فروع دین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در اصطلاح دین اسلام فروع دین را بر مسائلی اطلاق می‌کنند که به عمل و عبادات مربوط است. به طور کلی احکام شرعی اسلام یا متعلق به عمل و طاعات است یا متعلق به معرفت و اعتقاد، قسمت اول را احکام فرعی یا عملی و قسمت دوم را احکام اصلی یا اعتقادی می‌گویند.[۱]

فروع دین[ویرایش]

از نظر فقه شیعه فروع دین یا احکام سه بخش است که بشرح زیر می‌باشد

۱-احکام عبادی (عبادات)۲- معاملات (عقودوایقاعات)و۳-سیاسات[۲]و[۳]

عبادات:۱-نماز (صلوه)۲-روزه (صوم)۳-خمس۴-زکات۵-حج۶-جهاد۷-امر به معروف۸-نهی از منکر۹-تولی۱۰-تبری

عقود:بیع- اجاره-رهن-امانت- نکاح-قرض-وصیت- عاریه-شرکت-وقف-وکالت-جعاله-مزارعه مساقات-سلف-سلم-مضاربه[۴]و[۵]

ایقاعات:طلاق سوگند ایلاء

سیاسات :قصاص-حدود-تعزیرات-دیات

عمل به فروع دین[ویرایش]

شخص مکلف در دین اسلام برای عمل به فروع دین یا باید درجه اجتهاد رسیده باشد و طبق فتوای خود عمل کند ویا طریقه احتیاط را پیش بگیرد ویا از مجتهد تقلید کند[۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. لغتنامه دهخدا[۱]
  2. مبادی فقه و اصول، علیرضا فیض، انتشارات دانشگاه تهران
  3. محقق داماد، سید مصطفی. قواعد فقه
  4. قانون مدنی
  5. مکاسب ومعاملات درج5کافی
  6. محمدحسین فلاح‌زاده (تابستان ۸۴آموزش فقه، قم: انتشارات الهادی، ص. صااافقالفحه ۲۷ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)ISBN 964-400-157-5