کشتار جانوران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کشتار جانوران ترکیبی است که برای توصیف سلاخی، کشتن، و یا قصابی جانوران برای منظورهایی از جمله تهیه غذا، به کار می‌رود. این ترکیب اغلب برای اشاره به کشتار جانوران اهلی خوراکی به کار می‌رود. به مکانی که ویژه کشتار باشد، «کشتارگاه» یا «سلاخ‌خانه» می‌گویند.[۱]

بیشتر جانورانی که در کشتارگاه‌ها کشته می‌شوند را گاو، گوساله، گوسفند، گاومیش، بز، خوک، و ماکیانی چون مرغ، بوقلمون، اردک تشکیل می‌دهند. ماهیان نیز در صنعت آبزی‌پروری به تعداد فراوان کشتار می‌شوند.

روش‌ها و قانون‌های گوناگون کشتار[ویرایش]

روش‌های مذهبی[ویرایش]

آیین کشتار جانوران برای تولید مواد غذایی نیز به کار گرفته می‌شود. دو روش عمده مذهبی در جهان در این زمینه عبارتند از:

ایالات متحده[ویرایش]

وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا مسوول ارایه قانون درباره چگونگی کشتار جانوران در ایالات متحده است. در آمریکا جانوران به چهار روش «گاز دی‌اکسید کربن» و «تفنگ بادی فشار بالا» و «شلیک گلوله» و «گذر دادن جریان قوی برق»، بی حس و سپس کشتار می‌شوند.[۲]

ایران[ویرایش]

در ایران به دلیل قوانین اسلامی، ذبح روش اصلی کشتار است و خوک به کشتارگاه فرستاده نمی‎شود. طبق قانون، کشتار در معابر همگانی ممنوع است.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «واژه‌نامه دهخدا». بازبینی‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۱. 
  2. «Humane Slaughter of Livestock Regulations (National Citation: 9 C.F.R. 313.1 - 90)». Animal Legal and Historical Center. بازبینی‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۱. 
  3. «کشتار دام در معابر ممنوع است». دیده‌بان حقوق جانوران ایران. بازبینی‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۱.