نظریه اینهمانی ذهن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نظریهی اینهمانی، نظریهای در فلسفهی ذهن است که برمبنایِ آن، حالتها و فرآیندهایِ ذهن، همان حالتها و فرآیندهای مغز هستند. به طورِ مثال، زمانی که چیزی را میبینید یا دردی را تجربه میکنید، این حالتهایِ ذهنی، باعثِ فعالیتهایِ مغزی میشوند. بر مبنایِ نظریهی این همانی، اینگونه نیست که این حالتها، چیزی فراتر از فعالیتهایِ مغزی باشند و فقط، با آن فعالیتها همراه شده باشند، بلکه این حالتهایِ ذهنی، دقیقاً همان حالتهایِ مغزی هستند.
[ویرایش] منبع
جیجیسی اسمارت، مقالهی "The Mind/Brain Identity Theory"، دانشنامهی فلسفیِ استنفورد