انقلاب آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
American Revolutionary War collage.jpg

انقلاب آمریکا (به انگلیسی: American Revolution) مجموعه رویدادها و اندیشه‌ها و تغییراتی است که منجر به جدائی سیزده ایالت آمریکای شمالی از بریتانیا و تأسیس ایالات متحدهٔ آمریکا گردید. اولین درگیری‌ها از شهر بوستون شروع شد که به دنبال شدت عمل پادشاهی انگلستان به سرعت گسترش یافت. در ۱۷۶۵ در نیویورک کنگره‌ای متشکل از ۹ مستعمره نشین تشکیل شد که سران این مستعمره نشین‌ها در این کنگره برای اقدام علیه انگلیس هم پیمان شدند و در مه ۱۷۷۵ رهبران مستعمره نشین از مردم درخواست کردند که برای مبارزه با اشغالگران آماده شوند.

خاستگاه[ویرایش]

از لحاظ سیاسی، خاستگاه انقلاب آمریکا را باید در درگیری‌های طولانی مدت بین بریتانیا و فرانسه در آمریکای شمالی بین سالهای ۱۷۵۴ و ۱۷۶۳ جستجو کرد. پس از این جنگ‌ها و وضع مالیات‌های سنگین از سوی جورج سوم پادشاه بریتانیا، سیزده مستعمره نشین آمریکا اعلام کردند تا زمانی که نمایندگانی از ایشان در پارلمان انگلیس حضور نداشته باشد و بر وضع قوانین و مالیات‌ها نظارتی نکند، از قوانین مالی و تجاری بریتانیا اطاعت نخواهند کرد و تجارت با سرزمین مادری را تحریم خواهند نمود. پارلمان در پاسخ با بیان اینکه مستعمره نشین‌ها در سراسر دنیا شرکتهای تجاری متعلق به بریتانیا هستند، و پارلمان بریتانیا برای وضع قوانین و مالیات‌ها از ساکنان مستعمره نشین‌ها اجازه نمی‌گیرد، درخواست مستعمره نشین‌های آمریکا را رد کرد.[۱]

به نظر اقتصاددان مائوئیست سمیر امین، انقلاب آمریکا، با وجود تحلیل‌هایی که از آن می‌شود، بیشتر نبردی برای دستیابی به استقلال و خارج شدن از سلطهٔ امپراتوری انگلستان بود و چندان به دلایل اجتماعی صورت نگرفت. مستعمره‌نشینان آمریکایی، در قیام خود علیه پادشاهی انگلیس، ابداً نمی‌خواستند روابط اقتصادی و اجتماعی خود را دگرگون سازند؛ آنها خواستار آن بودند که از آن پس دیگر منافع خود را با طبقهٔ حاکمهٔ کشور مادر تقسیم نکنند. به این ترتیب، هدف از کسب قدرت ایجاد جامعه‌ای متفاوت با رژیم مستعمراتی پیشین نبود، بلکه نوعی جداسازی منافع بود.[۲]

فیلسوف انگلیسی توماس پین دلیل انقلاب آمریکا را نبرد برای حفظ آمریکا به عنوان پناهگاه آزادی و مقاومت عقل سلیم آدمی در برابر تهدیدهای خودکامگان می‌دانست. پین می‌گوید «انقلاب آمریکا بر این اساس شکل گرفت که دولت یک قرارداد اجتماعی بین مردم است و نه یک حاکمیت ذاتی که از سوی خدا به کسی اهدا شده باشد.»[۳]

نبرد لکزینگتون[ویرایش]

انگلیسی‌ها در حوالی لکزینگتون یک سوم نیروهای خود رااز دست دادند و در ۱۰ مه دژ دیگر انگلیسی را در کنار دریاچه شامپلین تصرف کردند. با این پیروزی‌ها در ماه‌های ژوئیه و ژوئن ۱۶ هزار داوطلب به ماساچوست رسیدند و ۱۰۰۰ انگلیسی را در نبردی سخت به هلاکت رساندند. در ژوئیهٔ ۱۷۷۶ انگلیسی‌ها از بوستون بیرون رانده شدند و مردانی چون توماس جفرسون، جان آدامز، ورجر شرمن، رابرت استون و بنجامین فرانکلین و کانر کنوی اعلامیه استقلال آمریکا را نوشتند و پرچمی با ۱۳ ستاره و خط که نمایانگر ۱۳ ایالت یا کوچ نشین بود، عرضه داشتند.[۴]

زمان آغاز و پایان این انقلاب مورد بحث است، ولی برخی سال ۱۷۵۷ میلادی را سال شروع آن[نیازمند منبع] و سال ۱۷۸۹ و ریاست جمهوری جرج واشینگتن را پایان آن می‌شمارند.

منابع[ویرایش]

کتاب صد جنگ بزرگ تاریخ - علی غفوری - انتشارات هیرمند

همنشین بهار: انقلاب آمریکاAmerican Revolution.. در یوتیوب

  1. Lawrence Henry Gipson, "The American revolution as an aftermath of the Great War for the Empire, 1754-1763." Political Science Quarterly (1950): 86-104.in JSTOR
  2. «ویروس لیبرال» - اثر سمیر امین - ترجمه ناصر زرافشان- نشر آزادمهر- - چاپ اول ۱۳۸۶- ص ۷۶
  3. Robert A. Ferguson (July 2000). "The Commonalities of Common Sense". William and Mary Quarterly 57#3: 465–504. JSTOR 2674263. 
  4. A Guide to the American Revolution, 1763-1783 (Virtual Programs & Services, Library of Congress)