خلاقیت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
خلاقیت مفهومی است که تعریفهای آن در طول زمان تغییراتی کرده است.
تورنس (۱۹۶۲) خلاقیت را به عنوان نوعی مسأله گشایی مد نظر قرار دادهاست . به نظر وی تفکرِ خلاق مختصراً عبارتست از فرآیند حس کردن مسائل یا کاستیهای موجود در اطلاعات ، فرضیه سازی درباره حل مسائل و رفع کاستیها ، ارزیابی و آزمودن فرضیهها ، بازنگری و بازآزمایی آنها و سرانجام انتقال نتایج به دیگران.[۱]
[ویرایش] منابع
- ↑ دکتر علی اکبر سیف. روانشناسی پرورشی نوین.

