زبان‌های سمنانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سمنانی
پراکنش: ایران
تبار: هندواروپایی
زیرگروه‌ها:

زبان‌های سمنانی گروهی از زبان‌های ایرانی شاخهٔ شمال غربی هستند[۱] که در استان سمنان گویشور دارند. این زبان‌های ویژگی‌های مشترک زیادی با زبان‌های کاسپین دارند.

این زبان ها زیرمجموعه زبان‌های کاسپین طبقه بندی شده اند.[۲] در منابع شش زبان جزو این گروه ذکر شده است، که بر سر گویش بودن برخی از آنان اختلاف وجود دارد:

مقایسهٔ واژگان هم‌ریشه
فارسی سرخه‌ای لاسگردی سنگسری افتری بیابانکی
سگ esbā esbe esbe espa esba
دختر dukkey dot döt dut dut
خون xün xün
بزرگ masīn masīn mas/yale masīn
بینی ven vinī xunī vinī vēnī
برف vār var varf var
مار mohur mahar
ماه mūng māye
زن žiki žaki žekeyn džek džinakā

منابع[ویرایش]

  1. زبان‌های سمنانی در Ethnologue
  2. Habib Borjian. "Māzandarān: Language and People (The State of Research)." Iran & the Caucasus 8, no. 2 (2004): 289-328. http://www.jstor.org/stable/4030997.