آندره ژید
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
|
آندره ژید در سال ۱۸۹۳
|
|
| تولد | ۲۲ نوامبر ۱۸۶۹ پاریس |
| مرگ | ۱۹ فوریه ۱۹۵۱ پاریس ذات الریه |
| نام دیگر | آندره پاول گیوم ژید |
| زمینه فعالیت | رمان نویس , مقاله نویس |
| ملیت | |
| همسر | مادلین روندو ۱۹۳۸ تا ۱۸۹۵
Madeleine Rondeaux |
| آثار | مائدههای زمینی سکه سازان imdb_id = 0317265 |
آندره پاول گیوم ژید (به فرانسوی:André Gide ) (۱۸۶۹ - ۱۹۵۱) نویسندهٔ فرانسوی بود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] نوجوانی
آندره ژید که نوشتههایش تأثیر شگفتآوری بر نسل جوان در سالهای پس از جنگ جهانی داشت، در سال ۱۸۶۹ در پاریس به دنیا آمد. خانوادهٔ او سخت پایبند به سنتهای مذهب پروتستان بود و این موضوع تأثیر زیادی برشکلگیری شخصیت او در نوجوانی و جوانی گذاشت. بروز بیماری در کودکی مانع از تحصیلات منظم او شد،اما علمدوستی و فضای فرهنگی خانواده توانست این خلاء را جبران کند. ژید، در پانزده سالگی با شوری عارفانه به یکی از بستگانش دل بست و در سال ۱۸۹۵ با او ازدواج کرد.
[ویرایش] فعالیت ادبی
آندره ژید در بیست و دو سالگی فعالیت ادبی را آغاز کرد.
دوستی با «استفان مالارمه» باعث روی آوردن به مکتب «نمادگرایی» و پدید آوردن آثاری مثل «یادداشتهای روزانه آندره والتر»، «شعرهای آندره والتر»، «رسالهٔ نرگس» و «سفر اورین» شد.اما پس از مدتی از این مکتب روی گرداند و به تجزیه و تحلیل و تامل در پیچیدگیهای زندگی درونی انسان پرداخت.
سفر ژید به آفریقا باعث تغییرات بسیاری در وی شد. آثاری هم چون «مائدههای زمینی»، «ضد اخلاق»، «در تنگ» و «دخمههای واتیکان» متأثر از این تغییرات است. «مائدههای زمینی» کتابی است در ستایش شادی، شوق به زندگی و غنیمت شمردن لحظات. آندره ژید در این کتاب خداوند را در همه موجودات هستی متجلی میبیند و آزدانه و برخلاف قید و بندهای مذهب، عشق به هستی را مترادف عشق به خداوند میداند. او کتابش را «ستایشی از وارستگی» مینامد.
با آغاز جنگ جهانی اول ژید مدتی خاموشی گزید و سپس کتابهای «اگر دانه نمیرد»، «کوریدون» و «سکه سازان» را نوشت. او در «اگر دانه نمیرد» واقعیات زندگی خود را بی پرده بیان کرد و با نوشتن رمان «سکهسازان» شیوهٔ تازهای در رمان فرانسوی بنیاد نهاد.
ژید کتابهای «بازگشت از کنگو» و «بازگشت از چاد» را بر ضد استعمار نوشت. او عضو حزب کمونیست شد، اما با برآورده نشدن انتظارات و تمایلات عدالت خواهانهاش با نوشتن کتاب بازگشت از شوروی از این حزب کناره گرفت.
او در سال ۱۹۴۷ جایزه ادبی نوبل را دریافت کرد و در سال ۱۹۵۱ درگذشت.
[ویرایش] آثار
تمام کتاب های آندره ژید در لیست کتاب های ممنوعه کلیسای کاتولیک قرار دارد
- یادداشتهای روزانه آندره والتر
- شعرهای آندره والتر
- رسالهٔ نرگس
- سفر اورین
- مائدههای زمینی
- ضد اخلاق
- در تنگ
- دخمههای واتیکان
- اگر دانه نمیرد
- کوریدون
- سکه سازان
- بازگشت از کنگو
- بازگشت از چاد
- بازگشت از شوروی
[ویرایش] پیوند به بیرون
| در ویکیانبار منابعی در رابطه با موجود است. |
[ویرایش] منابع
- زندگینامه آندره ژید. وبگاه آفتاب. بازدید در تاریخ ۲۸ شهریور ۸۶.
|
۱۹۲۶: گراتزیا دلددا • ۱۹۲۷: هانری برگسون • ۱۹۲۸: زیگرید اوندست • ۱۹۲۹: توماس مان • ۱۹۳۰: سینکلر لوئیس • ۱۹۳۱: اریک آکسل کارلفلدت • ۱۹۳۲: جان گلسورتی • ۱۹۳۳: ایوان آلکسیویچ بونین • ۱۹۳۴: لویجی پیراندلو • ۱۹۳۶: یوجین اونیل • ۱۹۳۷: روژه مارتن دو گار • ۱۹۳۸: پرل باک • ۱۹۳۹: فرانس امیل سیلانپا • ۱۹۴۴: یوهانس ویلهلم ینسن • ۱۹۴۵: گابریلا میسترال • ۱۹۴۶: هرمان هسه • ۱۹۴۷: آندره ژید • ۱۹۴۸: تیاس الیوت • ۱۹۴۹: ویلیام فاکنر • ۱۹۵۰: برتراند راسل • |