پرتاب‌شدگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پرتاب‌شدگی، افکندگی یا متروکیت[۱][۲] (به آلمانی: Geworfenheit) (به انگلیسی: Thrownness) مفهومی است که توسط فیلسوف آلمانی مارتین هایدگر برای توضیح تعامل میان سوژه با پیرامونش در زندگی روزمره معرفی شده، که باعث عمل بر اساس غریزه، واکنش آنی به کلام و کنش‌های دیگر افراد، جاری بودن با شرایط، و تفاسیر آنی می‌شود.

هایدگر می‌گوید هنگامی که کسی بپذیرد که عمل نکردن هم یک کنش است، او به شرایطی پرتاب شده است بدون آنکه قادر باشد نخست به بازاندیشی[۳] آن‌ها بپردازد، چرا که بازاندیشی آن‌ها (نه عمل) نیز خود چیزی است که می‌تواند به عنوان کنش تفسیر شود. بنابراین فرد باید به تفاسیر غریزی اکتفا کند و با جریان برود.



پانویس[ویرایش]

  1. «نگاهى به زواياى زندگى و انديشه شهاب الدين سهروردى»(فارسی)‎. روزنامه ایران، ۵ بهمن ۱۳۸۴. بازبینی‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۰. 
  2. «اصالت موجود ملحدانه»(فارسی)‎. vista. بازبینی‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۰. 
  3. reflection: بازاندیشی، تأمل، تعمق

منابع[ویرایش]

  • Thrownness، مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۰.