موریس مرلو-پونتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موریس مرلو-پونتی (به فرانسوی: Maurice Merleau-Ponty)‏ (۱۴ مارس ۱۹۰۸-۳ مه ۱۹۶۱) از مطرح‌ترین پدیده‌شناسان قرن بیستم بود. او از پژوهش های هوسرل فراتر رفت و نشان داد که دوگانگی سوژه و ابژه در کار نیست. شاخۀ اصلی کار او، پدیده‌شناسی ادارک، یکی از ۳ سنت مهم در پدیده‌شناسی محسوب می‌شود.


کتاب های منتشرشده از او به زبان فارسی:

ان‍س‍ان‌دوس‍ت‍ی و خ‍ش‍ون‍ت، به ترجمۀ روشنک داریوش (تهران:روشنگران و مطالعات زنان، 1380)

در ستایش فلسفه، به ترجمۀ ستاره هومن (تهران:مرکز، 1375)


کتاب های منتشرشده دربارۀ او به زبان فارسی:

مرلو-پونتی، نوشتۀ تیلور کارمن، به ترجمۀ مسعود علیا (تهران: ققنوس، 1390)