylor Swift". MTV. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved May 15, 2012.
  78. ↑ Ditzian, Eric (2009). "Taylor Swift, Michael Jackson Big Winners at American Music Awards". MTV. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved May 15, 2012.
  79. ↑ "2009 Artists of the Year". Billboard. December 10, 2009. Archived from the original on January 4, 2010. Retrieved May 21, 2012.
  80. ↑ "Taylor Swift Raps 'Thug Story' With T-Pain On CMT Awards". MTV. June 17, 2009. Archived from the original on 25 May 2022. Retrieved November 11, 2015.
  81. ↑ Kreps, Daniel (February 1, 2010). "Beyonce, Taylor Swift Dominate 2010 Grammy Awards". Rolling Stone. Archived from the original on February 15, 2012. Retrieved February 13, 2012.
  82. ↑ "Billie Eilish replaces Taylor Swift as youngest artist to win a Grammy for Album of the Year". MSN. January 27, 2020. Archived from the original on 20 November 2020. Retrieved September 1, 2020.
  83. ↑ Kreps, Daniel (February 4, 2010). "Taylor Swift's Label Lashes Out at Critics of Grammy Performance". Rolling Stone. Archived from the original on January 19, 2013. Retrieved May 15, 2012.
  84. ↑ Caramanica, Jon (February 1, 2010). "For Young Superstar Taylor Swift, Big Wins Mean Innocence Lost". The New York Times. Archived from the original on August 28, 2012. Retrieved May 15, 2012.
  85. ↑ Kaufman, Gil (November 12, 2009). "Taylor Swift Dominates CMA Awards". MTV News. Archived from the original on March 6, 2016. Retrieved September 13, 2016.
  86. ↑ "The 150 Greatest Albums Made By Women". NPR. July 24, 2017. Archived from the original on 4 March 2021. Retrieved September 2, 2017.
  87. ↑ Vena, Jocelyn (November 6, 2009). "John Mayer Talks Taylor Swift Collaboration 'Half of My Heart'". MTV. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved May 15, 2012.
  88. ↑ "Boys Like Girls featuring Taylor Swift, 'Two Is Better Than One'". Billboard. December 2, 2009. Archived from the original on 18 August 2021. Retrieved December 4, 2020.
  89. ↑ "Kellie Pickler Has Her 'Best Days' Thanks To Taylor Swift". MTV. Archived from the original on January 1, 2016. Retrieved November 11, 2015.
  90. ↑ Vena, Jocelyn (December 28, 2009). "New Taylor Swift Song Included In 'Valentine's Day' Featurette". MTV. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved November 11, 2015.
  91. ↑ ۹۱٫۰ ۹۱٫۱ "Taylor Swift – Chart history on Canadian Hot 100". Billboard. Archived from the original on August 9, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  92. ↑ Park, Michael Y.; Sia, Nicole (December 29, 2009). "Taylor & Taylor Romance Was Overblown, Says Source". People. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved March 6, 2012.
  93. ↑ Sharkey, Betsy (February 12, 2010). "Review: 'Valentine's Day' – Page 2". Los Angeles Times. Archived from the original on October 11, 2012. Retrieved July 30, 2012.
  94. ↑ McCarthy, Todd (February 7, 2010). "Valentine's Day – Film Reviews". Variety. Archived from the original on July 29, 2013. Retrieved July 30, 2012.
  95. ↑ Caramanica, Jon (March 6, 2009). "OMG! Taylor Swift Does 'CSI'!". The New York Times (Blog). Archived from the original on August 14, 2011. Retrieved May 7, 2012.
  96. ↑ Strecker, Erin (January 2, 2015). "Remember When Taylor Swift Shined as 'Saturday Night Live' Host?". Billboard. Archived from the original on January 24, 2015. Retrieved January 15, 2015.
  97. ↑ Dukes, Billy (October 22, 2012). "10 Things You Didn't Know About Taylor Swift". Taste of Country. Archived from the original on 22 May 2022. Retrieved July 26, 2020.
  98. ↑ Pietroluongo, Silvio (August 11, 2010). "Taylor Swift Makes Sparkling Hot 100 Entrance". Billboard. Archived from the original on January 31, 2016. Retrieved July 25, 2016.
  99. ↑ Caramanica, Jon (October 20, 2010). "Taylor Swift, Angry on 'Speak Now'". The New York Times. Archived from the original on October 21, 2010. Retrieved October 23, 2010.
  100. ↑ "Taylor Swift's New Album, Speak Now, Set for Oct. 25 Release". CMT. July 20, 2010. Archived from the original on 21 June 2019. Retrieved February 14, 2020.
  101. ↑ Kaufman, Gil (November 3, 2010). "Taylor Swift's Speak Now Tops 1 Million in First Week". MTV. Archived from the original on August 10, 2016. Retrieved August 8, 2016.
  102. ↑ "Fastest-selling digital album in the U.S. by a female artist". Guinness World Records. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 16, 2015.
  103. ↑ Hammel, Sara (January 4, 2011). "Taylor Swift & Jake Gyllenhaal Break Up: Source". People. Archived from the original on May 9, 2012. Retrieved March 6, 2012.
  104. ↑ Wyland, Sarah (February 12, 2012). "Taylor Swift Takes Home Two GRAMMYs at Tribute-Filled Show" (Blog). Great American Country. Archived from the original on September 6, 2015. Retrieved February 13, 2012.
  105. ↑ Suddath, Claire (February 12, 2012). "Taylor Swift, 'Mean' | The Best and Worst of the 2012 Grammys". Time. Archived from the original on April 24, 2012. Retrieved April 22, 2012.
  106. ↑ Deerwester, Jayme (February 12, 2012). "Adoration for Adele: 6 Grammys". USA Today. Archived from the original on October 26, 2012. Retrieved April 22, 2012.
  107. ↑ Shelburne, Craig (October 18, 2010). "Taylor Swift Named NSAI's Songwriter-Artist of the Year". CMT. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved November 21, 2015.
  108. ↑ Smith, Hazel (October 24, 2011). "News: Hot Dish: Taylor Swift Sings Alan Jackson's Masterpiece at Nashville Songwriters Celebration". CMT. Archived from the original on November 29, 2014. Retrieved April 22, 2012.
  109. ↑ Roland, Tom (December 2, 2011). "Taylor Swift: Billboard's Woman of the Year". Billboard. p. 1. Archived from the original on February 3, 2013. Retrieved May 15, 2012.
  110. ↑ Talbott, Chris; Silva, Cristina (April 2, 2012). "Taylor Swift wins ACM entertainer of the year". Yahoo!. Associated Press. Archived from the original on August 23, 2016. Retrieved May 15, 2012.
  111. ↑ "CMA Awards 2011: Taylor Swift wins entertainer of the year". CBS News. November 9, 2011. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved May 15, 2012.
  112. ↑ Kellogg, Jane (November 20, 2011). "AMAs 2011: Winners and Nominees Complete List". The Hollywood Reporter. Archived from the original on June 27, 2015. Retrieved November 21, 2015.
  113. ↑ Sheffield, Rob (June 23, 2012). "Women Who Rock: The 50 Greatest Albums of All Time". Rolling Stone. Archived from the original on December 10, 2016. Retrieved July 15, 2017.
  114. ↑ Allen, Bob (March 29, 2012). "Hot Tours: Taylor Swift, George Strait, Cirque Du Soleil". Billboard. Archived from the original on February 21, 2013. Retrieved May 10, 2012.
  115. ↑ "Taylor Swift News and Blog". taylorswift.com. September 21, 2011. Archived from the original on October 11, 2011. Retrieved September 21, 2011.
  116. ↑ Herrera, Monica (March 15, 2012). "Taylor Swift, Arcade Fire Talk 'Hunger Games'". Rolling Stone. Archived from the original on June 27, 2015. Retrieved May 10, 2012.
  117. ↑ "Nominations 2013 — Golden Globe Awards". goldenglobes.org. December 13, 2012. Archived from the original on December 14, 2012. Retrieved December 13, 2012.
  118. ↑ Horowitz, Steven J. (April 20, 2012). "B.o.B Explains Origins of Taylor Swift Collaboration 'Both of Us'". HipHopDX. Archived from the original on September 10, 2015. Retrieved May 15, 2012.
  119. ↑ Toomedy, Alyssa (October 25, 2012). "Taylor Swift and Conor Kennedy Breakup: Anatomy of a Split". E!. Archived from the original on December 4, 2015. Retrieved November 10, 2015.
  120. ↑ Trust, Gary (August 22, 2012). "Taylor Swift Scores First Hot 100 No.  1". Billboard. Archived from the original on February 13, 2013. Retrieved August 22, 2012.
  121. ↑ "Discography Taylor Swift". New Zealand Charts. Archived from the original on 20 April 2017. Retrieved July 26, 2016.
  122. ↑ Lynch, Kevin (September 4, 2013). "Calvin Harris trumps Michael Jackson feat to join Taylor Swift, Rihanna and One Direction in Guinness World Records™ 2014 book". Guinness World Records. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 16, 2015.
  123. ↑ Chart positions:
  124. ↑ Lewis, Randy (October 30, 2012). "Taylor Swift raises the bar with a savvy 'Red' marketing campaign". Los Angeles Times. Archived from the original on December 28, 2020. Retrieved December 28, 2020.
  125. ↑ Mansfield, Brian (October 17, 2012). "Taylor Swift sees 'Red' all over". USA Today. Archived from the original on December 21, 2012.
  126. ↑ "Taylor Swift's 'Red': A Canonical Coming-Of-Age Album". NPR Music. August 28, 2017. Archived from the original on 12 April 2021. Retrieved February 14, 2021.
  127. ↑ "Taylor Swift's 'Red' Sells 1.21 Million; Biggest Sales Week for an Album Since 2002". Billboard. September 14, 2009. Archived from the original on February 1, 2013. Retrieved November 7, 2012.
  128. ↑ Greenwald, David (September 6, 2013). "Taylor Swift, Rihanna, Justin Bieber Among 2014 Guinness Record-Setters". Billboard. Archived from the original on June 8, 2015. Retrieved July 27, 2016.
  129. ↑ Sexton, Paul (August 31, 2019). "Taylor Swift Scores Fourth U.K. No. 1 With 'Lover' Album". Billboard. Archived from the original on 16 August 2021. Retrieved October 15, 2019.
  130. ↑ ۱۳۰٫۰ ۱۳۰٫۱ ۱۳۰٫۲ Allen, Bob (July 3, 2014). "Taylor Swift's Red Wraps as All-Time Country Tour". Billboard. Archived from the original on June 1, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  131. ↑ Vincent, Alice (August 19, 2014). "Taylor Swift's new single Shake It Off shakes up pop music". The Daily Telegraph. Archived from the original on November 27, 2015. Retrieved November 27, 2015.
  132. ↑ "Grammys 2014: The complete list of nominees and winners". Los Angeles Times. January 26, 2014. Archived from the original on March 4, 2015. Retrieved January 25, 2015.
  133. ↑ "VMAs: The 2013 Winner's List". Entertainment Weekly. August 25, 2013. Archived from the original on March 9, 2016. Retrieved August 25, 2013.
  134. ↑ Gregoire, Carolyn (November 19, 2012). "Taylor Swift AMA Awards 2012: Pop Star Performs 'I Knew You Were Trouble' (Video)". HuffPost. Archived from the original on May 26, 2013. Retrieved June 10, 2013.
  135. ↑ Payne, Chris (November 25, 2013). "Taylor Swift & Justin Timberlake Win Big at American Music Awards". Billboard. Archived from the original on November 24, 2015. Retrieved November 21, 2015.
  136. ↑ "NSAI Songwriter/Artists of the Year". Nashville Songwriters Association International. Archived from the original on August 19, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  137. ↑ Caramanica, Jon (November 7, 2013). "Country Awards Hold Swift Close". The New York Times. Archived from the original on November 11, 2013. Retrieved April 3, 2014.
  138. ↑ "Taylor Swift's Boyfriend Timeline: 10 Relationships & Their Songs". Billboard. December 30, 2014. Archived from the original on August 26, 2016. Retrieved August 26, 2016.
  139. ↑ Labrecque, Jeff (December 12, 2013). "'12 Years a Slave' and 'American Hustle' lead Golden Globe nominees". Entertainment Weekly. Archived from the original on March 23, 2015. Retrieved December 12, 2013.
  140. ↑ Bonaguro, Alison (January 25, 2013). "News: Offstage: Tim McGraw Wanted to Make Taylor Swift Duet an Event". CMT. Archived from the original on July 12, 2015. Retrieved February 25, 2013.
  141. ↑ Blistein, Doyle (June 4, 2013). "Taylor Swift Joins Rolling Stones for 'As Tears Go By'". Rolling Stone. Archived from the original on June 9, 2013. Retrieved June 10, 2013.
  142. ↑ "Taylor Swift Joins Florida Georgia Line Onstage for 'Cruise'". Taste of Country. March 2, 2013. Archived from the original on March 16, 2013. Retrieved March 29, 2013.
  143. ↑ Collin, Robbie (July 26, 2012). "The Lorax, review". The Daily Telegraph. Archived from the original on September 17, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  144. ↑ Beard, Lanford (May 1, 2013). "Taylor Swift says 'I do' to 'New Girl'". Entertainment Weekly. Archived from the original on November 8, 2016. Retrieved August 4, 2016.
  145. ↑ Busis, Hillary (September 27, 2013). "Taylor Swift will co-star in long-awaited adaptation of 'The Giver'". Entertainment Weekly. Archived from the original on December 21, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  146. ↑ Peterson, Price (March 31, 2014). "Taylor Swift Moves into NYC Apartment Built Over Mysterious River of Pink Slime". The Atlantic. Archived from the original on September 27, 2016. Retrieved July 31, 2016.
  147. ↑ Rogers, Alex (March 7, 2014). "Why Taylor Swift Thinks Nashville Is the Best Place on Earth". Time. Archived from the original on 24 May 2022. Retrieved September 27, 2016.
  148. ↑ Zollo, Paul (February 17, 2016). "The Oral History of Taylor Swift's 1989". The Recording Academy. Archived from the original on 3 June 2021. Retrieved February 14, 2021.
  149. ↑ Stutz, Colin (October 16, 2014). "Watch Taylor Swift's '1989' Secret Sessions Behind The Scenes Video". Billboard. Archived from the original on June 5, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  150. ↑ Mansfield, Brian (August 18, 2014). "Taylor Swift debuts 'Shake It Off,' reveals '1989' album". USA Today. Archived from the original on August 19, 2014. Retrieved August 19, 2014.
  151. ↑ Lewis, Randy (October 28, 2014). "How does Taylor Swift connect with fans? 'Secret sessions' and media blitzes". Los Angeles Times. Archived from the original on February 7, 2019. Retrieved February 5, 2019.
  152. ↑ Caulfield, Keith (November 4, 2014). "Taylor Swift's "1989" debuts with 1.287 million copies sold". Billboard. Archived from the original on November 5, 2014. Retrieved November 4, 2014.
  153. ↑ Swatman, Rachel (August 31, 2015). "Taylor Swift enters Guinness World Records 2016 with yet another record-breaking achievement". Guinness World Records. Archived from the original on September 3, 2015. Retrieved July 31, 2016.
  154. ↑ ۱۵۴٫۰ ۱۵۴٫۱ "Taylor Swift returns to Spotify on the day Katy Perry's album comes out". BBC News. June 9, 2017. Archived from the original on June 9, 2017.
  155. ↑ Chart positions:
  156. ↑ Trust, Gary (September 28, 2015). "The Weeknd Holds Atop Hot 100, Taylor Swift Hits Top 10 With 'Wildest Dreams'". Billboard. Archived from the original on December 1, 2015. Retrieved December 1, 2015.
  157. ↑ ۱۵۷٫۰ ۱۵۷٫۱ "Taylor Swift – Chart History: Hot 100". Billboard. Archived from the original on 8 March 2018. Retrieved September 18, 2016.
  158. ↑ "Live Music's $20 Billion Year: The Grateful Dead's Fare Thee Well Reunion, Taylor Swift, One Direction Top Boxscore's Year-End". Billboard. Archived from the original on December 14, 2015.
  159. ↑ Weissmann, Jordan (July 7, 2014). "Taylor Swift Has Written an Op-Ed in the Wall Street Journal". Slate (Blog). Archived from the original on January 23, 2015. Retrieved January 23, 2015.
  160. ↑ Knopper, Steve (November 8, 2014). "Taylor Swift's Label Head Explains Spotify Removal". Rolling Stone. Archived from the original on April 21, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  161. ↑ Peters, Mitchell (June 21, 2015). "Taylor Swift Pens Open Letter Explaining Why '1989' Won't Be on Apple Music". Billboard. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 22, 2015.
  162. ↑ Halperin, Shirley (June 21, 2015). "Apple Changes Course After Taylor Swift Open Letter: Will Pay Labels During Free Trial". Billboard. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 22, 2015.
  163. ↑ Rosen, Christopher (June 25, 2015). "Taylor Swift is putting 1989 on Apple Music". Entertainment Weekly. Archived from the original on June 26, 2015. Retrieved June 25, 2015.
  164. ↑ Daly, Thomas J. (January 13, 2016). "Taylor Swift's Trademark Play". The National Law Review. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved January 23, 2016.
  165. ↑ "Taylor Swift: 2014 Billboard Woman of the Year". Billboard. October 10, 2014. Archived from the original on June 1, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  166. ↑ Payne, Chris (November 23, 2014). "Taylor Swift Wins Dick Clark Award of Excellence at 2014, Presented by Diana Ross". Billboard. Archived from the original on July 4, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  167. ↑ ۱۶۷٫۰ ۱۶۷٫۱ Jonze, Tim (February 25, 2015). "Taylor Swift wins international female solo artist at Brit awards 2015". The Guardian. Archived from the original on January 1, 2016. Retrieved April 11, 2015.
  168. ↑ Stutz, Colin (July 21, 2015). "2015 MTV Video Music Awards Nominees Revealed: Taylor Swift, Kendrick Lamar, Ed Sheeran & More". Billboard. Archived from the original on July 24, 2015. Retrieved August 15, 2016.
  169. ↑ Betts, Stephen L. (March 25, 2015). "2015 ACM Award Milestone Winners Include Swift, Lambert". Rolling Stone. Archived from the original on April 2, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  170. ↑ Lynch, Joe (February 19, 2016). "Taylor Swift Joins Elite Club to Win Grammy Album of the Year More Than Once: See the Rest". Billboard. Archived from the original on March 1, 2016. Retrieved July 31, 2016.
  171. ↑ "Highest annual earnings ever for a female pop star". Guinness World Records. Archived from the original on November 12, 2017. Retrieved November 15, 2017.
  172. ↑ Chiu, Melody (June 1, 2016). "Taylor Swift and Calvin Harris Split After 15 Months Together". People. Archived from the original on June 29, 2016. Retrieved June 1, 2016.
  173. ↑ Spanos, Brittany (July 13, 2016). "Taylor Swift Co-Wrote Calvin Harris' Smash Hit 'This Is What You Came For'". Rolling Stone. Archived from the original on July 30, 2016. Retrieved July 31, 2016.
  174. ↑ Lewis, Anna (July 15, 2016). "Tom Hiddleston finally tells us the truth about his relationship with Taylor Swift". Cosmopolitan. Archived from the original on July 17, 2016. Retrieved January 8, 2019.
  175. ↑ "Taylor Swift Finally Reveals When She Started Dating Joe Alwyn in Lover Album". Yahoo!. August 23, 2019. Archived from the original on June 11, 2020. Retrieved June 11, 2020.
  176. ↑ "Taylor Swift Talks Newfound 'Freedom,' 'Lover' Tour Plans and So Much More". On Air with Ryan Seacrest. August 27, 2019. Archived from the original on 8 April 2020. Retrieved August 27, 2019.
  177. ↑ "Taylor Swift, pop princess, wins song of the year at the CMA Awards". USA Today. Archived from the original on November 9, 2017. Retrieved November 9, 2017.
  178. ↑ Trust, Gary (February 21, 2017). "Ed Sheeran Tops Hot 100, Katy Perry Debuts at No. 4 & Bruno Mars, Rihanna & The Weeknd All Hit Top 10". Billboard. Archived from the original on February 22, 2017. Retrieved February 22, 2017.
  179. ↑ France, Lisa Respers (August 28, 2017). "MTV Video Music Awards 2017: Winners list". CNN. Archived from the original on August 27, 2017. Retrieved August 28, 2017.
  180. ↑ Yahr, Emily (December 6, 2017). "Taylor Swift explains her blunt testimony during her sexual assault trial". The Washington Post. Archived from the original on 1 February 2020. Retrieved February 1, 2020.
  181. ↑ Gonzalez, Sandra; McLean, Scott; Weisfeldt, Sara; Gauk-Roger, Topher (August 15, 2017). "Taylor Swift wins court case". CNN. Archived from the original on August 19, 2017. Retrieved August 20, 2017.
  182. ↑ "Taylor Swift wipes social media profiles, fuelling expectations of new album". The Daily Telegraph. August 18, 2017. Archived from the original on January 8, 2019. Retrieved August 19, 2019.
  183. ↑ Aswad, Jem (August 24, 2017). "Taylor Swift's New Single, 'Look What You Made Me Do,' Arrives (Listen)". Variety. Archived from the original on August 28, 2017. Retrieved August 29, 2017.
  184. ↑ White, Jack (September 1, 2017). "Taylor Swift scores first Number 1 on the Official Singles Chart with 'LWYMMD'". Official Charts Company. Archived from the original on September 2, 2017. Retrieved September 1, 2017.
  185. ↑ Peak positions:
  186. ↑ Shaw, Lucas (November 7, 2017). "Taylor Swift Will Keep New Album From Streaming for a Week". Bloomberg L.P. Archived from the original on November 8, 2017. Retrieved November 7, 2017.
  187. ↑ Powers, Ann (November 10, 2019). "The Old Taylor's Not Dead". NPR. Archived from the original on 11 November 2017. Retrieved June 29, 2020.
  188. ↑ "Official: Taylor Swift's 'Reputation' Album Sells 1.2M Copies in US During First Week". Billboard. Archived from the original on November 30, 2017. Retrieved May 29, 2018.
  189. ↑ Chart positions:
  190. ↑ Levine, Robert (November 22, 2017). "Taylor Swift Schools the Music Industry Once Again, While Streaming Services Wring Their Hands". Billboard. Archived from the original on November 30, 2017. Retrieved December 2, 2017.
  191. ↑ "Global Top 10 Albums of 2017" (PDF). International Federation of the Phonographic Industry. p. 9. Archived from the original (PDF) on 24 April 2018. Retrieved April 18, 2019.
  192. ↑ Trust, Gary (September 11, 2017). "Taylor Swift at Nos. 1 & 4 on Billboard Hot 100, as Cardi B Moves Up to No. 2". Billboard. Archived from the original on September 21, 2017. Retrieved October 30, 2017.
  193. ↑ Trust, Gary. "Taylor Swift's 'New Year's Day' Goes to Country Radio: Is Country Ready for It?". Billboard. Archived from the original on December 5, 2017. Retrieved April 13, 2018.
  194. ↑ "Uncharted: Taylor Swift Prepares for Aus Tour with Next Radio Single". The Music Network. September 10, 2018. Archived from the original on 23 July 2019. Retrieved May 7, 2019.
  195. ↑ Hudak, Joseph. "Sugarland Announce New Album 'Bigger,' Taylor Swift Collaboration". Rolling Stone. Archived from the original on April 14, 2018. Retrieved April 13, 2018.
  196. ↑ Stubblebine, Allison (November 13, 2017). "Taylor Swift Announces First Round of Reputation Stadium Tour Dates". Billboard. Archived from the original on November 14, 2017. Retrieved November 18, 2017.
  197. ↑ Frankenberg, Eric (November 30, 2018). "Taylor Swift's Reputation Stadium Tour Breaks Record for Highest-Grossing U.S. Tour". Billboard. Archived from the original on December 1, 2018. Retrieved December 2, 2018.
  198. ↑ Frankenberg, Eric (December 6, 2018). "Taylor Swift Closes Reputation Stadium Tour with $345 Million". Billboard. Archived from the original on December 9, 2018. Retrieved December 22, 2018.
  199. ↑ McIntyre, Hugh (December 6, 2018). "These Are The 10 Highest-Grossing Tours of 2018". Forbes. Archived from the original on December 7, 2018. Retrieved December 22, 2018.
  200. ↑ Reitman, Shelby (November 30, 2018). "Taylor Swift Shares Reputation Stadium Tour 'Surprise' Songs Playlist". Billboard. Archived from the original on January 4, 2019. Retrieved June 17, 2019.
  201. ↑ Stiernberg, Bonnie (December 31, 2018). "Taylor Swift's 'Reputation' Hits Netflix: Twitter Reacts". Billboard. Archived from the original on January 4, 2019. Retrieved June 16, 2019.
  202. ↑ "61st Grammy Nominees". The Recording Academy. Archived from the original on December 7, 2018. Retrieved December 7, 2018.
  203. ↑ Havens, Lyndsey (October 9, 2018). "Taylor Swift Breaks an All-Time AMA Record – And Urges People to Vote in Midterm Elections". Billboard. Archived from the original on October 10, 2018. Retrieved October 10, 2018.
  204. ↑ Willman, Chris; Aswad, Jem (November 19, 2018). "Taylor Swift Signs Landmark New Deal With Universal Music Group". Variety. Archived from the original on November 19, 2018. Retrieved February 18, 2024.
  205. ↑ Wang, Amy X. (November 19, 2018). "Taylor Swift's New Record Deal Affects Thousands of Other Musicians". Rolling Stone. Archived from the original on February 17, 2021. Retrieved February 18, 2024.
  206. ↑ Grady, Constance (November 19, 2018). "What Taylor Swift's New Record Deal Means for the Music Industry—And for Her Image". Vox. Archived from the original on December 20, 2021. Retrieved December 20, 2021.
  207. ↑ McKenna, Lyndsey (August 23, 2019). "Stream Taylor Swift's New Album, Lover". NPR. Archived from the original on February 19, 2020. Retrieved September 10, 2019.
  208. ↑ Catucci, Nick (August 23, 2019). "Taylor Swift Reaches For New Heights of Personal and Musical Liberation on Lover". Rolling Stone. Archived from the original on August 23, 2019. Retrieved February 15, 2021.
  209. ↑ Ingham, Tim (September 4, 2019). "Taylor Swift's Lover: A Lightning Rod For a Record Industry Struggling to Define Its Own Success". Music Business Worldwide. Archived from the original on June 1, 2023. Retrieved February 18, 2024.
  210. ↑ "Biggest-Selling Album Worldwide for a Solo Artist (Current)". Guinness World Records. Archived from the original on July 9, 2020. Retrieved June 21, 2020.
  211. ↑ Molanphy, Chris (October 27, 2023). "Why Is a 4-Year-Old Taylor Swift Song No. 1?". Slate. Archived from the original on February 11, 2024. Retrieved February 18, 2024.
  212. ↑ Brown, August (November 25, 2019). "Taylor Swift, Embroiled In Battle over Catalog, Performs Her Old Hits at American Music Awards". Los Angeles Times. Archived from the original on June 25, 2025. Retrieved June 25, 2025.
  213. ↑ Schiller, Rebecca (December 13, 2019). "Taylor Swift Accepts Woman of the Decade Award at Billboard's Women In Music: Read Her Full Speech". Billboard. Archived from the original on December 13, 2019. Retrieved December 14, 2019.
  214. ↑ Grein, Paul (August 26, 2019). "12 Records That Were Set at the 2019 VMAs". Billboard. Archived from the original on January 30, 2020. Retrieved January 11, 2020.
  215. ↑ ۲۱۵٫۰ ۲۱۵٫۱ Grady, Constance (September 1, 2019). "The Taylor Swift/Scooter Braun Controversy, Explained". Vox. Archived from the original on February 11, 2020. Retrieved August 23, 2019.
  216. ↑ Willman, Chris (November 16, 2020). "Taylor Swift Confirms Sale of Her Masters, Says She Is Already Re-Recording Her Catalog". Variety. Archived from the original on December 3, 2022. Retrieved November 18, 2020.
  217. ↑ Willman, Chris (February 6, 2020). "Taylor Swift Moves to Universal Music Publishing Group with New Pact". Variety. Archived from the original on February 12, 2020. Retrieved February 6, 2020.
  218. ↑ Campoamor, Danielle (December 11, 2020). "Taylor Swift Dropped Two Albums This Year". The Washington Post. Retrieved February 18, 2024.
  219. ↑ Atkinson, Katie (December 15, 2020). "Taylor Swift Isn't So Sure She & Joe Alwyn Would Have Made Music Together If It Weren't for Lockdown". Billboard. Archived from the original on August 11, 2021. Retrieved February 18, 2021.
  220. ↑ Doyle, Tom (March 2021). "Aaron Dessner: Producing Folklore And Evermore". Sound on Sound. Archived from the original on December 4, 2023. Retrieved June 5, 2025.
  221. ↑ McGrath ۲۰۲۳، p. ۷۹; Fogarty و Arnold ۲۰۲۱، p. ۵.
  222. ↑ Trust, Gary (January 28, 2021). "Taylor Swift's 'Coney Island' and 'No Body, No Crime' Debut on Airplay Charts, Joining 'Willow'". Billboard. Archived from the original on August 16, 2021. Retrieved February 2, 2021.
  223. ↑ Trust, Gary (December 21, 2020). "Taylor Swift's 'Willow' Debuts at No. 1 on Billboard Hot 100". Billboard. Archived from the original on December 22, 2020. Retrieved February 18, 2021.
  224. ↑ Willman, Chris (November 23, 2020). "Taylor Swift Wins Three American Music Awards, Says She's MIA Because of 'Recording All of My Old Music'". Variety. Archived from the original on December 2, 2021. Retrieved November 25, 2020.
  225. ↑ Willman, Chris (March 14, 2021). "Taylor Swift Becomes First Woman to Win Album of the Year Grammy Three Times". Variety. Archived from the original on December 2, 2021. Retrieved March 15, 2021.
  226. ↑ Aniftos, Rania (November 15, 2019). "Taylor Swift Releases 'Beautiful Ghosts,' Co-Written With Andrew Lloyd Webber for 'Cats' Film". Billboard. Archived from the original on November 19, 2019. Retrieved November 15, 2019.
  227. ↑ Mamo, Heran (January 15, 2020). "Taylor Swift Miss Americana Netflix Doc Has a Release Date & We're So Ready for It". Billboard. Archived from the original on April 24, 2020. Retrieved January 19, 2020.
  228. ↑ "Taylor Swift: Miss Americana (2020)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on November 4, 2021. Retrieved July 21, 2025.
  229. ↑ Espada, Mariah (July 6, 2023). "Taylor Swift Is Halfway Through Her Rerecording Project. It's Paid Off Big Time". Time. Archived from the original on October 27, 2023. Retrieved February 18, 2024.
  230. ↑ Nicholson, Jessica (January 7, 2022). "Shania Twain Passes the Baton as Taylor Swift Bests Her Country Albums Chart Record: 'Let's Go Girls!'". Billboard. Archived from the original on January 23, 2022. Retrieved May 15, 2024.
  231. ↑ McCluskey, Megan (December 8, 2023). "Breaking Down Taylor Swift's 2023 Impact By the Numbers". Time. Archived from the original on December 26, 2023. Retrieved December 26, 2023.
  232. ↑ ۲۳۲٫۰ ۲۳۲٫۱ "Taylor Swift's New Album Breaks Spotify Streaming Record". The Guardian. October 22, 2022. Archived from the original on October 22, 2022. Retrieved October 22, 2022.
  233. ↑ Light, Alan (October 24, 2022). "Taylor Swift's Midnights Does Something Astonishing. Even For Her". Esquire. Archived from the original on January 17, 2023. Retrieved January 17, 2023.
  234. ↑ Petridis, Alexis (October 21, 2022). "Taylor Swift: Midnights Review – Small-Hours Pop Rich with Self-Loathing and Stereotype-Smashing". The Guardian. Archived from the original on October 22, 2022. Retrieved October 21, 2022.
  235. ↑ Richardson, Mark (October 24, 2022). "Midnights Review: Taylor Swift After Dark". The Wall Street Journal. Archived from the original on February 11, 2024. Retrieved February 19, 2024.
  236. ↑ ۲۳۶٫۰ ۲۳۶٫۱ ۲۳۶٫۲ Dailey, Hannah (December 6, 2022). "Here Are All of Taylor Swift's Biggest Accomplishments in 2022". Billboard. Archived from the original on April 30, 2023. Retrieved December 7, 2022.
  237. ↑ ۲۳۷٫۰ ۲۳۷٫۱ Young, Alex (October 31, 2022). "Taylor Swift Broke 73 Records with Release of New Album Midnights". Consequence. Archived from the original on October 31, 2022. Retrieved July 19, 2023.
  238. ↑ Trust, Gary (June 5, 2023). "Morgan Wallen's 'Last Night' No. 1 on Hot 100 for Ninth Week, Taylor Swift & Ice Spice's 'Karma' Blasts to No. 2". Billboard. Archived from the original on October 26, 2023. Retrieved August 21, 2023.
  239. ↑ Caulfield, Keith (July 16, 2023). "Taylor Swift's Re-Recorded Speak Now Debuts at No. 1 on Billboard 200 With 2023's Biggest Week". Billboard. Archived from the original on July 19, 2023. Retrieved July 16, 2023.
  240. ↑ Caulfield, Keith (November 5, 2023). "Taylor Swift's 1989 (Taylor's Version) Debuts at No. 1 on Billboard 200 With Biggest Week in Nearly a Decade". Billboard. Archived from the original on November 5, 2023. Retrieved November 5, 2023.
  241. ↑ Trust, Gary (November 6, 2023). "Taylor Swift's 'Is It Over Now? (Taylor's Version)' Debuts at No. 1 on Billboard Hot 100". Billboard. Archived from the original on November 6, 2023. Retrieved November 6, 2023.
  242. ↑ Cohen, Jonathan (June 29, 2021). "Aaron Dessner, Justin Vernon Rev Up Big Red Machine With Help From Taylor Swift". Variety. Archived from the original on May 23, 2022. Retrieved February 10, 2022.
  243. ↑ Strauss, Matthew (February 19, 2021). "Haim Enlist Taylor Swift for New 'Gasoline' Remix". Pitchfork. Archived from the original on February 19, 2021. Retrieved February 10, 2022.
  244. ↑ Dailey, Hannah (February 11, 2022). "Ed Sheeran & Taylor Swift Release 'The Joker and the Queen' Remix: Watch the Video". Billboard. Archived from the original on February 11, 2022. Retrieved February 11, 2022.
  245. ↑ Rowley, Glenn (January 18, 2023). "The National Unveils First Two Pages of Frankenstein Tracklist With Taylor Swift, Phoebe Bridgers & Sufjan Stevens". Billboard. Archived from the original on January 18, 2023. Retrieved January 18, 2023.
  246. ↑ Davis, Clayton (December 21, 2022). "Taylor Swift Doesn't Make Oscar Shortlist for All Too Well Short Film, but Advances for 'Carolina' Original Song". Variety. Archived from the original on December 24, 2022. Retrieved December 24, 2022.
  247. ↑ King, Jack (October 7, 2022). "Let's Talk About Taylor Swift Getting [Redacted] in Amsterdam". British GQ. Archived from the original on February 19, 2024. Retrieved February 19, 2024.
  248. ↑ Grein, Paul (November 21, 2022). "Taylor Swift, BTS & More Record-Setters at 2022 American Music Awards". Billboard. Archived from the original on November 21, 2022. Retrieved February 18, 2024.
  249. ↑ Corcoran, Nina (August 28, 2022). "Taylor Swift Announces New Album Midnights, Breaks Record for Most Video of the Year Wins at 2022 VMAs". Pitchfork. Archived from the original on August 29, 2022. Retrieved August 28, 2022.
  250. ↑ Horton, Adrian; Lee, Benjamin (February 6, 2023). "Grammy Awards 2023: List of Winners". The Guardian. Archived from the original on February 6, 2023. Retrieved February 6, 2023.
  251. ↑ Blistein, Jon; Guglielmi, Jodi (September 13, 2023). "Taylor Swift Makes History at 2023 VMAs". Rolling Stone. Archived from the original on September 13, 2023. Retrieved September 13, 2023.
  252. ↑ Caulfield, Keith (November 21, 2023). "Taylor Swift Is Billboard's Top Artist of 2023". Billboard. Archived from the original on November 21, 2023. Retrieved November 21, 2023.
  253. ↑ Caulfield, Keith (January 10, 2024). "Morgan Wallen's One Thing at a Time Is Luminate's Top Album of 2023 in U.S." Billboard. Archived from the original on January 10, 2024. Retrieved January 12, 2024.
  254. ↑ West, Bryan (February 5, 2024). "Taylor Swift Makes Grammys History with Fourth Album of the Year Win for Midnights". USA Today. Archived from the original on February 5, 2024. Retrieved February 5, 2024.
  255. ↑ Sisario, Ben (August 5, 2023). "How Taylor Swift's Eras Tour Conquered the World". The New York Times. Archived from the original on August 16, 2023. Retrieved August 16, 2023.
  256. ↑ Adamczyk, Alicia; Abrams, Joseph (July 25, 2023). "The Brilliant Marketing Synergy of Taylor Swift's Eras Tour and Her Rerecorded Albums". Fortune. Archived from the original on August 21, 2023. Retrieved August 21, 2023.
  257. ↑ Lynskey, Dorian (June 1, 2024). "It's the Age of Swiftonomics – But Will Taylor Swift's Phenomenal Success Trickle Down?". The Guardian. Archived from the original on September 9, 2024. Retrieved August 8, 2024.
  258. ↑ Ingham, Tim (June 14, 2023). "Reliving the Taylor Swift Catalog Sale Saga (And Following the Money...)". Music Business Worldwide. Archived from the original on June 14, 2023. Retrieved June 15, 2023.
  259. ↑ Wood, Mikael; Brown, August (August 1, 2023). "It's a Love Story, L.A. Just Says Yes: How Taylormania Took Over the World". Los Angeles Times. Archived from the original on August 1, 2023. Retrieved August 1, 2023.
  260. ↑ Marsden, Harriet (June 13, 2024). "Taylor Swift vs. The Beatles: Who's Bigger?". The Week. Archived from the original on February 4, 2025. Retrieved July 20, 2025.
  261. ↑ Sisario, Ben (December 9, 2024). "Taylor Swift's Eras Tour Grand Total: A Record $2 Billion". The New York Times. Archived from the original on December 9, 2024. Retrieved December 9, 2024.
  262. ↑ Kaufman, Gil (November 28, 2023). "Taylor Swift's 'Eras Tour' Concert Movie Passes $250 Million in Worldwide Grosses". Billboard. Archived from the original on December 1, 2023. Retrieved December 1, 2023.
  263. ↑ Perez, Lexy (December 6, 2024). "Taylor Swift Eras Tour Book Sells Nearly 1M Copies in First Week". The Hollywood Reporter. Archived from the original on July 24, 2025. Retrieved July 20, 2025.
  264. ↑ ۲۶۴٫۰ ۲۶۴٫۱ ۲۶۴٫۲ Ruggieri, Melissa (November 3, 2021). "Billy Joel says Taylor Swift is like the Beatles of her generation: 'She knows music'". USA Today. Retrieved July 5, 2023.
  265. ↑ ۲۶۵٫۰ ۲۶۵٫۱ ۲۶۵٫۲ ۲۶۵٫۳ ۲۶۵٫۴ Dunn, Jack; Horowitz, Steven J. (August 13, 2025). "Taylor Swift's The Life of a Showgirl Sets October Release Date and Debuts Album Cover, Sabrina Carpenter Feature". Variety. Archived from the original on August 14, 2025. Retrieved August 13, 2025.
  266. ↑ Valinsky, Jordan (November 17, 2022). "Taylor Swift Ticket Snafu Caused by Ticketmaster Abusing Its Market Power, Senate Antitrust Chair Says". CNN. Archived from the original on November 17, 2022. Retrieved November 17, 2022.
  267. ↑ Savarese, Mauricio (December 28, 2023). "Heat Exhaustion Killed Taylor Swift Fan Attending Rio Concert, Forensics Report Says". Associated Press. Archived from the original on December 27, 2023. Retrieved December 28, 2023.
  268. ↑ Cepeda, Mara (February 29, 2024). "'Not What Good Neighbours Do': Philippine Lawmaker Hits Out at Singapore Over Taylor Swift Deal". The Straits Times. Archived from the original on February 29, 2024. Retrieved February 29, 2024.
  269. ↑ Goujard, Clothilde (February 6, 2024). "Taylor Swift Deepfakes Nudge EU to Get Real About AI". Politico. Archived from the original on February 7, 2024. Retrieved July 30, 2025.
  270. ↑ Picheta, Rob (August 5, 2024). "Violent, Far-Right Riots Overran Some UK Cities This Weekend. What Happened, and What Comes Next?". CNN. Archived from the original on August 6, 2024. Retrieved August 6, 2024.
  271. ↑ "Taylor Swift Shows in Vienna Canceled After 2 Arrested For Planning ISIS-Inspired Terror Plot". ABC News. August 8, 2024. Archived from the original on August 9, 2024. Retrieved August 8, 2024.
  272. ↑ Zemler, Emily (April 19, 2024). "Taylor Swift Unveils Double Album The Tortured Poets Department: The Anthology". Rolling Stone. Archived from the original on April 19, 2024. Retrieved April 19, 2024.
  273. ↑ ۲۷۳٫۰ ۲۷۳٫۱ Dailey, Hannah (May 2, 2024). "The Tortured Poets Department: All the Records Taylor Swift's New Album Has Broken (So Far)". Billboard. Archived from the original on April 23, 2024. Retrieved May 8, 2024.
  274. ↑ Sisario, Ben (April 29, 2024). "Taylor Swift's Tortured Poets Breaks Records With Blockbuster Debut". The New York Times. Archived from the original on May 8, 2024. Retrieved July 21, 2025.
  275. ↑ Caulfield, Keith (December 15, 2024). "Taylor Swift's The Tortured Poets Department Logs 17th Week at No. 1 on Billboard 200". Billboard. Archived from the original on December 15, 2024. Retrieved December 15, 2024.
  276. ↑ Dalugdug, Manny (February 18, 2025). "Taylor Swift Was IFPI's Biggest-Selling Recording Artist Globally in 2024 – For a Record Fifth Time". Music Business Worldwide. Archived from the original on February 20, 2025. Retrieved February 20, 2025.
  277. ↑ Trust, Gary (April 29, 2024). "Taylor Swift Claims Record Top 14 Spots on Billboard Hot 100, Led by 'Fortnight' with Post Malone". Billboard. Archived from the original on April 29, 2024. Retrieved May 9, 2024.
  278. ↑ Willman, Chris (May 30, 2025). "Taylor Swift Shocker: Singer Buys Back and Will Reissue First Six Albums—Even as Reputation (Taylor's Version) 'Can Still Have Moment to Reemerge' Later". Variety. Retrieved May 30, 2025.
  279. ↑ Blanchet, Brenton (November 20, 2023). "Travis Kelce Shares the Real Story of How Taylor Swift Romance Began in Wide-Ranging Interview". People. Archived from the original on November 20, 2023. Retrieved November 20, 2023.
  280. ↑ Endara, Maria Elena Little (September 25, 2023). "Taylor Swift and Travis Kelce? The Possibility Has Led to Memes Galore". The Boston Globe. Retrieved July 30, 2025.
  281. ↑ Moreau, Jordan; Ramos Bechara, Diego (August 26, 2025). "Taylor Swift and Travis Kelce Are Engaged". Variety. Retrieved August 26, 2025.
  282. ↑ Cairns, Dan (March 5, 2009). "Swift rise of the anti-diva". The Australian. Archived from the original on December 24, 2014. Retrieved July 2, 2012.
  283. ↑ Bream, Jon (December 7, 2007). "Music: OMG! Taylor's senior year". Star Tribune. Archived from the original on July 12, 2015. Retrieved July 1, 2012.
  284. ↑ ۲۸۴٫۰ ۲۸۴٫۱ Newman, Melinda (December 19, 2008). "Taylor Swift Sessions Interview". AOL. Archived from the original on October 9, 2012. Retrieved March 25, 2011.
  285. ↑ "Swift starts world tour in Asia, pushes "Speak Now' in NY". Country Standard Time. October 23, 2007. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved July 1, 2012.
  286. ↑ "News: 20 Questions With Taylor Swift". Country Music Television. November 12, 2007. Archived from the original on November 17, 2014. Retrieved April 18, 2012.
  287. ↑ McCafferty, Dennis (April 13, 2008). "Taylor's Swift rise". USA Weekend. Archived from the original on November 14, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  288. ↑ "Interview with Taylor Swift". Time. April 23, 2009. Archived from the original on October 23, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  289. ↑ "Taylor Swift Style: Singer Won't Take Her Clothes Off, Wants People To Focus On Music". HuffPost. October 23, 2012. Archived from the original on January 4, 2015. Retrieved January 4, 2015.
  290. ↑ "InStyle meets country singing sensation Taylor Swift". InStyle UK. October 26, 2010. Archived from the original on May 27, 2013. Retrieved May 29, 2012.
  291. ↑ Roland, Tom (December 2, 2011). "Taylor Swift: Billboard's Woman of the Year". Billboard. Archived from the original on February 3, 2013. Retrieved May 15, 2012.
  292. ↑ "Taylor Swift's Favorite Music". The Oprah Winfrey Show. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved October 23, 2012.
  293. ↑ "Joni Mitchell: 15 Great Artists Influenced by the 'Blue' Singer". Rolling Stone. June 22, 2016. Retrieved December 26, 2020.
  294. ↑ "Taylor Swift Surprises Toronto Crowd With Bryan Adams 'Summer of '69' Duet: Watch". Billboard. August 5, 2018. Retrieved August 30, 2020.
  295. ↑ "Taylor Swift Says Performing With Rolling Stones Was "Best Moment" Of Her Career – Video". Capital FM. June 19, 2013. Retrieved October 24, 2022.
  296. ↑ Mansfield, Brian (October 23, 2010). "Taylor Swift learns to 'Speak Now,' reveal her maturity". USA Today. Archived from the original on November 4, 2012. Retrieved July 1, 2012.
  297. ↑ "Taylor Swift Goes Record Shopping with EW". Entertainment Weekly. Archived from the original on May 2, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  298. ↑ "The Rolling Stones & Taylor Swift – As Tears Go By – Live in Chicago". The Rolling Stones. June 4, 2013. Retrieved October 24, 2022 – via YouTube.
  299. ↑ "Our Interview with Taylor Swift" (Blog). Channelguidemagblog.com. November 2, 2008. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved February 25, 2013.
  300. ↑ ۳۰۰٫۰ ۳۰۰٫۱ Taylor Swift (October 31, 2014). "'Anything That Connects': A Conversation With Taylor Swift". NPR Music (Interview). Interviewed by Melissa Block. Archived from the original (Audio upload and transcript) on February 6, 2015. Retrieved October 26, 2019.
  301. ↑ Eells, Josh (September 8, 2014). "The Reinvention of Taylor Swift". Rolling Stone. Archived from the original on June 4, 2016. Retrieved June 8, 2016.
  302. ↑ Reid, Poppy (November 2, 2021). "The Curious Case of Keith Urban". Rolling Stone. Retrieved November 3, 2021.
  303. ↑ Hiatt, Brian (June 18, 2019). "Taylor Swift: The Rolling Stone Interview". Rolling Stone. Retrieved April 14, 2022.
  304. ↑ Weatherby, Taylor (March 10, 2021). "Taylor Swift's Road to Folklore". The Recording Academy. Retrieved November 24, 2021.
  305. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Lang-2022 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  306. ↑ ۳۰۶٫۰ ۳۰۶٫۱ ۳۰۶٫۲ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Franssen-2022 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  307. ↑ Savage, Mark (October 19, 2022). "Midnights: What we know about Taylor Swift's songwriting". BBC News. Retrieved October 20, 2022.
  308. ↑ Bruner, Raisa (August 24, 2020). "Let's Break Down Taylor Swift's Tender New Album Folklore". Time. Archived from the original on 31 July 2020. Retrieved October 20, 2022.
  309. ↑ McNutt 2020, p. 77.
  310. ↑ Hughes ۲۰۱۷، p. ۲۰۶; Perone ۲۰۱۷، p. 33.
  311. ↑ "Taylor Swift: Album Guide". Rolling Stone. Archived from the original on December 5, 2012. Retrieved December 5, 2012.
  312. ↑ "Pop and Rock Listings July 22 – 28". The New York Times. July 21, 2011. Archived from the original on January 28, 2012. Retrieved July 12, 2012.
  313. ↑ ۳۱۳٫۰ ۳۱۳٫۱ "Taylor Swift Remade Fearless as Taylor's Version. Let's Discuss". The New York Times. April 9, 2021. Archived from the original on April 9, 2021. Retrieved April 21, 2021.
  314. ↑ Petridis, Alexis (March 6, 2009). "Taylor Swift: Fearless". The Guardian. Retrieved August 13, 2022.
  315. ↑ Jones, Sasha-Frere (November 11, 2008). "Prodigy". The New Yorker. Retrieved August 14, 2022.
  316. ↑ Hughes 2017, p. 206.
  317. ↑ Malec, Jim (May 2, 2011). "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. p. 5. Retrieved August 12, 2022.
  318. ↑ McNutt 2020, p. 78.
  319. ↑ ۳۱۹٫۰ ۳۱۹٫۱ ۳۱۹٫۲ ۳۱۹٫۳ ۳۱۹٫۴ ۳۱۹٫۵ ۳۱۹٫۶ Rosen, Jody (November 17, 2013). "Why Taylor Swift Is the Reigning Queen of Pop". New York. Retrieved November 9, 2020.
  320. ↑ ۳۲۰٫۰ ۳۲۰٫۱ McNutt 2020, p. 79.
  321. ↑ ۳۲۱٫۰ ۳۲۱٫۱ Levine, Nick (August 21, 2019). "Taylor Swift's Lover: The struggle to maintain superstardom". BBC. Retrieved October 29, 2021.
  322. ↑ da Silva, Michelle (November 13, 2017). "Taylor Swift Has Changed for the Worse on Reputation". Now. Retrieved July 27, 2020.
  323. ↑ Tucker, Ken (November 13, 2017). "Taylor Swift Pushes Further Into Electro-Pop With 'Reputation'". NPR. Retrieved April 8, 2023.
  324. ↑ Moreland, Quinn (October 24, 2022). "Taylor Swift: Midnights". Pitchfork. Retrieved April 8, 2023.
  325. ↑ Ryan, Elise (October 21, 2022). "Review: Taylor Swift gets dark, electric on 'Midnights'". AP NEWS. Retrieved April 8, 2023.
  326. ↑ Winter, Velvet (November 12, 2022). "Like The Beatles, Madonna and Kylie Minogue before her, Taylor Swift is masterful at pivoting". ABC News. Retrieved November 13, 2022.
  327. ↑ McNutt ۲۰۲۰، p. ۷۹; Sloan ۲۰۲۱، p. ۱۷.
  328. ↑ Sloan 2021, p. 17.
  329. ↑ ۳۲۹٫۰ ۳۲۹٫۱ Hyden, Steven (March 10, 2021). "Taylor Swift, Indie-rock star? Long, Long ago, this might have felt strange". The New York Times. Archived from the original on April 13, 2021. Retrieved April 13, 2021.
  330. ↑ Caramanica, Jon (July 26, 2020). "Taylor Swift, A Pop Star Done with Pop". The New York Times. Retrieved August 14, 2022.
  331. ↑ Harbron, Lucy (November 11, 2021). "Why Taylor Swift's 'Red' Is Her Turning Point". Clash. Retrieved November 12, 2021.
  332. ↑ Fulford 2014, p. 192.
  333. ↑ "Taylor Swift Deepens Her Goth-Folk Vision on the Excellent 'Evermore'". Rolling Stone. December 11, 2020. Retrieved August 23, 2022.
  334. ↑ ۳۳۴٫۰ ۳۳۴٫۱ "The 200 Greatest Singers of All Time". Rolling Stone. January 1, 2023. Retrieved January 1, 2023.
  335. ↑ Provenzano 2018, p. 173.
  336. ↑ Roland, Tom (October 15, 2010). "Taylor Swift: The Billboard Cover Story". Billboard. Archived from the original on October 18, 2010. Retrieved July 3, 2012.
  337. ↑ Provenzano 2018, pp. 173–174.
  338. ↑ Provenzano 2018, p. 174.
  339. ↑ Powers, Ann (October 25, 2010). "Album review: Taylor Swift's Speak Now". Los Angeles Times. Archived from the original on October 28, 2010. Retrieved October 25, 2010.
  340. ↑ Willman, Chris (November 10, 2017). "Album Review: Taylor Swift's 'Reputation'". Variety. Retrieved April 8, 2023.
  341. ↑ Cox, Jamieson (November 13, 2017). "Taylor Swift: Reputation". Pitchfork. Retrieved April 8, 2023.
  342. ↑ Wilson, Carl (November 13, 2017). "On Reputation, the "Old Taylor" Is Dead, but the New One Isn't Quite Ready to Come to the Phone". Slate. ISSN 1091-2339. Retrieved April 8, 2023.
  343. ↑ DeCaro, Alessandro (October 19, 2022). "10 best Taylor Swift scene covers". Alternative Press. Retrieved July 1, 2023.
  344. ↑ Barker, Andrew (November 27, 2020). "Folklore: The Long Pond Studio Sessions Review". Variety. Retrieved May 31, 2021.
  345. ↑ Lipshutz, Jason (March 18, 2023). "The 13 Best Moments From Taylor Swift's Eras Tour Kickoff". Billboard. Retrieved April 8, 2023.
  346. ↑ Kornhaber, Spencer (July 28, 2020). "Taylor Swift Is No Longer Living in the Present". The Atlantic. Retrieved August 23, 2022.
  347. ↑ Brehian, Tom (July 24, 2020). "Review: Taylor Swift's 'folklore' Is An Indie Record Unconcerned With Being Cool". Stereogum. Retrieved August 23, 2022.
  348. ↑ Willman, Chris (December 11, 2020). "Taylor Swift Has Her Second Great Album of 2020 With 'Evermore': Album Review". Variety. Retrieved August 23, 2022.
  349. ↑ Sodomsky, Sam (December 15, 2020). "Taylor Swift: evermore". Pitchfork. Archived from the original on December 15, 2020. Retrieved December 14, 2020.
  350. ↑ Barna, Alyssa (December 16, 2020). "These are the musicological reasons Taylor Swift's new album sounds dull". The Washington Post. Retrieved November 3, 2021.
  351. ↑ McCormick, Neil (April 9, 2021). "Taylor Swift copies her younger self – and she sounds even more Fearless today". The Daily Telegraph. ISSN 0307-1235. Retrieved August 23, 2022.
  352. ↑ "Taylor Swift forges ahead with a dreamy throwback in Fearless (Taylor's Version)". The A.V. Club. April 9, 2021. Archived from the original on April 9, 2021. Retrieved August 23, 2022.
  353. ↑ Bernstein, Jonathan (April 9, 2021). "Taylor Swift Carefully Reimagines Her Past on 'Fearless: Taylor's Version'". Rolling Stone. Retrieved August 23, 2022.
  354. ↑ Solomon, Kate (November 12, 2021). "Taylor Swift, Red (Taylor's Version), Review: How Brilliant She Is When Her Heart Is in Tatters". i. Archived from the original on November 12, 2021. Retrieved November 13, 2021.
  355. ↑ Snapes, Laura (August 23, 2020). "Taylor Swift: Folklore review – bombastic pop makes way for emotional acuity". The Guardian. Retrieved August 23, 2022.
  356. ↑ Snapes, Laura (November 12, 2021). "Taylor Swift: Red (Taylor's Version) Review – Getting Back Together with a Classic". The Guardian. Archived from the original on November 12, 2021. Retrieved November 12, 2021.
  357. ↑ Kelly, Fred (October 21, 2022). "Taylor Swift's Midnights: what the critics are saying". The Week. Retrieved October 23, 2022.
  358. ↑ "Taylor Swift's songwriting: how the star's music has changed, for better or worse". CBC Music. August 22, 2019. Retrieved November 10, 2021.
  359. ↑ Emily, Lee (November 5, 2021). "Here Are Taylor Swift's Best Bridges On 'Red' Ranked". iHeartRadio. Retrieved November 10, 2021.
  360. ↑ Eggertsen, Chris (September 20, 2022). "Taylor Swift's Iconic Songwriting Credits Amplified By Spotify With Dedicated Page". Billboard. Retrieved September 20, 2022.
  361. ↑ ۳۶۱٫۰ ۳۶۱٫۱ Bate, Jonathan (April 10, 2023). "Why Taylor Swift is a literary giant — by a Shakespeare professor". The Times. ISSN 0140-0460. Retrieved April 10, 2023.
  362. ↑ Pazzanese, Christina (August 2, 2023). "So what exactly makes Taylor Swift so great?". Harvard Gazette. Retrieved August 7, 2023.
  363. ↑ Murphy, Sam (November 10, 2021). "How 'Red' Became The Most Pivotal Record In Taylor Swift's Career". Junkee. Retrieved November 10, 2021.
  364. ↑ ۳۶۴٫۰ ۳۶۴٫۱ Siroky, Mary (November 9, 2021). "Every Taylor Swift Album Ranked from Worst to Best". Consequence. Retrieved November 10, 2021.
  365. ↑ Bruner, Raisa (May 24, 2021). "How Olivia Rodrigo Become America's Biggest New Pop Star". Time. Archived from the original on 26 May 2021. Retrieved November 10, 2021.
  366. ↑ Farley, Christopher John (October 22, 2010). "Taylor Swift's Solo Act". The Wall Street Journal. Archived from the original on February 1, 2015. Retrieved May 24, 2012.
  367. ↑ Jo Sales, Nancy; Diehl, Jessica (April 2013). "Taylor Swift's Telltale Heart". Vanity Fair. Archived from the original on January 30, 2017. Retrieved February 4, 2017.
  368. ↑ ۳۶۸٫۰ ۳۶۸٫۱ Daly, Rhian (December 13, 2020). "Taylor Swift says her diaristic songwriting style was 'unsustainable' for her future". NME. Retrieved February 17, 2021.
  369. ↑ Gallo, Phil (October 22, 2012). "Taylor Swift's Red: The Billboard Cover Story". Billboard. Archived from the original on June 14, 2013.
  370. ↑ Caramanica, Jon (October 20, 2010). "Taylor Swift Is Angry, Darn It". The New York Times. Archived from the original on September 11, 2012. Retrieved July 2, 2012.
  371. ↑ Kelly, James (August 26, 2009). "Taylor Swift writing her own songs and rules". The Atlanta Journal-Constitution. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved July 30, 2012.
  372. ↑ Lansky, Sam (November 8, 2017). "Why Taylor Swift's Red Is Her Best Album". Billboard. Retrieved December 27, 2020.
  373. ↑ Hiatt, Brian (September 30, 2019). "9 Taylor Swift Moments That Didn't Fit in Our Cover Story". Rolling Stone. Archived from the original on October 1, 2019. Retrieved December 9, 2019.
  374. ↑ "Taylor Swift Talks Newfound 'Freedom,' 'Lover' Tour Plans and So Much More". On Air with Ryan Seacrest. August 27, 2019. Retrieved March 22, 2020.
  375. ↑ Yuan, Jada (December 30, 2009). "Microwaving a tragedy: The marriage of romance and romanticism in '00s pop". Las Vegas Weekly. Archived from the original on December 21, 2013. Retrieved August 17, 2012.
  376. ↑ Rotman, Natalie (January 9, 2009). "Colbie Caillat has 'Breakthrough' with sophomore CD". Reading Eagle. Archived from the original on December 21, 2013. Retrieved August 17, 2012.
  377. ↑ "Taylor Swift's songwriting: how the star's music has changed, for better or worse". CBC News. Retrieved February 2, 2021.
  378. ↑ Knibbs, Kate (August 21, 2019). "Ten Years of Taylor Swift: How the Pop Star Went From Sweetheart to Snake (and Back Again?)". The Ringer. Retrieved December 13, 2021.
  379. ↑ Stubbs, Dan (October 9, 2015). "Taylor Swift: Power, Fame And The Future – The Full NME Cover Interview". NME. Retrieved February 17, 2021.
  380. ↑ Weber, Theon (November 3, 2010). "The Iceberg Songs of Taylor Swift". The Village Voice. Archived from the original on November 4, 2015. Retrieved July 30, 2012.
  381. ↑ Beck, Julia (October 27, 2014). "Taylor Swift Is So Much More Fun Now That She's Jaded". The Atlantic. Archived from the original on September 27, 2016. Retrieved October 30, 2021.
  382. ↑ Willman, Chris (October 10, 2010). "Princess Crossover". New York. Archived from the original on July 27, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  383. ↑ Rosen, Jody (November 13, 2008). "Fearless". Rolling Stone. Archived from the original on August 15, 2012. Retrieved July 1, 2012.
  384. ↑ ۳۸۴٫۰ ۳۸۴٫۱ Powers, Ann (October 30, 2014). "The Many New Voices of Taylor Swift". NPR. Retrieved June 2, 2022.
  385. ↑ "Stop Asking Taylor Swift to Apologize for Writing Songs About Ex-Boyfriends – The Cut". New York. November 16, 2012. Archived from the original on November 27, 2012. Retrieved February 25, 2013.
  386. ↑ Raven, Robin (March 16, 2022). "10 Artists Who Have Stood Up For Women In Music: Taylor Swift, Lizzo & More". The Recording Academy.
  387. ↑ "Cover Preview: Taylor Swift Fights Back About Her Love Life, the Hyannis Port House—and Has Words for Tina Fey and Amy Poehler". Vanity Fair. March 5, 2013. Archived from the original on August 8, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  388. ↑ Dominus, Susan (November 16, 2012). "The Many Insecurities of Taylor Swift". The New York Times. Archived from the original on June 17, 2016.
  389. ↑ ۳۸۹٫۰ ۳۸۹٫۱ Doyle, Patrick (November 13, 2020). "Musicians on Musicians: Paul McCartney and Taylor Swift". Rolling Stone. Archived from the original on November 30, 2020. Retrieved February 7, 2021.
  390. ↑ Olivier, Bobby (December 11, 2020). "Taylor Swift's 'Evermore' Is an Undeniable Folk-Pop Masterpiece". Spin. Retrieved February 1, 2021.
  391. ↑ Shutler, Ali (October 9, 2022). "Taylor Swift organises her lyrics into three 'dorky' pen-themed categories". NME. Retrieved October 18, 2022.
  392. ↑ Browne, Erin (October 21, 2022). "All of Taylor Swift's Famously Devastating Track 5's, Ranked". Vulture. Retrieved October 27, 2022.
  393. ↑ "NMPA to Honor Taylor Swift with Songwriter Icon Award Among Other 2021 Annual Meeting Honorees". National Music Publishers' Association. May 24, 2021. Retrieved May 24, 2021.
  394. ↑ Linker, Damon (November 26, 2021). "Taylor Swift, Phoebe Bridgers, and Rihanna: How women took over songwriting". The Week. Retrieved November 28, 2021.
  395. ↑ Greco, Patti (November 13, 2017). "A Harvard Professor Critiques Taylor Swift's New Poems". Cosmopolitan. Retrieved December 21, 2021.
  396. ↑ "Ticketing Shmicketing: Taylor Swift's 'Eras Tour' Debut Slays (And Could Break All-Time Touring Record)". Pollstar. March 18, 2023. Archived from the original on March 20, 2023. Retrieved June 30, 2023.
  397. ↑ Aramesh, Waiss David (March 18, 2023). "Taylor Swift's The Eras Tour Is a 3-Hour Career-Spanning Victory Lap". Rolling Stone. OCLC 1787396. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved June 30, 2023.
  398. ↑ Gambles, Sarah (July 23, 2023). "The ubiquitous power of Taylor Swift". Deseret News. Retrieved July 23, 2023.
  399. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :7 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  400. ↑ McCormick, Neil (March 18, 2023). "Taylor Swift: The Eras Tour, review: a roaring spectacle of a comeback". The Daily Telegraph. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved March 18, 2023.
  401. ↑ Kornhaber, Spencer (March 18, 2023). "What Made Taylor Swift's Concert Unbelievable". The Atlantic. Retrieved June 30, 2023.
  402. ↑ Seibert, Brian (August 9, 2023). "How to Command a Stage Without Great Dance Moves (Taylor's Version)". The New York Times. Retrieved August 11, 2023.
  403. ↑ Krelenstein, Greg (May 21, 2018). "TAYLOR SWIFT'S REPUTATION TOUR IS A POP TRIUMPH". V. Archived from the original on May 22, 2018. Retrieved May 22, 2018.
  404. ↑ Frere-Jones, Sasha (November 3, 2008). "Prodigy". The New Yorker. Retrieved June 30, 2023.
  405. ↑ DeVille, Chris (July 12, 2018). "Big Reputation: A Trip To Taylor Swift's Hyper-Maximalist Stadium Tour". Stereogum. Retrieved June 30, 2023.
  406. ↑ Harrington, Jim (May 12, 2018). "Review: Taylor Swift delivers a near-perfect pop show in Bay Area". The Mercury News. Retrieved August 6, 2023.
  407. ↑ Horton, Adrian (March 18, 2023). "Taylor Swift review – pop's hardest-working star gives Eras tour her all". The Guardian. ISSN 0261-3077. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved March 18, 2023.
  408. ↑ Kaplan, Ilana (March 18, 2023). "Taylor Swift's 'Eras' tour is a thrilling spectacle from a pop mastermind". i. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved March 18, 2023.
  409. ↑ Young, Alex (March 27, 2023). "Taylor Swift's "The Eras Tour" Is a Triumph of Spectacle and Stamina: Review". Consequence. Retrieved June 30, 2023.
  410. ↑ Lipshutz, Jason (March 18, 2023). "The 13 Best Moments From Taylor Swift's Eras Tour Kickoff". Billboard. Retrieved July 1, 2023.
  411. ↑ O'Connor, Roisin (June 8, 2018). "Taylor Swift 'reputation' stadium tour review: Dazzling pop spectacle from the star who doesn't stand still". The Independent. Archived from the original on June 30, 2023. Retrieved December 22, 2019.Savage, Mark (March 18, 2023). "Taylor Swift launches Eras tour with three-hour, 44-song set". BBC News. Archived from the original on June 30, 2023. Retrieved March 18, 2023. Sisario, Ben (November 5, 2023). "How Taylor Swift's Eras Tour Conquered the World". The New York Times. Retrieved August 12, 2023. DeVille, Chris (July 12, 2018). "Big Reputation: A Trip To Taylor Swift's Hyper-Maximalist Stadium Tour". Stereogum. Retrieved June 30, 2023.
  412. ↑ Procell, Carlie; Padilla, Ramon (April 28, 2023). "Taylor Swift tour has many 'eras.' We tracked her movements to give you the look and feel". USA Today. Retrieved June 30, 2023.
  413. ↑ Roberts, Amy (January 6, 2016). "Taylor Swift's Electric Guitar "Wildest Dreams" Performance Is One You'll Want On Repeat". Bustle. Retrieved June 30, 2023.
  414. ↑ ۴۱۴٫۰ ۴۱۴٫۱ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :02 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  415. ↑ Lewis, Randy (April 3, 2011). "Academy of Country Music Awards: Las Vegas welcomes Miranda Lambert, Taylor Swift with open arms". Los Angeles Times. Retrieved August 20, 2023.
  416. ↑ Ritchie, Mike (March 8, 2020). "Why Taylor Swift is making the ukulele cool again". The Herald. Retrieved July 1, 2023.
  417. ↑ Gensler, Andy (August 17, 2023). "The Showgoer: The Greatest Show On Earth — Taylor Swift's 'Eras Tour' — Is All That And Far More - Pollstar News". Pollstar. Retrieved August 19, 2023.
  418. ↑ Sheffield, Rob (May 9, 2018). "Why Taylor Swift's 'Reputation' Tour Is Her Finest Yet". Rolling Stone. Retrieved June 30, 2023.
  419. ↑ Willman, Chris (May 16, 2018). "Taylor Swift's 'Reputation' Tour Has Bad Blood, Good Will, Sex Appeal and Serpents". Variety. Retrieved December 22, 2019.
  420. ↑ Willman, Chris (March 18, 2023). "Taylor Swift's 'Eras' Show Is a Three-Hour, 44-Song Epic That Leaves 'Em Wanting More: Concert Review". Variety. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved June 30, 2018.
  421. ↑ ۴۲۱٫۰ ۴۲۱٫۱ Ordoña, Michael (September 9, 2022). "Taylor Swift wants an Oscar. So she took 'All Too Well' to TIFF". Los Angeles Times. Retrieved September 10, 2022.
  422. ↑ CMT.com Staff (May 4, 2011). "Taylor Swift's "Mean" Video Debuts Friday". CMT. Archived from the original on June 19, 2019. Retrieved June 19, 2019.
  423. ↑ Anitai, Tamar (August 27, 2010). "Video Premiere: Taylor Swift, 'Mine'". MTV News. Archived from the original on April 29, 2019. Retrieved June 19, 2019.
  424. ↑ Bonaguro, Alison (May 6, 2011). "OFFSTAGE: Taylor Swift Isn't "Mean" at All, Director Says". CMT News. Archived from the original on June 19, 2019. Retrieved June 20, 2019.
  425. ↑ Tailor, Leena (September 1, 2017). "Exclusive: Taylor Swift's Director Joseph Kahn on How Her Image Invokes a Double Standard: 'She's a Genius'". etonline.com. Archived from the original on June 19, 2019.
  426. ↑ O'Connell, Michael (October 9, 2015). "Taylor Swift and Jimmy Fallon Among Early Emmy Winners". The Hollywood Reporter. Archived from the original on June 19, 2019.
  427. ↑ Forbes, Jihan (May 14, 2015). "Peep Taylor Swift's Star-Studded Cast for Her 'Bad Blood' Music Video". The Fashion Spot. Retrieved May 13, 2020.
  428. ↑ "9 Things You Might Have Missed in Taylor Swift's Netflix Concert Film". E!. December 31, 2018. Retrieved September 10, 2022.
  429. ↑ Spanos, Brittany (April 25, 2019). "Watch Taylor Swift, Brendon Urie's Colorful 'ME!' Video". Rolling Stone. Archived from the original on April 26, 2019. Retrieved April 25, 2019.
    Moore, Sam (August 23, 2019). "Watch Taylor Swift's colourful new video for 'Lover'". NME. Archived from the original on August 27, 2019. Retrieved August 27, 2019.
    Zemler, Emily (June 17, 2019). "Watch Taylor Swift Reunite With Katy Perry in 'You Need to Calm Down' Video". Rolling Stone. Archived from the original on June 17, 2019. Retrieved June 17, 2019.
  430. ↑ Mylrea, Hannah (February 28, 2020). "Every incredible Easter Egg in Taylor Swift's 'The Man' video". NME. Retrieved March 9, 2020.
    Spanos, Brittany; Legaspi, Althea (July 24, 2020). "Taylor Swift Blends Fantastical With Personal in 'Cardigan' Video". Rolling Stone. Retrieved July 27, 2020.
    "Justin Bieber & Megan Thee Stallion Lead 2021 MTV VMA Nominations". Billboard. Retrieved August 17, 2021.
  431. ↑ Weatherby, Taylor (February 5, 2023). "Taylor Swift Makes GRAMMY History (Again) With Best Music Video Win For "All Too Well: The Short Film" | 2023 GRAMMYs". www.grammy.com. Retrieved February 6, 2023.
  432. ↑ "Taylor Swift". The Recording Academy. Archived from the original on August 12, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  433. ↑ Friedlander, Whitney (September 10, 2015). "Taylor Swift, Jimmy Fallon Among Juried Emmy Award Winners". Variety. Retrieved August 3, 2016.
  434. ↑ "Taylor Swift dominates AMAs with 6 wins, extending lead as show's most-decorated artist". KTRK-TV. November 21, 2022. Retrieved November 21, 2022.
  435. ↑ Grein, Paul (November 19, 2023). "After the 2023 Billboard Music Awards, Who Is the All-Time Biggest Winner?". Billboard. Retrieved November 19, 2023.
  436. ↑ See Guinness World Records by Taylor Swift
  437. ↑ ۴۳۷٫۰ ۴۳۷٫۱ Lewis, Randy (November 4, 2013). "Taylor Swift to receive rare Pinnacle Award at CMA Awards Nov. 6". Los Angeles Times. Retrieved May 13, 2020.
  438. ↑ "Taylor Swift Nashville Tickets". Excite. Archived from the original on 3 February 2015. Retrieved February 2, 2015.
  439. ↑ Shelburne, Craig (October 18, 2010). "Taylor Swift Named NSAI's Songwriter-Artist of the Year". CMT. Archived from the original on March 14, 2014. Retrieved February 2, 2015.
  440. ↑ "Songwriters Hall of Fame". Songwriters Hall of Fame. Archived from the original on 29 November 2014. Retrieved February 2, 2015.
  441. ↑ "The 100 Greatest Songwriters of All Time". Rolling Stone. Retrieved August 28, 2017.
  442. ↑ Polanco, Luis (April 5, 2016). "Taylor Swift to Receive First-Ever Taylor Swift Award From BMI". Billboard. Retrieved October 21, 2020.
  443. ↑ Jolly, Nathan (November 17, 2019). "Why Taylor Swift is to blame for latest twist in music rights drama". News.com.au. Retrieved November 17, 2019.
  444. ↑ "10 Life mantras by Taylor Swift to live by". India Today. December 13, 2016. Retrieved July 16, 2020.
  445. ↑ ۴۴۵٫۰ ۴۴۵٫۱ Lipshutz, Jason (December 11, 2019). "Billboard Woman of the Decade Taylor Swift: 'I Do Want My Music to Live On'". Billboard. Retrieved December 11, 2019.
  446. ↑ "Taylor Swift to receive BRITs Global Icon award". Official Charts Company. May 9, 2021. Retrieved May 10, 2021.
  447. ↑ Paine, Andre (February 22, 2023). "Taylor Swift wins IFPI's 2022 Global Recording Artist Of The Year Award". Music Week. Retrieved February 22, 2023.
  448. ↑ Brandle, Lars (November 5, 2023). "Taylor Swift's '1989 (Taylor's Version)' Debuts at U.K. No. 1 With 'Massive' Sales". Billboard. Retrieved November 5, 2023.
  449. ↑ "Female artists with the most Irish Number 1 albums since 2000". Official Charts Company. November 5, 2020. Retrieved February 23, 2021.
  450. ↑ Wang, Dennis (April 16, 2021). "Taylor Swift's Fearless hits the right note in China, again". People's Daily. Retrieved June 26, 2021.
  451. ↑ "Taylor beats Swift". Australian Recording Industry Association. July 14, 2023. Archived from the original on July 14, 2023. Retrieved July 19, 2023.
  452. ↑ "Taylor sweeps the record". Australian Recording Industry Association. July 7, 2023. Retrieved July 7, 2023.
  453. ↑ Cumulative touring gross:
  454. ↑ Gensler, Andy (December 8, 2023). "Taylor Swift Sets All-Time Touring Record With $1 Billion Gross". Pollstar. Archived from the original on December 8, 2023. Retrieved December 8, 2023.
  455. ↑ Willman, Chris (December 21, 2020). "Taylor Swift's 'Evermore' Sells a Million Worldwide in First Week". Variety. Archived from the original on January 11, 2021. Retrieved December 21, 2020.
  456. ↑ Paine, Andre (December 22, 2022). "Taylor Swift Achieves More Than 6 Million Global Units for Midnights and 37 Billion Total Streams in 2022". Music Week. Archived from the original on December 22, 2022. Retrieved July 19, 2023.
  457. ↑ Grein, Paul (November 8, 2023). "Taylor Swift Is Apple Music's 2023 Artist of the Year". Billboard. Retrieved November 8, 2023.
  458. ↑ Willman, Chris (October 28, 2023). "Taylor Swift Beats Her Own Spotify Record for Most Single-Day Streams for an Artist With '1989 (Taylor's Version)' Release". Variety. Archived from the original on October 29, 2023. Retrieved October 29, 2023.
  459. ↑ @billboardcharts. "Most entries on the #Global200 chart in a single week" (Tweet) – via Twitter. Missing or empty |date= (الگو:Cite tweet)
  460. ↑ "Taylor Swift Chart History (Billboard Global 200)". Billboard. Retrieved July 17, 2023.
  461. ↑ "Greatest of All Time Artists". Billboard. Retrieved November 15, 2019.
  462. ↑ Zellner, Xander (November 23, 2021). "Taylor Swift Is the First Act to Rule Billboard Artist 100 for 50 Weeks". Billboard. Retrieved November 26, 2021.
  463. ↑ Caulfield, Keith (September 27, 2020). "Taylor Swift Surpasses Whitney Houston for Most Weeks at No. 1 Among Women in Billboard 200's History". Billboard. Retrieved September 28, 2020.
  464. ↑ "Taylor Swift's 'Love Story (Taylor's Version)' Debuts at No. 1 on Hot Country Songs Chart: 'I'm So Grateful to the Fans'". Billboard. February 23, 2021. Retrieved February 23, 2021.
  465. ↑ "RIAA – Top Artists (Digital Singles)". Recording Industry Association of America. Retrieved October 27, 2020.
  466. ↑ Ahlgrim, Callie (March 14, 2020). "There are only 34 songs in history that have been certified diamond — here they all are". MSN. Retrieved October 22, 2020.
  467. ↑ Nicks, Stevie (April 29, 2010). "The 2010 Time 100: Taylor Swift". Time. Archived from the original on November 29, 2013. Retrieved April 22, 2012.
    Vena, Jocelyn (April 16, 2015). "Taylor Swift, Kanye West, Kim Kardashian Make Time's 100 Most Influential People List". Billboard. Archived from the original on September 25, 2016. Retrieved September 1, 2016.
    Jensen, Erin (April 17, 2019). "Dwayne Johnson, Taylor Swift, Gayle King, more cover Time's 100 most influential people issue". USA Today. Archived from the original on April 17, 2019. Retrieved April 17, 2019.
  468. ↑ Dockterman, Eliana (December 6, 2017). "'I Was Angry.' Taylor Swift on What Powered Her Sexual Assault Testimony". Time. Archived from the original on December 6, 2017. Retrieved December 7, 2017.
  469. ↑ "Taylor Swift Is TIME's 2023 Person of the Year". TIME (به انگلیسی). 2023-12-06. Archived from the original on 8 December 2023. Retrieved 2023-12-07.
  470. ↑ "Taylor Swift Makes History as Person of the Year". TIME (به انگلیسی). 2023-12-06. Archived from the original on 6 December 2023. Retrieved 2023-12-07.
  471. ↑ Greenburg, Zack O'Malley (December 14, 2011). "The Top-Earning Women in Music 2011". Forbes. Archived from the original on October 27, 2015. Retrieved August 3, 2016.
    Greenburg, Zack O'Malley (December 12, 2012). "The Top-Earning Women in Music 2012". Forbes. Archived from the original on December 12, 2012. Retrieved August 3, 2016.
    Greenburg, Zack O'Malley (December 11, 2013). "The Top-Earning Women in Music 2013". Forbes. Archived from the original on December 15, 2013. Retrieved August 3, 2016.
    Greenburg, Zack O'Malley (November 4, 2014). "The Top-Earning Women in Music 2014". Forbes. Archived from the original on November 27, 2014. Retrieved August 3, 2016.
    Greenburg, Zack O'Malley (November 4, 2015). "The World's Highest-Paid Women in Music 2015". Forbes. Archived from the original on November 4, 2015. Retrieved November 5, 2015.
  472. ↑ Greenburg, Zack O'Malley (November 2, 2016). "The World's Highest-Paid Women in Music 2016". Forbes. Archived from the original on May 25, 2019. Retrieved July 13, 2019.
    Greenburg, Zack O'Malley (November 20, 2017). "The World's Highest-Paid Women in Music 2017". Forbes. Archived from the original on April 4, 2019. Retrieved July 13, 2019.
    Greenburg, Zack O'Malley (November 19, 2018). "The World's Highest-Paid Women in Music 2018". Forbes. Archived from the original on April 4, 2019. Retrieved July 13, 2019.
  473. ↑ "Highest annual earnings ever for a female pop star". Guinness World Records. Archived from the original on November 12, 2017. Retrieved November 15, 2017.
  474. ↑ Mercuri, Monica (July 10, 2019). "Taylor Swift Is The World's Highest-Paid Celebrity With $185 Million in 2019". Forbes. Archived from the original on July 12, 2019. Retrieved July 13, 2019.
    "Celebrity 100 2011". Forbes. Archived from the original on September 5, 2016. Retrieved September 1, 2016.
    Schumann, Rebecka (May 26, 2013). "Forbes Lists Top 100 Most Powerful Celebrities in 2013: Oprah Winfrey Takes Number One Spot [Full list]". International Business Times. Archived from the original on June 15, 2016. Retrieved September 1, 2016.
    Greenburg, Zack O'Malley (June 29, 2015). "Celebrity 100: The World's Highest-Paid Superstars of 2015". Forbes. Archived from the original on September 1, 2016. Retrieved September 1, 2016.
    Greenburg, Zack O'Malley (July 11, 2016). "Taylor Swift Is The World's Top-Earning Celebrity With $170 Million in 2016". Forbes. Archived from the original on August 3, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  475. ↑ "Taylor Swift". Forbes. Retrieved December 1, 2020.
  476. ↑ "30 Under 30 2017: All-Star Alumni". Forbes. Retrieved December 1, 2020.
  477. ↑ "#8 Taylor Swift". Forbes. Archived from the original on January 10, 2011. Retrieved July 27, 2015.
  478. ↑ "Taylor Swift NYU Speech: Receives an Honorary Degree and Delivers NYU Commencement Speech". theviralbyte.com (به انگلیسی). 2022-05-19. Retrieved 2022-05-19.
  479. ↑ Franssen 2022, p. 90.
  480. ↑ Fischer & Seidman 2016, p. 529.
  481. ↑ Kessler, Zara (November 6, 2014). "Taylor Swift's Sexual Temptation". Bloomberg. Archived from the original on July 29, 2017. Retrieved August 1, 2025.
  482. ↑ Brown 2012, p. 176.
  483. ↑ "Taylor Swift: 'My Confidence Is Easy To Shake'". NPR. November 2, 2012. Retrieved May 20, 2021.
  484. ↑ Thanki, Juli (September 24, 2015). "Taylor Swift: Teen Idol to 'Biggest Pop Artist in the World'". The Tennessean. Retrieved May 13, 2021.
  485. ↑ Brown ۲۰۱۲، pp. ۱۷۶–۱۷۷; Finley ۲۰۲۳، p. ۴۹۴.
  486. ↑ Finley 2023, p. 494.
  487. ↑ Cullen 2016, p. 33.
  488. ↑ Grady, Constance (August 26, 2019). "How the Taylor Swift-Kanye West VMAs Scandal Became a Perfect American Morality Tale". Vox. Archived from the original on December 2, 2022. Retrieved October 12, 2023.
  489. ↑ Hibbett 2022, p. 25.
  490. ↑ Schneider, Marc (July 24, 2023). "8 Ways Taylor Swift Has Changed the Music Business". Billboard. Retrieved July 24, 2023.
  491. ↑ Khan, Fawzia (June 18, 2021). "The Might Of Taylor Swift". Elle. Archived from the original on June 28, 2021. Retrieved October 20, 2021.
  492. ↑ Jericho, Greg (October 28, 2022). "Taylor Swift's incredible success in graphs – who can blame me for being a Swiftie as a 50-year-old man?". The Guardian. Retrieved October 29, 2022.
  493. ↑ "Taylor Swift's 40 Biggest Hot 100 Hits". Billboard. March 23, 2022. Retrieved April 12, 2022.
  494. ↑ Leonard, Devin (November 12, 2014). "Taylor Swift Is the Music Industry". Bloomberg News. Archived from the original on March 13, 2016. Retrieved August 11, 2020.
  495. ↑ ۴۹۵٫۰ ۴۹۵٫۱ Zoladz, Lindsay (December 30, 2019). "What Were the 2010s?". New York. Retrieved November 22, 2020.
  496. ↑ Caulfield, Keith (October 30, 2022). "Taylor Swift's Midnights Blasts in at No. 1 on Billboard 200 Chart With Biggest Week for an Album in 7 Years". Billboard. Retrieved October 30, 2022.
  497. ↑ Kaufman, Gil (January 20, 2022). "Taylor Swift Tapped as First Record Store Day Global Ambassador". Billboard. Retrieved January 20, 2022.
  498. ↑ Golsen, Tyler (January 20, 2022). "Why Taylor Swift is the perfect ambassador for Record Store Day". Far Out. Retrieved January 21, 2022.
  499. ↑ DiGiacomo, Frank (June 8, 2021). "Hip-Hop, R&B And Pop Challenge Rock's Vinyl Dominance In 2021". Billboard. Retrieved July 16, 2021.
  500. ↑ Young, Alex (January 20, 2022). "Taylor Swift, the indisputable Queen of Vinyl, named 2022 Record Store Day Ambassador". Consequence. Retrieved March 6, 2022.
  501. ↑ Willman, Chris (November 13, 2021). "Taylor Swift Breaks Two Spotify Records in One Day With Release of 'Red (Taylor's Version)'". Variety. Archived from the original on November 15, 2021. Retrieved August 23, 2022.
  502. ↑ Savaira, Augusta (November 23, 2022). "Welcome to 'Swiftonomics': What Taylor Swift reveals about the U.S. economy". Los Angeles Times. Retrieved November 23, 2022.
  503. ↑ Asmelash, Leah; Andrew, Scottie (December 31, 2019). "The 10 artists who transformed music this decade". CNN. Retrieved May 11, 2023.
  504. ↑ Brown, Dalvin. "International Women's Day: Google celebrates with a Doodle and animated video". USA Today. Retrieved May 11, 2023.
  505. ↑ Spinelli, Adrian (December 6, 2022). "A New Study Has Taylor Swift Atop The 10 Most Googled Artists Of 2022". UPROXX. Retrieved December 6, 2022.
  506. ↑ Della Cava, Marco; Ryan, Patrick (August 31, 2023). "Taylor Swift is 'in a class of her own right now,' as Eras tour gives way to Eras movie". یواس‌ای تودی. Archived from the original on September 1, 2023. Retrieved September 1, 2023.
  507. ↑ ۵۰۷٫۰ ۵۰۷٫۱ Crummy, Colin (March 13, 2014). "Detwanging country music: how Nashville took the UK". The Guardian. Retrieved September 23, 2021.
  508. ↑ Willman, Chris (July 25, 2007). "Getting to know Taylor Swift". Entertainment Weekly. Archived from the original on May 24, 2022. Retrieved January 25, 2022.
  509. ↑ ۵۰۹٫۰ ۵۰۹٫۱ Roland, Tom (July 7, 2016). "Love Story: The Impact of Taylor Swift's First Decade in Music". Billboard. Archived from the original on July 14, 2016. Retrieved July 7, 2016.
  510. ↑ Tannembaum, Rob (September 12, 2014). "4 Ways Billboard Woman of the Year Taylor Swift Changed Country Music". Billboard. Retrieved December 31, 2019.
  511. ↑ O'Connor, Roisin (October 18, 2018). "Half of all new guitar players are women, finds study". The Independent. Archived from the original on May 26, 2022. Retrieved October 20, 2020.
  512. ↑ Wang, Amy X. (May 22, 2018). "Guitars Are Getting More Popular. So Why Do We Think They're Dying?". Rolling Stone. Retrieved October 20, 2020.
  513. ↑ "The 200 Most Important Artists of Pitchfork's First 25 Years". Pitchfork. October 4, 2021. Retrieved October 4, 2021.
  514. ↑ Lipshutz, Jason (December 16, 2021). "Billboard's Greatest Pop Stars of 2021: No. 1 — Taylor Swift". Billboard. Retrieved December 16, 2021.
  515. ↑ Catucci, Nick (August 23, 2019). "Taylor Swift Reaches For New Heights of Personal and Musical Liberation on 'Lover'". Rolling Stone. Retrieved August 18, 2021.
  516. ↑ Gormely, Ian (December 3, 2014). "Taylor Swift leads poptimism's rebirth". The Guardian. Retrieved August 2, 2021.
  517. ↑ Ahlgrim, Callie (March 18, 2022). "How Taylor Swift inspired a new generation of singer-songwriters, in their own words". Business Insider. Retrieved March 18, 2022.
  518. ↑ Sutherland, Mark (December 13, 2019). "'I come with opinions about how we can better our industry': Taylor Swift". Music Week. Retrieved April 27, 2020.
    Sisario, Ben (November 6, 2014). "Sales of Taylor Swift's '1989' Intensify Streaming Debate". The New York Times. Retrieved August 11, 2020.
    Rosseinsky, Katie (October 29, 2021). "How Taylor Swift is changing the music industry a re-record at a time". Evening Standard. Archived from the original on April 9, 2021. Retrieved April 23, 2021.
  519. ↑ Smith, Neil (June 22, 2015). "Five ways Taylor Swift is changing the world". BBC. Retrieved December 31, 2019.
  520. ↑ Brooks, Dave (November 3, 2022). "How Taylor Swift Changed the Course of the Concert Ticketing Businesses". Billboard. Retrieved November 4, 2022.
  521. ↑ Sources on Swift and millennial era
    • McDuling, John (November 3, 2014). "Why Taylor Swift is the most important artist of the millennial era". Quartz. Archived from the original on June 2, 2021. Retrieved April 2, 2021.
    • "What Taylor Swift tells us about millennials". National Post. October 6, 2015. Retrieved October 30, 2021.
    • Kidd, Joel (March 2, 2020). "Taylor Swift Is the Surprising Face of Millennial Anxiety". The Walrus. Retrieved October 30, 2021.
    • Winograd, Morley; D. Hais, Michael (January 29, 2010). "Move over Kanye West, Taylor Swift and the Millennial generation are taking over music". The Christian Science Monitor. Retrieved October 30, 2021.
    • "The 17 Musicians Gen Z & Millennials Say Represent Their Generations". YPulse. October 8, 2019. Retrieved October 30, 2021.
    • Nicolau, Elena (November 29, 2022). "How Taylor Swift is transforming millennial weddings". Today. Retrieved November 30, 2022.
    • "Taylor Swift is peak millennial vibes". NPR. NPR. October 21, 2022. Retrieved December 19, 2022.
  522. ↑ VanDerWerff, Emily (July 31, 2020). "Taylor Swift is the millennial Bruce Springsteen". Vox. Retrieved October 30, 2021.
  523. ↑ Ditum, Sarah (October 8, 2022). "Taylor Swift: the Bob Dylan of our age". The Times. Archived from the original on December 24, 2022. Retrieved October 9, 2022.
  524. ↑ "Taylor Swift Will Receive First-Ever Woman of the Decade Honor at Billboard's Women in Music". Billboard. November 18, 2019. Retrieved December 31, 2019.
  525. ↑ Elizabeth, De (November 24, 2019). "Taylor Swift Is Named Artist of the Decade at AMAs 2019". Teen Vogue. Retrieved December 31, 2019.
  526. ↑ "Taylor Swift to receive Global Icon Award!". Brit Awards. May 9, 2021. Archived from the original on 10 May 2021. Retrieved May 10, 2021.
  527. ↑ Raza-Sheikh, Zoya (October 18, 2022). "How Taylor Swift mastered the singer-songwriter blueprint". The Independent. Retrieved October 18, 2022.
  528. ↑ Rowley, Glenn (March 9, 2023). "Taylor Swift's 'All Too Well (10 Minute Version)' Is Now a Class at Stanford University". Billboard. Retrieved March 10, 2023.
  529. ↑ Hobbs & Gallup 2011.
  530. ↑ Grandoni, Dino (September 30, 2011). "92% of Top Ten Billboard Songs Are About Sex". Culture. The Atlantic. Archived from the original on May 16, 2021. Retrieved May 16, 2021.
  531. ↑ Atkinson, Katie (December 15, 2022). "Billboard's Greatest Pop Stars of 2022: No. 3 — Taylor Swift". Billboard. Retrieved December 16, 2022.
  532. ↑ ۵۳۲٫۰ ۵۳۲٫۱ Graff, Gary (October 31, 2021). "Taylor Swift Helps Induct Carole King, Sings "Will You Love Me Tomorrow" at Rock Hall Ceremony". The Hollywood Reporter. Retrieved September 20, 2022.
  533. ↑ Kemp, Sam (January 27, 2022). "The surprising Paul McCartney song inspired by Taylor Swift". Far Out. Retrieved July 5, 2023.
  534. ↑ ۵۳۴٫۰ ۵۳۴٫۱ Williams, Joe (July 5, 2023). "Ringo Starr says Taylor Swift is "biggest star in the world"". Far Out. Retrieved July 5, 2023.
  535. ↑ Golsen, Tyler (May 14, 2023). "Mick Jagger discusses his performance with Taylor Swift". Far Out. Retrieved July 5, 2023.
  536. ↑ Brandle, Lars (January 28, 2015). "Taylor Swift on Madonna Praise: 'Now I'm Dead'". Billboard. Retrieved July 5, 2023.
  537. ↑ Aniftos, Rania (January 27, 2021). "Dolly Parton Says Taylor Swift Is 'Magnificent' Following Damon Albarn Feud: 'She Knows Who She Is'". Billboard. Retrieved July 5, 2023.
  538. ↑ ۵۳۸٫۰ ۵۳۸٫۱ Snapes, Laura (August 24, 2019). "Taylor Swift: 'Pop music can feel like it's The Hunger Games, and like we're gladiators'". The Guardian. Archived from the original on August 24, 2019. Retrieved August 24, 2019.
  539. ↑ "The Original 300+ Time's Up Signatories". Time's Up. October 21, 2019. Archived from the original on May 3, 2020. Retrieved May 20, 2020.
  540. ↑ Mier, Tomás (June 24, 2022). "Taylor Swift Says She's 'Absolutely Terrified' After Roe v. Wade Decision". Rolling Stone. Retrieved June 24, 2022.
  541. ↑ "Taylor Swift sends 'love' and 'respect' to LGBT fans". BBC News. June 4, 2018. Archived from the original on November 14, 2018. Retrieved December 15, 2018.
  542. ↑ Kreps, Daniel (June 1, 2019). "Taylor Swift Urges Senate to Pass Equality Act in Letter to Tennessee Senator". Rolling Stone. Retrieved August 12, 2020.
  543. ↑ Lynch, Joe (June 26, 2020). "Taylor Swift Calls Out U.S. Census for Transgender Erasure". Billboard. Retrieved June 29, 2020.
  544. ↑ Lynch, Joe (June 14, 2019). "Taylor Swift Wishes NYC's Stonewall Inn 'Happy Pride' at Surprise Set". Billboard. Retrieved August 7, 2022.
  545. ↑ Aniftos, Rania (April 8, 2019). "Taylor Swift Donates $113,000 to Tennessee Equality Project to Fight Anti-LGBTQ Bills". Billboard. Archived from the original on April 9, 2019. Retrieved April 9, 2019.
  546. ↑ "Taylor Swift Makes a Generous Donation to GLAAD in Support of the LGBTQ Community" (Press release). GLAAD. June 1, 2019. Archived from the original on June 1, 2019. Retrieved June 1, 2019.
  547. ↑ Lynch, John (March 23, 2018). "Taylor Swift Shares Support For Gun a Control Reform In Instagram Post". Business Insider. Retrieved May 20, 2020.
  548. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Hiatt-2019 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  549. ↑ Bailey, Alyssa (June 9, 2020). "Taylor Swift Tweeted About the Black Lives Matter Movement and Urged People to Vote". Elle. Retrieved July 27, 2020.
  550. ↑ Kreps, Daniel (June 12, 2020). "Taylor Swift Calls for Removal of Monuments That 'Celebrate Racist Historical Figures'". Rolling Stone. Retrieved August 12, 2020.
  551. ↑ France, Lisa Respers (June 19, 2020). "Taylor Swift got educated on Juneteenth and wants you to be, too". CNN. Retrieved July 27, 2020.
  552. ↑ Schuster, Steve (May 19, 2023). "Taylor Swift comes out against Trump, again". Wisconsin Law Journal. Retrieved November 4, 2023.
  553. ↑ Haag, Matthew (October 9, 2018). "Voter Registrations Spike as Deadlines Loom. Taylor Swift Had Something to Do With It". The New York Times. Archived from the original on October 9, 2018. Retrieved October 10, 2018.
  554. ↑ Stevens, Matt (October 7, 2020). "Taylor Swift, leaning further into politics, endorses Joe Biden and Kamala Harris". The New York Times. Archived from the original on October 7, 2020. Retrieved October 8, 2020.
  555. ↑ "Taylor Swift endorses Kamala Harris". NBC News. September 10, 2024. Retrieved September 10, 2024.
  556. ↑ "«ODIO TAYLOR SWIFT": Trump è molto arrabbiato perché la cantautrice sostiene Kamala Harris" (به ایتالیایی). September 16, 2024.

منابع مورد ارجاع

پیوند به بیرون

برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=تیلور_سوئیفت&oldid=43167244»