دادگاه‌های استیناف در ایالات متحده آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نشان دادگاه استیناف حوزه فدرال

دادگاهای استیناف (به انگلیسی: United States Court of Appeals) دومین سطح از محاکم در سیستم حقوقی ایالات متحده آمریکا است.[۱]

کلیه احکام دادگاه‌های ناحیه در ایالات متحده آمریکا قابل تجدید نظر خواهی در دادگاه‌های استیناف هستند، مگر آنکه استثناً قانون مرجع تجدید نظر خواهی ازدادگاه‌های ناحیه را مستقیماً بر عهده دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا گذاشته باشد . در ۱۲ دادگاه استیناف ایالات متحده آمریکا، بیش ا ز۱۷۰ قاضی مشغول خدمت هستند و هر حکمی توسط این دادگاه‌ها باید توسط ۳ قاضی صادر شود. بیش از ۹۰ درصد پرونده‌های مطرح شده در دادگاه‌های استیناف از دادگاه‌های ناحیه ارجاع داده شده‌اند. احکام دادگاه‌های ویژه ایالات متحده و یا سازمان‌های اداری فدرال نیز در همین دادگاه‌ها مورد تجدید نظر قرار می گیرند.

از لحاظ تقسیمات اداری، ایالات متحده به ۱۲ حوزه قضایی تقسیم می‌شود و هر حوزه یک دادگاه استیناف دارد . بخش کلمبیا، پایتخت ایالات متحده یک دادگاه استیناف اختصاصی دارد . هر حوزه حداقل ۲ ایالت را دربرمی گیرد و بین ۶ تا ۲۸ حوزه قضایی دائمی وجود دارد که درکل ۱۷۹ حوزه قضایی دائمی درایالات متحده را در برمی گیرد.

درکنار ۱۲ دادگاه استیناف، یک دادگاه استیناف خاص نیز تشکیل شده که به نام ” دادگاه استیناف حوزه فدرال ایالات متحده” شناخته می شود. این دادگاه دارای ۱۲ قاضی است و درسال ۱۹۸۲ ازسوی کنگره تاسیس شد. وظیفه این دادگاه رسیدگی به درخواست تجدید نظر درپرونده‌های حقوقی علیه دولت فدرال و دعاوی تجارت بین‌المللی است که دادگاه‌های استیناف ۱۲ گانه از پرداختن به چنین مواردی منع شده‌اند.

منابع[ویرایش]