امانوئل لویناس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
امانوئل لویناس (۱۲ ژانویه ۱۹۰۶ - ۲۵ دسامبر ۱۹۹۵) فیلسوف یهودی فرانسوی زاده لیتوانی است.[۱] او اخلاق را به مثابه نخستین فلسفه میدانست.[۲]
آثار مرتبط [ویرایش]
- درآمدی بر اندیشه لویناس، کالین دیویس، مسعود علیا (مترجم)، تهران: موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، ۱۳۸۶
- کشف دیگری همراه با لویناس، مسعود علیا، تهران: نشر نی، ۱۳۸۸
- اخلاق و نامتناهی: گفتگوهای امانوئل لویناس با فیلیپ نمو، امانوئل لویناس، فیلیپ نمو، صالح نجفی (مترجم)، مراد فرهادپور (مترجم)، امید مهرگان (مترجم)، تهران: فرهنگ صبا، ۱۳۸۷
- مکالمات فرانسوی: گفتگوهایی با امانوئل لویناس، مونیک اشنایدر، میشل سر، لوس ایریگاری، میشل لودوف، ژاک دریدا، رانول مورتلی، شیوا مقانلو (مترجم)، تهران: نشر چشمه، ۱۳۸۴
در ایران [ویرایش]
مسعود علیا از جمله متفکران ایرانیست که به صورت تخصصی اندیشه لویناس را مورد توجه قرار داده و رساله دکترای خود را با عنوان «شرط امکان اخلاق در اندیشهی لویناس» به راهنمایی عبدالکریم رشیدیان و شهین اعوانی تدوین کردهاست.[۳]
منابع [ویرایش]
- ↑ کشف دیگری همراه با لویناس
- ↑ «فیلسوف دیگری»، امیرهوشنگ افتخاری راد، سالنامه روزنامه شرق (ویژهنامه سال ۱۳۸۴)، ص ۱۵۷
- ↑ گزارشی از پایاننامه دکتری مسعود علیا
|