پرش به محتوا

زبان‌های سمنانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کومشی
پراکنش:ایران
تبار:هندواروپایی
زیرگروه‌ها:

زبان‌های کومشی[۱] یا زبان‌های سمنانی[۲] گروهی از زبان‌های ایرانی شمال غربی [۳] و زیرمجموعه زبان‌های کاسپین هستند.[۴]که در استان سمنان توسط مردم کومشی گویش می شود. زبان های کومشی مرز انتقال میان زبان های کاسپین با زبان‌های ایران مرکزی می باشد.[۵] برخی از این گویش‌ها مانند سنگسری و افتری تحت تاثیر زبان طبری (مازندرانی) هستند.[۶] به گفته حبیب برجیان زبان های کومشی زیر مجموعه زبان های شمال غربی است، به اعتقاد وی زبان های کومشی در زمره حوزه کاسپین دسته بندی می شوند و با زبان های مازنی تاتی طالشی از یکسو و گویش های مرکزی فلات ایران در دیگر سو خویشاوندی دارند.[۷]

نقشهٔ زبانی استان سمنان : رنگ آبی زبان‌های کومشی (زبان های مازندرانی ،سمنانی، سنگسری، افتری و سرخه‌ای) - رنگ سبز تیره زبان مازندرانی (الیکایی، شهمیرزادی ،دیباجی و مجنی) - رنگ نارنجی (زبان‌های فارسی، مازندرانی ، آذربایجانی و لری) - رنگ سبز روشن گویش های فارسی-مازندرانی(ایوانکی) - رنگ زرد زبان فارسی - رنگ قرمز آذربایجانی

این زبان ها در منابع شش زبان جزو این گروه ذکر شده است، که بر سر گویش بودن برخی از آنان اختلاف وجود دارد:

مقایسهٔ واژگان هم‌ریشه
فارسی سرخه‌ای لاسگردی سنگسری افتری بیابانکی
سگ esbā esbe esbe espa esba
دختر dukkey dot döt dut dut
خون xün xün
بزرگ masīn masīn mas/yale masīn
بینی ven vinī xunī vinī vēnī
برف vār var varf var
مار mohur mahar
ماه mūng māye
زن žiki žaki žekeyn džek džinakā

دستور زبان

[ویرایش]

ضمایر

[ویرایش]

در گویش افتری ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی.[۸]

ضمیر۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
فاعلی، افتریatoohemhujjun
مفعولی، افتریmonne(monde)tadejudehemdehujdejunde
ملکی، افتریmontajuhemhujjun

شناسه

[ویرایش]

در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش افتری پنج دسته شناسه داریم: گذشته(فعل متعدی)، گذشته(فعل لازم)، حال ساده، حال التزامی (فعل متعدی) و گذشته نقلی.[۹] (نمونه زیر بر اساس گویش افتر تنظیم شده‌است)

گذشته۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
شناسه حالiaeiminen
شناسه حال التزامی (فعل متعدی)omota/∅omonotonošon
شناسه گذشته (فعل متعدی)omotomonotonošon
شناسه گذشته(فعل لازم)iata/∅iminen
شناسه گذشته نقلیeyeyaeehimehinehen

صرف فعل (لازم)

[ویرایش]

در جدول زیر فعل (لازم) خوابیدن (baxoton) بر اساس گویش افتری در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۱۰](نمونه زیر براساس گویش افتری می باشد)

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهbe-xot-ešt-ibe-xot-ešt-atbe-xotbe-xot-ešt-imbe-xot-ešt-inbe-xot-ešt-en
گذشته کاملbexot-boštibexot-boštatbexot-boabexot-boštimbexot-boštinbexot-bošten
گذشته استمراریmi-xot-ešt-imi-xot-ešt-atmi-xot-ešt-ami-xot-ešt-immi-xot-ešt-inmi-xot-ešt-en
گذشته در حال انجامdabošti mixoteštidaboštat mixotadaboa mixoteštedaboštim mixoteštimdaboštin mixoteštindabošten mixotešten
گذشته نقلیbe-xot-e-ybe-xot-e-yabe-xot-ebe-xot-e-himbe-xot-e-hinbe-xot-e-hen
حال ساده/آیندهxos-enn-ixos-enn-axos-enn-exos-enn-imxos-enn-inxos-enn-en
حال در حال انجامdari xosennidara xosennadare xosennedarim xosennimdarin xosennindaren xosennen
حال التزامیbexosibaxosabaxosebaxosimbaxosinbaxosen
آیندهge-nn-e-m bexosige-nn-e-t baxosage-nn-e baxosege-nn-e-mon baxosimge-nn-e-ton baxosingennešon baxosen

صرف فعل (متعدی)

[ویرایش]

در جدول زیر فعل (متعدی) گفتن (bevâton) بر اساس گویش افتری در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۱۱](نمونه زیر براساس گویش افتری می باشد)

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهbe-vât-ombe-vât-otbe-vât-ošbe-vât-omonbe-vât-otonbe-vât-ošon
گذشته کاملbevât-boambevât-botatbevât-boabevât-boamonbevât-bevât-boatonbevât-boašon
گذشته استمراریmi-vât-ammi-vât-atmi-vât-ami-vât-omonmi-vât-otonmi-vât-ošon
گذشته در حال انجامdabošti mivâtamdaboštat mivâtatdaboa mivâtadaboshtim mivâtomondaboštin mivâtotondabošten mivâtošon
گذشته نقلیbe-vât-e-ybe-vât-e-yabe-vât-ebe-vât-e-himbe-vât-e-hinbe-vât-e-hen
حال ساده/آیندهvâ-nn-ivâ-nn-avâ-nn-exos-nn-imvâ-nn-invâ-nn-en
حال در حال انجامdari vânnidara vânnadare vânnedarim vânnimdarin vânnindaren vânnen
حال التزامیbâjibâjabâjebâjimbâjinbâjen
آیندهge-nn-e-m bâjige-nn-e-t bajage-nn-e bâjege-nn-e-mon bâjimge-nn-e-ton bâjingennešon bâjen

منابع

[ویرایش]
  1. BORJIAN, HABIB (2010). "Rev.: Etymological Dictionary of the Iranian Verb". Journal of the Royal Asiatic Society (به انگلیسی): 2.
  2. حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۲۶۹.
  3. زبان‌های سمنانی در Ethnologue
  4. Habib Borjian. "Māzandarān: Language and People (The State of Research)." Iran & the Caucasus 8, no. 2 (2004): 289-328. http://www.jstor.org/stable/4030997.
  5. حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۲-۱.
  6. جعفری دهقی، محمود؛ خلیلی پور، نازنین؛ جعفری دهقی، شیما (۱۳۹۳). زبان‌ها و گویش‌های ایرانی ( گذشته و حال). تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی. ص. ۲۶۱. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۳۲۶-۶۳-۴.
  7. برجیان، حبیب (۱۳۸۸). محبوبه محمدی، ویراستار. متون طبری. آینهٔ میراث = ۲۸۲.
  8. حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۱۵.
  9. حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۲۳.
  10. حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۲۴.
  11. حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۲۴.