نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
Seal of the United States Department of the Air Force.svg

Seal of the Department of the Air Force
(United States Air Force portal)
فعالیت ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۷ – تاکنون
(۷۱ سال، ۱۰ ماه)
[۱]
کشور  ایالات متحده آمریکا
وفاداری قانون اساسی ایالات متحده آمریکا
نوع نیروی هوایی
اندازه 308,016[۲] active personnel
180,084 civilian personnel
71,400 reserve personnel
106,700 air guard personnel
$140 billion budget
~5137 aircraft[۳]
450 ICBMs
63 satellites[۴]
جزئی از وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا
Headquarters پنتاگون
شعار "Aim High … Fly-Fight-Win"[۵]
Colors Ultramarine Blue and طلایی[۶]         
رژه The U.S. Air Force دربارهٔ این پرونده Play
نبردها جنگ کره
Puerto Rican Nationalist Party revolts of the 1950s
جنگ ویتنام
Korean DMZ Conflict
Shaba II
عملیات طبس
تهاجم آمریکا به گرانادا
Bombing of Libya
حمله ایالات متحده آمریکا به پاناما
جنگ خلیج فارس
Iraqi no-fly zones
Operation Deliberate Force
بمباران یوگسلاوی توسط ناتو
عملیات آزادی بلندمدت

جنگ عراق
War in North-West Pakistan
Pakistan-United States skirmishes
طلوع ادیسه
مداخله نظامی علیه داعش
War in Afghanistan (2015–present)

وبگاه http://www.af.mil/
فرماندهان
رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا رئیس‌جمهور دونالد ترامپ
وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا The Honorable جیمز متیس
Secretary of the Air Force The Honorable Deborah Lee James
Chief of Staff Gen Mark A. Welsh III
نشان
Flag Flag of the United States Air Force.svg
Roundel Roundel of the USAF.svg
Symbol USAF logo.png
USAF "Hap" Arnold Symbol US Army Air Corps Hap Arnold Wings.svg
Aircraft flown
آفند فیرچایلد ریپابلیک ای-۱۰ تاندربولت ۲, لاکهید ای‌سی-۱۳۰
بمب‌افکن بوئینگ بی-۵۲ استراتوفورترس، بی-۱ لنسر، نورثروپ گرومن بی-۲ اسپیریت
جنگ‌افزار
الکترونیکی
بوئینگ ئی-۳ سنتری، E-8, EC-۱۳۰
جنگنده مک‌دانل داگلاس اف-۱۵ ایگل، F-15E, جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن، لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور
بالگرد بل یواچ-۱ان توین هوی، HH-۶۰
هواپیمای شناسایی لاکهید یو-۲, بوئینگ آرسی-۱۳۵, MC-12 Liberty, ام کیو-۱ پرداتور، نورثروپ گرومن آر کیو-۴ گلوبال هاوک، MQ-۹, لاکهید مارتین آر کیو ۱۷۰ سنتینل، U-28
هواپیمای تمرین T-6, T-38, T-1, TG-16, T-۵۳
هواپیمای باری لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس، لاکهید سی-۵ گالکسی، بوئینگ سی-۱۷ گلوبمستر ۳, بوئینگ وی‌سی-۲۵, بوئینگ سی-۳۲, گلف‌استریم جی۵۵۰, C-21, C-۱۲, بوئینگ سی-۴۰ کلیپر، بل بوئینگ وی-۲۲ آسپری
تانکر هوایی KC-۱۰, بوئینگ کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکر

نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به عنوان یک یگان مستقل از ارتش در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۷ و بر اساس تصمیم شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. در سال ۱۹۴۹ نیز نیروی هوایی در کنار نیروهای دیگر زیر فرماندهی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا قرار گرفت. نیروی هوایی آمریکا با داشتن بیش از ۵٬۱۳۷ هواپیما و بالگرد در حال خدمت، بزرگترین نیروی هوایی در جهان است.

پرواز هواپیماهای نظامی نیروی هوایی آمریکا در مقابل کوه فوجی

ساختار[ویرایش]

پرواز هواپیماهای نظامی نیروی هوایی آمریکا در مقابل کوه فوجی

ساختار سازمانی[ویرایش]

وزارت نیروی هوایی یکی از ۳ بخش نظامی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا است و توسط دبیر نیروی هوایی که یک فرد غیرنظامی است، تحت نظارت، هدایت و کنترل وزیر دفاع اداره می‌شود. دبیر نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و با مشورت و تأیید مجلس سنای ایالات متحده آمریکا انتخاب می‌شود.[۷]

ساختار نیروی هوایی[ویرایش]

فرماندهی‌های اصلی[۸] محل ستاد
ACC Shield.svg فرماندهی نبرد هوایی (ACC) پایگاه نیروی هوایی لنگلی، ویرجینیا، ایالات متحده
Air Education and Training Command.png فرماندهی آموزش و تمرین هوایی (AETC) پایگاه هوایی رندالف، تگزاس، ایالات متحده
Air Force Global Strike Command.svg فرماندهی تهاجم جهانی نیروی هوایی (AFGSC) پایگاه نیروی هوایی بارکسدال، لوئیزیانا، ایالات متحده
Air Force Materiel Command.png فرماندهی تجهیزات نیروی هوایی (AFMC) پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون، اوهایو، ایالات متحده
Air Force Materiel Command.png فرماندهی ذخیره نیروی هوایی (AFRC) پایگاه نیروی هوایی رابینز، جورجیا، ایالات متحده
Air Force Space Command Logo.svg فرماندهی فضایی نیروی هوایی (AFSPC) پایگاه نیروی هوایی پیترسون، کلرادو، ایالات متحده
Shield of the United States Air Force Special Operations Command.svg فرماندهی عملیات‌های ویژه نیروی هوایی (AFSOC) پایگاه هرلبرت، فلوریدا، ایالات متحده
Air Mobility Command.svg فرماندهی حمل‌ونقل هوایی (AMC) پایگاه نیروی هوایی اسکات، ایلینوی، ایالات متحده
Pacific Air Forces.png نیروهای هوایی اقیانوس آرام (PACAF) پایگاه نیروی هوایی هیکام، پایگاه شکاری هاربر-هیکام، هاوایی، ایالات متحده
United States Air Forces in Europe.png نیروهای هوایی ایالات متحده در اروپا - نیروهای هوایی آفریقا (USAFE-AFA) پایگاه هوایی رامشتاین، راینلاند-فالتس، آلمان
واحدهای گزارش‌دهی مستفیم محل ستاد
Air Force District of Washington.png منطقه هوایی واشینگتن (AFDW) پایگاه شکاری اندروز، مریلند، ایالات متحده
Air Force Operational Test and Evaluation Center.png مرکز تست و ارزشیابی عملیاتی نیروی هوایی (AFOTEC) پایگاه هوایی کرتلند، نیومکزیکو، ایالات متحده
US-AirForceAcademy-Shield.svg آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (USAFA) آکادمی نیروی هوایی، کلرادو، ایالات متحده

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Missions Part Two: Air Power Comes of Age in World War II". History. U.S. Air Force. Retrieved 15 October 2015.
  2. "Air Force Personnel Center - Air Force Personnel Demographics". af.mil.
  3. Flightglobal - World Air Forces 2015 (PDF), فلایت‌گلوبال
  4. "Air Force Magazine" (PDF). Air Force Magazine. 2015-10-09. Retrieved 2015-10-14.
  5. "Aim High … Fly-Fight-Win to be Air Force motto USAF". United States Air Force. 7 October 2010. Archived from the original on 19 July 2012. Retrieved 19 October 2010.
  6. "The Air Force Flag" (PDF). Air Force Historical Research Agency. United States Air Force. 24 March 2007. Retrieved 27 March 2009.
  7. "کپی بایگانی شده - مجله نیروی هوایی" (PDF). Archived (PDF) from the original on 17 April 2018. Retrieved 31 December 2017.
  8. "2007 USAF Almanac: Major Commands" (PDF). مجله نیروی هوایی. Archived from the original (PDF) on 16 February 2008. Retrieved 9 February 2008.