رئیس دانشگاه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رئیس دانشگاه بالاترین مقام اجرایی یک دانشگاه است.
مسولیتهای یک رئیس دانشگاه از کشور به کشور، و از دانشگاه به دانشگاه متفاوت است. بطور مثال، در ایران، روسای دانشگاه مقاماتی انتصابی هستند، در حالیکه در کشورهای غربی اغلب این مقام از طرف خود دانشگاه انتخاب و نامزد میشود. در برخی دانشگاههای آمریکا، دانشجویان قدرت عزل رئیس دانشگاه را دارند.[۱]
[ویرایش] ریاست دانشگاه در ایران
در دوران وزارت مصطفی معین بر وزارت علوم برای مدتی تعیین رئیس دانشگاه به اعضای هیئت علمی هر دانشگاه واگذار شد. اما با تغییر دولت و آغاز دوره وزارت محمدمهدی زاهدی اوضاع به روال سابق بازگشت و رؤسای دانشگاه مجددا از سوی وزیر علوم انتخاب میشوند.
[ویرایش] رؤسای دانشگاههای ایران
- دانشگاه تهران: فرهاد رهبر
- دانشگاه شیراز: محمد هادی صادقی
- دانشگاه صنعتی شریف: رضا روستاآزاد
- دانشگاه شهید بهشتی: احمد شعبانی
- دانشگاه صنعتی مالک اشتر: مهدی نژاد
- دانشگاه علامه طباطبایی: صدرالدین شریعتی
- دانشگاه امیرکبیر: علیرضا رهایی
- دانشگاه علم و صنعت: محمد سعید جبل عاملی
- دانشگاه فردوسی مشهد: علیرضا عاشوری
- دانشگاه صنعتی شاهرود: علی مرادزاده
- دانشگاه کردستان: جهانشیر امینی
- دانشگاه بوعلی سینا: محمدعلی زلفی گل
- دانشگاه رازی کرمانشاه: محمدمهدی خدایی
- دانشگاه سمنان: علی خیرالدین
- موسسه آموزش عالی علامه محدث نوری: مظفر قنبرزاده نیار
[ویرایش] منابع
- ↑ Big Man on Campus: A University President Speaks Out on Higher Education. Stephen Joel Trachtenberg, Tansy Howard Blumer. Simon and Schuster, 2008 ISBN 1-4165-5719-9 pp.16
