ایالات فدرال میکرونزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۶°۵۵′ شمالی ۱۵۸°۱۱′ شرقی / ۶٫۹۱۷°شمالی ۱۵۸٫۱۸۳°شرقی / 6.917; 158.183


ایالات فدرال میکرونزی
Federated States of Micronesia
میکرونزی
شعار ملیآشتی، یگانگی، آزادی
سرود ملیمیهن‌دوستان میکرونزی
پایتختپالیکیر
۶°۵۵′ شمالی ۱۵۸°۹′ شرقی / ۶٫۹۱۷°شمالی ۱۵۸٫۱۵۰°شرقی / 6.917; 158.150
بزرگترین شهر ونو[۱]
زبان رسمی انگلیسی
نوع حکومت فدراسیون نظام ریاستی به شکل دموکراسی غیرحزبی
نام حاکمان 
رئیس جمهور
معاون اول رئیس‌جمهور ایالات فدرال میکرونزی

پتیر ام. کریستین
یوسیوو جورج 
موارد منجر به تشکیل
از ایالات متحده آمریکا
۳ نوامبر ۱۹۸۶
مساحت
 -  مساحت ۷۰۲کیلومتر مربع (۱۸۸ام)
 -  آب‌ها (٪) جزئی
جمعیت
 -  سرشماری ۱۰۴٬۹۳۷ 
(۱۹۲ام)
 -  تراکم جمعیت ۱۵۸/۱‎/km۲‏ (۷۵ام)
تولید ناخالص داخلی (تخمین ۲۰۱۱ (میلادی))
 -  مجموع ۳۱۰ میلیون دلار آمریکا 
 -  سرانه ۳۰۰۰ دلار آمریکا 
جینی (۲۰۰۰ (میلادی)[۲]) ۶۱/۱ (بسیار بالا
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۵ (میلادی)) ۰/۶۳۸ (متوسط)[۳] () (۱۲۷ام)
واحد پول دلار آمریکا (USD)
منطقه زمانی GMT (ساعت جهانییوتی‌سی ۱۰:۰۰+ و یوتی‌سی ۱۱:۰۰+)
نوع تقویم ماه/روز/سال
جهت رانندگی راست
دامنه اینترنتی .fm
پیش‌شماره تلفنی +۶۹۱

ایالات فدرال میکرونزی که به طور خلاصه میکرونزی خوانده می‌شود یک کشور مستقل و کشور وابسته به ایالات متحده آمریکا در باختر اقیانوس آرام است. ایالات فدرال میکرونزی از چهار ایالت پدید آمده که نام آنها از باختر به خاور یَپ، چوئوک، پُناپی، و کُسرائه است. در مجموع، ۶۰۷ آبخوست در این کشور وجود دارند که با مساحت کل ۷۰۲ مترکیلومربع (۲۷۱ مایل‌مربع) در یک پهنه ۲٬۷۰۰ کیلومتر (۱٬۷۰۰ مایل) بالاتر از استوا قرار دارند. این آبخوست‌ها در شمال خاور گینه نو، جنوب گوآم، و جزایر ماریانا، باختر نائورو و جزایر مارشال، خاور پالائو و فیلیپین، ۲٬۹۰۰ کیلومتر (۱٬۸۰۰ مایل) شمال استرالیای خاوری، و نزدیک به ۴٬۰۰۰ کیلومتر (۲٬۵۰۰ مایل) جنوب باختر آبخوست اصلی هاوایی قرار دارند.

نقشه ایالات فدرال میکرونزی

اگرچه مساحت کل ایالات فدرال میکرونزی بسیار کم است اما بیش از ۲٬۶۰۰٬۰۰۰ مترکیلومربع (۱٬۰۰۰٬۰۰۰ مایل‌مربع) از پهنه اقیانوس آرام را می‌پوشاند و باعث می‌شود که این کشور چهاردهمین منطقه انحصاری اقتصادی در جهان باشد.[۴] پایتخت این کشور شهر پالیکیر در آبخوست پُناپی است. بزرگترین شهر آن ونو در تالاب چوئوک است.

مرکز هر یک از چهار ایالت، از یک یا چند آبخوست اصلی مرتفع پدید آمده و همه آنها به جز کُسرائه، چندین آبخوست دور افتاده دارند. ایالات فدرال میکرونزی، خارج از میکرونزی در بخشی از جزایر کارولین گسترده شده که شامل هزاران آبخوست کوچک تقسیم شده، میان چندین کشور می‌شوند. واژه "میکرونزی" به "ایالت‌های فدرال" یا به طور کلی، "آن ناحیه" گفته می‌شود.

ایالات فدرال میکرونزی در گذشته، بخشی از قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام بود که مدیریت آن به عنوان قلمرو تراست سازمان ملل متحد به آمریکا سپرده شده بود. در ۱۰ مه ۱۹۷۹ (میلادی) قانون اساسی آن اجرایی شد و در ۳ نوامبر ۱۹۸۶ (میلادی) بر پایه پیمان اتحادیه آزاد با آمریکا به صورت کشور مستقل در آمد. دیگر همسایه‌های آن نیز که بخشی از قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام بودند نیز مستقل شده و جزایر مارشال، و پالائو را تشکیل دادند.

تاریخ[ویرایش]

پیشینیان میکرونزی، چهار هزار سال پیش در آن منطقه ساکن شدند. در گذر زمان، یک سامانه نیمه متمرکز رئیسِ قبیله‌ای به یک فرهنگ مذهبی و اقتصادی متمرکز در یَپ تبدیل شد.

نان مدال شامل گروهی از آبخوست‌های انسان‌ساخته کوچک می‌شد که با شبکه‌ای از کانال‌ها به یکدیگر وصل می‌شدند. این تمدن "ونیز اقیانوس آرام" نامیده می‌شد. این تمدن در کناره خاوری آبخوست پُناپی قرار داشت و مرکز سلطنت دودمان سادولور بود. این سلسله بین سال‌های ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ پس از میلاد جمعیت نزدیک به ۲۵,۰۰۰ نفری پوناپه را متحد کرد تا این در سال ۱۵۰۰ پس از میلاد سامانه متمرکز آن فرو پاشید.

کاشفان اروپایی-در سده ۱۶ (میلادی) نخستین پرتغالی‌ها در جستجوی جزایر ادویه (اندونزی) و سپس اسپانیایی‌ها وارد جزایر کارولین شدند. اسپانیایی‌ها مجمع‌الجزایر کارولین را به هند شرقی اسپانیا به پایتختی مانیل افزودند و در سده ۱۹ (میلادی) چندین پست مرزی و مرکز مذهبی در آن دایر کردند. در ۱۸۸۷ (میلادی) شهر "سانتیاگو دِ لا آسِنسیون" را پایه گذاشتند که امروز "کولونیا" نامیده می‌شود.

پس از شکست امپراتوری اسپانیا در جنگ آمریکا و اسپانیا، امپراتوری اسپانیا این آبخوست‌ها را به امپراتوری آلمان با پیمان ۱۸۹۹ آلمان-اسپانیا به قیمت ۲۵ میلیون پزوتا (۱۷ میلیون مارک طلایی آلمان) فروخت. امپراتوری آلمان این منطقه را به گینه نو آلمان افزود.

نقشه گینه نو آلمان پیش (آبی) و پس از (قرمز) پیمان ۱۸۹۹ آلمان-اسپانیا

در هنگام جنگ جهانی اول این منطقه به اشغال امپراتوری ژاپن در آمد. پس از جنگ، جامعه ملل به عنوان بخشی از پیمان ورسای با قیمومت اقیانوس آرام جنوبی مدیریت آن را به ژاپن داد.

در هنگام جنگ جهانی دوم بخش مهمی از ناوگان ژاپنی‌ها در تالاب چوئوک مستقر بود. در فوریه ۱۹۴۴ (میلادی) با عملیت هیل‌استون یکی از سرنوشت‌سازترین نبردهای جنگ در چوئوک در گرفت که در آن بسیاری از کشتی‌ها و هواپیماهای پشتیبانی ژاپنی ویران شدند.

پس از جنگ جهانی دوم در ۱۹۴۷ (میلادی) با قطعنامه ۲۱ شورای امنیت مدیریت این منطقه با نام قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام به آمریکا واگذار شد.

در ۱۰ مه ۱۹۷۹ چهار ناحیه درون قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام، قانون اساسی را تصویب کردند تا کشور مستقل ایالات فدرال میکرونزی را تشکیل دهند. پالائو، جزایر مارشال، و جزایر ماریانای شمالی، گُنجیدن در این کشور را نپذیرفتند. ایالات فدرال میکرونزی پیمان اتحادیه آزاد را با آمریکا امضا کرد که با اجرایی شدن آن در ۳ نوامبر ۱۹۸۶ از قلمرو امانی به یک کشور مستقل تبدیل شد. در ۱۹۹۰ (میلادی) هنگامی که سازمان ملل متحد بر پایه قطعنامه ۶۸۳ شورای امنیت رسما به تعریف قلمروهای تراست پایان داد، استقلال ایالات فدرال میکرونزی بر پایه قوانین بین‌المللی، رسمیت یافت. پیمان اتحادیه آزاد در سال ۲۰۰۴ (میلادی) تمدید شد.

سیاست[ویرایش]

ایالات فدرال میکرونزی بر پایه قانون اساسی ایالات فدرال میکرونزی مصوب ۱۹۷۹ اداره می‌شود که حقوق بشر پایه را تضمین کرده و سه قوه را از هم جدا می‌کند. سامانه تک‌مجلسی کنگره ایالات فدرال میکرونزی چهارده عضو دارد که با بیشترین رای انتخاب می‌شوند. چهار سناتور هر یک نماینده یک ایالت برای چهار سال هستند. دیگر سناتورها بر پایه مجموع جمعیت هر منطقه انتخاب می‌شوند. رئیس‌جمهور ایالات فدرال میکرونزی و معاون اول رئیس‌جمهور ایالات فدرال میکرونزی از میان چهار عضو ایالتی کنگره و به انتخاب اعضای کنگره برای یک دوره چهار ساله انتخاب می‌شوند. جای خالی انها با انتخابات ویژه‌ای پُر می‌شود.

امور دفاعی و خارجه[ویرایش]

در روابط بین‌الملل، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد ایالات فدرال میکرونزی پیرو آمریکا است.[۵]

ایالات فدرال میکرونزی یک کشور مستقل با دولت خود مختار در اتحاد آزاد با آمریکا است. آمریکا مسئولیت دفاع کامل از ایالات فدرال میکرونزی را بر عهده دارد. واحد نظارت دریایی، عملیات شبه نظامی و یک واحد پلیس آبی را مدیریت می‌کند. پیمان اتحادیه آزاد به شهروندان ایالات فدرال میکرونزی اجازه می‌دهد[۶] تا بدون داشتن شهروندی یا اجازه اقامت دائم در آمریکا به عضویت نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا در آیند، در آمریکا کار کنند و از برنامه‌های فنی و اقتصادی آمریکا بهره‌مند شوند.

ایالات فدرال میکرونزی با ۵۶ کشور رابطه دارد. به پیشنهاد آمریکا عضویت ایالات فدرال میکرونزی در ۹ اوت ۱۹۹۱ (میلادی) با قطعنامه ۷۰۳ شورای امنیت در سازمان ملل متحد پذیرفته شد. در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد با قطعنامه ۴۶/۲ این عضوریت را تایید کرد.[۷] ایالات فدرال میکرونزی عضو فعالی در انجمن اقیانوس آرام است.[۸]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

چهار ایالت کشور ایالات فدرال میکرونزی از باختر به خاور:

نقشه ایالات فدرال میکرونزی با جداسازی ایالت‌ها
ایالت[۹] نام

انگلیسی

مرکز مساحت[۱۰]
(کیلومتر مربع)
جمعیت
(نفر)[۱۱]
Flag of Chuuk.svg چوئوک Chuuk ونو ۱۲۷ ۵۴٬۵۹۵
Flag of Kosrae.png کُسرائه Kosrae تُفُل ۱۱۰ ۹٬۶۸۶
Flag of Pohnpei.png پُناپی Pohnpei کولونیا ۳۴۶ ۳۴٬۶۸۵
Flag of Yap.svg یَپ Yap کولونیا ۱۱۸ ۱۶٬۴۳۶

هر یک از این ایالت‌ها به منطقه‌های شهرداری تقسیم می‌شوند.

مناقشه ارضی[ویرایش]

اسپانیا بر آب‌سنگ حلقوی کاپینامارنگی ادعای مالکیت دارد. در ۱۸۸۵ (میلادی) در هنگام نزاع بین امپراتوری استعماری آلمان و اسپانیا بر سر جزایر کارولین، با دستور پاپ لئون سیزدهم، گروهی کاردینال، مالکیت اسپانیا بر جزایر کارولین و پالائو را به عنوان بخشی از هند شرقی اسپانیا بررسی کرده و در ۱۷ دسامبر آن سال تایید کردند. بند ۲ تاییدیه، محدوده قلمرو اسپانیا را میکرونزی جنوبی تعیین می‌کند که بین عرض جغرافیایی استوا و مدار ۱۱ درجه شمالی و طول جغرافیایی ۱۳۳ و ۱۶۴ درجه شرقی قرار می‌گیرد. در ۱۸۹۹ اسپانیا در جنگ آمریکا و اسپانیا شکست خورد و جزایر ماریانا، کارولین و پالائو را به آلمان فروخت. اگرچه پژوهش‌گر شورای پژوهش ملی اسپانیا «امیلیو پاستور سانتوس» در سال ۱۹۴۸ ادعا کرد که بر پایه اسناد تاریخی، مانند نمودارها و نقشه‌های آن زمان، کاپینگامارانگی و برخی آبخوست‌های دیگر، هیچگاه بخشی از جزایر کارولین نبوده‌اند. بنابراین مالکیت کاپینگامارانگی و دیگر آبخوست‌ها به آلمان منتقل نشده‌اند. همچنین هیچ سند دیگری برای ترک اسپانیا از این ابخوست‌ها وجود ندارد. بنابراین این آبخوست باید در مالکیت اسپانیا باشد.

«پاستور سانتوس» رساله خود را در ۱۹۴۸ به دولت اسپانیا داد. در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۹ در شورای وزیران اسپانیا، وزیر امور خارجه اسپانیا اعلام کرد که این موضوع گام نخست آگاهی مردمی را گذرانده است. کابینه اطلاعات دیپلماتیک وزیر امور خارجه اسپانیا اعلام کرد که:

وزیر امور خارجه اسپانیا، به دلیل نگاه مردم و دیدگاه‌های آنان در مطبوعات، درخواست مالکیت کاپینگامارانگی را به اطلاع شورای وزیران رساند. این وزارت‌خانه تایید می‌کند که بر پایه بند ۳ پیمان ۱ ژوئیه ۱۸۹۹ برخی حقایق و واقعیات تاریخی، به غیر از سرزمین‌هایی که در ۱۸۹۹ واگذار شده‌اند، اسپانیا حقوق خود بر میکرونزی و دیگر چیزها در آن منطقه را به رسمیت می‌شناسد.

اما تا کنون هیچیک از دولت‌های اسپانیا تلاشی برای این موضوع نکرده و این داستان به صورت یک کنجکاوی تاریخی درباره کاپینگامارانگی در آمده است.[۱۲][۱۳]

ایالات فدرال میکرونزی، کاپینامارنگی را بخشی از خاک خود می‌داند و بر آن کنترل دفاکتو دارد.

جغرافیا[ویرایش]

ایالات فدرال میکرونزی از ۶۰۷ آبخوست تشکیل شده که در یک پهنه مجمع‌الجزایری به درازای ۲٬۹۰۰ کیلومتر (۱٬۸۰۰ مایل) در جزایر کارولین در خاور فیلیپین گسترده شده است. مجموع مساحت آبخوست‌ها ۷۰۲ مترکیلومربع (۲۷۱ مایل‌مربع) است.[۹]

این آبخوست‌ها در چهار ایالت تقسیم شده‌اند. نام این ایالت‌ها یَپ، چوئوک (تا پیش از ژانویه ۱۹۹۰ "تروک" نامیده می‌شد)، پُناپِی (تا پیش از نوامبر ۱۹۸۴ (میلادی) "پُناپی" نامیده می‌شد)، و کُسرائه (در گذشته "کوسائی" نامیده می‌شد) است. در پرچم ایالات فدرال میکرونزی این چهار ایالت با چهار ستاره سفید نشان داده شده‌اند.

ترابری[ویرایش]

در ایالات فدرال میکرونزی چهار فرودگاه بین‌المللی وجود دارند:

اقتصاد[ویرایش]

فعالیت اقتصادی در ایالات فدرال میکرونزی بیشتر شامل کشاورزی و ماهی‌گیری می‌شود. به غیر از فسفات عیار بالا، آبخوست‌ها منابع معدنی کمی برای بهره‌برداری دارند. کشتی‌های چینی در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) به ماهی‌گیری ماهی تن در آب‌های ایالات فدرال میکرونزی می‌پرداختند. امکان بهره‌گیری از صنعت گردشگری وجود دارد اما دور افتادگی آبخوست‌ها و کمبود وسایل ترابری، مانع از توسعه می‌شوند. کمک مالی از سوی آمریکا منبع اصلی درآمد است. بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۱ (میلادی)[needs update] آمریکا ۱/۳ میلیارد دلار آمریکا به ایالات فدرال میکرونزی کمک کرد. اطلاعات‌نامه جهان وابستگی زیاد به آمریکا را از نگرانی‌های ایالات فدرال میکرونزی می‌داند.[۹] جدا افتادگی جغرافیایی و توسعه اندک زیرساخت‌ها از مشکلات توسعه بلند مدت هستند.[۱۸]

نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در عملیات انداختن کریسمس سال ۲۰۰۸ (میلادی) که در آن بسته‌های کمک‌های انسانی و کادوهای کریسمس از هواپیما به پایین انداخته می‌شوند. این عملیات هر سال از سال ۱۹۵۲ (میلادی) انجام می‌شود.

جامعه[ویرایش]

جمعیت‌شناسی[ویرایش]

مردم بومی که بیشتر میکرونزیایی هستند از گروه‌های قومی گوناگونی پدید آمده‌اند. نزدیک به ٪۱۰۰ جمعیت آن اهل آسیا و اقیانوس آرام هستند. ٪۴۸/۸ چوئوکی، ٪۲۴/۲ پوناپیای، ٪۶/۲ کُسرائیایی، ٪۵/۲ یَپیای، ٪۴/۵ آبخوست‌های دور افتاده یَپ، ٪۱/۸ آسیایی، ٪۱/۵ پُلینِزیایی، ٪۶/۴ دیگر نژادها، و ٪۱/۴ ناشناخته هستند. یک اقلیت مشخص نیز نیاکان ژاپنی دارند که به خاطر ازدواج بین ساکنان ژاپنی و میکرونزیایی در دوره مستعمره ژاپنی‌ها بودن است.[۱۹]

از دهه ۱۹۹۰ یک تبعیض در حال گسترش برای آمریکایی‌ها، استرالیایی‌ها، اروپایی‌ها، و اهالی چین و فیلیپین وجود داشته است. رشد جمعیت ایالات فدرال میکرونزی بالا و بیش از ٪۳ سالانه است. اما به دلیل نرخ مهاجرت از کشور، از ازدهام جمعیت جلوگیری می‌شود.

نمودار جمعیت‌شناسی ایالات فدرال میکرونزی به صورت زایمان به ازای هر ۱۰۰۰ نفر تا سال ۲۰۰۵ (میلادی) بر پایه داده‌های سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)

زبان‌ها[ویرایش]

زبان انگلیسی زبان رایج و دولتی و آموزش متوسطه و تدریس در دانشگاه است. خارج از شهرهای مرکز ایالت، بیشتر به زبان‌های محلی، سخن گفته می‌شود. همچنین زبان چوکی‌ای، زبان کوسرائیایی، زبان پوناپیایی، زبان یاپیایی، زبان یولیتیایی، زبان ولئاییایی، زبان نوکوئورو، و زبان کاپینگامارانگی نیز صحبت می‌شود.[۹]

دیگر زبان‌های مورد استفاده، زبان پینگلاپی، زبان ناتیکی، زبان ساتاوالی، زبان پولووات، زبان مرتلوکی، زبان موکیلی هستند. ۳,۰۰۰ نفر به زبان کاپینگامارانگی، یولیتیایی، و کمتر از ۱,۰۰۰ نفر به زبان نوکوئورو سخن می‌گویند.[نیازمند منبع]

مذهب[ویرایش]

بسیاری از میکرونزیایی‌ها پیرو آیین مسیحیت هستند. چندین فرقه پروتستان و چندین کلیسای کاتولیک رومی در هر یک از ایالت‌ها وجود دارند. ریشه بیشتر گروه‌های پروتستان به مبلغان کنگره‌گرایان آمریکایی باز می‌گردد. در آبخوست کُسرائه تعداد پیروان پروتستان نزدیک به ۷,۸۰۰ نفر (٪۹۵ جمعیت کُسرائه) است. از جمعیت ۳۵,۰۰۰ نفری پُناپی نیمی از آن پروتستان و نیمی دیگر کاتولیک هستند.[۲۰]

در ایالت‌های چوئوک و یَپ ٪۶۰ جمعیت، کاتولیک و ٪۴۰ دیگر پروتستان هستند. گروه‌های مذهبی که پیروان کمی دارند باپتیست، انجمن‌های خدا، سپاه رستگاری، کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم، شاهدان یهوه، کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان (مورمون)، و بهائیت هستند. ٪۰/۷ جمعیت پوناپی پیرو آیین بودایی هستند. حضور و خدمات مذهبی، زیاد است. کلیساها توسط گروه‌های خود، پشتیبانی می‌شوند و نقش مهمی در جامعه دارند. با وجود اینکه بیشتر مردم مخالف حضور اسلام در آن کشور هستند، مسلمانان احمدیه در ژوئیه ۲۰۱۵ ثبت شدند. این مسلمانان در کُسرائه زندگی می‌کنند.[۲۰]

بیشتر مهاجران، کاتولیک‌های فیلیپین هستند که به کلیساهای کاتولیک محلی پیوسته‌اند. مذهب ایگلسیا نی کریستو مسیحی فیلیپین نیز یک کلیسا در پُناپی دارد. در دهه ۱۸۹۰ (میلادی) در آبخوست پُناپی اختلاف بین مذهب‌ها و تغییر رهبران مذهبی به جدایش گروه‌های مذهبی و پیدایش خط جداکننده فیزیکی میان آنها انجامید که تا امروز نیز وجود دارد. بیشتر پروتستان‌ها در نیمه باختری آبخوست زندگی می‌کنند. درحالیکه کاتولیک‌ها در نیمه خاوری زندگی می‌کنند. مبلغان مذهبی ادیان بسیاری، دین خود را آزادانه تبلیغ می‌کنند. قانون اساسی ایالات فدرال میکرونزی آزادی ادیان را تضمین می‌کند و دولت ایالات فدرال میکرونزی در عمل به این اصل وفادار است. در سال ۲۰۰۷ حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا هیچ گزارشی بر سوء استفاده یا تبعیض بر پایه دین دریافت نکرد.[۲۰]

سلامت[ویرایش]

آب‌سنگ حلقوی پینگلاپ به خاطر شیوع کوررنگی کامل (آکروماتوپسیا) (با نام محلی "ماسکون") قابل توجه است. نزدیک به ٪۵ جمعیت ۳۰۰۰ نفری آن دچار این کوررنگی هستند.[۲۱][۲۲]

فرهنگ[ویرایش]

هر یک از چهار ایالت، فرهنگ و سنت خاص خود را دارند. اما فرهنگی مشترک و پیوندهای فرهنگی با ریشه چند صد ساله وجود دارند. همانندی‌های فرهنگی شامل توجه به خانواده گسترده و سامانه قبیله‌ای است که در همه آبخوست‌ها یافت می‌شود.

مردم آب‌سنگ حلقوی یولیتی در حال خوشامدگویی

آبخوست یَپ به خاطر واحد پول سنگی خود (سنگ رای) زبانزد است. این پول، شکل دایره با سوراخی در وسط دارد که معمولا از جنس کلسیت بوده و قطر آن تا ۴ متر (۱۳ فوت) نیز می‌رسد. بومیان ساکن آبخوست صاحب هر یک از پول‌ها را می‌شناسند و برای پرداخت، لزوما آنها را جابجا نمی‌کنند. پنج گونه اصلی پول وجود دارد: ممبول، گاو، رای، یار، و رِنگ. قطر پول رِنگ تنها ۳۰ سانتیمتر (۱۲ اینچ) است. ارزش این پول‌ها به اندازه و تاریخ آنها بستگی دارد. بسیاری از آنها از دیگر آبخوست‌ها مانند گینه نو آورده شده‌اند. اما بیشتر آنها در دوره باستان از پالائو آورده شده‌اند. نزدیک به ۶,۵۰۰ عدد از آنها در آبخوست پراکنده هستند.

میکرونزی مرکز تمدن نان مدال است. نان مدال، مرکز مراسم مذهبی میکرونزی خاوری است که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده اما به دلیل خطر فجایع طبیعی، در فهرست بناهای "در معرض خطر" است.[۲۳] دولت ایالات فدرال میکرونزی در حال کار برای نگهداری از بناهای این تمدن است.

ادبیات[ویرایش]

در ایالات فدرال میکرونزی چند نویسنده ادبی وجود دارند.[۲۴] در سال ۲۰۰۸ (میلادی) املیتر کیلنگ نخستین میکرونزیایی بود که مجموعه شعری به زبان انگلیسی چاپ کرد.[۲۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Summary Analysis of Key Indicators: from the FSM 2010 Census of Population and Housing (PDF). Palikir: Division of Statistics, Office of SBOC. p. 8. Retrieved 16 March 2018 – via Prism (SPC). 
  2. "GINI index". World Bank. Retrieved 26 July 2013. 
  3. "2016 Human Development Report" (PDF). United Nations Development Programme. 2016. Retrieved 21 March 2017. 
  4. The Economist
  5. General Assembly - Overall Votes - Comparison with U.S. vote Archived June 26, 2017, at the Wayback Machine. lists Micronesia as in the country with the fourth high coincidence of votes. Micronesia has always been in the top four.
  6. U.S. Military Enlistment Standards
  7. United Nations General Assembly Resolution 46/2, Admission of the Federated States of Micronesia to Membership in the United Nations, adopted 17 September 1991. Archived September 3, 2015, at the Wayback Machine.
  8. "Federated States of Micronesia". U.S. Department of the Interior. Archived from the original on October 23, 2016. Retrieved December 2, 2016. 
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ "The World Factbook -- Central Intelligence Agency". Cia World Factbook. Archived from the original on 8 August 2018. Retrieved 8 August 2018. 
  10. FSM government website - Geography Archived March 4, 2016, at the Wayback Machine.
  11. FSM government website - Population Archived June 29, 2012, at the Wayback Machine.
  12. Pastor y Santos, Emilio Territorios de Soberanía española en Oceanía, Instituto de Estudios Africanos, CSIC, Madrid, 1950
  13. Weaver, Zay Territories under Spanish Sovereignty in Oceania (partial translation of Pastor y Santos, Emilio Territorios de Soberanía española en Oceanía), Palau Museum, Koror, 1967
  14. "Federated States Of Micronesia (FSM) Division of Civil Aviation l Pohnpei International Airport (PNI) (PTPN), Pohnpei Island, Micronesia". Federated States of Micronesia Division of Civil Aviation. 7 August 2018. Archived from the original on 7 August 2018. Retrieved 7 August 2018. 
  15. "Federated States of Micronesia (FSM) Division of Civil Aviation l Chuuk International Airport (TKK) (PTKK) Weno Island, Micronesia". Federated States of Micronesia Division of Civil Aviation. 7 August 2018. Archived from the original on 7 August 2018. Retrieved 7 August 2018. 
  16. "Federated States of Micronesia (FSM) Division of Civil Aviation l Kosrae International Airport (KSA) (PTSA) , Kosrae Island, Micronesia". Federated States of Micronesia Division of Civil Aviation. 7 August 2018. Archived from the original on 7 August 2018. Retrieved 7 August 2018. 
  17. "Federated States of Micronesia (FSM) Division of Civil Aviation l Yap International Airport (YAP) (PTYA), Wa'ab, Micronesia". Federated States of Micronesia Department of Civil Aviation. 7 August 2018. Archived from the original on 7 August 2018. Retrieved 7 August 2018. 
  18. "Federated States of Micronesia". United Nations. Archived from the original on November 30, 2012. Retrieved 17 November 2012. 
  19. President Emanuel Mori Meets With Japan Prime Minister Yasuo Fukuda Archived September 24, 2015, at the Wayback Machine.; AESonline.org Archived June 16, 2007, at Archive.is Government of the Federated States of Micronesia, December 12, 2007
  20. ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ ۲۰٫۲ International Religious Freedom Report 2007: Micronesia, Federated States of Archived January 13, 2012, at the Wayback Machine.. United States Bureau of Democracy, Human Rights and Labor (September 14, 2007). This article incorporates text from this source, which is in the public domain.
  21. Brody JA, Hussels I, Brink E, Torres J (1970). "Hereditary blindness among Pingelapese people of Eastern Caroline Islands". Lancet. 1 (7659): 1253–7. doi:10.1016/S0140-6736(70)91740-X. PMID 4192495. 
  22. Hussels IE, Morton NE (1972). "Pingelap and Mokil Atolls: achromatopsia". Am. J. Hum. Genet. 24 (3): 304–9. PMC 1762260Freely accessible. PMID 4555088. 
  23. "Nan Madol: Ceremonial Centre of Eastern Micronesia - UNESCO World Heritage Centre". UNESCO World Heritage Centre. 7 August 2018. Archived from the original on 7 August 2018. Retrieved 7 August 2018. 
  24. "Seeking Micronesian literary writers", Marianas Variety, February 18, 2009 Archived September 28, 2014, at the Wayback Machine.
  25. "Micronesian Poet Publishes Collection of Poems", Office of Insular Affairs, May 12, 2008 Archived February 29, 2012, at the Wayback Machine.

منابع[ویرایش]