تیلور سوئیفت

این یک مقالهٔ خوب است. برای اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید.
صفحه نیمه‌حفاظت‌شده
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تیلور سوئیفت
پرترهٔ سوئیفت با لباس مجلسی
سوئیفت در مراسم اهدای جوایز ام‌تی‌وی سال ۲۰۲۳
نام هنگام تولدتیلور آلیسون سوئیفت
زادهٔ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹ ‏(۳۴ سال)
وست ردینگ، پنسیلوانیا، ایالات متحده
پیشه
  • خواننده-ترانه‌سرا
  • تهیه‌کننده
  • کارگردان
  • خوداشتغال
  • بازیگر
سال‌های فعالیت۲۰۰۴–اکنون
آثار
خویشاوندان
جایزه(ها)فهرست کامل
پیشه موسیقی
خاستگاهنشویل، تنسی، ایالات متحده
ژانر
ساز(ها)
ناشر(ان)
وبگاه

تیلور آلیسون سوئیفت (به انگلیسی: Taylor Alison Swift؛ زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹) خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی است. او سوژهٔ منفعت عمومی فراگیری بوده است و از سوی نشریات گوناگون، یکی از بزرگ‌ترین ترانه‌سرایان نامیده شده است. در کنار سبک هنری و مهارت کارآفرینی که بر صنعت موسیقی و فرهنگ مردمی تأثیر گذاشته، سوئیفت مدافع حقوق هنرمندان و توانمندسازی زنان به‌شمار می‌رود.

سوئیفت ترانه‌سراییِ حرفه‌ای را در ۱۴ سالگی آغاز کرد. او در ۲۰۰۵ با بیگ مشین رکوردز قرارداد بست و با آلبوم‌های تیلور سوئیفت (۲۰۰۶) و بی‌باک (۲۰۰۸) به‌عنوان خوانندهٔ کانتری پاپ شناخته شد. تک‌آهنگ‌های «اشک‌ها بر روی گیتارم»، «داستان عشق» و «تو مال منی» موفقیت‌های متقاطعی در فرمت‌های رادیوی کانتری و پاپ بودند و موجب شهرت سوئیفت شدند. او سبک‌های راک و الکترونیک را به‌ترتیب در آلبوم‌های بعدی‌اش، حالا صحبت کن (۲۰۱۰) و سرخ (۲۰۱۲) کاوش کرد. سرخ شامل نخستین ترانهٔ شمارهٔ یک سوئیفت در بیلبورد هات ۱۰۰، یعنی «دیگر هیچ‌وقت با هم نخواهیم بود» می‌شد. او با ۱۹۸۹ (۲۰۱۴) که آلبومی سینث-پاپ شامل ترانه‌های از نظر تجاری موفق «بندازش بره»، «فضای خالی» و «کینه» بود، خود را از کانتری به پاپ بازنگری کرد. نگاه موشکافانهٔ رسانه‌ها، الهام‌بخش اعتبار (۲۰۱۷) متأثر از هیپ هاپ و تک‌آهنگ شمارهٔ یک آن، «ببین مرا به چه کارهایی واداشتی» بود.

پس از بستن قرار داد با ریپابلیک رکوردز در ۲۰۱۸، سوئیفت آلبوم پاپ متنوع معشوق (۲۰۱۹) و مستند خودزندگی‌نامه‌ای خانم آمریکایی (۲۰۲۰) را منتشر کرد. او در آلبوم‌های سال ۲۰۲۰، فولکلور و اِوِرمور، سبک‌های ایندی فولک و در نیمه‌شب‌ها (۲۰۲۲)، سبک‌های الکتروپاپ عاری از مبالغه را کاوش کرد. در پی اختلافی با بیگ مشین، او چهار آلبوم مجدداً ضبط‌شده تحت عنوان فرعی نسخهٔ تیلور منتشر کرد. آلبوم‌های مذکور با ترانه‌های شمارهٔ یک «تابستان ظالم»، «کاردیگن»، «بید»، «ضدقهرمان»، «همه‌اش را خیلی خوب» و «الان همه‌چیز تموم شد؟» همراه بودند. تور دوره‌های او (۲۰۲۳–۲۰۲۴) و فیلم کنسرتی همراه آن به‌ترتیب پرفروش‌ترین تور و پرفروش‌ترین فیلم کنسرتی تاریخ شدند. سوئیفت ویدئوها و فیلم‌هایی مانند فولکلور: جلسه‌های استودیوی لانگ پاند (۲۰۲۰) و همه‌اش خیلی خوب: فیلم کوتاه (۲۰۲۱) را کارگردانی کرده است.

سوئیفت با فروش بیش از ۲۰۰ میلیون نسخه از آثارش تا سال ۲۰۱۹، یکی از پرفروش‌ترین موسیقی‌دانان جهان به‌شمار می‌رود. او استریم‌شده‌ترین هنرمند زن در اسپاتیفای و اپل میوزیک است و همچنین نخستین میلیاردری محسوب می‌شود که موسیقی منبع اصلی درآمدش بوده است. شش آلبوم او در هفتهٔ نخست انتشار به فروش بیشتر از یک میلیون نسخه دست یافته‌اند. سوئیفت به‌عنوان شخص سال ۲۰۲۳ تایم برگزیده شد و نامش در فهرست‌های هنری مانند ۱۰۰ ترانه‌سرای برتر تمام دوران رولینگ استون، بزرگ‌ترین هنرمندان تاریخ بیلبورد و ۱۰۰ زن قدرتمند جهان فوربز آمده است. افتخاراتش شامل ۱۴ جایزهٔ گرمی (دارای رکورد چهار جایزهٔ آلبوم سال)، یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده، ۴۰ جایزهٔ موسیقی آمریکا، ۴۰ جایزهٔ موسیقی بیلبورد و ۲۳ جایزهٔ موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی می‌شود.

زندگی و حرفه

۱۹۸۹–۲۰۰۳: اوایل زندگی

خانه دوران کودکی سوئیفت در وایومیسینگ، پنسیلوانیا

تیلور آلیسون سوئیفت در ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹،[۱] در وست ردینگ، پنسیلوانیا زاده شد.[۲] پدرش، اسکات کینگزلی سوئیفت،[E ۱] یک کارگزار بازار سهام برای مریل لینچ بود؛[۳] مادرش، آندره‌آ گاردنر سوئیفت[E ۲] (متولدشده با نام خانوادگی فینْلی[E ۳])، یک خانه‌دار بود که پیشتر در شغل مدیر اجرایی برای صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک کار می‌کرد.[۴] سوئیفت اسکاتلندی‌تبار است[۵] و نام او به اقتباس از خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی، جیمز تیلور گذاشته شده‌است.[۶] برادر کوچک‌ترش، آستین، بازیگر است.[۷] پدربزرگِ پدربزرگِ پدربزرگِ پدری سوئیفت یک کارآفرین و رهبر اجتماعی مهاجر ایتالیایی بود که در دههٔ ۱۸۰۰ تعداد زیادی کسب‌وکار در فیلادلفیا راه‌اندازی کرد.[۸][۹] سوئیفت سال‌های ابتدایی زندگیش را در یک مزرعهٔ درخت کریسمس سپری کرد که پدرش از یکی از مشتری‌هایش خریده بود.[۱۰][۱۱] سوئیفت خودش را یک مسیحی معرفی می‌کند.[۱۲] او پیش از رفتن به مدرسهٔ ویندکرافت،[۱۳] در مهدکودک و پیش‌دبستانی مونته‌سوری الورنیا[E ۴] که توسط خواهران فرانسیسکویی اداره می‌شد، تحصیل می‌کرد.[۱۴] در نوجوانی‌اش، خانوادهٔ او به خانه‌ای اجاره‌ای در حومهٔ شهر وایومیسینگ، پنسیلوانیا نقل‌مکان کردند[۱۵] و او در دبیرستان مقدماتی/پیشرفته محلی وایومیسینگ شرکت کرد.[۱۶]

در نه‌سالگی، سوئیفت به تئاتر موزیکال علاقه‌مند شد و در چهار نمایش آکادمی تئاتر جوانان برکس[E ۵] نقش‌آفرینی کرد.[۱۷] او همچنین به‌طور منظم برای یادگیری درس‌های خوانندگی و بازیگری به شهر نیویورک سفر می‌کرد.[۱۸] بعداً او روی موسیقی کانتری با الهام از ترانه‌های شنایا توین تمرکز کرد که باعث شد «چهار بار اطراف محله بدود و دربارهٔ همه چیز خیال‌پردازی کند.»[۱۹] او آخر هفته‌هایش را به اجرا در جشنواره‌ها و رویدادهای محلی اختصاص می‌داد.[۲۰][۲۱] پس از تماشای یک فیلم مستند دربارهٔ زندگی فیث هیل، سوئیفت احساس کرد می‌تواند برای پیشرفت در حرفه موسیقی به نشویل، تنسی نقل مکان کند.[۲۲] در یازده‌سالگی، او همراه با مادرش برای دیدار شرکت‌های ضبط موسیقی به نشویل رفت و نوارهایی از نسخه‌های بازخوانیش از ترانه‌های دالی پارتن و دیکسی چیکس را برای این شرکت‌ها فرستاد.[۲۳] اما هیچ شرکتی پذیرای او نبود، زیرا «همه در آن شهر کاری را می‌خواستند انجام دهند که من هم می‌خواستم؛ بنابراین با خودم فکر کردم تا راهی برای متفاوت بودن پیدا کنم.»[۲۴]

زمانی که حدوداً دوازده‌ساله بود، نوازندهٔ محلی و تعمیرکار رایانه، رونی کْرِمِر[E ۶] به او نواختن گیتار را آموخت. کرمر در نوشتن ترانهٔ «خوش‌شانسی تو»[E ۷] به سوئیفت کمک کرد.[۲۵] در سال ۲۰۰۳، سوئیفت و والدینش با دَن دایم‌ترو،[E ۸] تهیه‌کنندهٔ موسیقی مستقر در نیویورک، شروع به همکاری کردند. با کمک او، سوئیفت برای ابرکرومبی اند فچ به‌عنوان بخشی از پروژهٔ «ستاره شدن» آن‌ها مدلینگ کرد، و در همین دوره آهنگی از ساخته‌هایش در یک سی‌دی تلفیقی میبلین گنجانده و منتشر شد و پس از آن در جلسات ملاقاتی با شرکت‌های بزرگ ضبط و پخش موسیقی شرکت کرد.[۲۶] پس از اجرای آهنگ‌های از ساخته‌های او در مسابقه‌های نمایشی آرسی‌ای رکوردز، سوئیفت همراه با مادرش بارها نشویل سفر کرد تا بیشتر پیشرفت کند.[۲۷][۲۸]

برای کمک به پیشرفت سوئیفت در موسیقی کانتری، پدرش هنگامی که او چهارده‌سال داشت شغلش را به دفتر نشویل مری لینچ منتقل کرد، و خانواده‌شان به خانه‌ای در هندرسون‌ویل، تنسی که کنار رودخانه بود نقل‌مکان کردند.[۱۰][۲۹] سوئیفت در دبیرستان هندرسون‌ویل تحصیل کرد[۳۰] اما پس از دوسال به آکادمی آرون[E ۹] رفت که اجازه می‌داد از طریق آموزش در خانه به تحصیل ادامه دهد و همزمان تورهایش را نیز داشته باشد؛ سوئیفت یک سال زودتر فارغ‌التحصیل شد.[۳۱]

۲۰۰۴–۲۰۰۸: آغاز حرفه و تیلور سوئیفت

در نشویل، او با ترانه‌سرایان باتجربهٔ موزیک رو، از جمله تروی ورجس، برت بیورس، برت جیمز، مک مک‌آنالی و برادران وارن همکاری کرد،[۳۲][۳۳] و همچنین رابطهٔ کاری طولانی‌مدتی با لیز رز برقرار کرد.[۳۴] آن دو شروع به برگزاری جلسه‌های دو ساعتهٔ ترانه‌سرایی در بعدازظهر سه‌شنبه‌ها کردند.[۳۵] رز فکر می‌کرد جلسات «از آسان‌ترین کارهایی است که انجام داده‌ام. اساساً من فقط ویراستارش بودم. او می‌خواست دربارهٔ آنچه در مدرسه اتفاق افتاده‌است، بنویسد. او دیدِ روشنی از آنچه می‌خواست بگوید داشت. و او باورنکردنی‌ترین جملات را با خود می‌آورد.» سوئیفت به جوان‌ترین هنرمندی تبدیل شد که با مؤسسه انتشارات سونی/ای‌تی‌وی قرارداد امضاء کرده‌است،[۳۶] اما هنگامی که چهارده‌ساله بود آرسی‌ای رکوردز را که متعلق به سونی است ترک کرد.[۲۱] او بعداً گفت: «من واقعاً احساس می‌کردم وقتم دارد تمام می‌شود. من می‌خواستم این سال‌های زندگیم را تا وقتی که هنوز نمایانگر چیزی هستند که در زندگی بر من گذشته، به‌صورت یک آلبوم ضبط کنم.»[۳۷]

در اجراهای نمایشی در کافه بلوبرد نشویل در سال ۲۰۰۵، سوئیفت توجه اسکات بورچتا، یک مدیر اجرایی دریم‌ورکس رکوردز را که درحال ساختن یک شرکت ناشر موسیقی مستقل به نام بیگ مشین رکوردز بود، به خودش جلب کرد. او اولین بار بورچتا را در سال ۲۰۰۴ ملاقات کرده بود.[۳۸] سوئیفت به یکی از اولین کسانی تبدیل شد که با بیگ مشین قرارداد بستند، و پدرش سه درصد سهام این شرکت را با قیمتی بالغ بر ۱۲۰٬۰۰۰ دلار خریداری کرد.[۳۹][۴۰] اندکی پس از آن، سوئیفت کار روی اولین آلبومش را آغاز کرد که نام آلبوم همنام خودش بود. سوئیفت بیگ مشین را متقاعد کرد که برای تهیه‌کنندگی نسخه‌های نمایشی‌اش نیتن چپمن را استخدام کند چرا که احساس می‌کرد «حالات روحی» اش با او سازگار است.[۲۱] او سه ترانهٔ اولین آلبومش را به تنهایی نوشت و برای ترانه‌های باقی‌مانده با رز، رابرت الیس اورال، برایان ماهر و آنجلو پتراگلیا همکاری کرد.[۴۱] آلبوم تیلور سوئیفت در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد.[۴۲] جان کارامانیکا از نیویورک تایمز آلبوم را «شاهکاری کوچک به سبک کانتری آمیخته‌شده با پاپ، هم خوش‌بینانه و هم بدبینانه، که با صدای محکم و پرجاذبهٔ خانم سوئیفت خوانده می‌شود» توصیف کرد.[۴۳] تیلور سوئیفت در رتبهٔ پنجم در بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت، جدولی که ۱۵۷ هفته را در آن سپری کرد و این خود رکورددار طولانی‌ترین حضور در جدول بیلبورد بین تمام آثار منتشر شده در دههٔ ۲۰۰۰ در ایالات متحده شد.[۴۴]

سوئیفت با میکروفون آواز می‌خواند و گیتار می‌زند. او یک لباس مشکی پوشیده‌است.
سوئیفت درحال اجرای افتتاحیه برای برد پیزلی در سال ۲۰۰۷. برای تبلیغ اولین آلبوم خود، سوئیفت در سال‌های ۲۰۰۶–۲۰۰۷ تور سایر هنرمندهای کانتری را افتتاح کرد.[۴۵]

بیگ ماشین رکوردز هنوز در مراحل اولیهٔ تشکیلش بود که در ژوئن ۲۰۰۶ تک‌آهنگ آغازین «تیم مک‌گرا» را منتشر کرد. سوئیفت و مادرش «کمک کردند که سی‌دی تک‌آهنگ در پاکت گذاشته و به رادیوها ارسال شود.»[۴۶] او بیشتر تبلیغات برای آلبوم تیلور سوئیفت در سال ۲۰۰۶ را از طریق تور رادیویی، حضور در تلویزیون و اجرای افتتاحیه برای تاریخ‌های انتخاب‌شدهٔ تور ۲۰۰۶ راسکال فلتز[۴۷] پس از اخراج هنرمند افتتاح‌کننده‌شان، اریک چرچ، به دلیل طولانی‌تر شدن اجرا از زمان اختصاص‌یافته، انجام داد. چرچ به شوخی به سوئیفت گفت باید اولین گواهی‌نامه طلا خود را به‌خاطر اخراج شدنش برای او بفرستد. سوئیفت نخستین گواهی‌نامه طلایش را با یادداشتی برای چرچ فرستاد که می‌گفت: «از اجرای بیش از حد طولانی و بیش از حد گوش‌خراشتان در تور فلتز متشکرم. به‌خاطرش صمیمانه قدردانی می‌کنم. تیلور.»[۴۸]

بورچتا گفت که اگرچه همتایان صنعت ضبط موسیقی در ابتدا با امضای قرارداد با یک خواننده-ترانه‌سرای شانزده‌ساله مخالفت می‌کردند، سوئیفت از بازاری که قبلاً ناشناخته بود — دختران نوجوانی که به موسیقی کانتری گوش می‌دهند — به سود خویش استفاده کرد.[۱۰] به‌دنبال «تیم مک‌گرا»، چهار تک‌آهنگ دیگر بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ منتشر شدند: «اشک‌ها بر روی گیتارم»، «ترانهٔ ما»، «تصویر سوزاندنی» و «باید نه می‌گفتی». همه‌شان در آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد قرار گرفتند، که از این میان «ترانهٔ ما» و «باید نه می‌گفتی» به رتبهٔ نخست رسیدند. با «ترانهٔ ما»، سوئیفت به جوان‌ترین فردی تبدیل شد که به تنهایی یک ترانهٔ رتبهٔ یک در جدول را نوشته و اجرا کرده‌است.[۴۹] «اشک‌ها بر روی گیتارم» به رتبهٔ سیزده در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد ایالات متحده رسید.[۵۰] در همین دوره، سوئیفت آلبوم تعطیلاتی صدای فصل: مجموعه تعطیلات تیلور سوئیفت را در اکتبر ۲۰۰۷ و آلبوم چندآهنگهٔ چشم‌های زیبا را در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ منتشر کرد.[۵۱][۵۲] او برای تبلیغ اولین آلبومش، قطعات آن را به‌عنوان اجرای افتتاحیه برای تورهایی که سایر هنرمندان کانتری از جمله جرج استریت،[۵۳] برد پیزلی[۵۴] و تیم مک‌گرا و فیث هیل،[۵۵] بین سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ برگزار کردند، اجرا کرد.

سوئیفت چند جایزه برای آلبوم تیلور سوئیفت دریافت کرد. او یکی از دریافت‌کنندگان جایزهٔ ترانه‌سرا/هنرمند سال از انجمن ترانه‌سرایان نشویل در سال ۲۰۰۷ بود، که او را تبدیل به جوان‌ترین فردی کرد که به این عنوان دست می‌یابد.[۵۶] او همچنین برندهٔ جایزهٔ هِرایزِن بهترین هنرمند جدید از انجمن موسیقی کانتری،[۵۷] جایزهٔ خواننده زن برتر از آکادمی موسیقی کانتری[۵۸] و جایزهٔ هنرمند زن کانتری موردعلاقه از جایزهٔ موسیقی آمریکا شد.[۵۹] سوئیفت نامزد دریافت جایزهٔ بهترین هنرمند جدید در پنجاهمین مراسم جایزه گرمی شد.[۶۰] او در تور تابستان و پاییز ۲۰۰۸ راسکال فلتز به‌عنوان خوانندهٔ افتتاح‌کننده حضور یافت.[۶۱] در ژوئیه همان سال، او با جو جوناس رابطهٔ عاشقانه‌ای را آغاز کرد که سه ماه بعد پایان یافت.[۶۲][۶۳]

۲۰۰۸–۲۰۱۰: بی‌باک و بازیگری

دومین آلبوم استودیویی سوئیفت، بی‌باک، در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۸ منتشر شد.[۶۴] پنج تک‌آهنگ از این آلبوم در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ منتشر شدند: «داستان عشق»، «اسب سفید»، «تو مال منی»، «پانزده» و «بی‌باک». «داستان عشق»، تک‌آهنگ آغازین، در رتبهٔ چهار در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد[۵۰] و در رتبهٔ یک در استرالیا قرار گرفت.[۶۵] «تو مال منی» بالاترین رتبه‌بندی میان دیگر تک‌آهنگ‌ها را در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد داشت، که به رتبهٔ دو رسید.[۶۶] همهٔ پنج تک‌آهنگ آلبوم به ده‌تای برتر آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد وارد شدند، که «داستان عشق» و «تو مال منی» به رتبهٔ نخست هم رسیدند.[۶۷] بی‌باک از همان ابتدا در رتبهٔ یک بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و پرفروش‌ترین آلبوم سال ۲۰۰۹ در ایالات متحده بود.[۶۸] تور بی‌باک، اولین تور کنسرتی که سوئیفت در آن خوانندهٔ اصلی بود،[۶۹] بیش از ۶۳ میلیون دلار درآمد داشت.[۷۰] یک مینی‌سریال مستند مربوط به این آلبوم به نام سفر به بی‌باک نیز در سه قسمت تهیه و از تلویزیون پخش شد و بعداً از طریق دی‌وی‌دی و بلو-ری نیز منتشر شد.[۷۱] سوئیفت همچنین به‌عنوان هنرمند مکمل در تور جهانی اِسکِیپ توگِدِر[E ۱۰] کیث اربن اجرا داشت.[۷۲]

Taylor Swift in 2009
تصویری از سوئیفت در پیش‌نمایش هانا مونتانا: فیلم، او حضور کوتاهی در فیلم داشت و ترانه‌هایی را برای موسیقی متن آن ضبط کرد.[۷۳][۷۴]

در سال ۲۰۰۹، موزیک ویدئوی «تو مال منی» برندهٔ جایزهٔ بهترین ویدئوی زن از جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی شد.[۷۵] سخنرانی سوئیفت هنگام دریافت جایزه توسط کانیه وست قطع شد،[۷۶] حادثه‌ای که مورد مجادله و توجه گسترده‌ای از رسانه‌ها قرار گرفت و میم‌های اینترنتی بسیاری برایش ساخته شد.[۷۷] جیمز مونتگومری از ام‌تی‌وی استدلال کرد که این حادثه و توجه متعاقب رسانه‌ها به آن، سوئیفت را به «یک سلبریتی تمام عیار جریان اصلی» تبدیل کرد.[۷۸] در همان سال، سوئیفت پنج جایزهٔ موسیقی آمریکا، از جمله هنرمند سال و آلبوم کانتری موردعلاقه را دریافت کرد.[۷۹] بیلبورد او را هنرمند سال ۲۰۰۹ نامید.[۸۰] او برندهٔ ویدئوی سال و ویدئوی زن سال برای «داستان عشق» در جوایز موسیقی سی‌ام‌تی ۲۰۰۹ شد؛ در مراسم این جوایز، او یک ویدئوی پَرودی از این آهنگ را به نام «داستان قاتل»[E ۱۱] ساخت که در آن با رپر تی-پین همکاری کرد.[۸۱]

در پنجاه و دومین مراسم جایزهٔ گرمی، بی‌باک برندهٔ آلبوم سال و بهترین آلبوم کانتری، و «اسب سفید» برندهٔ بهترین ترانه کانتری و بهترین اجرای آواز زن کانتری شد. به این ترتیب، سوئیفت جوان‌ترین فردی شد که جایزهٔ آلبوم سال را دریافت کرده‌است.[توضیح ۱] طی مراسم جایزهٔ گرمی، سوئیفت «تو مال منی» و «ریانون» را با استیوی نیکس اجرا کرد، اجرایی که نظرهای منفی دریافت کرد و باعث واکنش شدید رسانه‌ها شد.[۷۸][۸۴] جان کارامانیکا از نیویورک تایمز نوشت «دیدن این که کسی این درجه از موفقیت گاهی دچار لغزشی چنین بزرگ می‌شود طراوت‌بخش است».[۸۵] در جوایز انجمن موسیقی کانتری ۲۰۰۹، سوئیفت برندهٔ آلبوم سال برای بی‌باک شد و سرگرمی‌ساز سال نام گرفت، و جوان‌ترین فردی شد که این افتخار را کسب کرده‌است.[۸۶] آلبوم بی‌باک در رتبهٔ ۹۹ فهرست سال ۲۰۱۷ ان‌پی‌آر از ۱۵۰ آلبوم برتر ساخته‌شده توسط زنان قرار گرفت.[۸۷]

سوئیفت در تک‌آهنگ «نیمی از قلبم» اثر جان مِیِر[۸۸] و تک‌آهنگ «دو بهتر از یکی» اثر بویز لایک گرلز حضور یافت، که در نوشتن هردوی آن‌ها مشارکت کرد.[۸۹] او با همکاری کیلی پکلر «بهترین روزها از زندگی تو» را نوشت و ضبط کرد،[۹۰] و دو ترانه را برای موسیقی متن هانا مونتانا: فیلم — «تو همیشه راه برگشت به خانه را پیدا می‌کنی» و «دیوانه‌تر» — نوشت.[۷۴] او در دو ترانه از موسیقی متن روز ولنتاین همکاری کرد، شامل تک‌آهنگ «امروز یک داستان پریان بود»، که اولین رتبهٔ یکش در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ کانادا بود، و در رتبهٔ دو در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت.[۹۱][۹۲] هنگام فیلم‌برداری اولین فیلم سینمایی‌اش روز ولنتاین در اکتبر ۲۰۰۹، با همکارش تیلور لاتنر رابطه‌ای را آغاز کرد؛ بعداً در همان سال آن دو از یکدیگر جدا شدند.[۹۳] در روز ولنتاین او در نقش یک دوست‌دختر عجیب دبیرستانی ظاهر شد، نقشی که نظرهای مثبت و منفی دریافت کرد.[۹۴][۹۵] سوئیفت اولین نقش تلویزیونی‌اش را در یکی از قسمت‌های ۲۰۰۹ مجموعهٔ تلویزیونی سی‌اس‌آی: بازرسی صحنه جرم از شبکه سی‌بی‌اس، به‌عنوان نوجوانی مظنون ایفا کرد.[۹۶] بعداً در همان سال، سوئیفت در یکی از قسمت‌های پخش زنده شنبه شب به‌عنوان میزبان و خوانندهٔ مهمان حضور یافت؛ او اولین میزبانی بود که مونولوگ آغازین خود را نوشت.[۹۷][۹۸]

۲۰۱۰–۲۰۱۲: حالا صحبت کن

تیلور سوئیفت درحال اجرای زنده با یک بانجو، بلوزی بژ پوشیده و موهایش را بافته‌است
سوئیفت درحال اجرا در تور جهانی حالا صحبت کن در ۲۰۱۲

در اوت ۲۰۱۰، سوئیفت «مال من»، تک‌آهنگ آغازین سومین آلبوم استودیویی‌اش، حالا صحبت کن، را منتشر کرد. این تک‌آهنگ در جدول ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد به رتبهٔ سه رسید.[۹۹] سوئیفت آلبوم را به تنهایی نوشت و در تمام ترانه‌هایش به‌عنوان تهیه‌کننده همکاری کرد.[۱۰۰] حالا صحبت کن، منتشرشده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۰،[۱۰۱] با فروش یک میلیون نسخه در اولین هفتهٔ انتشارش در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت.[۱۰۲] این آلبوم با ۲۷۸٬۰۰۰ دانلود در اولین هفته، رتبهٔ سرعت فروش دیجیتال آثار هنرمندان زن را شکست، که نام سوئیفت در رکوردهای جهانی گینس سال ۲۰۱۰ ثبت کرد.[۱۰۳] ترانه‌های «مال من»، «بازگشت به دسامبر»، «بدجنس»، «داستان ما»، «پرواز جرقه‌ها» و «مال ما» به‌عنوان تک‌آهنگ منتشر شدند و همه به‌جز «داستان ما» از سه‌تای برتر آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد بودند، چنان‌که «پرواز جرقه‌ها» و «مال ما» به رتبهٔ یک رسیدند.[۶۷] «بازگشت به دسامبر» و «بدجنس» به ده‌تای برتر در کانادا رسیدند.[۹۲] بعداً در سال ۲۰۱۰، او رابطه‌ای کوتاه با بازیگر جیک جیلنهال برقرار کرد.[۱۰۴]

در پنجاه و چهارمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۲، سوئیفت برندهٔ بهترین ترانه کانتری و بهترین اجرای انفرادی کانتری برای «بدجنس» شد، که آن را طی مراسم اجرا کرد.[۱۰۵] جراید این اجرا را بهبودی نسبت به اجرای گرمی ۲۰۱۰ دانستند که مورد انتقاد قرارگرفته بود، و این گواه توانایی‌های او به‌عنوان یک نوازنده بود.[۱۰۶][۱۰۷] سوئیفت جایزه‌های دیگری را برای حالا صحبت کن دریافت کرد، شامل ترانه‌سرا/هنرمند سال توسط انجمن ترانه‌سرایان نشویل (۲۰۱۰ و ۲۰۱۱)،[۱۰۸][۱۰۹] زن سال توسط بیلبورد (۲۰۱۱)[۱۱۰] و سرگرمی‌ساز سال توسط آکادمی موسیقی کانتری (۲۰۱۱ و ۲۰۱۲)[۱۱۱] و انجمن موسیقی کانتری در سال ۲۰۱۱.[۱۱۲] در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۱، سوئیفت برندهٔ جایزهٔ هنرمند سال و آلبوم کانتری موردعلاقه شد.[۱۱۳] رولینگ استون حالا صحبت کن را در جایگاه ۴۵م در «۵۰ آلبوم برتر ساخته‌شده توسط زنان» در سال ۲۰۱۲ قرار داد و چنین نوشت: «او ممکن است در مرکز کانتری فعالیت کند، اما او یکی از معدود ستاره‌های راک است که ما این روزها داریم، با شنوایی بی‌نقص برای آنچه ترانه‌ای را قابل درک می‌کند.»[۱۱۴]

تور جهانی حالا صحبت کن از فوریه ۲۰۱۱ تا مارس ۲۰۱۲ برگزار شد و بیش از ۱۲۳ میلیون دلار کسب درآمد کرد.[۱۱۵] در نوامبر ۲۰۱۱، سوئیفت یک آلبوم زنده، تور جهانی حالا صحبت کن – زنده، منتشر کرد.[۱۱۶] او در دو آهنگ اصلی آلبوم موسیقی متن بازی‌های گرسنگی همکاری کرد: «امن و امان»، ضبط‌شده و نوشته‌شده با همکاری د سیویل وارز و تی-بون برنت، و «چشم باز». «امن و امان» برنده جایزه گرمی بهترین ترانه نوشته‌شده برای رسانه ویژوال و نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی شد.[۱۱۷][۱۱۸] سوئیفت در تک‌آهنگ «هردوی ما» اثر بی. او. بی، منتشرشده در مه ۲۰۱۲، حضور یافت.[۱۱۹] از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۱۲، سوئیفت رابطه‌ای با کانر کندی برقرار کرد.[۱۲۰]

۲۰۱۲–۲۰۱۴: سرخ

در اوت ۲۰۱۲، سوئیفت «ما هرگز به یکدیگر بازنمی‌گردیم»، تک‌آهنگ آغازین چهارمین آلبوم استودیویی‌اش، سرخ، را منتشر کرد. این اثر اولین تک‌آهنگ آغازین او بود که به رتبهٔ یک در ایالات متحده و نیوزیلند رسید[۱۲۱][۱۲۲] و پنجاه دقیقه پس از انتشار توانست به صدر جدول فروش ترانه‌های دیجیتال آی‌تیونز برسد، که رکورد سریع‌ترین فروش تک‌آهنگ دیجیتال در تاریخ را در رکوردهای جهانی گینس ثبت کرد.[۱۲۳] دیگر تک‌آهنگ‌های منتشرشده از آلبوم شامل «آغاز دوباره»، «می‌دانستم تو مشکل‌سازی»، «۲۲»، «همه چیز تغییر کرده‌است»، «آخرین بار» و «سرخ» هستند. «می‌دانستم تو مشکل‌سازی» در محدودهٔ پنج‌تای برتر جدول‌های استرالیا، کانادا، دانمارک، ایرلند، نیوزیلند، بریتانیا و ایالات متحده قرار گرفت.[۱۲۴] سه تک‌آهنگ — «آغاز دوباره»، «۲۲» و «سرخ» — به ۲۰تای برتر در ایالات متحده رسیدند.[۵۰]

تیلور سوئیفت درحال اجرا با یک گیتار
سوئیفت درحال اجرا در تور سرخ در ۲۰۱۳

سرخ در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شد.[۱۲۵] در سرخ، سوئیفت علاوه‌بر همکارهای قدیمی نیتن چپمن و لیز رز با همکارهای جدید، از جمله مکس مارتین، شلبک، دن هاف، جف بسکر، بوچ واکر، دن ویلسون و جکنایف لی، نیز کار کرد.[۱۲۶] این آلبوم سبک‌های جدیدی، مانند هارت‌لند راک، دابستپ و دنس-پاپ، را برای سوئیفت به‌همراه داشت.[۱۲۷] آلبوم با فروش ۱٫۲۱ میلیون نسخه در اولین هفته، در رتبهٔ یک بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این امر باعث شد سوئیفت اولین زنی باشد که دو آلبوم با فروش افتتاحیه میلیونی دارد، رکوردی که توسط رکوردهای جهانی گینس ثبت شد.[۱۲۸][۱۲۹] این اولین آلبوم رتبهٔ یک سوئیفت در بریتانیا بود.[۱۳۰] تور سرخ از مارس ۲۰۱۳ تا ژوئن ۲۰۱۴ برگزار شد و بیش از ۱۵۰ میلیون دلار درآمد کسب کرد و به پردرآمدترین تور کانتری در تاریخ این سبک موسیقی تبدیل شد.[۱۳۱]

سرخ تا سال ۲۰۱۴ هشت میلیون نسخه فروش داشت.[۱۳۲] این آلبوم جایزه‌های متعددی کسب کرد، از جمله چهار نامزدی در پنجاه و ششمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۴.[۱۳۳] تک‌آهنگ «می‌دانستم تو مشکل‌سازی» برندهٔ جایزهٔ بهترین ویدئوی زن در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۳ شد.[۱۳۴] سوئیفت جایزهٔ موسیقی آمریکای هنرمند زن برگزیده کانتری را در ۲۰۱۲ و هنرمند سال را در ۲۰۱۳ دریافت کرد.[۱۳۵][۱۳۶] او برای پنجمین و ششمین سال متوالی در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ برندهٔ جایزهٔ ترانه‌سرا/هنرمند انجمن ترانه‌سرایان نشویل شد.[۱۳۷] سوئیفت با جایزهٔ ویژهٔ پِنِکال توسط انجمن مورد تقدیر قرار گرفت، که او را تبدیل به دومین برنده پس از گارث بروکس کرد.[۱۳۸] در این مدت، او رابطه عاشقانهٔ کوتاه‌مدتی با خواننده انگلیسی هری استایلز داشت.[۱۳۹]

در سال ۲۰۱۳، سوئیفت «شیرین‌تر از داستان» را ضبط کرد، ترانه‌ای که با جک آنتونوف برای موسیقی متن فیلم یک شانس نوشت و تهیه‌کنندگی کرد. این ترانه نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی از هفتاد و یکمین مراسم گلدن گلوب شد.[۱۴۰] او آوازهای مهمان را برای ترانه تیم مک‌گرا «بزرگ‌راه اهمیت نمی‌دهد»، به همراهی گیتاریست کیث اربن، تهیه کرد.[۱۴۱] سوئیفت «همین‌طور که قطرات اشک جاری می‌شوند» را با رولینگ استونز در شیکاگو به‌عنوان بخشی از تور ۵۰ اند کونتینگ آن‌ها اجرا کرد.[۱۴۲] او به فلوریدا جورجیا لاین در سمینار رادیویی کانتری ۲۰۱۳ هنگام اجرایشان پیوست تا «کروز» را با آن‌ها اجرا کند.[۱۴۳] سوئیفت صداپیشگی آدری، یک محافظ درختان، را در انیمیشن لوراکس (۲۰۱۲) برعهده گرفت،[۱۴۴] نقش کوتاهی در مجموعه تلویزیونی دختر جدید (۲۰۱۳)[۱۴۵] و نقش مکملی در اقتباس سینمایی از بخشنده (۲۰۱۴) داشت.[۱۴۶]

۲۰۱۴–۲۰۱۷: ۱۹۸۹

در مارس ۲۰۱۴، سوئیفت به نیویورک سیتی نقل‌مکان کرد.[توضیح ۲] در همین دوره، او بر روی پنجمین آلبوم استودیویی‌اش، ۱۹۸۹، با تهیه‌کننده‌هایی مانند جک آنتونوف، مکس مارتین، شلبک، ایموجین هیپ، رایان تدر و علی پیامی کار می‌کرد.[۱۴۹] او آلبوم را به شیوه‌های مختلف تبلیغ کرد، از جمله این که طرفدارانش را به جلسه‌های مخفی برای شنیدن آلبوم دعوت می‌کرد.[۱۵۰] تحت‌تأثیر سینث-پاپ دههٔ ۱۹۸۰، سوئیفت ارتباط خود را با آوای کانتری در آلبوم‌های قبلی‌اش قطع کرد، و ۱۹۸۹ را به‌عنوان «اولین آلبوم پاپ رسمی و ثبت‌شده» خود به بازار عرضه کرد.[۱۵۱] آلبوم در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد.[۱۵۲]

تیلور سوئیفت درحال اجرا روی صحنه با میکروفونی در دست راستش
سوئیفت درحال اجرا در تور جهانی ۱۹۸۹، پردرآمدترین تور سال ۲۰۱۵

۱۹۸۹ در اولین هفتهٔ انتشارش ۱٫۲۸ میلیون نسخه در ایالات متحده فروخت و در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این آلبوم سوئیفت را به اولین کسی تبدیل کرد که سه آلبومش در هفتهٔ اول انتشارشان بیش از یک میلیون نسخه فروخته‌اند، که به عنوان یک رکورد جهانی گینس ثبت شد.[۱۵۳][۱۵۴] تا ژوئن ۲۰۱۷، ۱۹۸۹ بیش از ۱۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت.[۱۵۵] سه‌تا از تک‌آهنگ‌های آن — «از ذهنم پاکش کنم»، «فضای خالی» و «کینه» به همراهی رپر کندریک لامار — به رتبهٔ یک در استرالیا، کانادا و ایالات متحده رسیدند.[۱۵۶] تک‌آهنگ‌های «استایل» و «مهیج‌ترین رؤیاها» به ده‌تای برتر در ایالات متحده رسیدند.[۱۵۷] دیگر تک‌آهنگ‌ها «بیرون از جنگل‌ها» و «رمانتیک جدید» بودند.[۱۵۸] تور جهانی ۱۹۸۹ از مه تا دسامبر ۲۰۱۵ برگزار شد و با درآمد کلی ۲۵۰ میلیون دلار پردرآمدترین تور سال بود.[۱۵۹]

سوئیفت قبل از انتشار ۱۹۸۹ بر اهمیت آلبوم‌ها برای هنرمندان و طرفداران تأکید می‌کرد.[۱۶۰] در نوامبر ۲۰۱۴، او تمام کاتالوگش را از سرویس پخش اسپاتیفای حذف کرد، با این استدلال که خدمات رایگان اسپاتیفای که درآمدش از طریق تبلیغات تأمین می‌شوند شنوندگان موسیقی را از عضویت در خدمات ویژهٔ اسپاتیفای (که درآمد بیشتری را برای ترانه‌سرایان فراهم می‌آورد) دور می‌کند.[۱۶۱] در نامهٔ سرگشاده‌ای در ژوئن ۲۰۱۵، سوئیفت از اپل میوزیک به‌دلیل عدم ارائه حق امتیاز به هنرمندان طی دورهٔ آزمایشی سه‌ماهه رایگانش انتقاد کرد و گفت که ۱۹۸۹ را از مجموعهٔ اپل میوزیک خارج خواهد کرد.[۱۶۲] روز بعد، اپل اعلام کرد که در دورهٔ آزمایشی رایگان هم به هنرمندان حق امتیاز پرداخت خواهد کرد،[۱۶۳] و سوئیفت موافقت کرد که ۱۹۸۹ را در اپل میوزیک منتشر کند.[۱۶۴] شرکت مدیریت و نگهداری حقوق مالکیت فکری سوئیفت، تی‌اِی‌اس رایتز منیجمنت،[E ۱۲] ۷۳ نماد بازرگانی مرتبط با سوئیفت و فرهنگ عامهٔ ۱۹۸۹ ثبت کرد.[۱۶۵] بعداً در سال ۲۰۱۷، سوئیفت کل کاتالوگ خود را به‌اضافهٔ ۱۹۸۹ به اسپاتیفای، آمازون میوزیک و گوگل پلی و سایر سکوهای پخش دیجیتال اضافه کرد.[۱۵۵]

سوئیفت در سال ۲۰۱۴ زن سال بیلبورد نام گرفت و تبدیل به اولین هنرمندی شد که این جایزه را دوبار دریافت می‌کند.[۱۶۶] در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۴، او جایزهٔ افتخاری دیک کلارک برای پیشرفت را دریافت کرد.[۱۶۷] در سال ۲۰۱۵، سوئیفت برندهٔ جایزهٔ بریت هنرمند زن تک‌خوان بین‌المللی شد.[۱۶۸] ویدئوی «کینه» برندهٔ ویدئوی سال و بهترین همکاری در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۵ شد.[۱۶۹] سوئیفت یکی از هشت هنرمندی بود که در جوایز آکادمی موسیقی کانتری ۲۰۱۵ جایزهٔ پنجاهمین سالگرد مایل‌استون را دریافت کردند.[۱۷۰] در پنجاه و هشتمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۶، ۱۹۸۹ برندهٔ آلبوم سال و بهترین آلبوم آواز پاپ، و «کینه» برندهٔ بهترین موزیک ویدئو شد. سوئیفت اولین هنرمند زن و به‌طور کلی به پنجمین هنرمندی تبدیل شد که این جایزه را دوبار به‌عنوان خواننده اصلی برنده شده‌است.[۱۷۱] او با کسب ۱۷۰ میلیون دلار، پردرآمدترین سلبریتی سال ۲۰۱۶ دانسته شد—این رقم از سوی رکوردهای جهانی گینس به‌عنوان بالاترین درآمد سالانه یک موسیقی‌دان زن شناخته شد.[۱۷۲]

سوئیفت رابطه‌ای را با دی‌جی و تهیه‌کنندهٔ موسیقی اسکاتلندی کالوین هریس از مارس ۲۰۱۵ تا ژوئن ۲۰۱۶ برقرار کرد.[۱۷۳] پیش از قطع رابطه‌شان، آن‌ها ترانه «این چیزیه که واسش اومدی» را باهم نوشتند، که دارای آوازهای خوانندهٔ باربادوسی ریانا است؛ نام سوئیفت در سازندگان این اثر در ابتدا با نام مستعار نیلز شوبرگ ذکر شده بود.[۱۷۴] پس از قطع رابطه با کالوین هریس، او برای چند ماه با بازیگر انگلیسی تام هیدلستون قرار گذاشت.[۱۷۵] او از سپتامبر ۲۰۱۶ رابطه‌ای را با بازیگر انگلیسی جو آلوین آغاز کرد.[۱۷۶] سوئیفت ترانهٔ «مرد بهتر» را برای هفتمین آلبوم استودیویی لیتل بیگ تاون، خردکننده‌ها، نوشت، که در نوامبر منتشر شد.[توضیح ۳] این ترانه در ۵۱مین جوایز سی‌ام‌تی جایزهٔ ترانهٔ سال را به‌دست‌آورد.[۱۷۸] سوئیفت و خواننده انگلیسی زین ملک یک تک‌آهنگ، «نمی‌خواهم تا ابد زنده باشم»، باهم برای موسیقی متن فیلم پنجاه طیف تاریک‌تر (۲۰۱۷) منتشر کردند که ترانه به رتبهٔ دو در ایالات متحده رسید[۱۷۹] و برندهٔ بهترین همکاری در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۷ شد.[۱۸۰]

۲۰۱۷–۲۰۱۸: اعتبار

سوئیفت لباس بدن‌نمای سیاهی با طرح‌های خاکستری پوشیده‌است و روبه‌روی میکروفونی ایستاده می‌خواند
سوئیفت درحال اجرا در تور استادیومی اعتبار (۲۰۱۸)، پردرآمدترین تور آمریکای شمالی در همه دوران‌ها

در اوت ۲۰۱۷، سوئیفت با موفقیت از دیوید مولِر،[E ۱۳] شخصیت سابق برنامه صبحگاهی کِی‌وای‌جی‌او-اِف‌اِم برای دنور، شکایت کرد. چهار سال قبل، سوئیفت به رئیس‌های مولر اطلاع داده بود که در ملاقاتی او را مورد تجاوز جنسی قرار داده‌است. پس از اخراج، مولر سوئیفت را به دروغ‌گویی متهم کرد و از او به‌خاطر خسارت ناشی از دست دادن شغلش شکایت کرد. مدت کوتاهی پس از آن، سوئیفت به‌دلیل خسارت اسمی از دادگاه فقط یک دلار درخواست کرد و به‌خاطر تجاوز جنسی شکایت کرد.[۱۸۱] هیئت منصفه ادعاهای مولر را رد کرد و به نفع سوئیفت حکم داد.[۱۸۲] سوئیفت پس از آن پیام‌هایش را از شبکه‌های اجتماعی پاک کرد[۱۸۳] و سپس «نگاه کن مجبورم کردی چیکار کنم» را به‌عنوان تک‌آهنگ آغازین ششمین آلبوم استودیویی‌اش، اعتبار، منتشر کرد.[۱۸۴] این تک‌آهنگ اولین رتبهٔ یک سوئیفت در بریتانیا بود.[۱۸۵] این تک‌آهنگ در صدر جدول‌های استرالیا، ایرلند، نیوزیلند و ایالات متحده قرار گرفت.[۱۸۶]

اعتبار در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ منتشر شد.[۱۸۷] این آلبوم شامل ترکیبی از آوای قوی الکتروپاپ، با تأثیراتی از هیپ هاپ، آراندبی و ای‌دی‌اِم است.[۱۸۸] با فروش ۱٫۲۱ میلیون نسخه در اولین هفته انتشار در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. با این موفقیت، سوئیفت اولین هنرمندی شد که چهار آلبومش در یک هفته یک میلیون نسخه در ایالات متحده می‌فروشند.[۱۸۹] این آلبوم در صدر جدول‌های بریتانیا، استرالیا و کانادا قرار گرفت.[۱۹۰] فروش اولین هفته در سراسر جهان بالغ بر دو میلیون نسخه بود.[۱۹۱] این آلبوم تا سال ۲۰۱۸ بیش از ۴٫۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌است.[۱۹۲] آلبوم دارای سه تک‌آهنگ بین‌المللی دیگر، از جمله تک‌آهنگ واردشده به پنج‌تای برتر ایالات متحده «... آماده‌ای؟»،[۱۹۳] و دو تک‌آهنگ بیست‌تای برتر ایالات متحده — «آخر بازی» (به همراهی اد شیرن و رپر فیوچر) و «ظریف» — است.[۱۵۸] دیگر تک‌آهنگ‌ها شامل «روز سال نو»، که به‌طور انحصاری برای رادیوی کانتری ایالات متحده منتشر شد،[۱۹۴] و «ماشین فرار»، که تنها در استرالیا منتشر شد، است.[۱۹۵]

در آوریل ۲۰۱۸، سوئیفت در تک‌آهنگ «عزیزم» اثر شوگرلند از سومین آلبوم استودیویی آن‌ها بزرگ‌تر حضور یافت.[توضیح ۴] در حمایت از اعتبار، او تور استادیومی اعتبار را آغاز کرد، که از مه تا نوامبر ۲۰۱۸ ادامه داشت.[۱۹۷] در ایالات متحده، این تور در گیشه ۲۶۶٫۱ میلیون دلار و بیش از دو میلیون بلیت فروخت، که رکورد خود سوئیفت برای پردرآمدترین تور ایالات متحده برگزارشده توسط هنرمند زن، که قبلاً دراختیار تور جهانی ۱۹۸۹ بود (۱۸۱٫۵ میلیون دلار)، را شکست.[۱۹۸] همچنین رکورد پردرآمدترین تور آمریکای شمالی در تاریخ را شکست. در سراسر جهان، این تور ۳۴۵٫۷ میلیون دلار به‌دست‌آورد،[۱۹۹] که آن را به دومین تور پردرآمد سال تبدیل کرد.[۲۰۰] در اواخر نوامبر، بیگ مشین رکوردز فهرست پخش تور استادیومی اعتبار را برای سرویس‌های استریم منتشر کرد. فهرست پخش شامل هر آهنگی است که طی تور استادیومی اعتبار در صحنه‌های نمایش بی اجراشده باشد.[۲۰۱] در ۳۱ دسامبر، سوئیفت فیلم کنسرت ضمیمه تور استادیومی اعتبار را در نتفلیکس منتشر کرد.[۲۰۲]

اعتبار نامزد دریافت بهترین آلبوم آواز پاپ از شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۹ شد.[۲۰۳] در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۸، سوئیفت برندهٔ چهار جایزه، از جمله هنرمند سال و هنرمند زن برگزیده پاپ/راک، شد. پس از اِی‌ام‌اِی ۲۰۱۸، سوئیفت در مجموع با ۲۳ جایزه، تبدیل به پرجایزه‌ترین هنرمند زن در تاریخ اِی‌ام‌اِی شد، رکوردی که قبلاً دراختیار ویتنی هیوستون بود.[۲۰۴]

۲۰۱۸–۲۰۲۰: معشوق و مناقشه مسترها

اعتبار آخرین آلبوم سوئیفت تحت قرارداد دوازده‌سالهٔ او با بیگ مشین رکوردز بود. در نوامبر ۲۰۱۸، او یک قرارداد چندآلبومه با توزیع‌کننده بیگ مشین، گروه موسیقی یونیورسال، امضاء کرد؛ در ایالات متحده انتشارهای بعدی او تحت نام ریپابلیک رکوردز تبلیغ می‌شوند. سوئیفت گفت این قرارداد برایش مالکیت مسترهایش را فراهم کرده‌است. علاوه‌بر این، در صورتی که یونیورسال هر بخشی از سهامش را در اسپاتیفای بفروشد، اسپاتیفای توافق کرد که بخشی از عواید غیرقابل جبران را بین هنرمندانشان توزیع کند.[۲۰۵]

پرتره‌ای از سوئیفت
سوئیفت در جوایز موسیقی آی‌هارت‌رادیو ۲۰۱۹

سوئیفت هفتمین آلبوم استودیویی‌اش، معشوق، را در ۲۳ اوت ۲۰۱۹ منتشر کرد.[۲۰۶] سوئیفت علاوه‌بر همکار قدیمی‌اش جک آنتونوف، با تهیه‌کننده‌های جدید لوئیس بل، فرانک دوکس و جوئل لیتل کار کرد.[۲۰۷] معشوق ششمین آلبوم متوالی سوئیفت بود که بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه در یک هفته در ایالات متحده فروخته‌است، که باعث شد سوئیفت اولین هنرمند زنی باشد که این کار را انجام داده‌است.[۲۰۸] تمام ۱۸ آهنگ این آلبوم در همان هفته وارد ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد شدند، که رکورد بیشترین ترانهٔ واردشده همزمان توسط یک زن را ثبت کردند.[۲۰۹] تک‌آهنگ آغازین، «من!»، اولین بار در رتبهٔ ۱۰۰ در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت و هفته بعد به رتبهٔ دو رسید، که بزرگ‌ترین جابه‌جایی در تاریخ جدول است.[۲۱۰] دیگر تک‌آهنگ‌های معشوق شامل تک‌آهنگ‌های ده‌تای برتر ایالات متحده «تو باید آرام باشی» و «معشوق»، و تک‌آهنگ چهل‌تای برتر ایالات متحده «این مرد» بودند.[۵۰]

معشوق با فروش ۳٫۲ میلیون نسخه، پرفروش‌ترین آلبوم استودیویی جهان در سال ۲۰۱۹ بود.[۲۱۱] فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی (آی‌اِف‌پی‌آی) از سوئیفت به‌عنوان پرفروش‌ترین هنرمند جهانی سال ۲۰۱۹ تقدیر کرد. این امر باعث شد تا سوئیفت اولین زنی باشد که دوبار این افتخار را کسب کرده‌است؛ او قبلاً در سال ۲۰۱۴ مورد تقدیر قرارگرفته بود.[۲۱۲] این آلبوم جایزه‌هایی را دریافت کرد، از جمله سه نامزدی در شصت و دومین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۲۰.[۲۱۳] در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۹، «من!» بهترین جلوه‌های بصری، و «تو باید آرام باشی» ویدئوی سال و ویدئوی خوب را برنده شد. سوئیفت اولین هنرمند زن و دومین درکل بود که ویدئوی سال را برای ویدئویی که خودش کارگردانی کرده‌است، برنده می‌شود.[۲۱۴] سوئیفت شش جایزه در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۹، از جمله هنرمند سال و هنرمند دهه، دریافت کرد.[۲۱۵]

سوئیفت در اقتباس سینمایی از موزیکال گربه‌ها اثر اندرو لوید وبر (۲۰۱۹) نقش‌آفرینی کرد.[۲۱۶] او ترانه‌ای غیراقتباسی به نام «اشباح زیبا» ضبط کرد، که آن را با وبر برای موسیقی متن فیلم نوشته بود.[۲۱۷] این ترانه به‌ترتیب نامزد دریافت جایزهٔ بهترین ترانهٔ غیراقتباسی و بهترین ترانهٔ نوشته‌شده برای رسانهٔ بصری از هفتاد و هفتمین مراسم گلدن گلوب و شصت و سومین مراسم جایزهٔ گرمی شد.[۲۱۸][۲۱۹] اگرچه این فیلم نقدهای منفی از سوی منتقدان دریافت کرد، اما نقش‌آفرینی سوئیفت بازخورد مثبتی دریافت کرد.[۲۲۰] سوئیفت با کسب درآمد ۱۸۵ میلیون دلاری در سال ۲۰۱۹ از رکورد گینس ۱۷۰ میلیون دلاری خود در سال ۲۰۱۶ پیشی گرفت.[۲۲۱] به‌طور کلی، سوئیفت با کسب ۸۲۵ میلیون دلار، پردرآمدترین هنرمند زن دههٔ ۲۰۱۰ شد.[۲۲۲] مستند خانم آمریکایی، که بخشی از زندگی و حرفه سوئیفت را نشان می‌دهد، اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۰ به‌نمایش درآمد و در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ توسط نتفلیکس منتشر شد.[۲۲۳][۲۲۴] خانم آمریکایی دارای آهنگ «فقط جوانان» است، که سوئیفت آن را پس از انتخابات ۲۰۱۸ ایالات متحده نوشت.[۲۲۵] در فوریه ۲۰۲۰، سوئیفت پس از انقضای قرارداد شانزده‌ساله با انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی، یک قرارداد انتشار جهانی انحصاری با گروه انتشارات موسیقی یونیورسال امضاء کرد.[۲۲۶]

درهنگام تبلیغ برای معشوق در سال ۲۰۱۹، سوئیفت درگیر اختلافات گسترده‌ای با مدیر برنامه اسکوتر براون و ناشر سابقش بیگ مشین، دربارهٔ مالکیت مسترهای مجموعه آثار قبلی‌اش، شد.[۲۲۷] سوئیفت اظهار داشت او سال‌ها در تلاش بود تا بتواند مسترهایش را بخرد، اما بیگ مشین تنها در صورتی اجازهٔ این کار را می‌داد تا به‌موجب قرارداد دیگری آلبوم‌های قبلی را با آلبوم‌های جدید عوض کند، که سوئیفت قبول نکرد.[۲۲۷] در آوریل ۲۰۲۰، بیگ مشین زنده از کانال کیلیر جداشده ۲۰۰۸ را منتشر کرد، یک آلبوم زنده از اجراهای سوئیفت در نمایش رادیویی ۲۰۰۸، که سوئیفت اجازهٔ آن را نداده بود.[۲۲۸] در ماه اکتبر، براون مسترها، ویدئوها و آثار هنری سوئیفت را به‌قیمت ۳۰۰ میلیون دلار به شامروک هلدینگ فروخت.[۲۲۹] سوئیفت در نوامبر ۲۰۲۰ شروع به ضبط مجدد مجموعهٔ آثار قبلی‌اش کرد.[۲۳۰]

در سال ۲۰۲۰، سوئیفت دو آلبوم سورپرایزی، با مقدار کمی تبلیغات، منتشر کرد که مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند.[۲۳۱] اولین آلبوم، هشتمین آلبوم استودیویی‌اش فولکلور، در ۲۴ ژوئیه منتشر شد.[۲۳۲] دومین آلبوم، نهمین آلبوم استودیویی‌اش اورمور، در ۱۱ دسامبر منتشر شد.[۲۳۳] سوئیفت درحالی که طی دنیاگیری کووید-۱۹ در قرنطینه بود، با همکاری تهیه‌کننده‌ها جک آنتونوف و آرون دسنر از د نشنال آلبوم‌ها را نوشت و ضبط کرد. هردو آلبوم دارای همکاری‌هایی با بون ایور هستند، و اورمور شامل همکاری‌هایی با د نشنال و هایم است.[۲۳۴] سوئیفت با دوست‌پسرش جو آلوین، با نام مستعار ویلیام بوری، برخی از ترانه‌ها را نوشت.[۲۳۵] هردو آلبوم که توسط سوئیفت و دسنر به‌عنوان «رکوردهای خواهر» توصیف شده‌اند، تولید ایندی فولک و آلترناتیو راک دربردارند، که انحرافی از انتشارهای ضرب پاپ قبلی او است.[۲۳۶][۲۳۷]

در ایالات متحده، فولکلور و اورمور هریک توسط سه تک‌آهنگ تبلیغ شدند — یکی به رادیوی اصلی، یکی به رادیوی کانتری و دیگری به رادیو تریپل اِی فرستاده شدند. تک‌آهنگ‌ها به‌ترتیب «ژاکت کش‌باف پشمی»، «بتی»، «تبعید» (به همراهی بون ایور) بودند؛ و «درخت بید»، «جسدی نیست، جرمی نیست» (به همراهی‌ هایم)، «جزیره کنی» (به همراهی د نشنال)؛ به‌ترتیب.[۲۳۸] در آلمان، از فولکلور یک تک‌آهنگ دیگر، «شماره یک» ، منتشر شد.[۲۳۹] تک‌آهنگ‌های اصلی هردو آلبوم، «ژاکت کش‌باف پشمی» و «درخت بید»، در همان هفته که آلبوم‌هایشان در صدر بیلبورد ۲۰۰ جای گرفتند در صدر ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفتند، که این امر باعث شد تا سوئیفت اولین هنرمندی باشد تا در صدر جدول‌های تک‌آهنگ‌ها و آلبوم‌های ایالات متحده به‌طور همزمان قرار می‌گیرد.[۲۴۰] هردو آلبوم در هفتهٔ اول انتشار بیش از یک میلیون نسخه در سراسر جهان فروختند، که فولکلور دو میلیون نسخه فروخت.[۲۴۱][۲۴۲] فولکلور رکورد استریم‌های آلبوم در روز اول توسط هنرمند زن را در پلتفرم اسپاتیفای شکست، که در رکوردهای جهانی گینس ثبت شد.[۲۴۳] این آلبوم با فروش ۱٫۲ میلیون نسخه تا ژانویه ۲۰۲۱، پرفروش‌ترین آلبوم سال ۲۰۲۰ در ایالات متحده بود.[۲۴۴] در ۲۵ نوامبر، فیلم کنسرت فولکلور: جلسه‌های استودیوی لانگ پاند که خودش کارگردانی کرده‌است، مستند مراحل ساخت فولکلور، را در دیزنی+ منتشر کرد.[۲۴۵] در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۲۰، او موفق به کسب سه جایزه، از جمله هنرمند سال برای سومین سال متوالی شد.[۲۴۶] سوئیفت در شصت و سومین مراسم جایزه گرمی نامزد دریافت شش جایزه شد، که آلبوم سال را برای فولکلور دریافت کرد.[۲۴۷][۲۴۸] او اولین زن در تاریخ است که این جایزه را سه‌بار برنده شده‌است.[۲۴۸] در مه ۲۰۲۱، سوئیفت جایزهٔ آیکان جهانی را که توسط جوایز بریت اهدا می‌شود، دریافت کرد،[۲۴۹] که به اولین زنی تبدیل می‌شود که با این دستاورد مورد تقدیر قرار گرفته‌است، و جایزهٔ ترانه‌سرای آیکان را به‌دلیل تأثیرش در موسیقی از انجمن ملی ناشران موسیقی دریافت کرد.[۲۵۰]

۲۰۲۱–اکنون: ضبط‌های مجدد، نیمه‌شب‌ها، و تور دوره‌ها

Swift singing into a mic
سوئیفت در تور دوره‌ها (۲۰۲۳)

به‌دنبال اختلاف نظر دربارهٔ مسترها، سوئیفت ضبط مجدد شش آلبوم استودیویی نخستش را اعلام کرد که با بی‌باک (نسخهٔ تیلور) و سرخ (نسخهٔ تیلور) به‌ترتیب در آوریل و نوامبر ۲۰۲۱ آغاز شد. هر دو آلبوم نخستین ضبط مجدد در تاریخ بودند که به صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ رسیدند.[۲۵۱][۲۵۲] خبر بی‌باک (نسخهٔ تیلور) از پیش با انتشار «داستان عشق (نسخهٔ تیلور)» اعلام شد که او را پس از دالی پارتن نخستین هنرمندی کرد که هم نسخهٔ اصلی و هم نسخهٔ مجدداً ضبط‌شدهٔ ترانه‌ای را به صدر جدول ترانه‌های کانتری برتر می‌رسانند.[۲۵۳] سرخ (نسخهٔ تیلور) با «همه‌اش را خیلی خوب (نسخهٔ ۱۰ دقیقه‌ای)» پشتیبانی گردید و به طولانی‌ترین ترانهٔ تاریخ تبدیل شد به جایگاه نخست هات ۱۰۰ می‌رسد.[۲۵۴] این ترانه با فیلم کوتاهی همراه بود که جایزهٔ گرمی بهترین موزیک ویدئو را برنده شد[۲۵۵] و سوئیفت سومین بار جایزهٔ موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی برای ویدئوی سال را دریافت کرد.[۲۵۶]

دهمین آلبوم استودیویی سوئیفت، نیمه‌شب‌ها، در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ منتشر شد.[۲۵۷] مشخصهٔ این آلبوم، سبک‌های الکتروپاپ عاری از مبالغه[۲۵۸][۲۵۹] و همچنین سینث-پاپ[۲۶۰] بود. منتقدان رولینگ استون آن را اثری نامیدند که به‌زودی ماندگار خواهد شد.[۲۶۱][۲۶۲] این پنجمین آلبوم اوست که با فروش بیش از یک میلیون نسخه در هفتهٔ نخست، به صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ رسید و رکوردهای گوناگونی را در زمینهٔ استریم شکست،[۲۶۳] از جمله بیشترین استریم در یک روز و یک هفته در اسپاتیفای.[۲۶۴] قطعات این آلبوم که «ضدقهرمان» نخستین تک‌آهنگش شد، همگی ۱۰ جایگاه اول جدول هات ۱۰۰ را تصاحب کردند و سوئیفت نخستین هنرمندی شد که این کار را انجام داد.[۲۶۵] دو تک‌آهنگ دیگر، «غبار اسطوخودوس» و «کارما»، به رتبهٔ دوم این جدول رسیدند.[۲۶۶] در جوایز موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی ۲۰۲۳، سوئیفت ۹ جایزه شامل چهارمین ویدئوی سال خود («ضدقهرمان») را برنده شد.[۲۶۷] او در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی هم جایزه بهترین آلبوم آواز پاپ و چهارمین آلبوم سالش (بیشترین تعداد برای هر هنرمندی) را برنده شد.[۲۶۸]

در مارس ۲۰۲۳، سوئیفت تور دوره‌ها را برگزار کرد که تمام ۱۰ آلبوم استودیویی او را بازنگری می‌کند. رسانه‌های خبری تأثیر فرهنگی و اقتصادی این تور را بسیار پوشش دادند[۲۶۹] و قسمت آمریکای آن، رکورد بیشترین بلیت فروخته‌شده در یک روز را شکست.[۲۶۵] تیکت‌مستر به‌دلیل عدم مدیریت صحیحِ فروش بلیت تور، مورد انتقادات سیاسی قرار گرفت.[۲۱۲] تور دوره‌ها به پرفروش‌ترین تور تاریخ تبدیل شد که بیش از یک میلیارد دلار گردآوری کرد؛ فیلم کنسرتی این تور در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۳ در سینماهای جهانی اکران شد و به پرفروش‌ترین فیلم کنسرتی تاریخ تبدیل گردید، به‌طوری که ۲۵۰ میلیون دلار در سطح جهانی فروش داشت و نامزد جایزهٔ گلدن گلوب در رشتهٔ دست‌آورد در سینما و گیشه شد.[۲۷۰][۲۷۱][۲۷۲] طبق برآورد فوربز و بلومبرگ نیوز تا اکتبر ۲۰۲۳، ارزش خالص سوئیفت ۱٫۱ میلیارد دلار بوده‌است؛ بنابراین، او نخستین موسیقی‌دان تاریخ است که «صرفاً بر اساس ترانه‌ها و اجراهایش» میلیاردر شده‌است.[۲۷۳][۲۷۴] فوربز پیشتر چهار مرتبه (۲۰۱۶، ۲۰۱۹، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲) او را پردرآمدترین موسیقی‌دان زن سال معرفی کرده بود.[۲۷۵]

سوئیفت به انتشار آلبوم‌های مجدداً ضبط‌شده طی تور دوره‌ها ادامه داد. حالا صحبت کن (نسخهٔ تیلور) که در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ منتشر شد، سوئیفت را نخستین زنی کرد که بیشترین آلبوم نامبروان (۱۲) در تاریخ بیلبورد ۲۰۰ را دارد و از باربارا استرایسند پیشی گرفت.[۲۷۶] ۱۹۸۹ (نسخهٔ تیلور) که در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳ منتشر شد، رکورد سوئیفت برای فروش یک میلیون نسخه در یک هفته در ایالات متحده را افزایش داد[۲۷۷] و پرفروش‌ترین آلبوم سال ۲۰۲۳ شد. فروش هفتگی این آلبوم از فروش نیمه‌شب‌ها پیشی گرفت.[۲۷۷] تک‌آهنگ آن، «الان همه‌چیز تموم شد؟» نیز به صدر جدول هات ۱۰۰ رسید و جایگزینِ «تابستان ظالم» خود سوئیفت شد.[۲۷۸] انتشار موسیقی، برگزاری تور و کارهای وابستهٔ سوئیفت در جایگاه بی‌سابقه‌ای از محبوبیت پس از دوران همه‌گیری به اوج رسید.[۲۷۹] به گفتهٔ میوزیک بیزنس ورلدواید، او در سال ۲۰۲۳ وارد «بالاترین سطح نو از موفقیت شغلی جهانی» شد.[۲۸۰] سوئیفت دارندهٔ بیشترین استریم سال ۲۰۲۳ در اسپاتیفای،[۲۸۱] اپل میوزیک،[۲۸۲] و آمازون میوزیک[۲۸۳] شد. به‌علاوه نخستین هنرمندی بود که به رتبهٔ نخست فهرست هنرمندان برتر پایان سال بیلبورد در سه دههٔ گوناگون (۲۰۰۹، ۲۰۱۵ و ۲۰۲۳) رسید[۲۸۴] و نخستین هنرمند زنده‌ای بود که در یک زمان پنج آلبوم را به جایگاه ده‌تای برتر بیلبورد ۲۰۰ رساند.[۲۸۵] او همچنین تا سال ۲۰۲۳ مجموعه‌ای از املاک و مستغلات به ارزش ۱۵۰ میلیون دلار داشت: او خانه‌هایی در نشویل، ترایبکا، لس آنجلس و رود آیلند دارد.[۲۸۶]

فراتر از موسیقی، سوئیفت از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ در پنج ترانه حضور یافت: «خائن» و «توس» از بیگ رد مشین،[۲۸۷] ریمیکسی از «بنزین» از هایم،[۲۸۸] «جوکر و ملکه» از اد شیرن[۲۸۹] و «الکات» از د نشنال.[۲۹۰] برای موسیقی متن فیلم ۲۰۲۲ جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند، او «کارولینا» را ضبط کرد که نامزد بهترین ترانهٔ غیراقتباسی از گلدن گلوب و بهترین ترانهٔ نوشته‌شده برای رسانه‌های بصری از گرمی شد.[۲۹۱] به جز موسیقی، سوئیفت نقش مکملی در فیلم کمدی تاریخی ۲۰۲۲ آمستردام داشت و تا سال ۲۰۲۲، برای کارگردانی فیلم بلندی برای سرچلایت پیکچرز قرارداد امضا کرده‌است.[۲۹۲][۲۹۳]

سوئیفت در سال ۲۰۲۳ با بازیکن فوتبال آمریکایی، تراویس کلسی، وارد رابطه شد.[۲۹۴] در ژانویهٔ ۲۰۲۴، تصاویر پورنوگرافی جعلی از سوئیفت در توییتر منتشر شد که با هوش مصنوعی ساخته شده بود. این تصاویر به دیگر پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی سرایت کرد که موجب انتقاد از هوش مصنوعی و توییتر و همچنین تقاضای اصلاحات حقوقی شد.[۲۹۵][۲۹۶] در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی، سوئیفت اعلام کرد یازدهمین آلبوم استودیویی او، دپارتمان شاعران رنج‌کشیده، در ۱۹ آوریل ۲۰۲۴ منتشر خواهد شد.[۲۶۸]

هنرمندی

تأثیرپذیری

یکی از نخستین خاطرات موسیقی سوئیفت، شنیدن آواز مادربزرگش، مارجوری فینلی بود که در کلیسا می‌خواند.[۲۹۷] در کودکی، او از موسیقی متن فیلم‌های دیزنی لذت می‌برد.[۲۹۸] سوئیفت گفته اعتماد به نفسش را مدیون مادرش است که به او کمک کرد تا در کودکی در سخنرانی کلاسی حاضر شود.[۲۹۹] او همچنین «شیفتگی به نوشتن و روایت‌پردازی» اش را به مادرش نسبت می‌دهد.[۳۰۰] سوئیفت مجذوب شیوهٔ داستان‌پردازی موسیقی کانتری شد،[۳۰۱] و با گوش دادن به «هنرمندان کانتری زن بزرگ» دههٔ ۱۹۹۰، یعنی شانیا توین، فیث هیل و دیکسی چیکس، با این ژانر آشنا شد.[۳۰۲][۳۰۳] توین، هم به‌عنوان ترانه‌سرا و هم به‌عنوان اجراکننده، بیشترین تأثیر را در موسیقی او داشت.[۳۰۴] هیل الگوی دوران کودکی سوئیفت بود و از او تقلید می‌کرد.[۳۰۵] او نگرش جسور دیکسی چیکس و توانایی آن‌ها در نواختن سازهایشان را تحسین کرد.[۳۰۶] همچنین سوئیفت به بررسی ستارگان کانتری قدیمی‌تر، مانند پتسی کلاین، لورتا لین، تمی وینت و دالی پارتن پرداخت؛[۲۰] او معتقد است پارتن نمونه‌ای قابل ستایش برای ترانه‌سرایان زن است.[۳۰۷] سوئیفت هنرمندان آلترناتیو-کانتری مانند پتی گریفین[۳۰۸] و لوری مک‌کنا را نیز بررسی کرد.[۱۰] به‌عنوان ترانه‌سرا، سوئیفت از جونی میچل الگو گرفت؛ او می‌گوید که چطور اشعار شرح حالِ میچل عمیق‌ترین احساسات را بیان می‌کند: «فکر می‌کنم [آبی] موردعلاقهٔ من است زیرا باطن کسی را خیلی عمیق کاوش می‌کند.»[۳۰۹]

سوئیفت تحت‌تأثیر هنرمندان مختلف پاپ و راک نیز قرار گرفته‌است. او از پل مک‌کارتنی، بروس اسپرینگستین، برایان آدامز،[۳۱۰] رولینگ استونز،[۳۱۱] امیلو هریس، کریس کریستوفرسون و کارلی سایمون به‌عنوان سرمشق حرفه‌اش یاد می‌کند.[۱۰][۳۱۲] او مدت‌هاست که اسپرینگستین و استونز را به‌دلیل پابرجا بودن فعالیت موسیقی‌شان دوست دارد[۳۱۳] و دربارهٔ استونز می‌گوید: «تأثیر عظیمی بر کل چشم‌اندازم در حرفه‌ام» داشته‌است.[۳۱۴] همان‌طور که سوئیفت بزرگ‌تر می‌شد، او آرزو داشت مانند هریس باشد و موسیقی را بر شهرت ترجیح دهد.[۳۱۵] آلبوم سینث-پاپ او، ۱۹۸۹، متأثر از برخی خوانندگان پاپ موردعلاقهٔ او در دههٔ ۱۹۸۰، از جمله پیتر گابریل، آنی لنکس، فیل کالینز و مدونا بود.[۳۱۶][۳۱۷] او از سبک موسیقایی کیث اربن[۳۱۸] و اشعار فال اوت بوی[۳۱۹] به‌عنوان تأثیرگذار یاد کرده‌است.

ژانرها

اگر یک چیز وجود داشته باشد که سوئیفت در حرفه‌اش به اثبات رسانده‌است، آن این است که او از محدود کردن خودش امتناع می‌ورزد. صدای همواره در حال تحولش، او را از محبوب کانتری تا اعجوبهٔ پاپ، به تازه‌ترین قصه‌گوی ماهر فولک رساند.

آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط، ۲۰۲۱[۳۲۰]

سوئیفت بابت اقدام به تجربهٔ ژانرهای موسیقی گوناگون مشهور است. همچنین حرفهٔ او دستخوش بازآفرینی سبک هنری می‌شود،[۳۲۱][۲۹۳] به‌طوری که او از سوی رسانه‌ها «آفتاب‌پرست موسیقی» توصیف شده‌است.[۳۲۲][۳۲۳] تا سال ۲۰۱۲ که چهارمین آلبومش، سرخ را منتشر کرد، او خودش را موسیقی‌دان کانتری می‌شناخت.[۳۲۴] آلبوم‌های او به ایستگاه‌های رادیوی کانتری ارسال می‌شد اما منتقدان موسیقی به وجود سبک‌های فراگیری از پاپ و راک در آثارش اشاره می‌کردند.[۳۲۵][۳۲۶] منتقدان در سال‌های پس از ۲۰۱۰ شاهد ملودی‌هایی از سوئیفت بودند که از موسیقی پاپ ریشه می‌گرفت و عناصر موسیقی کانتری، به سازهایی مانند بانجو، ماندولین، و فیدل و توانگِ خفیف او محدود می‌شود؛[۳۲۷][۳۲۸] در نتیجه برخی اظهار داشتند که خصوصیت موسیقی کانتری سوئیفت به‌جای اینکه معرفِ سبک موسیقی او باشد، معرفِ ترانه‌سرایی روایی اوست.[۳۲۹][۳۳۰] اگرچه صنعت موسیقی نشویل، جایگاه سوئیفت به‌عنوان موسیقی‌دان کانتری را می‌پذیرفت، منتقدان او را به دست کشیدن از اصول متعارف موسیقی کانتری به نفعِ موفقیت متقاطع در بازار پاپ جریان اصلی متهم کردند.[۳۳۱][۳۳۲] سبک‌های الکتریک پاپ، راک و الکترونیکِ سرخ، گفتمان‌های انتقادی را تشدید کرد؛ سوئیفت به این موضوع واکنش نشان داد: «برچسب‌زنی ژانر را به افراد دیگری می‌سپارم.»[۳۳۳]

روزنامه‌نگار جودی رُزِن می‌گوید سوئیفت با شکل‌گیری حرفهٔ موسیقی‌اش در نشویل، «تدبیر فریب‌کارانه‌ای» داشت که خودش را در عرصهٔ کانتری تثبیت کرد و سپس به سمت پاپ آمد.[۳۳۴] او در سال ۲۰۱۴ با انتشار پنجمین آلبوم استودیویی سینت-پاپ خود، ۱۹۸۹، هویت موسیقی کانتری‌اش را کنار گذاشت. سوئیفت ۱۹۸۹ را نخستین «آلبوم پاپ اثبات‌شدهٔ رسمی» خود توصیف کرد.[۳۳۵] آلبوم‌های بعدی، اعتبار (۲۰۱۷) و معشوق (۲۰۱۹)، ساختار پاپ شادی دارند؛ اعتبار شامل عناصر هیپ هاپ، ترپ و ئی‌دی‌ام است.[۳۳۶][۳۳۷][۳۳۸] از سوی دیگر، نیمه‌شب‌ها (۲۰۲۲) «با آوای پاپ ملایم و فاقد شکل ثابت» و تجربی‌تر، متمایز می‌شود.[۳۳۹][۳۴۰] اگرچه نقدهای مربوط به آلبوم‌های پاپ سوئیفت عموماً مثبت بودند، برخی از منتقدانِ گلایه‌مند بر این باورند که ساختار موسیقی پاپ نشان‌دهنده تلاش سوئیفت به‌منظور موفقیت در جریان اصلی است و اصالتش را به‌عنوان ترانه‌سرایی که به‌وسیلهٔ پیشینه موسیقی کانتری‌اش پرورش یافته‌است، از بین می‌برد. با نگاهی به گذشته، این انتقاد را برخی راکیست توصیف کرده‌اند.[۳۴۱][۳۴۲] به عقیدهٔ موسیقی‌شناس نیت اسلون، تحول موسیقی سوئیفت بیشتر به‌سبب نیازش به گسترش هنرش بود.[۳۴۳] سوئیفت با آلبوم‌های استودیویی‌اش در سال ۲۰۲۰، فولکلور و اورمور، از پاپ جریان اصلی پرهیز کرد و به تجربهٔ سبک‌های آلترناتیو مانند ایندی راک پرداخت.[۳۴۴][۳۴۵] به عقیدهٔ مجلهٔ کلش، حرفهٔ سوئیفت همواره فرازمینی بوده و مرزها را جابه‌جا کرده‌است و به نقطه‌ای رسیده که در آن «تیلور سوئیفت فقط تیلور سوئیفت است»، یعنی با هیچ ژانری تعریف نشده‌است.[۳۴۶]

صدا

سوئیفت از گونهٔ صدای متزوسوپرانو برخوردار است.[۳۴۷] او به‌طور کلی آواز ملایم اما با رنگ متنوعی دارد.[۳۴۸][۳۴۹] به‌عنوان خوانندهٔ کانتری، آواز او از سوی برخی در مقایسه با خوانندگان معاصر او، ضعیف و گرفته توصیف شد.[۳۵۰] سوئیفت پذیرفت که توانایی آوازش در اوایل حرفه‌اش اغلب او را نگران می‌ساخت و سخت تلاش کرد تا پیشرفت کند.[۳۵۱] پس از اینکه با ۱۹۸۹ به موسیقی پاپ روی آورد، دیدگاه‌ها در خصوص آواز او ضد و نقیض بود؛ منتقدان شکایت داشتند که سوئیفت فاقد تکنیک درخور است اما از طرز بیان صدایش برای انتقال احساساتش به مخاطب قدردانی کردند و عقیده داشتند که سوئیفت به‌جای «قدرت و نکات ظریف» به «صمیمیت» اولویت می‌دهد.[۳۵۲] همچنین منتقدان او را به‌خاطر اجتناب از اصلاح زیروبمی خود با اتو-تیون تحسین کردند.[۳۵۳]

به گفتهٔ لس آنجلس تایمز، ویژگی آواز تعیین‌کنندهٔ سوئیفت، توجه او به جزئیات برای بیان احساسی دقیق است.[۳۵۴] با انتشار اعتبار، منتقدان خاطرنشان کردند که او «یادمی‌گیرد چطور از صدای خود به‌عنوان ساز کوبه‌ای متعلق به خودش استفاده کند»[۳۵۵] و آواز صریح معروفش را برای کادانس و ضرب‌آهنگ‌های «باحال محاوره‌ای خالی از تعصب» که شبیه به سبک‌های هیپ هاپ و آراندبی است، جایگزین می‌کند.[۳۵۶][۳۷][۳۵۷] با این حال، آلترناتیو پرس بیان کرد که سبک‌پردازی آواز «تداعی‌گر» او، بیشتر پاپ پانک و ایمو است.[۳۵۸]

نقدهای مربوط به آلبوم‌ها و اجراهای بعدی سوئیفت، از آواز او قدردان‌تر بودند. منتقدان عقیده داشتند آواز او کمتر تو دماغی، غنی‌تر، طنین‌دارتر و قدرتمندتر شده‌است.[۳۲۸][۳۵۹][۳۶۰] با فولکلور و اورمور، سوئیفت به‌خاطر صدای سوزناک و ماهر و در عین حال شفاف و کنترل‌شده‌اش مورد تحسین قرار گرفت.[۳۶۱][۳۶۲][۳۶۳] پیچفورک آوازش در این آلبوم‌ها را «همه‌کاره و رسا» توصیف کرد.[۳۶۴] آلیسا بارنا، استاد تئوری موسیقی، صدای سوئیفت را «نفس‌گیر و زنده» در رجیستر بالا و «پرطنین و ژرف» در رجیستر پایین نامید.[۳۶۵] با آلبوم‌های مجدداً ضبط‌شدهٔ او در سال ۲۰۲۱، منتقدان شروع به تمجید از لحن پخته، عمیق‌تر و «پرطنین‌تر» صدای او کردند.[۳۶۶][۳۶۷][۳۶۸] منتقدی از روزنامهٔ i در سال ۲۰۲۱ گفت که آواز سوئیفت با فراهم‌سازی آواز به‌تازگی کشف‌شده‌اش، بسیار بهتر شده‌است.[۳۶۹] به عقیدهٔ گاردین، اوج آواز پرشور سوئیفت یکی از خصلت‌های بارز آواز اوست،[۳۷۰] و اینکه توانگِ کانتری او از بین رفت.[۳۷۱] نیمه‌شب‌ها بابت شیوهٔ آواز متفاوت و ظریف سوئیفت مورد تحسین قرار گرفت.[۳۷۲] در سال ۲۰۲۳، نام او در فهرست ۲۰۰ خوانندهٔ برتر تمام ادوار رولینگ استون در رتبهٔ ۱۰۲ قرار گرفت.[۳۴۹] در بررسی تور دوره‌ها، آماندا پتروسیچ منتقد نیویورکر، وضوح، لحن و آواز «قوی‌تر» سوئیفت را تحسین کرد.[۵۶]

ترانه‌سرایی

در نشریات گوناگونی از سوئیفت به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین ترانه‌سرایان تمام ادوار نام برده شده‌است.[۳۷۳][۳۷۴][۳۷۵] دانش‌پژوهان انگلیسی‌زبان مانند جاناتان بیت و استفانی برت خاطر نشان کرده‌اند که احساس ادبی، مفهوم ملودی، و سبک نگارش بیانی او در میان همتایانش کمیاب هستند.[۳۷۶][۳۷۷] بریج‌های سوئیفت اغلب به‌عنوان یکی از بهترین خصلت‌های ترانه‌های او مورد تأکید قرار می‌گیرند،[۳۷۸][۳۷۹] به‌طوری که مجلهٔ تایم به او لقب «ملکهٔ بریج‌ها» را داد.[۳۸۰]

در مصاحبهٔ سال ۲۰۱۱ با نیویورکر، سوئیفت نخست خود را به‌عنوان ترانه‌سرا معرفی کرد: «من ترانه‌ها را می‌نویسم، و صدایم فقط راهی برای رساندن مفهوم اشعار است.»[۱۰] در ترانه‌های اولیهٔ او، تجربیات زندگی شخصی‌اش الهام‌بخش متداول سوئیفت بوده‌اند که به او کمک کرد تا زندگی را پشت سر بگذارد.[۳۸۱][۳۸۲] تکنیک «وقایع‌نگارانه» در ترانه‌سرایی او، با شناسایی یک احساس آغاز شد و با ملودی مربوط ادامه پیدا کرد.[۳۸۳][۳۸۴] در سه آلبوم استودیویی نخست او، عشق، دلشکستگی و عدم اطمینان، از دیدگاه نوجوان، مضامین غالب در اشعار او بودند.[۳۸۵][۳۸۶] او در سرخ، به هیاهوی روابط نامطلوب پرداخت،[۳۸۷] و در ۱۹۸۹، نوستالژی و مثبت‌نگری پس از رابطه را دنبال کرد.[۳۱۶] اعتبار از جنبه‌های منفی شهرت سوئیفت الهام گرفت،[۳۸۸] و معشوق، درک و فهم سوئیفت از «گسترهٔ کامل عشق» را با جزئیات شرح داد.[۳۸۹] سایر مضامین مورد بحث در موسیقی سوئیفت عبارتند از: پویایی خانواده، دوستی،[۳۹۰][۳۹۱] انزوا، خویشتن‌آگاهی، و مقابله با انتقاد کوبنده، به‌ویژه در خصوص جنسیت‌زدگی.[۳۰۰][۳۹۲]

اشعار اعترافی سوئیفت دیدگاه‌های مثبتی از سوی منتقدان داشته‌است.[۳۹۳][۱۰][۳۹۴] منتقدان به جزئیات واضح و دل‌مشغولی عاطفی سوئیفت تأکید بیشتری داشته‌اند و آن را در موسیقی پاپ غیرمعمول دانسته‌اند.[۳۹۵][۳۹۶][۳۹۷] منتقدان همچنین ساختار ملودیک آثار او را ستودند. رولینگ استون سوئیفت را «دانای ترانه‌سرایی با پیشکشی قابل لمس برای ساختار ورس-کر-بریج» توصیف کرد.[۳۹۸][۳۹۹] ان‌پی‌آر به سوئیفت لقب «استاد زبان محاوره‌ای در اشعار خود» را داد[۳۷] و اشاره کرد که ترانه‌های او تعامل عاطفی را بیان می‌کنند.[۳۹۹] با وجود استقبال مثبت، نیویورکر عقیده داشت که او به‌طور کلی «بیشتر به‌عنوان متخصص فنی چیره‌دست به تصویر کشیده می‌شود تا به‌عنوان رویاپرداز دیلنسک».[۱۰] رسانه‌های تبلوید غالباً موضوعات ترانه‌های او را با معشوقه‌های سابقش مرتبط می‌سازند و دربارهٔ آن‌ها گمانه‌زنی می‌کنند؛ هم منتقدان و هم سوئیفت آن را به‌عنوان عملی جنسیت‌زده مورد انتقاد قرار دادند.[۴۰۰][۴۰۱][۴۰۲] صرف نظر از سرنخ‌های ارائه‌شده در نوشته‌های روی جلد آلبوم‌ها، سوئیفت از صحبت در مورد موضوعات ترانه‌هایش اجتناب می‌کند.[۴۰۳]

در آلبوم‌های سال ۲۰۲۰—فولکلور و اورمور، سوئیفت از گریزگرایی و رمانتیسم الهام گرفت تا روایت‌های تخیلی را پیگیری کند.[۴۰۴] او در این دو آلبوم اشاره‌ای به زندگی شخصی‌اش نداشت و احساسات خود را به شخصیت‌های خیالی و قوس‌های داستانی لحاظ کرد، که فشار روحی ناشی از توجه رسانه‌ها را بر روی او برداشت و مسیرهای جدیدی را برای هنر خود طرح کرد.[۳۸۳] به گفتهٔ سوئیفت، او پس از اینکه دیگر نگران موفقیت تجاری نبود، به مسیر ترانه‌سرایی جدید روی آورد.[۴۰۴] بنا به گفتهٔ مجلهٔ اسپین، او در اورمور احساسات پیچیده را با «دقت و تباهی» پیگیری کرد.[۴۰۵] به گفتهٔ نشریهٔ کانسکوئنس، آلبوم‌های سال ۲۰۲۰ او فرصتی فراهم کرد که منتقدانِ سوئیفت به «قدرت ترانه‌نویسی» او قانع شوند و او از «نابغهٔ نوجوان به یک بزرگسال خاطر جمع و محتاط» تبدیل شد.[۴۰۶]

سویفت نوشته‌هایش را به سه نوع تقسیم می‌کند: «اشعار قلم‌پر» (اشاره به ترانه‌هایی که ریشه در شاعرانگی منسوخ دارند)، «اشعار خودنویس» (مبتنی بر خط داستانی مدرن و واضح) و «اشعار روان‌نویس درخشنده» (که دلپسند و پوچ هستند).[۴۰۷] منتقدان قطعهٔ پنجم هر یک از آلبوم‌های سوئیفت را «از لحاظ عاطفی حساس‌ترین» ترانهٔ آلبوم یاد می‌کنند.[۴۰۸] انجمن ملی ناشران موسیقی که در سال ۲۰۲۱ به سوئیفت جایزهٔ نماد ترانه‌سرای سال را اهدا کرد، در مورد او گفت: «امروزه وقتی صحبت از نوشتن موسیقی می‌شود هیچ‌کس به اندازهٔ سوئیفت تأثیرگذار نیست».[۴۰۹] ویک او را پیشتازترین ترانه‌سرای زن عصر امروزی دانست،[۴۱۰] و انجمن بین‌المللی ترانه‌سرایان نشویل در سال ۲۰۲۲ او را ترانه‌سرا-هنرمند دهه نامید.[۲۶۵] سوئیفت همچنین دو شعر منتشر کرده‌است: «چرا دختره ناپدید شد» و «اگر تو به هر اندازه شبیه من هستی».[۴۱۱]

اجراها

روزنامه‌نگاران سوئیفت را یکی از بهترین اجراکنندگان و سرگرمی‌سازهای موسیقی جریان اصلی توصیف کرده‌اند. او اغلب بابت مهارت در نمایش‌پردازی و حضور بر روی صحنه تحسین می‌شود.[۴۱۲][۴۱۳][۴۱۴] سوئیفت به‌دلیل توانایی‌اش در زمینهٔ بهره‌مندی از مخاطبان گسترده، مانند اجرای کنسرت در استادیوم ورزشی، مشهور است.[۴۱۵][۴۱۶][۲۲۷] او برخلاف خوانندگان عصر حاضر، کاملاً به اجرای همراه با رقص متوسل نیست.[۴۱۷] به عقیدهٔ گرگ کرلنشتاین در مجلهٔ وی، او دارای «موهبت کمیاب تبدیل صحنهٔ استادیوم به محیطی صمیمی» است، فارغ از اینکه «چه گیتار بردارد چه ارتشی از رقصندگان را هدایت کند».[۴۱۸]

سوئیفت هنگام اجرا در تور استادیومی اعتبار، مهٔ ۲۰۱۸

در نقدی برای اجراهای اولیهٔ سوئیفت به سال ۲۰۰۸، ساشا فریر-جونز در نیویورکر او را سرگرم‌سازی نامید که به‌طور استثنایی ماهر است و صحنه‌گرداری سرزنده‌ای دارد: «[سوئیفت] با حرفه‌ای‌گرایی که از سن چهارده سالگی نشان داده، انرژی جمعیت را احیا کرد.»[۴۱۹] در سال ۲۰۱۸، کریس دیویل از استریوگام نوشت که پرسونای او روی سکوی اجرا از شخصیت «خدایان کلاسیک راک» الگوبرداری می‌کند.[۴۲۰] به عقیدهٔ جیم هرینگتون در مرکوری نیوز، تور استادیومی اعتبار پیشرفت سوئیفت را به‌عنوان اجراکننده نشان می‌دهد، «مخصوصاً در رابطه با توانایی او در تسلط بر صحنه».[۴۲۱] در سال ۲۰۲۳، آدریان هورتن از گاردین به میزان «استقامت به‌ظاهر پایان‌ناپذیر» سوئیفت در تور دوره‌ها اشاره کرد،[۴۲۲] و ایلانا کاپلان در روزنامهٔ i، روش نمایش‌پردازی سوئیفت را «بی‌نظیر» خواند.[۴۲۳]

منتقدان به تنوع هنری سوئیفت به‌عنوان سرگرمی‌ساز تأکید کرده‌اند. آن‌ها توانایی او به‌منظور تغییر پرسوناهای روی صحنه و سبک‌های اجرا بسته به مضامین و زیبایی‌شناسی متغیر آلبوم‌هایش را ستایش کرده‌اند.[۴۲۴][۴۲۵] مشخصهٔ کنسرت‌های او، شرح دقیق برادوی با زیبا جلوه دادن آن و فناوری پیشرفته است.[۴۲۶] اجراهای او غالباً با حضور گروه موسیقی است که از سال ۲۰۰۷ با آن‌ها اجرا داشته‌است.[۴۲۷] سوئیفت همچنین در اجرا اغلب خود را با آلات موسیقی مانند گیتار الکتریک،[۴۲۸] گیتار آکوستیک، پیانو[۲۵۹] و گاهی با بانجو شش رشته‌ای و یوکللی همراهی می‌کند.[۴۲۹][۴۳۰] او مکرراً با تماشاچیان در تعامل است و اجراهای آکوستیک تک‌نوازی او صمیمی و از لحاظ احساسی اثرگذار توصیف شده‌است که اشعار مبتنی بر داستان‌پردازی و ارتباط او با طرفداران را تکمیل می‌کند.[۵۶][۴۳۱] لیدیا بورگام از اسپین‌آف عقیده داشت که صمیمیت اجرای آکوستیک سوئیفت، یکی از اصول جدایی‌ناپذیر «منشأ خواننده-ترانه‌سرایی» اوست.[۴۳۲][۲۵۹] کریس ویلمن از ورایتی، سوئیفت را «صمیمی‌ترین سوپراستار پاپ»[۴۳۳] و محبوب‌ترین اجراکنندهٔ قرن بیست و یکم نامید.[۴۳۴]

ویدئو و فیلم

سوئیفت بر عناصر بصری به‌عنوان جزء خلاقانهٔ مهم در فرایند ساخت موسیقیش تأکید می‌کند.[۴۳۵] او برای تهیهٔ موزیک ویدئوهایش با کارگردانان گوناگونی همکاری کرده‌است و به مرور زمان در نویسندگی و کارگردانی دخیل شده‌است. او ایده و تریتمنت ویدئوی «بدجنس» را در سال ۲۰۱۱ به وجود آورد[۴۳۶] و سال قبل موزیک ویدئوی «مال من» را مشترکاً با رومن وایت کارگردانی کرد.[۴۳۷] در مصاحبه‌ای، وایت توضیح داد که سوئیفت «کاملاً درگیر نوشتن پیش‌نویس فیلم‌نامه، انتخاب بازیگر و انتخاب لباس بود؛ و او در هر دو روز پانزده‌ساعته فیلمبرداری حاضر شد، حتی وقتی او در صحنه‌ها نبود.»[۴۳۸]

از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸، سوئیفت در هشت موزیک ویدئو با جوزف کان همکاری کرد—چهار ویدئو هر کدام از آلبوم‌های ۱۹۸۹ و اعتبار. کان مشارکت سوئیفت در ساختن موزیک ویدئو را ستایش کرد.[۴۳۹] در سال ۲۰۱۶، سوئیفت با امریکن اکسپرس برای موزیک ویدئوی «فضای خالی» (که کان کارگردانی کرده‌است) کار کرد، و تهیه‌کنندهٔ اجرایی برنامه تعاملی ای‌ام‌ای‌ایکس غیرمستقیم: تجربه تیلور سوئیفت[E ۱۴] بود که در سال ۲۰۱۵ برای آن برندهٔ جایزهٔ امی ساعات پربیننده در دستهٔ بهترین برنامه تعاملی شد.[۴۴۰] سوئیفت موزیک ویدئوی «کینه» را تهیه‌کنندگی کرد و جایزهٔ گرمی بهترین موزیک ویدئو را در سال ۲۰۱۶ دریافت کرد.[۴۴۱]

شرکت تولید فیلم او، تیلور سوئیفت پروداکشنز، آی‌ان‌اس،[E ۱۵] در تهیهٔ تمام رسانه‌های بصری سوئیفت نقش دارد که نخستین کار این شرکت، ساخت مستند کنسرتی تور استادیومی اعتبار در سال ۲۰۱۸ بود.[۴۴۲] او به کارگردانی مشترک ویدئوها برای تک‌آهنگ‌های آلبوم معشوق ادامه داد: «من!» با دیو میرز، و «تو باید آرام باشی» (همچنین تهیه‌کنندهٔ اجرایی) و «معشوق» با درو کیرش.[۴۴۳] اما با ویدئوهای «آن مرد» (که برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردانی از ام‌تی‌وی شد)، «کاردیگن»، «بید»، «ضدقهرمان» و «آراسته به جواهر» خودش به‌صورت انفرادی وظیفهٔ کارگردانی را به عهده گرفت.[۴۴۴] پس از فولکلور: جلسه‌های استودیوی لانگ پاند، سوئیفت با همه‌اش را خیلی خوب: فیلم کوتاه، به‌عنوان فیلم‌ساز آغاز به کار کرد[۲۶۵] و نخستین هنرمندی شد که به‌عنوان کارگردان انفرادی، جایزهٔ گرمی بهترین موزیک ویدئو را کسب کرد.[۴۴۵] سوئیفت از کلویی ژائو، گرتا گرویگ، نورا افرون، گیرمو دل تورو، جان کاساوتیس و نوآ بامباک به‌عنوان الگوی فیلم‌سازی خود نام برده‌است.[۴۳۵]

موقعیت فرهنگی

سوئیفت در ابعاد مختلف تأثیر عمیقی بر صنعت موسیقی داشته‌است.[۴۴۶][۴۴۷] نشریات سوئیفت را روح زمانه یا «نیروی حیاتی» فرهنگی توصیف می‌کنند،[۴۴۸][۱۳۱] به‌طوری که بیلبورد خاطر نشان کرد فقط هنرمندان معدودی مانند او موفقیت در جدوال فروش، تحسین منتقدان و حمایت از سوی طرفداران را دارند که این‌ها از تأثیر گستردهٔ سوئیفت ناشی می‌شود.[۴۴۹] به عقیدهٔ نشریات، فروش میلیونی آلبوم‌های سوئیفت، پدیده‌ای نادر در صنعت تحت سلطهٔ استریم است که به‌دنبال پایان دورهٔ آلبوم در دههٔ ۲۰۱۰ رخ داد.[۴۵۰][۴۵۱] سوئیفت تنها هنرمندِ تاریخچهٔ لومینیت دیتا است که پنج آلبومش در هفتهٔ نخست انتشار بیش از یک میلیون نسخه فروخته‌است[۴۵۲] و منجر به این شد تا مجلهٔ نیویورک او را «کسی که صنعت موسیقی را به خواست خود منعطف می‌کند» بنامد.[۴۵۱] سوئیفت همچنین مدافع فروشگاه‌های موسیقی مستقل دانسته می‌شود،[۴۵۳][۴۵۴] که در رواج مجدد وینیلِ قرن بیست و یکم نقش داشته‌است.[۴۵۵][۴۵۶] پس از دست‌یابی به چندین دستاورد شگرف، ورایتی به سوئیفت لقب «ملکهٔ استریم» را داد.[۴۵۷] اقتصاددان آلن کروگر، مفهومش «rockonomics» —تحلیل اقتصاد خردِ صنعت موسیقی—را با بهره‌گیری از سوئیفت که او را «نابغهٔ اقتصادی» می‌داند، ابداع کرد.[۴۵۸]

در سال ۲۰۱۳، جودی رُزِن در مجلهٔ نیویورک، سوئیفت را «بزرگ‌ترین ستارهٔ پاپ جهان» نامید و عقیده داشت که فرایند به شهرت رسیدنِ او برخلافِ نمونه‌های جاافتاده بوده‌است: «[سوئیفت] بین ژانرها، دوره‌ها، جمعیت‌شناسی، پارادایم‌ها، شیوه‌های پرطرفدار قرار می‌گیرد»؛ به عقیدهٔ این روزنامه‌نگار، هنرمندان دیگر مانند بیانسه، ریانا، لیدی گاگا، کیتی پری، مایلی سایرس و جاستین بیبر «تمامشان برای [دست‌یابی به] مقام دوم در رقابت هستند».[۳۳۴] طبق گزارش سی‌ان‌ان، سوئیفت دههٔ ۲۰۱۰ را به‌عنوان ستارهٔ کانتری آغاز کرد و آن دههٔ را به‌عنوان «تایتان موسیقایی تمام ادوار» به پایان رساند.[۴۵۹] نام او در سال ۲۰۱۹ بیشترین جستجوی زن و در سال ۲۰۲۲ بیشترین جستجوی موسیقی‌دان در گوگل بود.[۴۶۰][۴۶۱]

میراث

سوئیفت در شکل‌گیری چشم‌انداز موسیقی کانتری مدرن نقش داشته‌است.[۴۶۲] او موفقیت و شهرتش را فراتر از ایالات متحده بسط داد.[۳۳۴][۴۶۲] او پیشگام استفاده از اینترنت (مای‌اسپیس) به‌عنوان ابزار بازاریابی بوده‌است[۴۶][۴۶۳] و ژانر کانتری را به نسل جوان‌تر معرفی کرد.[۴۶۴][۳۳۴] از آن زمان، ناشران کانتری علاقه‌مند به جذبِ خوانندگان جوانی شدند که ترانه‌هایشان را خودشان می‌نویسند؛[۴۶۵] اجرای او با گیتار در شکل‌گیری «فاکتور تیلور سوئیفت» نقش داشت؛ پدیده‌ای که افزایش فروش گیتار به زنان، جمعیتی که قبلاً نادیده گرفته‌شده بودند، را به آن نسبت می‌دهند.[۴۶۶][۴۶۷]

بنا به گفتهٔ نشریات، سوئیفت با تغییر و تحول ژانرهایش در سرتاسر حرفهٔ خود، چشم‌انداز موسیقی معاصر را «برای همیشه» تغییر داد، یعنی دیسکوگرافی که تغییرات فرهنگی را در خود جای دهد[۴۶۸] و قدرتش «برای تمایل به هر صدایی که او می‌خواهد به مدار جریان اصلی» برساند.[۴۶۹] علاوه بر این، از نظر شخصی بودن و حساس بودن اشعار او، نیک کاتوچی، روزنامه‌نگار موسیقی معتقد است که سوئیفت به خوانندگان بعدی مانند بیلی آیلیش، آریانا گرانده و هالزی کمک کرد تا همین کار را انجام دهند.[۴۷۰] همچنین محققان به حساسیت ادبی و مفاهیم پوپ‌تیمیست سوئیفت و موسیقی او در قرن بیست و یکم تأکید داشته‌اند.[۴۷۱][۴۷۲]

خواننده‌های متعددی متأثر از سوئیفت و آثار او بوده‌اند. آلبوم‌های او الهام‌بخش یک نسل کامل از خواننده-ترانه‌سرایان بوده‌است.[۴۶۴][۳۴۴][۴۷۳] روزنامه‌نگاران توانایی او به‌منظور تغییر قواعد این صنعت را ستایش می‌کنند، و در مورد اینکه چگونه اقدامات او باعث اصلاح سیاست‌های پلتفرم‌های استریم شد، آگاهی از مالکیت معنوی در میان موسیقی‌دانان آینده را بیشتر کرد،[۴۷۴][۴۷۵] و مدل فروش بلیت کنسرت را تغییر داد،[۴۷۶] صحبت کرده‌اند. منابع گوناگون، موسیقی سوئیفت را پارادایمی می‌دانند که به نمایندگی از نسل هزاره آمد؛[۴۷۷] وبگاه واکس او را «بروس اسپرینگستین هزاره»،[۴۷۸] و تایمز او را «باب دیلن عصر ما» نامید.[۴۷۹] به پاس قدردانی از تأثیر فرهنگی‌اش، به سوئیفت عنوان زن دهه (دههٔ ۲۰۱۰) از بیلبورد،[۴۸۰] هنرمند دهه (دههٔ ۲۰۱۰) از جوایز موسیقی آمریکا[۴۸۱] و نماد جهانی در جوایز بریت داده شد.[۴۸۲]

سوئیفت همچنین موضوع مطالعه آکادمیک است؛[۴۸۳] سبک هنری و شهرت او موضوعات محبوب مطالعات رسانه‌ای دانشگاهی است.[۳۲۱] مؤسسات آموزشی مختلف دوره‌هایی را دربارهٔ سوئیفت در زمینه‌های ادبی، فرهنگی و جامعه‌شناسی سیاسی ارائه می‌دهند.[۴۸۴][۳۲۱] ترانه‌های او از سوی روان‌شناسان فرگشتی و تحلیلگران فرهنگی به‌منظور درک رابطهٔ میان موسیقی عامه‌پسند و راهبردهای همسرگزینی انسان مورد مطالعه قرار می‌گیرند.[۴۸۵][۴۸۶] حشره‌شناسان یک گونه از هزارپاییان را به افتخار او، ناناریا سوئیفته نام‌گذاری کردند.[۴۸۷]

هنرمندان ارشد مانند کارول کینگ،[۴۸۸] پل مک‌کارتنی،[۴۸۹] رینگو استار،[۴۹۰] بیلی جول،[۴] میک جگر،[۴۹۱] مدونا،[۴۹۲] دالی پارتن[۴۹۳] و بروس اسپرینگستین،[۴۹۴] مهارت سوئیفت به‌عنوان موسیقی‌دان را ستایش کرده‌اند. کینگ، سوئیفت را «نوهٔ حرفه‌ای» خود قلمداد و از سوئیفت به‌دلیل «پیش بردن مشعل به سوی جلو» قدردانی کرد.[۴۸۸] اسپرینگستین او را نویسنده‌ای «خارق‌العاده» نامید.[۴۹۴] استار و جول، سوئیفت را جانشین بیتلز دانستند.[۴][۴۹۰]

تصویر عمومی

موسیقی، زندگی و تصویر سوئیفت همواره مورد توجه گسترده در فرهنگ سلبریتی جهانی بوده‌است.[۳۲۱] او به‌عنوان آیدل نوجوان آغاز به کار کرد[۴۹۵] و چهره‌ای فراگیر در فرهنگ مردمی شده‌است،[۴۹۶] به‌طوری که اغلب از او با عنوان پاپ آیکان نام برده می‌شود.[۳۳۶][۴۹۷] نشریات به ماندگاری و محبوبیت عظیم او به‌عنوان نوعی شهرت اشاره کرده‌اند که از قرن بیستم شاهد آن نبوده‌اند.[۴۹۸][۴۹۹] منتقدان موسیقی سم سندرز و ان پاورز سوئیفت را «ترکیبی بسیار موفق» از یک ستارهٔ پاپ و خواننده-ترانه‌سرا می‌دانند.[۵۰۰]

روزنامه‌نگاران در مورد شخصیت مودبانه و بی‌پردهٔ سوئیفت نوشته‌اند[۳۱][۳۹] و او را «محبوب رسانه‌ها» و «آرزوی یک خبرنگار» خطاب می‌کنند.[۳۹۳] میشل اوباما، بانوی اول سابق ایالات متحده، هنگام اهدای جایزه‌ای به‌منظور تلاش‌های بشر دوستانه او در سال ۲۰۱۲، سوئیفت را هنرمندی توصیف کرد که «به‌سرعت به صدر صنعت موسیقی صعود کرده‌است اما هنوز واقع‌گرا و ثابت‌قدم زندگی می‌کند، کسی که تمام توقعات از آنچه که جوان ۲۲ ساله می‌تواند انجام دهد را از بین برده‌است».[۵۰۱] سوئیفت در اوایل کار خود از سوی رسانه‌ها به دلیل محبوبیت و ظاهر دختر همسایه‌ای که داشت، به‌عنوان «دلبر آمریکا» شناخته می‌شد.[۵۰۲][۵۰۳] نظرسنجی یوگاو او را تحسین برانگیزترین موسیقی‌دان زن جهان از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ رتبه‌بندی کرد.[۵۰۴]

به رغم آنکه سوئیفت تمایلی به بحث عمومی دربارهٔ زندگی شخصی خود ندارد و معتقد است که این کار «ضعف شغلی» است،[۵۰۵] زندگی شخصی او مورد پوشش گستردهٔ رسانه‌ها و گمانه‌زنی‌های تبلوید قرار دارد،[۵۰۶] به‌طوری که تمام حرکات او «به‌دقت نظارت و تجزیه و تحلیل» شده‌است.[۱۳۱] کلش سوئیفت را هنرمندی توصیف کرد که تعریف و انتقادات را مانند برق‌گیر به خود جلب می‌کند.[۵۰۷] نیویورک تایمز در سال ۲۰۱۳ بیان کرد که پیشینهٔ روابط عاشقانهٔ او به برانگیختن واکنش شدید عموم منجر شده‌است و در مورد اینکه آیا او در بحبوجهٔ «بحران یک چهارم زندگی» بوده‌است یا خیر، صحبت کرد.[۵۰۸] منتقدان تأکید کرده‌اند که زندگی و حرفهٔ سوئیفت در معرض اسلات-شیمینگ و زن‌ستیزی شدیدی بوده‌است.[۵۰۹][۵۱۰] به عقیدهٔ گلامور، سوئیفت سوژهٔ اصلی تمسخر مردانه است و احساس برتری مردانه را تحریک می‌کند.[۵۱۱] به گفتهٔ دیلی تلگراف، توانایی او به‌منظور توجه و درک تبعیضِ جنسیتی برای این صنعت بسیار حیاتی است.[۵۱۲] سوئیفت همچنین بارها هدف ورود غیرقانونی به خانه و آزار تعقیب بوده که برخی از آن‌ها مسلح بودند.[۵۱۳][۵۱۴]

سوئیفت صاحب سه گربه به نام‌های مردیت گری، اولیویا بنسون و بنجامین باتن است. این سه گربه در ویدئوها و کارهای دیگر او به شیوه‌های گوناگون به نمایش درآمده یا به آن‌ها ارجاع شده‌است.[۵۱۵] بنسون با ارزش خالص ۹۷ میلیون دلار، سومین حیوان خانگی ثروتمند جهان است.[۵۱۶]

کنشگری اجتماعی

سوئیفت معمولاً در عرصه سیاسی با احتیاط حرکت کرده و در طول سال‌ها سکوت پیشه کرد. با این حال، از سال ۲۰۱۸ وی صراحتاً به نقد سیاستمداران جمهوریخواه آمریکا پرداخت.[۵۱۷] اثرگذاری سیاسی وی به نحوی است که در نظرسنجی ان‌بی‌سی نیوز از میان رای‌دهندگان آمریکایی، وی بالاترین نرخ محبوبیت را در میان شخصیت‌های شناخته شده کسب کرد.[۵۱۸]

سوئیفت معتقد است «هیچ چیز بدتر از برترپنداری نژاد سفید نیست و جایی برای این اندیشه نباید وجود داشته باشد.»[۵۱۹] تیلور سوییفت به عنوان یک فمینیست حامی حق سقط جنین شناخته می‌شود[۵۲۰] و یکی از امضاکنندگان بنیانگذار جنبش دیگر بس است علیه آزار جنسی است.[۵۲۱] سوئیفت به‌خاطر تلاش‌های بشردوستانه‌اش شناخته شده‌است.[۵۲۲] وی همچنین مدافع حقوق ال‌جی‌بی‌تی و از حامیان کنترل اسلحه در ایالات متحده است.[۵۲۳][۵۲۴] او پس از اعتراضات به قتل جورج فلوید، آشکارا به دونالد ترامپ رئیس‌جمهور وقت آمریکا تاخت، به جنبش جان سیاه پوستان مهم است کمک مالی کرد، و خواستار برداشتن بناهای یادبود کنفدراسیون در ایالت تنسی شد.[۵۲۵][۵۲۶][۵۲۷] سوئیفت از جو بایدن و کامالا هریس در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا حمایت کرد.[۵۲۸] در جریان جنگ اسرائیل و حماس، سوئیفت در یک رویداد کمک مالی حامیان فلسطین به میزبانی رامی یوسف که تمام درآمد آن صرف کمک‌های بشردوستانه به غزه می‌شد شرکت کرد.[۵۲۹][۵۳۰][۵۳۱] در واکنش میگن کلی، مفسر سیاسی محافظه‌کار آمریکایی، خواستار تحریم تیلور سوئیفت و «عذرخواهی کردن وی از اسرائیلی‌ها و یهودی‌های آمریکا» شد.[۵۳۲]

جایزه‌ها و دستاوردها

سوئیفت در مراسم جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی در سال ۲۰۰۹

سوئیفت ۱۴ جایزهٔ گرمی (شامل چهار آلبوم سال که بیشترین دفعات برد توسط یک هنرمند است)،[۵۳۳] یک جایزهٔ امی،[۵۳۴] ۴۰ جایزهٔ موسیقی آمریکا (بیشترین دفعات برد توسط یک هنرمند)،[۵۳۵] ۳۹ جایزهٔ موسیقی بیلبورد (بیشترین دفعات برد توسط یک هنرمند زن)،[۵۳۶] ۱۱۸ رکورد جهانی گینس،[۵۳۷] ۱۲ جایزهٔ انجمن موسیقی کانتری (شامل جایزهٔ پِنِکال)،[۵۳۸] هشت جایزهٔ آکادمی موسیقی کانتری[۵۳۹] و دو جایزهٔ بریت[۱۶۸] برنده شده‌است. به‌عنوان ترانه‌سرا، از او در انجمن ترانه‌سرایان نشویل،[۵۶][۵۴۰] تالار مشاهیر ترانه‌سرایی و انجمن ملی ناشران موسیقی تقدیر به‌عمل آمده و همچنین جوان‌ترین فردی بود که نامش در فهرست رولینگ استون از ۱۰۰ ترانه‌سرای برتر تمام دوران در سال ۲۰۱۵ آمد.[۵۴۱][۵۴۲] در ۶۴مین دورهٔ جوایز بی‌ام‌ال در سال ۲۰۱۶، سوئیفت تبدیل به اولین زنی شد که موفق به دریافت جایزه‌ای به‌نام خودش می‌شود.[۵۴۳]

مطابق با اطلاعات در دسترس، سوئیفت تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۵۰ میلیون آلبوم و ۱۵۰ میلیون تک‌آهنگ در سراسر جهان به‌فروش رسانده بود.[۵۴۴][۵۴۵][۵۴۶] او تا سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۱۴ میلیون نسخه آلبوم در سطح جهانی فروخته بود که شامل ۷۸ میلیارد استریم می‌شد.[۲۴۹][۴۹۴] فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی در سه مرتبه (۲۰۱۴، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲) او را هنرمند ضبط جهانی سال رتبه‌بندی کرد.[۵۴۷] سوئیفت دارای بیشترین آلبوم شماره یک در جدول بریتانیا و ایرلند برای یک هنرمند زن در این هزاره است،[۵۴۸][۵۴۹] و با درآمد ۱۵۹٬۰۰۰٬۰۰۰ رنمینبی از آثارش، پرفروش‌ترین هنرمند تاریخ در پلت‌فرم‌های موسیقی دیجیتالی چین است.[۵۵۰] او نخستین هنرمندی است که آثار خود را در رتبه نخست جدول جایگزین و تمام پنج رتبهٔ نخست جدول آلبوم‌های استرالیا را تصرف می‌کند.[۵۵۱][۵۵۲] سوئیفت همچنان دارندهٔ پرفروش‌ترین تور کنسرت به‌وسیلهٔ هنرمند زن در جهان است که طبق آمار پال‌استار، مجموع فروش بلیت کنسرت‌هایش تا نوامبر ۲۰۲۳ به ۱٫۹۶ میلیارد دلار رسیده‌است.[۵۵۳] تور دوره‌ها پردرآمدترین تور تاریخ تا دسامبر ۲۰۲۳ است و نخستین توری است که درآمد آن از ۱ میلیارد دلار فراتر رفت.[۵۵۴] هر یک از آلبوم‌های استودیویی او از زمان بی‌باک، بیش از یک میلیون نسخهٔ جهانی فروش دارند.[۵۵۵][۵۵۶] سوئیفت پرمخاطب‌ترین هنرمند زن در اسپاتیفای و اپل میوزیک است.[۵۵۷][۵۵۸] در اسپاتیفای، او تنها هنرمندی است که بیش از ۲۰۰ و ۲۵۰ میلیون استریم در یک روز دریافت کرده (۲۶۰ میلیون در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳)[۵۵۹] و تنها هنرمند زنی است که به ۱۰۰ میلیون شنوندهٔ ماهانه رسیده‌است.[۵۳۸] بیشترین ورود و بیشترین ورود همزمان از یک هنرمند در جدول ۲۰۰ آهنگ جهانی بیلبورد (به‌ترتیب با ۱۴۳ و ۳۱ ترانه) از جمله کارهای برجسته او هستند.[۵۶۰][۵۶۱]

در ایالات متحده، سوئیفت تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۳۷٫۳ میلیون آلبوم فروخته‌بود[۵۴۶] و بیلبورد نام او را در رتبهٔ هشتم فهرست برترین هنرمندان جدول در تمام دوران قرار داد.[۵۶۲] او دارای طولانی‌ترین مدت حضور در صدر جدول ۱۰۰ هنرمند برتر بیلبورد با ۵۰ هفته،[۵۶۳] بیشترین هفته (۶۸) در صدر بیلبورد ۲۰۰،[۵۶۴] هنرمند زنی که بیشترین مقدار ترانهٔ واردشده به ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد را در تاریخ دارد (۱۳۶) و هنرمندی که بیشترین مقدار تک‌آهنگ رتبهٔ یک در جدول ترانه‌های دیجیتال (۲۲) را دارد.[۵۶۵] او دومین هنرمند زن پرفروش تک‌آهنگ‌های دیجیتال (و سومین درکل) در ایالات متحده، با ۱۳۴ میلیون واحد معادل به‌گزارش انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا است،[۵۶۶] و اولین هنرمند زنی است که هم آلبوم (بی‌باک) و هم ترانه‌اش («از ذهنم پاکش کنم») گواهی‌نامه الماس دریافت کرده‌اند.[۵۶۷]

سوئیفت همچنین در لیست‌های مختلف سنجش قدرت قرار گرفته‌است. تایم او را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹ قرار داده‌است.[۵۶۸] او یکی از «سکوت‌شکن‌ها» بود که دربارهٔ تجاوز جنسی صحبت کردند، و به‌عنوان شخص سال تایم در سال ۲۰۱۷ مورد تقدیر قرار گرفته‌اند.[۵۶۹] سوئیفت در سال ۲۰۲۳ به دلیل تأثیرگذاری فرهنگی‌اش مجدداً از سوی تایم به عنوان شخص سال معرفی شد.[۵۷۰] با این انتخاب از سوی تایم که دلیلش «دستاوردهای هنری» او بود، سوئیفت نخستین زنی نام گرفت که دو بار به عنوان شخص سال روی جلد تایم ظاهر می‌شود.[۵۷۱] از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰، او جز سه نفر برتر در فهرست پردرآمدترین زنان جهان در موسیقی فوبرز قرار گرفته‌است، که در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ در صدر قرار گرفت.[۵۷۲][۵۷۳] او همچنین در صدر فهرست ۱۰۰ ستاره ثروتمند مجله در سال ۲۰۱۶ — کار برجسته‌ای که نامش را وارد رکوردهای جهانی گینس کرد[۵۷۴] — و در سال ۲۰۱۹ با درآمد ۱۸۵ میلیون دلار قرار گرفت.[۵۷۵] در سال ۲۰۱۴، او در فهرست ۳۰ زیر ۳۰ فوبرز در دسته موسیقی[۵۷۶] و دوباره در سال ۲۰۱۷ در دسته «دانش‌آموختگان آل-استار» قرار گرفت.[۵۷۷] در سال ۲۰۱۵، سوئیفت تبدیل به جوان‌ترین زنی شد که در فهرست ۱۰۰ زن قدرتمند فوبرز، با رتبه ۶۴ قرار گرفته‌است.[۵۷۸] در ۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، دانشگاه نیویورک به او به خاطر دست‌آوردهایش دکترای افتخاری هنر اعطا کرد.[۵۷۹]

ترانه‌شناسی

فیلم‌شناسی

تورها

جستارهای وابسته

پانویس

یادداشت‌ها

  1. سوئیفت رکورد را تا شصت و دومین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۲۰ دراختیار داشت.[۸۲][۸۳]
  2. اگرچه سوئیفت دارای املاک در سراسر ایالات متحده است، اما نشویل را به‌عنوان خانه‌اش معرفی می‌کند.[۱۴۷][۱۴۸]
  3. سوئیفت در ابتدا ترانه را برای آلبوم ۲۰۱۲ خود سرخ نوشت، اما آن را در ویرایش نهایی آلبوم قرار نداد.[۱۷۷]
  4. سوئیفت و پاتریک موناهان از ترین این ترانه را در اصل برای آلبوم ۲۰۱۲ او سرخ نوشته‌اند.[۱۹۶]

واژه‌نامه

  1. Scott Kingsley Swift
  2. Andrea Gardner Swift
  3. Finlay
  4. Alvernia Montessori School
  5. Berks Youth Theatre Academy
  6. Ronnie Cremer
  7. Lucky You
  8. Dan Dymtrow
  9. Aaron Academy
  10. Escape Together World Tour
  11. Thug Story
  12. TAS Rights Management
  13. David Mueller
  14. AMEX Unstaged: Taylor Swift Experience
  15. Taylor Swift Productions, Inc.

منابع

  1. "Taylor Swift: The record-breaking artist in numbers". CBBC Newsround. Retrieved April 20, 2020.
  2. Sutherland, Mark (May 23, 2015). "Taylor Swift interview: 'A relationship? No one's going to sign up for this'". The Daily Telegraph. ISSN 0307-1235. Retrieved April 20, 2020.
  3. "Taylor Swift is not an "underdog": The real story about her 1 percent upbringing that the New York Times won't tell you". Salon. May 23, 2015. Retrieved December 26, 2020.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ Jepson, Louisa (2013). Taylor Swift. Simon & Schuster. p. 1. ISBN 978-1-4711-3087-8. Archived from the original on July 29, 2017. Retrieved August 16, 2016.
  5. Eleftheriou-Smith, Loulla-Mae (June 24, 2015). "Taylor Swift tells Scotland: 'I am one of you'". The Independent. Retrieved July 10, 2019.
  6. Scott, Walter (June 11, 2015). "What Famous Pop Star Is Named After James Taylor?". Parade (magazine). Archived from the original on October 15, 2016. Retrieved December 12, 2018.
  7. Roth, Madeline (May 19, 2015). "Taylor Swift's Brother Had The Most Epic Graduation Weekend Ever". MTV News. Archived from the original on July 23, 2016. Retrieved July 25, 2016.
  8. Vadala, Nick. "Taylor Swift ancestor's home added to Philly Register of Historic Places". The Philadelphia Inquirer. Retrieved January 15, 2021.
  9. "Taylor Swift's Great-Great-Grandfather's Philly Home Gets Historic Landmark Status". AP NEWS. July 25, 2017. Retrieved January 15, 2021.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ ۱۰٫۳ ۱۰٫۴ ۱۰٫۵ ۱۰٫۶ ۱۰٫۷ Widdicombe, Lizzie (October 10, 2011). "You Belong With Me". The New Yorker. Archived from the original on July 24, 2014. Retrieved October 11, 2011.
  11. Raab, Scott (October 20, 2014). "Taylor Swift Interview". Esquire. Archived from the original on February 16, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  12. "Taylor Swift on Politicians Co-opting Faith: 'I'm a Christian. That's Not What We Stand For'". Relevant. January 31, 2020. Retrieved April 2, 2020.
  13. Hatza, George (December 8, 2008). "Taylor Swift: Growing into superstardom". Reading Eagle. Archived from the original on April 1, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  14. Uhrich, Bill (February 13, 2010). "Photos Students at Alvernia Montessori School sending Taylor Swift a valentine". Reading Eagle. Archived from the original on October 16, 2013. Retrieved February 25, 2013.
  15. Mennen, Lauren (November 12, 2014). "Taylor Swift's Wyomissing childhood home on the market for $799,500". Philadelphia Daily News. Archived from the original on October 17, 2016. Retrieved October 13, 2016.
  16. Chang, David (February 22, 2016). "Taylor Swift Returns to Reading Pennsylvania as Maid of Honor in Friend's Wedding". WCAU. Archived from the original on September 16, 2016. Retrieved August 26, 2016.
  17. "Taylor Swift, Age 12". Daily News. New York. Archived from the original on August 27, 2016. Retrieved August 26, 2016.
  18. Cooper, Brittany Joy (April 15, 2012). "Taylor Swift Opens Up About a Future in Acting and Admiration for Emma Stone". Taste of Country. Archived from the original on April 17, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  19. MacPherson, Alex (October 18, 2012). "Taylor Swift: 'I want to believe in pretty lies'". The Guardian. Archived from the original on August 26, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  20. ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ Rolling Stone Interview: The Unabridged Taylor Swift, December 2, 2008
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ ۲۱٫۲ Morris, Edward (December 1, 2006). "When She Thinks 'Tim McGraw', Taylor Swift Savors Payoff: Hardworking Teen to Open for George Strait Next Year". CMT. Archived from the original on June 26, 2015. Retrieved March 11, 2010.
  22. Diu, Nisha Lilia (April 3, 2011). "Taylor Swift: 'I won't do sexy shoots'". The Daily Telegraph. London. Archived from the original on May 6, 2013. Retrieved April 17, 2012.
  23. "News: CMT Insider Interview: Taylor Swift (Part 1 of 2)". CMT. November 26, 2008. Archived from the original on January 23, 2015. Retrieved July 1, 2012.
  24. Malec, Jim (May 2, 2011). "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. Archived from the original on May 10, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  25. Martino, Andy (January 10, 2015). "EXCLUSIVE: The real story of Taylor Swift's guitar 'legend'". Daily News. New York. Archived from the original on November 22, 2015. Retrieved August 28, 2017.
  26. "americanbar.org PDF" (PDF). Americanbar.org. Archived (PDF) from the original on October 11, 2012. Retrieved April 18, 2012.
  27. "On tour with Taylor Swift – Dateline NBC". NBC News. May 31, 2009. Archived from the original on October 5, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  28. Castro, Vicky (February 6, 2015). "How to Succeed as an Entrepreneur, Taylor Swift Style". Inc. Monsueto Ventures. Archived from the original on September 24, 2016. Retrieved February 9, 2015.
  29. Jo, Nancy (January 2, 2014). "Taylor Swift and the Growing of a Superstar: Her Men, Her Moods, Her Music". Vanity Fair. Archived from the original on November 10, 2015. Retrieved November 11, 2015.
  30. "News: Taylor Swift's High School Names Auditorium in Her Honor". CMT. September 23, 2010. Archived from the original on November 21, 2014. Retrieved April 18, 2012.
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ Grigoriadis, Vanessa (March 5, 2009). "The Very Pink, Very Perfect Life of Taylor Swift". Rolling Stone. Archived from the original on May 3, 2019. Retrieved July 28, 2019.
  32. "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. May 2, 2011. Archived from the original on August 7, 2013. Retrieved May 21, 2012.
  33. "Songwriter Taylor Swift Signs Publishing Deal With Sony/ATV". Broadcast Music, Inc. May 12, 2005. Archived from the original on December 4, 2012. Retrieved April 20, 2012.
  34. Kosser, Michael (June 3, 2010). "Liz Rose: Co-Writer to the Stars". American Songwriter. Archived from the original on December 24, 2011. Retrieved April 19, 2012.
  35. Leahey, Andrew (October 24, 2014). "Songwriter Spotlight: Liz Rose". Rolling Stone. Archived from the original on September 26, 2016. Retrieved September 24, 2016.
  36. DeLuca, Dan (November 11, 2008). "Focused on 'great songs' Taylor Swift isn't thinking about 'the next level' or Joe Jon as gossip". Philadelphia Daily News. p. 1. Archived from the original on November 18, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  37. ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ ۳۷٫۲ Preston, John (April 26, 2009). "Taylor Swift: the 19-year-old country music star conquering America – and now Britain". The Daily Telegraph. Archived from the original on January 5, 2012. Retrieved August 30, 2012.
  38. Rapkin, Mickey (July 27, 2017). "Oral History of Nashville's Bluebird Cafe: Taylor Swift, Maren Morris, Dierks Bentley & More on the Legendary Venue". Billboard. Archived from the original on July 29, 2017. Retrieved July 28, 2017.
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ Hiatt, Brian (October 25, 2012). "Taylor Swift in Wonderland". Rolling Stone. Archived from the original on July 31, 2016. Retrieved August 1, 2016.
  40. Greenburg, Zack O'Malley (June 26, 2013). "Toby Keith, Cowboy Capitalist: Country's $500 Million Man". Forbes. Archived from the original on August 27, 2016. Retrieved August 1, 2016.
  41. Taylor Swift (CD). Big Machine Records. 2006. BMR120702.
  42. Tamarkin, Jeff. "Taylor Swift – Taylor Swift". AllMusic. Retrieved February 14, 2021.
  43. Caramanica, Jon (September 5, 2008). "A Young Outsider's Life Turned Inside Out". The New York Times. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved August 1, 2016.
  44. Trust, Gary (October 29, 2009). "Chart Beat Thursday: Taylor Swift, Tim McGraw Linked Again". Billboard. Archived from the original on March 7, 2013. Retrieved November 8, 2016.
  45. Rosa, Christopher (March 24, 2015). "Opening Acts Who Became Bigger Than The Headliner". VH1. Archived from the original on November 10, 2015. Retrieved November 11, 2015.
  46. ۴۶٫۰ ۴۶٫۱ Willman, Chris (February 5, 2008). "Taylor Swift's Road to Fame". Entertainment Weekly. p. 3. Archived from the original on February 21, 2015. Retrieved April 22, 2012.
  47. "Taylor Swift Joins Rascal Flatts Tour". CMT. October 18, 2006. Archived from the original on January 7, 2015. Retrieved March 11, 2010.
  48. Whitaker, Sterling; Hammar, Ania (May 27, 2019). "How Eric Church's Rascal Flatts Feud Helped Launch Taylor Swift's Career". Taste of Country. Archived from the original on June 6, 2019. Retrieved June 10, 2019.
  49. "Taylor Swift No. 1 on iTunes". Great American Country. December 19, 2007. Archived from the original on March 16, 2015. Retrieved July 5, 2010.
  50. ۵۰٫۰ ۵۰٫۱ ۵۰٫۲ ۵۰٫۳ "Taylor Swift – Chart history". Billboard. Archived from the original on August 9, 2016. Retrieved July 26, 2016.
  51. "Taylor Swift owns top of country chart". Country Standard Time. July 23, 2008. Archived from the original on July 31, 2008. Retrieved December 26, 2008.
  52. "Wal-Mart "Eyes" New Taylor Swift Project". Great American Country. Archived from the original on March 16, 2015. Retrieved July 24, 2008.
  53. "Taylor Swift Joins George Strait's 2007 Tour". CMT. November 17, 2006. Retrieved February 16, 2020.
  54. "Brad Paisley Plans Tour With Three Opening Acts". CMT. January 9, 2007. Retrieved February 16, 2020.
  55. "Taylor Swift Joins Tim McGraw, Faith Hill on Tour". CMT. June 1, 2007. Retrieved February 16, 2020.
  56. ۵۶٫۰ ۵۶٫۱ ۵۶٫۲ ۵۶٫۳ Petrusich, Amanda (June 12, 2023). "The Startling Intimacy of Taylor Swift's Eras Tour". The New Yorker. ISSN 0028-792X. Retrieved June 12, 2023.
  57. "Photos: All Taylor Swift Pictures: Horizon Award Winner Poses in the Pressroom". CMT. September 7, 2007. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  58. "Photos: 43rd Annual ACM Awards – Onstage: Winners: Acceptance Speech". CMT. May 18, 2008. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  59. "Taylor Swift, Rascal Flatts, Carrie Underwood Score at 2008 AMA Awards" (Blog). Roughstock.com. November 24, 2008. Archived from the original on July 10, 2014. Retrieved May 21, 2012.
  60. "Amy Winehouse Wins Best New Artist, Kanye West Pays Tribute to Mom – Grammy Awards 2008, Grammy Awards". People. October 2, 2008. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  61. "Rascal Flatts Announce Summer Tour With Taylor Swift". CMT. May 5, 2008. Retrieved June 5, 2019.
  62. Caplan, David (September 8, 2008). "Scoop". People. Archived from the original on February 2, 2016. Retrieved March 6, 2012.
  63. Rizzo, Monica (November 24, 2008). "Scoop – Couples, Camilla Belle, Joe Jonas". People. Archived from the original on March 3, 2016. Retrieved March 6, 2012.
  64. "Taylor Swift – Fearless" (به پرتغالی). Universal Music Group. Archived from the original on January 18, 2021. Retrieved February 14, 2021.
  65. "Discography Taylor Swift". ARIA Charts. Archived from the original on March 23, 2012. Retrieved January 2, 2010.
  66. Ben-Yehuda, Ayala (August 13, 2009). "Black Eyed Peas, Jason Mraz Tie Records on Billboard Hot 100". Billboard. Archived from the original on May 8, 2013. Retrieved March 13, 2010.
  67. ۶۷٫۰ ۶۷٫۱ "Taylor Swift Chart History (Hot Country Songs)". Billboard. Retrieved February 14, 2021.
  68. Grein, Paul (March 16, 2012). "Chart Watch Extra: Top Albums Of Last 10 Years" (Blog). Yahoo! Music. Archived from the original on April 2, 2015. Retrieved June 10, 2011.
  69. Herrera, Monica (October 8, 2009). "Taylor Swift's 'Fearless' Tour Returns March 2010". Rolling Stone. Archived from the original on August 18, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  70. Mapes, Jillian (November 23, 2010). "Taylor Swift Announces 'Speak Now' World Tour". Billboard. Archived from the original on May 8, 2013. Retrieved May 15, 2012.
  71. Weiss, Dan (December 12, 2011). "Taylor Swift: Journey To Fearless DVD". American Songwriter. Archived from the original on August 15, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  72. Ryan, Sarah (August 10, 2009). "Taylor Swift Pranks Keith Urban" (Blog). Great American Country. Archived from the original on September 6, 2015. Retrieved November 11, 2015.
  73. Akers, Shelley (June 9, 2008). "Taylor Swift to Appear in Hannah Montana Movie". People. Archived from the original on October 27, 2017. Retrieved October 27, 2017.
  74. ۷۴٫۰ ۷۴٫۱ "Hannah Montana: The Movie (Original Motion Picture Soundtrack) by Hannah Montana". iTunes Store. Archived from the original on May 2, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  75. "Kanye calls Taylor Swift after 'View' appearance". MSNBC. September 15, 2009. Archived from the original on October 6, 2013. Retrieved September 16, 2009.
  76. "Taylor Swift Thanks "Gracious" Beyonce for Inviting Her Onstage After Kanye Stunt at VMAs". Rolling Stone. September 14, 2009. Archived from the original on June 15, 2012. Retrieved May 15, 2012.
  77. Anderson, Kyle (September 16, 2009). "Kanye West's VMA Interruption Gives Birth To Internet Photo Meme". MTV. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved October 3, 2009.
  78. ۷۸٫۰ ۷۸٫۱ Montgomery, James (February 2, 2010). "Why You Shouldn't Hate on Taylor Swift". MTV. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved May 15, 2012.
  79. Ditzian, Eric (2009). "Taylor Swift, Michael Jackson Big Winners at American Music Awards". MTV. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved May 15, 2012.
  80. "2009 Artists of the Year". Billboard. December 10, 2009. Archived from the original on January 4, 2010. Retrieved May 21, 2012.
  81. "Taylor Swift Raps 'Thug Story' With T-Pain On CMT Awards". MTV. June 17, 2009. Retrieved November 11, 2015.
  82. Kreps, Daniel (February 1, 2010). "Beyonce, Taylor Swift Dominate 2010 Grammy Awards". Rolling Stone. Archived from the original on February 15, 2012. Retrieved February 13, 2012.
  83. "Billie Eilish replaces Taylor Swift as youngest artist to win a Grammy for Album of the Year". MSN. January 27, 2020. Retrieved September 1, 2020.
  84. Kreps, Daniel (February 4, 2010). "Taylor Swift's Label Lashes Out at Critics of Grammy Performance". Rolling Stone. Archived from the original on January 19, 2013. Retrieved May 15, 2012.
  85. Caramanica, Jon (February 1, 2010). "For Young Superstar Taylor Swift, Big Wins Mean Innocence Lost". The New York Times. Archived from the original on August 28, 2012. Retrieved May 15, 2012.
  86. Kaufman, Gil (November 12, 2009). "Taylor Swift Dominates CMA Awards". MTV News. Archived from the original on March 6, 2016. Retrieved September 13, 2016.
  87. "The 150 Greatest Albums Made By Women". NPR. July 24, 2017. Retrieved September 2, 2017.
  88. Vena, Jocelyn (November 6, 2009). "John Mayer Talks Taylor Swift Collaboration 'Half of My Heart'". MTV. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved May 15, 2012.
  89. "Boys Like Girls featuring Taylor Swift, 'Two Is Better Than One'". Billboard. December 2, 2009. Retrieved December 4, 2020.
  90. "Kellie Pickler Has Her 'Best Days' Thanks To Taylor Swift". MTV. Archived from the original on January 1, 2016. Retrieved November 11, 2015.
  91. Vena, Jocelyn (December 28, 2009). "New Taylor Swift Song Included In 'Valentine's Day' Featurette". MTV. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved November 11, 2015.
  92. ۹۲٫۰ ۹۲٫۱ "Taylor Swift – Chart history on Canadian Hot 100". Billboard. Archived from the original on August 9, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  93. Park, Michael Y.; Sia, Nicole (December 29, 2009). "Taylor & Taylor Romance Was Overblown, Says Source". People. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved March 6, 2012.
  94. Sharkey, Betsy (February 12, 2010). "Review: 'Valentine's Day' – Page 2". Los Angeles Times. Archived from the original on October 11, 2012. Retrieved July 30, 2012.
  95. McCarthy, Todd (February 7, 2010). "Valentine's Day – Film Reviews". Variety. Archived from the original on July 29, 2013. Retrieved July 30, 2012.
  96. Caramanica, Jon (March 6, 2009). "OMG! Taylor Swift Does 'CSI'!". The New York Times (Blog). Archived from the original on August 14, 2011. Retrieved May 7, 2012.
  97. Strecker, Erin (January 2, 2015). "Remember When Taylor Swift Shined as 'Saturday Night Live' Host?". Billboard. Archived from the original on January 24, 2015. Retrieved January 15, 2015.
  98. Dukes, Billy (October 22, 2012). "10 Things You Didn't Know About Taylor Swift". Taste of Country. Retrieved July 26, 2020.
  99. Pietroluongo, Silvio (August 11, 2010). "Taylor Swift Makes Sparkling Hot 100 Entrance". Billboard. Archived from the original on January 31, 2016. Retrieved July 25, 2016.
  100. Caramanica, Jon (October 20, 2010). "Taylor Swift, Angry on 'Speak Now'". The New York Times. Archived from the original on October 21, 2010. Retrieved October 23, 2010.
  101. "Taylor Swift's New Album, Speak Now, Set for Oct. 25 Release". CMT. July 20, 2010. Retrieved February 14, 2020.
  102. Kaufman, Gil (November 3, 2010). "Taylor Swift's Speak Now Tops 1 Million in First Week". MTV. Archived from the original on August 10, 2016. Retrieved August 8, 2016.
  103. "Fastest-selling digital album in the U.S. by a female artist". Guinness World Records. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 16, 2015.
  104. Hammel, Sara (January 4, 2011). "Taylor Swift & Jake Gyllenhaal Break Up: Source". People. Archived from the original on May 9, 2012. Retrieved March 6, 2012.
  105. Wyland, Sarah (February 12, 2012). "Taylor Swift Takes Home Two GRAMMYs at Tribute-Filled Show" (Blog). Great American Country. Archived from the original on September 6, 2015. Retrieved February 13, 2012.
  106. Suddath, Claire (February 12, 2012). "Taylor Swift, 'Mean' | The Best and Worst of the 2012 Grammys". Time. Archived from the original on April 24, 2012. Retrieved April 22, 2012.
  107. Deerwester, Jayme (February 12, 2012). "Adoration for Adele: 6 Grammys". USA Today. Archived from the original on October 26, 2012. Retrieved April 22, 2012.
  108. Shelburne, Craig (October 18, 2010). "Taylor Swift Named NSAI's Songwriter-Artist of the Year". CMT. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved November 21, 2015.
  109. Smith, Hazel (October 24, 2011). "News: Hot Dish: Taylor Swift Sings Alan Jackson's Masterpiece at Nashville Songwriters Celebration". CMT. Archived from the original on November 29, 2014. Retrieved April 22, 2012.
  110. Roland, Tom (December 2, 2011). "Taylor Swift: Billboard's Woman of the Year". Billboard. p. 1. Archived from the original on February 3, 2013. Retrieved May 15, 2012.
  111. Talbott, Chris; Silva, Cristina (April 2, 2012). "Taylor Swift wins ACM entertainer of the year". Yahoo!. Associated Press. Archived from the original on August 23, 2016. Retrieved May 15, 2012.
  112. "CMA Awards 2011: Taylor Swift wins entertainer of the year". CBS News. November 9, 2011. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved May 15, 2012.
  113. Kellogg, Jane (November 20, 2011). "AMAs 2011: Winners and Nominees Complete List". The Hollywood Reporter. Archived from the original on June 27, 2015. Retrieved November 21, 2015.
  114. Sheffield, Rob (June 23, 2012). "Women Who Rock: The 50 Greatest Albums of All Time". Rolling Stone. Archived from the original on December 10, 2016. Retrieved July 15, 2017.
  115. Allen, Bob (March 29, 2012). "Hot Tours: Taylor Swift, George Strait, Cirque Du Soleil". Billboard. Archived from the original on February 21, 2013. Retrieved May 10, 2012.
  116. "Taylor Swift News and Blog". taylorswift.com. September 21, 2011. Archived from the original on October 11, 2011. Retrieved September 21, 2011.
  117. Herrera, Monica (March 15, 2012). "Taylor Swift, Arcade Fire Talk 'Hunger Games'". Rolling Stone. Archived from the original on June 27, 2015. Retrieved May 10, 2012.
  118. "Nominations 2013 — Golden Globe Awards". goldenglobes.org. December 13, 2012. Archived from the original on December 14, 2012. Retrieved December 13, 2012.
  119. Horowitz, Steven J. (April 20, 2012). "B.o.B Explains Origins of Taylor Swift Collaboration 'Both of Us'". HipHopDX. Archived from the original on September 10, 2015. Retrieved May 15, 2012.
  120. Toomedy, Alyssa (October 25, 2012). "Taylor Swift and Conor Kennedy Breakup: Anatomy of a Split". E!. Archived from the original on December 4, 2015. Retrieved November 10, 2015.
  121. Trust, Gary (August 22, 2012). "Taylor Swift Scores First Hot 100 No.  1". Billboard. Archived from the original on February 13, 2013. Retrieved August 22, 2012.
  122. "Discography Taylor Swift". New Zealand Charts. Retrieved July 26, 2016.
  123. Lynch, Kevin (September 4, 2013). "Calvin Harris trumps Michael Jackson feat to join Taylor Swift, Rihanna and One Direction in Guinness World Records™ 2014 book". Guinness World Records. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 16, 2015.
  124. Chart positions:
  125. Lewis, Randy (October 30, 2012). "Taylor Swift raises the bar with a savvy 'Red' marketing campaign". Los Angeles Times. Archived from the original on December 28, 2020. Retrieved December 28, 2020.
  126. Mansfield, Brian (October 17, 2012). "Taylor Swift sees 'Red' all over". USA Today. Archived from the original on December 21, 2012.
  127. "Taylor Swift's 'Red': A Canonical Coming-Of-Age Album". NPR Music. August 28, 2017. Retrieved February 14, 2021.
  128. "Taylor Swift's 'Red' Sells 1.21 Million; Biggest Sales Week for an Album Since 2002". Billboard. September 14, 2009. Archived from the original on February 1, 2013. Retrieved November 7, 2012.
  129. Greenwald, David (September 6, 2013). "Taylor Swift, Rihanna, Justin Bieber Among 2014 Guinness Record-Setters". Billboard. Archived from the original on June 8, 2015. Retrieved July 27, 2016.
  130. Sexton, Paul (August 31, 2019). "Taylor Swift Scores Fourth U.K. No. 1 With 'Lover' Album". Billboard. Retrieved October 15, 2019.
  131. ۱۳۱٫۰ ۱۳۱٫۱ ۱۳۱٫۲ Allen, Bob (July 3, 2014). "Taylor Swift's Red Wraps as All-Time Country Tour". Billboard. Archived from the original on June 1, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  132. Vincent, Alice (August 19, 2014). "Taylor Swift's new single Shake It Off shakes up pop music". The Daily Telegraph. Archived from the original on November 27, 2015. Retrieved November 27, 2015.
  133. "Grammys 2014: The complete list of nominees and winners". Los Angeles Times. January 26, 2014. Archived from the original on March 4, 2015. Retrieved January 25, 2015.
  134. "VMAs: The 2013 Winner's List". Entertainment Weekly. August 25, 2013. Archived from the original on March 9, 2016. Retrieved August 25, 2013.
  135. Gregoire, Carolyn (November 19, 2012). "Taylor Swift AMA Awards 2012: Pop Star Performs 'I Knew You Were Trouble' (Video)". HuffPost. Archived from the original on May 26, 2013. Retrieved June 10, 2013.
  136. Payne, Chris (November 25, 2013). "Taylor Swift & Justin Timberlake Win Big at American Music Awards". Billboard. Archived from the original on November 24, 2015. Retrieved November 21, 2015.
  137. "NSAI Songwriter/Artists of the Year". Nashville Songwriters Association International. Archived from the original on August 19, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  138. Caramanica, Jon (November 7, 2013). "Country Awards Hold Swift Close". The New York Times. Archived from the original on November 11, 2013. Retrieved April 3, 2014.
  139. "Taylor Swift's Boyfriend Timeline: 10 Relationships & Their Songs". Billboard. December 30, 2014. Archived from the original on August 26, 2016. Retrieved August 26, 2016.
  140. Labrecque, Jeff (December 12, 2013). "'12 Years a Slave' and 'American Hustle' lead Golden Globe nominees". Entertainment Weekly. Archived from the original on March 23, 2015. Retrieved December 12, 2013.
  141. Bonaguro, Alison (January 25, 2013). "News: Offstage: Tim McGraw Wanted to Make Taylor Swift Duet an Event". CMT. Archived from the original on July 12, 2015. Retrieved February 25, 2013.
  142. Blistein, Doyle (June 4, 2013). "Taylor Swift Joins Rolling Stones for 'As Tears Go By'". Rolling Stone. Archived from the original on June 9, 2013. Retrieved June 10, 2013.
  143. "Taylor Swift Joins Florida Georgia Line Onstage for 'Cruise'". Taste of Country. March 2, 2013. Archived from the original on March 16, 2013. Retrieved March 29, 2013.
  144. Collin, Robbie (July 26, 2012). "The Lorax, review". The Daily Telegraph. Archived from the original on September 17, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  145. Beard, Lanford (May 1, 2013). "Taylor Swift says 'I do' to 'New Girl'". Entertainment Weekly. Archived from the original on November 8, 2016. Retrieved August 4, 2016.
  146. Busis, Hillary (September 27, 2013). "Taylor Swift will co-star in long-awaited adaptation of 'The Giver'". Entertainment Weekly. Archived from the original on December 21, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  147. Peterson, Price (March 31, 2014). "Taylor Swift Moves into NYC Apartment Built Over Mysterious River of Pink Slime". The Atlantic. Archived from the original on September 27, 2016. Retrieved July 31, 2016.
  148. Rogers, Alex (March 7, 2014). "Why Taylor Swift Thinks Nashville Is the Best Place on Earth". Time. Retrieved September 27, 2016.
  149. Zollo, Paul (February 17, 2016). "The Oral History of Taylor Swift's 1989". The Recording Academy. Retrieved February 14, 2021.
  150. Stutz, Colin (October 16, 2014). "Watch Taylor Swift's '1989' Secret Sessions Behind The Scenes Video". Billboard. Archived from the original on June 5, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  151. Mansfield, Brian (August 18, 2014). "Taylor Swift debuts 'Shake It Off,' reveals '1989' album". USA Today. Archived from the original on August 19, 2014. Retrieved August 19, 2014.
  152. Lewis, Randy (October 28, 2014). "How does Taylor Swift connect with fans? 'Secret sessions' and media blitzes". Los Angeles Times. Archived from the original on February 7, 2019. Retrieved February 5, 2019.
  153. Caulfield, Keith (November 4, 2014). "Taylor Swift's "1989" debuts with 1.287 million copies sold". Billboard. Archived from the original on November 5, 2014. Retrieved November 4, 2014.
  154. Swatman, Rachel (August 31, 2015). "Taylor Swift enters Guinness World Records 2016 with yet another record-breaking achievement". Guinness World Records. Archived from the original on September 3, 2015. Retrieved July 31, 2016.
  155. ۱۵۵٫۰ ۱۵۵٫۱ "Taylor Swift returns to Spotify on the day Katy Perry's album comes out". BBC News. June 9, 2017. Archived from the original on June 9, 2017.
  156. Chart positions:
  157. Trust, Gary (September 28, 2015). "The Weeknd Holds Atop Hot 100, Taylor Swift Hits Top 10 With 'Wildest Dreams'". Billboard. Archived from the original on December 1, 2015. Retrieved December 1, 2015.
  158. ۱۵۸٫۰ ۱۵۸٫۱ "Taylor Swift – Chart History: Hot 100". Billboard. Retrieved September 18, 2016.
  159. "Live Music's $20 Billion Year: The Grateful Dead's Fare Thee Well Reunion, Taylor Swift, One Direction Top Boxscore's Year-End". Billboard. Archived from the original on December 14, 2015.
  160. Weissmann, Jordan (July 7, 2014). "Taylor Swift Has Written an Op-Ed in the Wall Street Journal". Slate (Blog). Archived from the original on January 23, 2015. Retrieved January 23, 2015.
  161. Knopper, Steve (November 8, 2014). "Taylor Swift's Label Head Explains Spotify Removal". Rolling Stone. Archived from the original on April 21, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  162. Peters, Mitchell (June 21, 2015). "Taylor Swift Pens Open Letter Explaining Why '1989' Won't Be on Apple Music". Billboard. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 22, 2015.
  163. Halperin, Shirley (June 21, 2015). "Apple Changes Course After Taylor Swift Open Letter: Will Pay Labels During Free Trial". Billboard. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 22, 2015.
  164. Rosen, Christopher (June 25, 2015). "Taylor Swift is putting 1989 on Apple Music". Entertainment Weekly. Archived from the original on June 26, 2015. Retrieved June 25, 2015.
  165. Daly, Thomas J. (January 13, 2016). "Taylor Swift's Trademark Play". The National Law Review. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved January 23, 2016.
  166. "Taylor Swift: 2014 Billboard Woman of the Year". Billboard. October 10, 2014. Archived from the original on June 1, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  167. Payne, Chris (November 23, 2014). "Taylor Swift Wins Dick Clark Award of Excellence at 2014, Presented by Diana Ross". Billboard. Archived from the original on July 4, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  168. ۱۶۸٫۰ ۱۶۸٫۱ Jonze, Tim (February 25, 2015). "Taylor Swift wins international female solo artist at Brit awards 2015". The Guardian. Archived from the original on January 1, 2016. Retrieved April 11, 2015.
  169. Stutz, Colin (July 21, 2015). "2015 MTV Video Music Awards Nominees Revealed: Taylor Swift, Kendrick Lamar, Ed Sheeran & More". Billboard. Archived from the original on July 24, 2015. Retrieved August 15, 2016.
  170. Betts, Stephen L. (March 25, 2015). "2015 ACM Award Milestone Winners Include Swift, Lambert". Rolling Stone. Archived from the original on April 2, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  171. Lynch, Joe (February 19, 2016). "Taylor Swift Joins Elite Club to Win Grammy Album of the Year More Than Once: See the Rest". Billboard. Archived from the original on March 1, 2016. Retrieved July 31, 2016.
  172. "Highest annual earnings ever for a female pop star". Guinness World Records. Archived from the original on November 12, 2017. Retrieved November 15, 2017.
  173. Chiu, Melody (June 1, 2016). "Taylor Swift and Calvin Harris Split After 15 Months Together". People. Archived from the original on June 29, 2016. Retrieved June 1, 2016.
  174. Spanos, Brittany (July 13, 2016). "Taylor Swift Co-Wrote Calvin Harris' Smash Hit 'This Is What You Came For'". Rolling Stone. Archived from the original on July 30, 2016. Retrieved July 31, 2016.
  175. Lewis, Anna (July 15, 2016). "Tom Hiddleston finally tells us the truth about his relationship with Taylor Swift". Cosmopolitan. Archived from the original on July 17, 2016. Retrieved January 8, 2019.
  176. "Taylor Swift Finally Reveals When She Started Dating Joe Alwyn in Lover Album". Yahoo!. August 23, 2019. Archived from the original on June 11, 2020. Retrieved June 11, 2020.
  177. "Taylor Swift Talks Newfound 'Freedom,' 'Lover' Tour Plans and So Much More". On Air with Ryan Seacrest. August 27, 2019. Retrieved August 27, 2019.
  178. "Taylor Swift, pop princess, wins song of the year at the CMA Awards". USA Today. Archived from the original on November 9, 2017. Retrieved November 9, 2017.
  179. Trust, Gary (February 21, 2017). "Ed Sheeran Tops Hot 100, Katy Perry Debuts at No. 4 & Bruno Mars, Rihanna & The Weeknd All Hit Top 10". Billboard. Archived from the original on February 22, 2017. Retrieved February 22, 2017.
  180. France, Lisa Respers (August 28, 2017). "MTV Video Music Awards 2017: Winners list". CNN. Archived from the original on August 27, 2017. Retrieved August 28, 2017.
  181. Yahr, Emily (December 6, 2017). "Taylor Swift explains her blunt testimony during her sexual assault trial". The Washington Post. Retrieved February 1, 2020.
  182. Gonzalez, Sandra; McLean, Scott; Weisfeldt, Sara; Gauk-Roger, Topher (August 15, 2017). "Taylor Swift wins court case". CNN. Archived from the original on August 19, 2017. Retrieved August 20, 2017.
  183. "Taylor Swift wipes social media profiles, fuelling expectations of new album". The Daily Telegraph. August 18, 2017. Archived from the original on January 8, 2019. Retrieved August 19, 2019.
  184. Aswad, Jem (August 24, 2017). "Taylor Swift's New Single, 'Look What You Made Me Do,' Arrives (Listen)". Variety. Archived from the original on August 28, 2017. Retrieved August 29, 2017.
  185. White, Jack (September 1, 2017). "Taylor Swift scores first Number 1 on the Official Singles Chart with 'LWYMMD'". Official Charts Company. Archived from the original on September 2, 2017. Retrieved September 1, 2017.
  186. Peak positions:
  187. Shaw, Lucas (November 7, 2017). "Taylor Swift Will Keep New Album From Streaming for a Week". Bloomberg L.P. Archived from the original on November 8, 2017. Retrieved November 7, 2017.
  188. Powers, Ann (November 10, 2019). "The Old Taylor's Not Dead". NPR. Retrieved June 29, 2020.
  189. "Official: Taylor Swift's 'Reputation' Album Sells 1.2M Copies in US During First Week". Billboard. Archived from the original on November 30, 2017. Retrieved May 29, 2018.
  190. Chart positions:
  191. Levine, Robert (November 22, 2017). "Taylor Swift Schools the Music Industry Once Again, While Streaming Services Wring Their Hands". Billboard. Archived from the original on November 30, 2017. Retrieved December 2, 2017.
  192. "Global Top 10 Albums of 2017" (PDF). International Federation of the Phonographic Industry. p. 9. Archived from the original (PDF) on 24 April 2018. Retrieved April 18, 2019.
  193. Trust, Gary (September 11, 2017). "Taylor Swift at Nos. 1 & 4 on Billboard Hot 100, as Cardi B Moves Up to No. 2". Billboard. Archived from the original on September 21, 2017. Retrieved October 30, 2017.
  194. Trust, Gary. "Taylor Swift's 'New Year's Day' Goes to Country Radio: Is Country Ready for It?". Billboard. Archived from the original on December 5, 2017. Retrieved April 13, 2018.
  195. "Uncharted: Taylor Swift Prepares for Aus Tour with Next Radio Single". The Music Network. September 10, 2018. Retrieved May 7, 2019.
  196. Hudak, Joseph. "Sugarland Announce New Album 'Bigger,' Taylor Swift Collaboration". Rolling Stone. Archived from the original on April 14, 2018. Retrieved April 13, 2018.
  197. Stubblebine, Allison (November 13, 2017). "Taylor Swift Announces First Round of Reputation Stadium Tour Dates". Billboard. Archived from the original on November 14, 2017. Retrieved November 18, 2017.
  198. Frankenberg, Eric (November 30, 2018). "Taylor Swift's Reputation Stadium Tour Breaks Record for Highest-Grossing U.S. Tour". Billboard. Archived from the original on December 1, 2018. Retrieved December 2, 2018.
  199. Frankenberg, Eric (December 6, 2018). "Taylor Swift Closes Reputation Stadium Tour with $345 Million". Billboard. Archived from the original on December 9, 2018. Retrieved December 22, 2018.
  200. McIntyre, Hugh (December 6, 2018). "These Are The 10 Highest-Grossing Tours of 2018". Forbes. Archived from the original on December 7, 2018. Retrieved December 22, 2018.
  201. Reitman, Shelby (November 30, 2018). "Taylor Swift Shares Reputation Stadium Tour 'Surprise' Songs Playlist". Billboard. Archived from the original on January 4, 2019. Retrieved June 17, 2019.
  202. Stiernberg, Bonnie (December 31, 2018). "Taylor Swift's 'Reputation' Hits Netflix: Twitter Reacts". Billboard. Archived from the original on January 4, 2019. Retrieved June 16, 2019.
  203. "61st Grammy Nominees". The Recording Academy. Archived from the original on December 7, 2018. Retrieved December 7, 2018.
  204. Havens, Lyndsey (October 9, 2018). "Taylor Swift Breaks an All-Time AMA Record – And Urges People to Vote in Midterm Elections". Billboard. Archived from the original on October 10, 2018. Retrieved October 10, 2018.
  205. Wang, Amy X. (November 19, 2018). "Taylor Swift's New Record Deal Affects Thousands of Other Musicians". Rolling Stone. Archived from the original on November 26, 2018. Retrieved November 26, 2018.
    Willman, Chris (August 27, 2018). "Taylor Swift Stands to Make Music Business History as a Free Agent". Variety. Archived from the original on August 29, 2018. Retrieved August 29, 2018.
    Aswad, Jem; Willman, Chris (November 19, 2018). "Taylor Swift Signs New Deal With Universal Music Group". Variety. Archived from the original on November 19, 2018. Retrieved November 19, 2018.
  206. McKenna, Lyndsey (August 23, 2019). "Stream Taylor Swift's New Album, 'Lover'". NPR. Retrieved September 10, 2019.
  207. Catucci, Nick (August 23, 2019). "Taylor Swift Reaches For New Heights of Personal and Musical Liberation on 'Lover'". Rolling Stone. Retrieved February 15, 2021.
  208. Caulfield, Keith (September 1, 2019). "Official: Taylor Swift's 'Lover' Debuts at No. 1 on Billboard 200 Chart With 867,000 Units Earned in First Week in U.S." Billboard. Archived from the original on September 1, 2019. Retrieved September 2, 2019.
  209. Trust, Gary (September 3, 2019). "All 18 Songs From Taylor Swift's New Album 'Lover' Chart On the Billboard Hot 100". Billboard. Retrieved September 10, 2019.
  210. Trust, Gary (May 6, 2019). "Lil Nas X's 'Old Town Road' Tops Billboard Hot 100 For Fifth Week, Taylor Swift's 'Me!' Vaults to No. 2". Billboard. Retrieved June 14, 2019.
  211. "Arashi Best-Of Tops Taylor Swift for IFPI's Best-Selling Album of 2019". Billboard. March 19, 2020. Retrieved March 21, 2020.
  212. ۲۱۲٫۰ ۲۱۲٫۱ Cirisano, Tatiana (March 2, 2020). "Taylor Swift Crowned IFPI's Global Best-Selling Artist". Billboard. Retrieved March 2, 2020.
  213. "2020 Grammy Awards: Complete Winners List". The Recording Academy. Retrieved February 15, 2021.
  214. Grein, Paul (August 26, 2019). "12 Records That Were Set at the 2019 VMAs". Billboard. Retrieved January 11, 2020.
  215. "2019 Winners". American Music Awards. Retrieved October 21, 2020.
  216. "Look What the Cats Trailer Dragged In". GQ. July 18, 2019. Retrieved August 27, 2019.
  217. Aniftos, Rania (November 15, 2019). "Taylor Swift Releases 'Beautiful Ghosts,' Co-Written With Andrew Lloyd Webber for 'Cats' Film". Billboard. Retrieved November 15, 2019.
  218. "Golden Globes 2020: full list of nominations". The Guardian. UK. 9 December 2019. Archived from the original on 10 December 2019. Retrieved 20 December 2019.
  219. QUINN TUCKER (24 November 2020). "Cats Nominated For Best Movie Song At The Grammys". ScreenRant.
  220. Rooney, David (December 18, 2019). "'Cats': Film Review". The Hollywood Reporter. Archived from the original on December 20, 2019. Retrieved December 21, 2019.
  221. Mercuri, Monica (July 10, 2019). "Taylor Swift Is The World's Highest-Paid Celebrity With $185 Million in 2019". Forbes. Archived from the original on July 12, 2019. Retrieved July 13, 2019.
    Greenburg, Zack O'Malley (July 11, 2016). "Taylor Swift Is The World's Top-Earning Celebrity With $170 Million in 2016". Forbes. Archived from the original on August 3, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  222. Greenburg, Zack O'Malley (December 23, 2019). "From Taylor Swift To Dr. Dre: The 10 Top-Earning Musicians Of The Decade". Forbes. Archived from the original on December 30, 2019. Retrieved December 31, 2019.
  223. Mamo, Heran (January 15, 2020). "Taylor Swift 'Miss Americana' Netflix Doc Has a Release Date & We're So Ready for It". Billboard. Retrieved January 19, 2020.
  224. "Miss Americana (2020)". Rotten Tomatoes. Fandango Media. Retrieved February 2, 2020.
  225. Willman, Chris (January 21, 2020). "Taylor Swift: No Longer 'Polite at All Costs'". Variety. Retrieved January 21, 2020.
  226. Willman, Chris (February 6, 2020). "Taylor Swift Moves to Universal Music Publishing Group with New Pact". Variety. Retrieved February 6, 2020.
  227. ۲۲۷٫۰ ۲۲۷٫۱ ۲۲۷٫۲ Grady, Constance (September 1, 2019). "The Taylor Swift/Scooter Braun controversy, explained". Vox. Retrieved August 23, 2019.
  228. Henderson, Cydney (April 23, 2020). "Taylor Swift Slams Big Machine's New Unauthorized Live Album as 'Shameless Greed'". USA Today. Retrieved April 23, 2020.
  229. Halperin, Shirley (November 16, 2020). "Scooter Braun Sells Taylor Swift's Big Machine Masters for Big Pay Day". Variety. Retrieved November 16, 2020.
  230. Willman, Chris (November 16, 2020). "Taylor Swift Confirms Sale of Her Masters, Says She Is Already Re-Recording Her Catalog". Variety. Retrieved November 18, 2020.
  231. Opperman, Jeff (March 12, 2021). "Taylor Swift Is Singing Us Back to Nature". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved May 24, 2021.
  232. Harrison, Ellie (July 23, 2020). "Taylor Swift to release surprise new album Folklore". The Independent. Retrieved July 23, 2020.
  233. "Taylor Swift to release surprise ninth album 'Evermore' tonight". NME. December 10, 2020. Retrieved December 10, 2020.
  234. Lipshutz, Jason (July 24, 2020). "Taylor Swift's 'Folklore': There's Nothing Quiet About This Songwriting Tour De Force". Billboard. Retrieved July 24, 2020.
  235. Atkinson, Katie (December 15, 2020). "Taylor Swift Isn't So Sure She & Joe Alwyn Would Have Made Music Together If It Weren't for Lockdown". Billboard. Retrieved February 18, 2021.
  236. Carras, Christi (July 24, 2020). "Reviews of Taylor Swift's 'Folklore' album are in. Here's what critics are saying". Los Angeles Times. Retrieved July 31, 2020.
  237. Schaffer, Claire (December 18, 2020). "Aaron Dessner on How His Collaborative Chemistry With Taylor Swift Led to 'Evermore'". Rolling Stone. Retrieved February 18, 2021.
  238. Trust, Gary (January 28, 2021). "Taylor Swift's 'Coney Island' and 'No Body, No Crime' Debut on Airplay Charts, Joining 'Willow'". Billboard. Retrieved February 2, 2021.
  239. "'the 1' – Taylor Swift veröffentlicht neue Single aus Rekord-Album 'folklore'" (به آلمانی). Universal Music Group. October 9, 2020. Retrieved January 27, 2021.
  240. "Taylor Swift's 'Willow' Debuts at No. 1 on Billboard Hot 100". Billboard. December 21, 2020. Retrieved February 18, 2021.
  241. Countryman, Eli (July 31, 2020). "Taylor Swift's 'Folklore' Sells Over 2 Million Copies in First Week". Variety. Retrieved November 17, 2020.
  242. Willman, Chris (December 21, 2020). "Taylor Swift's 'Evermore' Sells a Million Worldwide in First Week". Variety. Retrieved December 21, 2020.
  243. "Taylor Swift breaks 24 hour streaming record on Spotify for 8th album folklore". Guinness World Records. July 29, 2020. Retrieved August 1, 2020.
  244. Caulfield, Keith (January 7, 2021). "Lil Baby's 'My Turn' Is MRC Data's Top Album of 2020, Roddy Ricch's 'The Box' Most-Streamed Song". Billboard. Retrieved January 7, 2021.
  245. Blistein, Jon (November 24, 2020). "Taylor Swift to Release New 'Folklore' Film, 'The Long Pond Studio Sessions'". Rolling Stone. Retrieved November 24, 2020.
  246. Willman, Chris (November 23, 2020). "Taylor Swift Wins Three American Music Awards, Says She's MIA Because of 'Recording All of My Old Music'". Variety. Retrieved November 25, 2020.
  247. Willman, Chris (November 24, 2020). "Grammy Nominations Led by Beyoncé's Nine, With Six Apiece for Taylor Swift, Roddy Ricch and Dua Lipa". Variety. Retrieved November 24, 2020.
  248. ۲۴۸٫۰ ۲۴۸٫۱ Willman, Chris (March 14, 2021). "Taylor Swift Becomes First Woman to Win Album of the Year Grammy Three Times". Variety. Retrieved March 15, 2021.
  249. ۲۴۹٫۰ ۲۴۹٫۱ "Taylor Swift to receive BRITs Global Icon award". Official Charts Company. May 9, 2021. Retrieved May 10, 2021.
  250. "NMPA to honor Taylor Swift with Songwriter Icon Award among other 2021 annual meeting honorees". NMPA. Retrieved May 24, 2021.
  251. Caulfield, Keith (July 11, 2023). "Taylor Swift's Re-Recorded Speak Now Already Has 2023's Biggest Week After 4 Days of Release". Billboard. Archived from the original on July 11, 2023. Retrieved July 11, 2023.
  252. Caulfield, Keith (April 18, 2021). "Taylor Swift's Re-Recorded Fearless Album Debuts at No. 1 on Billboard 200 Chart With Year's Biggest Week". Billboard. Archived from the original on April 18, 2021. Retrieved April 19, 2021.
  253. Asker, Jim; Trust, Gary (February 22, 2021). "Taylor Swift's 'Love Story (Taylor's Version)' Debuts at No. 1 on Hot Country Songs Chart: 'I'm So Grateful to the Fans'". Billboard. Archived from the original on April 22, 2021. Retrieved February 22, 2021.
  254. "Taylor Swift's 10-minute 'All Too Well' is longest song to reach No.1". Guinness World Records. November 26, 2021. Archived from the original on January 10, 2022. Retrieved November 26, 2021.
  255. Horton, Adrian; Lee, Benjamin (February 6, 2023). "Grammy awards 2023: list of winners". The Guardian. Archived from the original on February 6, 2023. Retrieved February 6, 2023.
  256. Corcoran, Nina (August 28, 2022). "Taylor Swift Announces New Album Midnights, Breaks Record for Most Video of the Year Wins at 2022 VMAs". Pitchfork. Archived from the original on August 29, 2022. Retrieved August 28, 2022.
  257. "Taylor Swift's new album breaks Spotify streaming record". The Guardian. October 22, 2022. Archived from the original on October 22, 2022. Retrieved October 22, 2022.
  258. Harvilla, Rob (October 25, 2022). "The Anti-Hero We Deserve: Taylor Swift and Her Polarizing 'Midnights'". The Ringer. Archived from the original on November 3, 2022. Retrieved November 3, 2022.
  259. ۲۵۹٫۰ ۲۵۹٫۱ ۲۵۹٫۲ Light, Alan (October 24, 2022). "Taylor Swift's Midnights Does Something Astonishing. Even For Her". Esquire. Archived from the original on January 17, 2023. Retrieved January 17, 2023.
  260. Petridis, Alexis (October 21, 2022). "Taylor Swift: Midnights Review – Small-Hours Pop Rich with Self-Loathing and Stereotype-Smashing". The Guardian. Archived from the original on October 22, 2022. Retrieved October 21, 2022.
  261. Spanos, Brittany (October 21, 2022). "Taylor Swift Lets Us Into Her Darkest Dreams On Midnights". Rolling Stone. Archived from the original on October 21, 2022. Retrieved October 21, 2022.
  262. Sheffield, Rob (October 21, 2022). "Welcome to the Lavender Labyrinth: Taylor Swift's Midnights Is the Mastermind's Ultimate Power Move". Rolling Stone. Archived from the original on October 22, 2022. Retrieved October 23, 2022.
  263. Balasaygun, Kaitlin (November 1, 2022). "How Taylor Swift went back to the past and turned Midnights into her biggest album success yet". CNBC. Archived from the original on December 30, 2022. Retrieved December 30, 2022.
  264. Shafer, Ellise (October 21, 2022). "Taylor Swift's Midnights Breaks Spotify Record for Most-Streamed Album in a Single Day". Variety. Archived from the original on October 21, 2022. Retrieved October 22, 2022.
  265. ۲۶۵٫۰ ۲۶۵٫۱ ۲۶۵٫۲ ۲۶۵٫۳ Dailey, Hannah (December 6, 2022). "Here Are All of Taylor Swift's Biggest Accomplishments in 2022". Billboard. Archived from the original on April 30, 2023. Retrieved December 7, 2022.
  266. Trust, Gary (June 5, 2023). "Morgan Wallen's 'Last Night' No. 1 on Hot 100 for Ninth Week, Taylor Swift & Ice Spice's 'Karma' Blasts to No. 2". Billboard. Archived from the original on October 26, 2023. Retrieved August 21, 2023.
  267. Blistein, Jon; Guglielmi, Jodi (September 13, 2023). "Taylor Swift Makes History at 2023 VMAs". Rolling Stone. Archived from the original on September 13, 2023. Retrieved September 13, 2023.
  268. ۲۶۸٫۰ ۲۶۸٫۱ West, Bryan (February 5, 2024). "Taylor Swift makes Grammys history with fourth album of the year win for Midnights". USA Today. Retrieved February 5, 2024.
  269. Wood, Mikael; Brown, August (August 1, 2023). "It's a love story, L.A. just says yes: How Taylormania took over the world". Los Angeles Times. Archived from the original on August 1, 2023. Retrieved August 1, 2023.
  270. Kaufman, Gil (November 28, 2023). "Taylor Swift's 'Eras Tour' Concert Movie Passes $250 Million in Worldwide Grosses". Billboard. Archived from the original on December 1, 2023. Retrieved December 1, 2023.
  271. Murray, Conor (December 8, 2023). "Taylor Swift's Eras Tour Is First In History To Gross Over $1 Billion, Report Says". Forbes. Retrieved December 8, 2023.
  272. Lang, Brent; Shanfeld, Ethan (December 11, 2023). "Golden Globes 2024: Full Nominations List". Variety. Retrieved December 11, 2023.
  273. Dellatto, Marisa (October 27, 2023). "Taylor Swift's New Era: The Pop Star Becomes A Billionaire". Forbes. Retrieved October 29, 2023.
  274. Pendleton, Devon; Ballentine, Claire; Patino, Marie; Whiteaker, Chloe; Li, Diana (October 26, 2023). "Taylor Swift Vaults Into Billionaire Ranks With Blockbuster Eras Tour". Bloomberg News. Retrieved October 26, 2023.
  275. Greenburg, Zack O'Malley (November 2, 2016). "The World's Highest-Paid Women in Music 2016". Forbes. Archived from the original on May 25, 2019. Retrieved July 13, 2019.
    Greenburg, Zack O'Malley (December 6, 2019). "The World's Top-Earning Musicians Of 2019". Forbes. Retrieved July 29, 2022.
    Voytko, Lisette (February 9, 2022). "The Highest-Paid Entertainers 2022". Forbes. Retrieved July 29, 2022.
    Voytko, Lisette (February 13, 2023). "The World's 10 Highest-Paid Entertainers". Forbes. Retrieved July 29, 2022.
  276. Caulfield, Keith (July 16, 2023). "Taylor Swift's Re-Recorded 'Speak Now' Debuts at No. 1 on Billboard 200 With 2023's Biggest Week". Billboard. Archived from the original on July 19, 2023. Retrieved July 16, 2023.
  277. ۲۷۷٫۰ ۲۷۷٫۱ Caulfield, Keith (November 5, 2023). "Taylor Swift's 1989 (Taylor's Version) Debuts at No. 1 on Billboard 200 With Biggest Week in Nearly a Decade". Billboard. Archived from the original on November 5, 2023. Retrieved November 5, 2023.
  278. Trust, Gary (November 6, 2023). "Taylor Swift's 'Is It Over Now? (Taylor's Version)' Debuts at No. 1 on Billboard Hot 100". Billboard. Retrieved November 6, 2023.
  279. Adamczyk, Alicia; Abrams, Joseph (July 25, 2023). "The brilliant marketing synergy of Taylor Swift's Eras Tour and her rerecorded albums". Fortune. Archived from the original on August 21, 2023. Retrieved August 21, 2023.
  280. Ingham, Tim (June 14, 2023). "Reliving the Taylor Swift Catalog Sale Saga (And Following the Money...)". Music Business Worldwide. Archived from the original on June 14, 2023. Retrieved June 15, 2023.
  281. Sherman, Maria (November 29, 2023). "Taylor Swift is Spotify's most-streamed artist of 2023, ending Bad Bunny's 3-year reign". ABC News. Archived from the original on November 29, 2023. Retrieved November 29, 2023.
  282. Garcia, Thania (November 28, 2023). "Taylor Swift Named Apple Music's Artist of the Year; Morgan Wallen Tops Global Songs Chart". Variety. Archived from the original on November 29, 2023. Retrieved November 29, 2023.
  283. "Best of 2023 (Taylor's Version) Playlist on Amazon Music". Curated by Amazon's Music Experts. Amazon Music. Retrieved December 3, 2023. Our most streamed artist of 2023 globally. It's Taylor's world and we are just living for it.{{cite web}}: نگهداری CS1: سایر موارد (link)
  284. Caulfield, Keith (November 21, 2023). "Taylor Swift Is Billboard's Top Artist of 2023". Billboard. Archived from the original on November 21, 2023. Retrieved November 21, 2023.
  285. Caulfield, Keith (December 3, 2023). "Taylor Swift's '1989 (Taylor's Version)' Returns to No. 1 on Billboard 200". Billboard. Retrieved December 3, 2023.
  286. Silva, Rachel; Tonelli, Lucia (October 3, 2023). "Inside Taylor Swift's 8 Incredible Homes". Elle Decor (به انگلیسی). Retrieved October 12, 2023.
  287. Cohen, Jonathan (June 29, 2021). "Aaron Dessner, Justin Vernon Rev Up Big Red Machine With Help From Taylor Swift". Variety. Archived from the original on May 23, 2022. Retrieved February 10, 2022.
  288. Strauss, Matthew (February 19, 2021). "HAIM Enlist Taylor Swift for New "Gasoline" Remix". Pitchfork. Archived from the original on February 19, 2021. Retrieved February 10, 2022.
  289. Dailey, Hannah (February 11, 2022). "Ed Sheeran & Taylor Swift Release 'The Joker and the Queen' Remix: Watch the Video". Billboard. Archived from the original on February 11, 2022. Retrieved February 11, 2022.
  290. Rowley, Glenn (January 18, 2023). "The National Unveils 'First Two Pages of Frankenstein' Tracklist With Taylor Swift, Phoebe Bridgers & Sufjan Stevens". Billboard. Archived from the original on January 18, 2023. Retrieved January 18, 2023.
  291. Davis, Clayton (December 21, 2022). "Taylor Swift Doesn't Make Oscar Shortlist for All Too Well Short Film, but Advances for 'Carolina' Original Song". Variety. Archived from the original on December 24, 2022. Retrieved December 24, 2022.
  292. Utley, Riley (October 13, 2022). "Every Taylor Swift Movie Performance, Ranked". CinemaBlend. Archived from the original on October 13, 2022. Retrieved October 14, 2022.
  293. ۲۹۳٫۰ ۲۹۳٫۱ Lang, Brent (December 9, 2022). "Taylor Swift Making Feature Directing Debut for Searchlight Pictures". Variety. Archived from the original on December 10, 2022. Retrieved December 9, 2022.
  294. Blanchet, Brenton (November 20, 2023). "Travis Kelce Shares the Real Story of How Taylor Swift Romance Began in Wide-Ranging Interview". People. Archived from the original on November 20, 2023. Retrieved November 20, 2023.
  295. Kelly, Samantha Murphy (January 25, 2024). "Explicit, AI-generated Taylor Swift images spread quickly on social media". CNN Business. Archived from the original on January 25, 2024. Retrieved January 25, 2024.
  296. Phillips, Zoe G. (January 27, 2024). "SAG-AFTRA and White House Issue Statements on Taylor Swift AI Nudes: "We Have It in Our Power to Control These Technologies"". The Hollywood Reporter. Retrieved January 27, 2024.
  297. Jepson 2013, p. 1.
  298. Cairns, Dan (March 5, 2009). "Swift rise of the anti-diva". The Australian. Archived from the original on December 24, 2014. Retrieved July 2, 2012.
  299. Bream, Jon (December 7, 2007). "Music: OMG! Taylor's senior year". Star Tribune. Archived from the original on July 12, 2015. Retrieved July 1, 2012.
  300. ۳۰۰٫۰ ۳۰۰٫۱ Newman, Melinda (December 19, 2008). "Taylor Swift Sessions Interview". AOL. Archived from the original on October 9, 2012. Retrieved March 25, 2011.
  301. "Swift starts world tour in Asia, pushes "Speak Now' in NY". Country Standard Time. October 23, 2007. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved July 1, 2012.
  302. "News: 20 Questions With Taylor Swift". Country Music Television. November 12, 2007. Archived from the original on November 17, 2014. Retrieved April 18, 2012.
  303. McCafferty, Dennis (April 13, 2008). "Taylor's Swift rise". USA Weekend. Archived from the original on November 14, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  304. "Interview with Taylor Swift". Time. April 23, 2009. Archived from the original on October 23, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  305. "Taylor Swift Style: Singer Won't Take Her Clothes Off, Wants People To Focus On Music". HuffPost. October 23, 2012. Archived from the original on January 4, 2015. Retrieved January 4, 2015.
  306. "InStyle meets country singing sensation Taylor Swift". InStyle UK. October 26, 2010. Archived from the original on May 27, 2013. Retrieved May 29, 2012.
  307. Roland, Tom (December 2, 2011). "Taylor Swift: Billboard's Woman of the Year". Billboard. Archived from the original on February 3, 2013. Retrieved May 15, 2012.
  308. "Taylor Swift's Favorite Music". The Oprah Winfrey Show. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved October 23, 2012.
  309. "Joni Mitchell: 15 Great Artists Influenced by the 'Blue' Singer". Rolling Stone. June 22, 2016. Retrieved December 26, 2020.
  310. "Taylor Swift Surprises Toronto Crowd With Bryan Adams 'Summer of '69' Duet: Watch". Billboard. August 5, 2018. Retrieved August 30, 2020.
  311. "Taylor Swift Says Performing With Rolling Stones Was "Best Moment" Of Her Career – Video". Capital FM. June 19, 2013. Retrieved October 24, 2022.
  312. Mansfield, Brian (October 23, 2010). "Taylor Swift learns to 'Speak Now,' reveal her maturity". USA Today. Archived from the original on November 4, 2012. Retrieved July 1, 2012.
  313. "Taylor Swift Goes Record Shopping with EW". Entertainment Weekly. Archived from the original on May 2, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  314. "The Rolling Stones & Taylor Swift – As Tears Go By – Live in Chicago". The Rolling Stones. June 4, 2013. Retrieved October 24, 2022 – via YouTube.
  315. "Our Interview with Taylor Swift" (Blog). Channelguidemagblog.com. November 2, 2008. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved February 25, 2013.
  316. ۳۱۶٫۰ ۳۱۶٫۱ Taylor Swift (October 31, 2014). "'Anything That Connects': A Conversation With Taylor Swift" (Audio upload and transcript). NPR Music (Interview). Interviewed by Melissa Block. Archived from the original on February 6, 2015. Retrieved October 26, 2019.
  317. Eells, Josh (September 8, 2014). "The Reinvention of Taylor Swift". Rolling Stone. Archived from the original on June 4, 2016. Retrieved June 8, 2016.
  318. Reid, Poppy (November 2, 2021). "The Curious Case of Keith Urban". Rolling Stone. Retrieved November 3, 2021.
  319. Hiatt, Brian (June 18, 2019). "Taylor Swift: The Rolling Stone Interview". Rolling Stone. Retrieved April 14, 2022.
  320. Weatherby, Taylor (March 10, 2021). "Taylor Swift's Road to Folklore". The Recording Academy. Retrieved November 24, 2021.
  321. ۳۲۱٫۰ ۳۲۱٫۱ ۳۲۱٫۲ ۳۲۱٫۳ Franssen, Gaston (January 2, 2022). "Policing the celebrity of Taylor Swift: introduction". Celebrity Studies. 13 (1): 90–92. doi:10.1080/19392397.2022.2026148. ISSN 1939-2397. S2CID 246997248.
  322. Savage, Mark (October 19, 2022). "Midnights: What we know about Taylor Swift's songwriting". BBC News. Retrieved October 20, 2022.
  323. Bruner, Raisa (August 24, 2020). "Let's Break Down Taylor Swift's Tender New Album Folklore". Time. Retrieved October 20, 2022.
  324. McNutt 2020, p. 77.
  325. Hughes 2017، p. 206; Perone 2017، p. 33.
  326. "Taylor Swift: Album Guide". Rolling Stone. Archived from the original on December 5, 2012. Retrieved December 5, 2012.
  327. "Pop and Rock Listings July 22 – 28". The New York Times. July 21, 2011. Archived from the original on January 28, 2012. Retrieved July 12, 2012.
  328. ۳۲۸٫۰ ۳۲۸٫۱ "Taylor Swift Remade Fearless as Taylor's Version. Let's Discuss". The New York Times. April 9, 2021. Archived from the original on April 9, 2021. Retrieved April 21, 2021.
  329. Petridis, Alexis (March 6, 2009). "Taylor Swift: Fearless". The Guardian. Retrieved August 13, 2022.
  330. Jones, Sasha-Frere (November 11, 2008). "Prodigy". The New Yorker. Retrieved August 14, 2022.
  331. Hughes 2017, p. 206.
  332. Malec, Jim (May 2, 2011). "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. p. 5. Retrieved August 12, 2022.
  333. McNutt 2020, p. 78.
  334. ۳۳۴٫۰ ۳۳۴٫۱ ۳۳۴٫۲ ۳۳۴٫۳ Rosen, Jody (November 17, 2013). "Why Taylor Swift Is the Reigning Queen of Pop". New York. Retrieved November 9, 2020.
  335. McNutt 2020, p. 79.
  336. ۳۳۶٫۰ ۳۳۶٫۱ Levine, Nick (August 21, 2019). "Taylor Swift's Lover: The struggle to maintain superstardom". BBC. Retrieved October 29, 2021.
  337. da Silva, Michelle (November 13, 2017). "Taylor Swift Has Changed for the Worse on Reputation". Now. Retrieved July 27, 2020.
  338. Tucker, Ken (November 13, 2017). "Taylor Swift Pushes Further Into Electro-Pop With 'Reputation'". NPR. Retrieved April 8, 2023.
  339. Moreland, Quinn (October 24, 2022). "Taylor Swift: Midnights". Pitchfork. Retrieved April 8, 2023.
  340. Ryan, Elise (October 21, 2022). "Review: Taylor Swift gets dark, electric on 'Midnights'". AP NEWS. Retrieved April 8, 2023.
  341. Winter, Velvet (November 12, 2022). "Like The Beatles, Madonna and Kylie Minogue before her, Taylor Swift is masterful at pivoting". ABC News. Retrieved November 13, 2022.
  342. McNutt 2020، p. 79; Sloan 2021، p. ۱۷.
  343. Sloan 2021, p. 17.
  344. ۳۴۴٫۰ ۳۴۴٫۱ Hyden, Steven (March 10, 2021). "Taylor Swift, Indie-rock star? Long, Long ago, this might have felt strange". The New York Times. Archived from the original on April 13, 2021. Retrieved April 13, 2021.
  345. Caramanica, Jon (July 26, 2020). "Taylor Swift, A Pop Star Done with Pop". The New York Times. Retrieved August 14, 2022.
  346. Harbron, Lucy (November 11, 2021). "Why Taylor Swift's 'Red' Is Her Turning Point". Clash. Retrieved November 12, 2021.
  347. Fulford 2014, p. 192.
  348. "Taylor Swift Deepens Her Goth-Folk Vision on the Excellent 'Evermore'". Rolling Stone. December 11, 2020. Retrieved August 23, 2022.
  349. ۳۴۹٫۰ ۳۴۹٫۱ "The 200 Greatest Singers of All Time". Rolling Stone. January 1, 2023. Retrieved January 1, 2023.
  350. Provenzano 2018, p. 173.
  351. Roland, Tom (October 15, 2010). "Taylor Swift: The Billboard Cover Story". Billboard. Archived from the original on October 18, 2010. Retrieved July 3, 2012.
  352. Provenzano 2018, pp. 173–174.
  353. Provenzano 2018, p. 174.
  354. Powers, Ann (October 25, 2010). "Album review: Taylor Swift's Speak Now". Los Angeles Times. Archived from the original on October 28, 2010. Retrieved October 25, 2010.
  355. Willman, Chris (November 10, 2017). "Album Review: Taylor Swift's 'Reputation'". Variety. Retrieved April 8, 2023.
  356. Cox, Jamieson (November 13, 2017). "Taylor Swift: Reputation". Pitchfork. Retrieved April 8, 2023.
  357. Wilson, Carl (November 13, 2017). "On Reputation, the "Old Taylor" Is Dead, but the New One Isn't Quite Ready to Come to the Phone". Slate. ISSN 1091-2339. Retrieved April 8, 2023.
  358. DeCaro, Alessandro (October 19, 2022). "10 best Taylor Swift scene covers". Alternative Press. Retrieved July 1, 2023.
  359. Barker, Andrew (November 27, 2020). "Folklore: The Long Pond Studio Sessions Review". Variety. Retrieved May 31, 2021.
  360. Lipshutz, Jason (March 18, 2023). "The 13 Best Moments From Taylor Swift's Eras Tour Kickoff". Billboard. Retrieved April 8, 2023.
  361. Kornhaber, Spencer (July 28, 2020). "Taylor Swift Is No Longer Living in the Present". The Atlantic. Retrieved August 23, 2022.
  362. Brehian, Tom (July 24, 2020). "Review: Taylor Swift's 'folklore' Is An Indie Record Unconcerned With Being Cool". Stereogum. Retrieved August 23, 2022.
  363. Willman, Chris (December 11, 2020). "Taylor Swift Has Her Second Great Album of 2020 With 'Evermore': Album Review". Variety. Retrieved August 23, 2022.
  364. Sodomsky, Sam (December 15, 2020). "Taylor Swift: evermore". Pitchfork. Archived from the original on December 15, 2020. Retrieved December 14, 2020.
  365. Barna, Alyssa (December 16, 2020). "These are the musicological reasons Taylor Swift's new album sounds dull". The Washington Post. Retrieved November 3, 2021.
  366. McCormick, Neil (April 9, 2021). "Taylor Swift copies her younger self – and she sounds even more Fearless today". The Daily Telegraph. ISSN 0307-1235. Retrieved August 23, 2022.
  367. "Taylor Swift forges ahead with a dreamy throwback in Fearless (Taylor's Version)". The A.V. Club. April 9, 2021. Archived from the original on April 9, 2021. Retrieved August 23, 2022.
  368. Bernstein, Jonathan (April 9, 2021). "Taylor Swift Carefully Reimagines Her Past on 'Fearless: Taylor's Version'". Rolling Stone. Retrieved August 23, 2022.
  369. Solomon, Kate (November 12, 2021). "Taylor Swift, Red (Taylor's Version), Review: How Brilliant She Is When Her Heart Is in Tatters". i. Archived from the original on November 12, 2021. Retrieved November 13, 2021.
  370. Snapes, Laura (August 23, 2020). "Taylor Swift: Folklore review – bombastic pop makes way for emotional acuity". The Guardian. Retrieved August 23, 2022.
  371. Snapes, Laura (November 12, 2021). "Taylor Swift: Red (Taylor's Version) Review – Getting Back Together with a Classic". The Guardian. Archived from the original on November 12, 2021. Retrieved November 12, 2021.
  372. Kelly, Fred (October 21, 2022). "Taylor Swift's Midnights: what the critics are saying". The Week. Retrieved October 23, 2022.
  373. "Taylor Swift's songwriting: how the star's music has changed, for better or worse". CBC Music. August 22, 2019. Retrieved November 10, 2021.
  374. Emily, Lee (November 5, 2021). "Here Are Taylor Swift's Best Bridges On 'Red' Ranked". iHeartRadio. Retrieved November 10, 2021.
  375. Eggertsen, Chris (September 20, 2022). "Taylor Swift's Iconic Songwriting Credits Amplified By Spotify With Dedicated Page". Billboard. Retrieved September 20, 2022.
  376. Bate, Jonathan (April 10, 2023). "Why Taylor Swift is a literary giant — by a Shakespeare professor". The Times. ISSN 0140-0460. Retrieved April 10, 2023.
  377. Pazzanese, Christina (August 2, 2023). "So what exactly makes Taylor Swift so great?". Harvard Gazette. Retrieved August 7, 2023.
  378. Murphy, Sam (November 10, 2021). "How 'Red' Became The Most Pivotal Record In Taylor Swift's Career". Junkee. Retrieved November 10, 2021.
  379. Siroky, Mary (November 9, 2021). "Every Taylor Swift Album Ranked from Worst to Best". Consequence. Retrieved November 10, 2021.
  380. Bruner, Raisa (May 24, 2021). "How Olivia Rodrigo Become America's Biggest New Pop Star". Time. Retrieved November 10, 2021.
  381. Farley, Christopher John (October 22, 2010). "Taylor Swift's Solo Act". The Wall Street Journal. Archived from the original on February 1, 2015. Retrieved May 24, 2012.
  382. Jo Sales, Nancy; Diehl, Jessica (April 2013). "Taylor Swift's Telltale Heart". Vanity Fair. Archived from the original on January 30, 2017. Retrieved February 4, 2017.
  383. ۳۸۳٫۰ ۳۸۳٫۱ Daly, Rhian (December 13, 2020). "Taylor Swift says her diaristic songwriting style was 'unsustainable' for her future". NME. Retrieved February 17, 2021.
  384. Gallo, Phil (October 22, 2012). "Taylor Swift's Red: The Billboard Cover Story". Billboard. Archived from the original on June 14, 2013.
  385. Caramanica, Jon (October 20, 2010). "Taylor Swift Is Angry, Darn It". The New York Times. Archived from the original on September 11, 2012. Retrieved July 2, 2012.
  386. Kelly, James (August 26, 2009). "Taylor Swift writing her own songs and rules". The Atlanta Journal-Constitution. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved July 30, 2012.
  387. Lansky, Sam (November 8, 2017). "Why Taylor Swift's Red Is Her Best Album". Billboard. Retrieved December 27, 2020.
  388. Hiatt, Brian (September 30, 2019). "9 Taylor Swift Moments That Didn't Fit in Our Cover Story". Rolling Stone. Archived from the original on October 1, 2019. Retrieved December 9, 2019.
  389. "Taylor Swift Talks Newfound 'Freedom,' 'Lover' Tour Plans and So Much More". On Air with Ryan Seacrest. August 27, 2019. Retrieved March 22, 2020.
  390. Yuan, Jada (December 30, 2009). "Microwaving a tragedy: The marriage of romance and romanticism in '00s pop". Las Vegas Weekly. Archived from the original on December 21, 2013. Retrieved August 17, 2012.
  391. Rotman, Natalie (January 9, 2009). "Colbie Caillat has 'Breakthrough' with sophomore CD". Reading Eagle. Archived from the original on December 21, 2013. Retrieved August 17, 2012.
  392. "Taylor Swift's songwriting: how the star's music has changed, for better or worse". CBC News. Retrieved February 2, 2021.
  393. ۳۹۳٫۰ ۳۹۳٫۱ Knibbs, Kate (August 21, 2019). "Ten Years of Taylor Swift: How the Pop Star Went From Sweetheart to Snake (and Back Again?)". The Ringer. Retrieved December 13, 2021.
  394. Stubbs, Dan (October 9, 2015). "Taylor Swift: Power, Fame And The Future – The Full NME Cover Interview". NME. Retrieved February 17, 2021.
  395. Weber, Theon (November 3, 2010). "The Iceberg Songs of Taylor Swift". The Village Voice. Archived from the original on November 4, 2015. Retrieved July 30, 2012.
  396. Beck, Julia (October 27, 2014). "Taylor Swift Is So Much More Fun Now That She's Jaded". The Atlantic. Archived from the original on September 27, 2016. Retrieved October 30, 2021.
  397. Willman, Chris (October 10, 2010). "Princess Crossover". New York. Archived from the original on July 27, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  398. Rosen, Jody (November 13, 2008). "Fearless". Rolling Stone. Archived from the original on August 15, 2012. Retrieved July 1, 2012.
  399. ۳۹۹٫۰ ۳۹۹٫۱ Powers, Ann (October 30, 2014). "The Many New Voices of Taylor Swift". NPR. Retrieved June 2, 2022.
  400. "Stop Asking Taylor Swift to Apologize for Writing Songs About Ex-Boyfriends – The Cut". New York. November 16, 2012. Archived from the original on November 27, 2012. Retrieved February 25, 2013.
  401. Raven, Robin (March 16, 2022). "10 Artists Who Have Stood Up For Women In Music: Taylor Swift, Lizzo & More". The Recording Academy.
  402. "Cover Preview: Taylor Swift Fights Back About Her Love Life, the Hyannis Port House—and Has Words for Tina Fey and Amy Poehler". Vanity Fair. March 5, 2013. Archived from the original on August 8, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  403. Dominus, Susan (November 16, 2012). "The Many Insecurities of Taylor Swift". The New York Times. Archived from the original on June 17, 2016.
  404. ۴۰۴٫۰ ۴۰۴٫۱ Doyle, Patrick (November 13, 2020). "Musicians on Musicians: Paul McCartney and Taylor Swift". Rolling Stone. Archived from the original on November 30, 2020. Retrieved February 7, 2021.
  405. Olivier, Bobby (December 11, 2020). "Taylor Swift's 'Evermore' Is an Undeniable Folk-Pop Masterpiece". Spin. Retrieved February 1, 2021.
  406. Siroky, Mary (November 9, 2021). "Every Taylor Swift Album Ranked from Worst to Best". Consequence. Retrieved November 10, 2021.
  407. Shutler, Ali (October 9, 2022). "Taylor Swift organises her lyrics into three 'dorky' pen-themed categories". NME. Retrieved October 18, 2022.
  408. Browne, Erin (October 21, 2022). "All of Taylor Swift's Famously Devastating Track 5's, Ranked". Vulture. Retrieved October 27, 2022.
  409. "NMPA to Honor Taylor Swift with Songwriter Icon Award Among Other 2021 Annual Meeting Honorees". National Music Publishers' Association. May 24, 2021. Retrieved May 24, 2021.
  410. Linker, Damon (November 26, 2021). "Taylor Swift, Phoebe Bridgers, and Rihanna: How women took over songwriting". The Week. Retrieved November 28, 2021.
  411. Greco, Patti (November 13, 2017). "A Harvard Professor Critiques Taylor Swift's New Poems". Cosmopolitan. Retrieved December 21, 2021.
  412. "Ticketing Shmicketing: Taylor Swift's 'Eras Tour' Debut Slays (And Could Break All-Time Touring Record)". Pollstar. March 18, 2023. Archived from the original on March 20, 2023. Retrieved June 30, 2023.
  413. Aramesh, Waiss David (March 18, 2023). "Taylor Swift's The Eras Tour Is a 3-Hour Career-Spanning Victory Lap". Rolling Stone. OCLC 1787396. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved June 30, 2023.
  414. Gambles, Sarah (July 23, 2023). "The ubiquitous power of Taylor Swift". Deseret News. Retrieved July 23, 2023.
  415. McCormick, Neil (March 18, 2023). "Taylor Swift: The Eras Tour, review: a roaring spectacle of a comeback". The Daily Telegraph. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved March 18, 2023.
  416. Kornhaber, Spencer (March 18, 2023). "What Made Taylor Swift's Concert Unbelievable". The Atlantic. Retrieved June 30, 2023.
  417. Seibert, Brian (August 9, 2023). "How to Command a Stage Without Great Dance Moves (Taylor's Version)". The New York Times. Retrieved August 11, 2023.
  418. Krelenstein, Greg (May 21, 2018). "TAYLOR SWIFT'S REPUTATION TOUR IS A POP TRIUMPH". V. Archived from the original on May 22, 2018. Retrieved May 22, 2018.
  419. Frere-Jones, Sasha (November 3, 2008). "Prodigy". The New Yorker. Retrieved June 30, 2023.
  420. DeVille, Chris (July 12, 2018). "Big Reputation: A Trip To Taylor Swift's Hyper-Maximalist Stadium Tour". Stereogum. Retrieved June 30, 2023.
  421. Harrington, Jim (May 12, 2018). "Review: Taylor Swift delivers a near-perfect pop show in Bay Area". The Mercury News. Retrieved August 6, 2023.
  422. Horton, Adrian (March 18, 2023). "Taylor Swift review – pop's hardest-working star gives Eras tour her all". The Guardian. ISSN 0261-3077. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved March 18, 2023.
  423. Kaplan, Ilana (March 18, 2023). "Taylor Swift's 'Eras' tour is a thrilling spectacle from a pop mastermind". i. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved March 18, 2023.
  424. Young, Alex (March 27, 2023). "Taylor Swift's "The Eras Tour" Is a Triumph of Spectacle and Stamina: Review". Consequence. Retrieved June 30, 2023.
  425. Lipshutz, Jason (March 18, 2023). "The 13 Best Moments From Taylor Swift's Eras Tour Kickoff". Billboard. Retrieved July 1, 2023.
  426. O'Connor, Roisin (June 8, 2018). "Taylor Swift 'reputation' stadium tour review: Dazzling pop spectacle from the star who doesn't stand still". The Independent. Archived from the original on June 30, 2023. Retrieved December 22, 2019.Savage, Mark (March 18, 2023). "Taylor Swift launches Eras tour with three-hour, 44-song set". BBC News. Archived from the original on June 30, 2023. Retrieved March 18, 2023. Sisario, Ben (November 5, 2023). "How Taylor Swift's Eras Tour Conquered the World". The New York Times. Retrieved August 12, 2023. DeVille, Chris (July 12, 2018). "Big Reputation: A Trip To Taylor Swift's Hyper-Maximalist Stadium Tour". Stereogum. Retrieved June 30, 2023.
  427. Procell, Carlie; Padilla, Ramon (April 28, 2023). "Taylor Swift tour has many 'eras.' We tracked her movements to give you the look and feel". USA Today. Retrieved June 30, 2023.
  428. Roberts, Amy (January 6, 2016). "Taylor Swift's Electric Guitar "Wildest Dreams" Performance Is One You'll Want On Repeat". Bustle. Retrieved June 30, 2023.
  429. Lewis, Randy (April 3, 2011). "Academy of Country Music Awards: Las Vegas welcomes Miranda Lambert, Taylor Swift with open arms". Los Angeles Times. Retrieved August 20, 2023.
  430. Ritchie, Mike (March 8, 2020). "Why Taylor Swift is making the ukulele cool again". The Herald. Retrieved July 1, 2023.
  431. Gensler, Andy (August 17, 2023). "The Showgoer: The Greatest Show On Earth — Taylor Swift's 'Eras Tour' — Is All That And Far More - Pollstar News". Pollstar. Retrieved August 19, 2023.
  432. Sheffield, Rob (May 9, 2018). "Why Taylor Swift's 'Reputation' Tour Is Her Finest Yet". Rolling Stone. Retrieved June 30, 2023.
  433. Willman, Chris (May 16, 2018). "Taylor Swift's 'Reputation' Tour Has Bad Blood, Good Will, Sex Appeal and Serpents". Variety. Retrieved December 22, 2019.
  434. Willman, Chris (March 18, 2023). "Taylor Swift's 'Eras' Show Is a Three-Hour, 44-Song Epic That Leaves 'Em Wanting More: Concert Review". Variety. Archived from the original on March 18, 2023. Retrieved June 30, 2018.
  435. ۴۳۵٫۰ ۴۳۵٫۱