جورجو آگامبن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جورجو آگامبن
شناسنامه
حیطه فلسفه غربی
دوره فلسفه قرن بیتسم
ملیت ایتالیایی
زادروز ۲۲ آوریل ۱۹۴۲
زادگاه رم،


جورجو آگامبن (به ایتالیایی: Giorgio Agamben) (زاده ۱۹۴۲ در رم) فیلسوف و نویسنده معاصر ایتالیایی است.

آثار[ویرایش]

مهم‌ترین آثار آگامبن اجتماع آینده،[۱] هومو ساکر، کودکی و تاریخ، [۲] زبان و مرگ،[۳] وسایل بی‌هدف،[۴] پایان شعر، انسان و حیوان و وضعیت استثناء است.

اجتماع آینده[ویرایش]

کتاب اجتماع آینده (به ایتالیایی: La comunità che viene ) اثر جورجو آگامبن در سال ۱۹۹۰ نوشته شد، و در سال ۱۹۹۳ توسط مایکل هارت تحت عنوان (به انگلیسی: The Comming Community ) به انگلیسی برگردانده شد.

اجتماع آینده کتابی است درباره‌ اجتماعی از موجوداتی که فارغ از هرگونه هویتی تنها توسط تجربه زبان در آن سهیم هستند.افراد این اجتماع را موجوداتی تشکیل می‌دهد که آگامبن به آن‌ها هرچه (به انگلیسی: whatever) (به لاتین: quoldlibet)می‌گوید. از نظر آگامبن، موجود هرچه، موجودی است که همیشه همان طور است که هست، و از این نظر، با مفهوم تکینگی(به انگلیسی: singularity) ارتباط تنگاتگی دارد. آگامبن اصطلاح تکینگی را بر اساس تفسیر هستی‌شناختی آلن بدیو به کار می‌برد که عبارت است از «عناصری که در یک مجموعه یک شمرده می‌شوند، اما نمی‌توانند در مجموعه جدید بازشماری شوند.» [۵] «اجتماع تکینگی‌ها بدون هویت و این‌همانی در مکان خالی و نمونه، آشکارگی یک زندگانی زبانی است که از سویی، تعریف‌ناپذیر و از سوی‌ دیگر، فارغ از هرگونه تعلق به طبقه‌ای خاص است.» [۶] آگامبن، بر اساس نظریه مجموعه‌ها «نمونه» را ادغام حذفی تعریف می‌کند، یعنی موردی که به جهت تعلق کامل خود به یک مجموعه از آن مجموعه حذف می‌شود. «از نظر توپولوژیکی، تکینگی، در حالی که نه درون و نه خارج از یک مقوله است، «مکان خالی» را نمونه‌وار می‌سازد که بیان‌گر گونه‌ی «هستی ناب زبانی» است. [۷] آگامبن با توجه به پارادوکس راسل، هستی زبانی موجودات تکین را مجموعه‌ای پارادوکسیکال معرفی می‌کند که هم عضو خود است و هم عضو خود نیست.

این کتاب شامل ۱۹ بخش است:هرچه، از لیمبو، نمونه‌ها، جای‌گرفتن، اصل تفرد، آسایش، حالت، اهریمنی، بارتلبی، جبران‌ناپذیر، اخلاق، محصولات دیم، هاله، نام مستعار، طبقات، بیرون، هم‌نام، شخیناو تیانانمن است

از این کتاب دو برگردان فارسی تحت عناوین «اجتماع آینده» ترجمه محمدرضا قربانی، انتشارات رخداد نو، و «همبودگی آینده» ترجمه فؤاد جراح‌باشی، نشر ققنوس منتشر شده است.

وسایل بی‌هدف[ویرایش]

کتاب وسایل بی‌هدف (به انگلیسی: Μeans without End) مجموعه مقالاتی است که جورجو آگامبن، در پنج سال اول دهه‌ی ۱۹۹۰ نوشته‌است. ترجمه انگلیسی این اثر توسط وینچستو بنیتی و چزاره کازارینو صورت گرفته است. ترجمه فارسی این اثر توسط امید مهرگان و صالح نجفی در سال ۱۳۸۶ انجام گرفته و توسط نشر چشمه منتشر شده است.

موضوع اصلی این کتاب «سیاست» است که آگامبن حول محور آن به طرح موضوعاتی مانند قدرت، دولت، حاکمیت، الاهیات و ماتریالیسم در سنت غربی پرداخته است. آگامبن، درآغاز کتاب می‌کوشد تا با بررسی دو شکل حیات، یعنی حیات برهنه (به انگلیسی: bare life) و حیات سیاسی بپردازد. آگامبن در تعریف شکل حیات می‌گوید: «منظور من از اصطلاح شکل ـ حیات، در مقابل حیاتی است که هرگز نمی‌تواند از شکلش جدا شود، حیاتی که در آن مجزا ساختن چیزی نظیر حیات برهنه به هیچ‌رو ممکن نیست».[۸]. آگامبن در این کتاب می‌کوشد تا با تحقق یافتن حیات سیاسی انسان غربی که نتیجه حذف ادغامی حیات برهنه است، به بررسی سیاست بپردازد و بر اساس تز فوکویی، سیاست را به زیست سیاست(به انگلیسی: bio-politics ) تبدیل سازد.

این کتاب به سه بخش اصلی تقسیم شده است که شامل: شکل‌ـ‌حیات، فراسوی حقوق بشر، مردم چیست؟، اردوگاه چیست؟ یادداشت‌هایی در باره‌ی ژست، زبان‌ها و مردمان، یادداشت‌های حاشیه‌ای در باب شروحی بر جامعه‌ی نمایش، چهره، پلیس در مقام حاکم، یادداشت‌هایی در باب سیاست و در این تبعید است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. جورجو آگامبن، اجتماع آینده، ترجمه محمدرضا قربانی، تهران، رخداد نو، ۱۳۸۹.
  2. جورجو آگامبن، کودکی و تاریخ، ترجمه پویا ایمانی، تهران، نشر مرکز، 1390.
  3. جورجو آگامبن، زبان و مرگ، ترجمه پویا ایمانی، تهران، نشر مرکز، 1391.
  4. جورجو آگامبن، وسایل بی‌هدف، ترجمه امید مهرگان و صالح نجفی، تهران، نشر چشمه، ۱۳۸۶.
  5. جورجو آگامبن و دیگران، قانون و خشونت، ترجمه مراد فرهادپور، امید مهرگان، صالح نجفی تهران، رخداد نو، ۱۳۸۶. صص. ۵۷-۵۶
  6. جورجو آگامبن، اجتماع آینده، ترجمه محمدرضا قربانی، تهران، رخداد نو، ۱۳۸۹، ص. ۱۲.
  7. همان.
  8. جورجو آگامبن، وسایل بی‌هدف، ترجمه امید مهرگان و صالح نجفی، تهران، رخداد نو، ۱۳۸۶. ص. ۱۵