مارتین هایدگر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
مارتین هایدِگِر (Martin Heidegger) یکی از معروفترین فیلسوفان قرن بیستم بود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زندگی نامه
او در سال ۱۸۸۹ در آلمان به دنیا آمد. از مهمترین کتابهای او در فلسفه اثر هستی و زمان است . او در این کتاب به نقد تاریخ فلسفه غرب که به تعبير هايدگر همان تاریخ متافیزیک است، پرداخته است و در پی طرح افکندن هستی سناسی تازه ای است که خود آن را هستی شناسی بنیادین می خواند؛چرا که نزد او تاریخ متافیزیک، تاریخ غفلت از وجود و افتادن در ورطه موجودانگاری است. مقصود هايدگر از اين تعبير آن است که تاريخ کنونی فلسفه، با خلط موجود شناسی و وجود شناسی، از شناخت وجود به معنای اصيل آن بازمانده است.
وی از اعضای حزب نازی ونمایندهٔ این حزب در دانشگاه فرایبورگ بود.[۱]
انديشه های هايدگر، رقم زننده مايه های فکری بسياری از متفکران مابعد تجدد از جمله ميشل فوکو، ژاک دريدا و هانس گادامر بوده است. او در ۲۶ مه سال ۱۹۷۶ درگذشت.
