زمان حال (زبان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زمان حال یا زمان مضارع در زبان فارسی به رویداد یا وجود حالتی (به‌صورت مثبت یا منفی) در زمان حال یا آینده می‌پردازد و دارای انواع زیر است:

حال (مضارع)[ویرایش]

مثال: رَوَم، رَوی، رَوَد، رَویم، رَوید، رَوند

حال اِخباری (مضارع اِخباری)[ویرایش]

فعلی که وجود حالتی یا رویداد واقعه‌ای را به‌طور قطعی در زمان حال یا آیندهٔ نزدیک بیان می‌کند.

  • ساختار: می + بن مضارع + شناسه «َ م، ی ، ّد، یم، ید ، ّند»

مثال: می‌روم، می‌روی، می‌رود، می‌رویم، می‌روید، می‌روند

حال اِلتِزامی ( مضارع اِلتِزامی)[ویرایش]

فعلی که انجام آن با شک و تردید همراه باشد.

  • ساختار: بـ + بن مضارع + شناسه

مثال: بروم، بروی، برود، برویم، بروید، بروند

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]