موریس مرلو-پونتی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
موریس مرلو-پونتی (به فرانسوی: Maurice Merleau-Ponty) (۱۴ مارس ۱۹۰۸-۳ مه ۱۹۶۱) از مطرحترین پدیدهشناسان قرن بیستم بود. او از پژوهش های هوسرل فراتر رفت و نشان داد که دوگانگی سوژه و ابژه در کار نیست. شاخۀ اصلی کار او، پدیدهشناسی ادارک، یکی از ۳ سنت مهم در پدیدهشناسی محسوب میشود.
کتاب های منتشرشده از او به زبان فارسی:
انساندوستی و خشونت، به ترجمۀ روشنک داریوش (تهران:روشنگران و مطالعات زنان، 1380)
در ستایش فلسفه، به ترجمۀ ستاره هومن (تهران:مرکز، 1375)
کتاب های منتشرشده دربارۀ او به زبان فارسی:
مرلو-پونتی، نوشتۀ تیلور کارمن، به ترجمۀ مسعود علیا (تهران: ققنوس، 1390)
|
|||||||||||||||||
|