ارنست همینگوی

ارنست همینگوی
نام اصلی	ارنِست میلر هِمینگوی
زادروز	۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ اوک پارک، ایلینوی
مرگ	۲ ژوئیه، ۱۹۶۱ کچام، آیداهو خودکشی
ملیت	آمریکایی
پیشه	نویسنده، رمان‌نویس، روزنامه‌نگار
کتاب‌ها	پیرمرد و دریا، وداع با اسلحه
همسر(ها)	هدلی ریچاردسن (۱۹۲۷-۱۹۲۱) پائولین فایفر (۱۹۴۰-۱۹۲۷) مارتا گلهورن (۱۹۴۵-۱۹۴۰) مری ولش (۱۹۶۱-۱۹۴۶)
امضا
جوایز گفتاورد همهٔ ادبیات مدرن آمریکا از یک کتاب نوشتهٔ مارک تواین به وجود آمده است به نام هاکلبری فین.[نیازمند منبع] جایزه ادبی نوبل (۱۹۵۴) جایزه پولیتزر برای داستان (۱۹۵۳)

ارنِست میلر هِمینگوی (به انگلیسی: Ernest Hemingway)‏ از نویسندگان برجستهٔ معاصر ایالات متحده آمریکا و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات است. وی از پایه‌گذاران یکی از تأثیرگذارترین انواع ادبی، موسوم به «وقایع‌نگاری ادبی» شناخته می‌شود.

ارنست همینگوی بیشتر عمرش سرگرم ماجراجویی بود. از زخمی‌شدن در ایتالیا بر اثر اصابت ۲۰۰ تکه ترکش‌گلوله نیروهای اتریشی در خلال جنگ جهانی اول تا شرکت در خط مقدم جبهه‌های جنگ داخلی اسپانیا یا سفرهای توریستی به حیات‌وحش آفریقا تا ماهی‌گیری و شکار حیوانات وحشی و زندگی در کوبا. در آخر زندگی هم روزی تفنگش را برداشت و به مغزش شلیک کرد.

از مهم‌ترین رمان‌های او کتاب پیرمرد و دریا است. او در این کتاب به حوزه ی زندگی پیرمردی چنگ می اندازد که روزی قلمرو بزرگ دریا در حیطه اقتدارش بود و عروسکان خوش خرام دریا بیوه هایی بوده‌اند درمانده در تار و پود تورش و اینک زندگی او به پایان خود می رسد ، در آرزوی بزرگترین صیدش دل به دریای بزرگ می سپارد و بزرگترین صیدش را به چنگ می آورد ولی آن قدرتی که بتواند شاهکار آخرین خود را به ساحل بکشد ندارد و چیزی جز اسکلت به ساحل نمی‌آورد. همینگوی در پیرمرد و دریا شکوه قلمرو دریا را با افت و خیز زندگی دراز یک صیاد در هم می آمیزد و از این آمیزش زندگینامه ای سرشار از اندوه برای صیادی از پا افتاده فراهم می کند. برخی از نقادان گفته‌اند این کتاب با موبی دیک اثر هرمان ملویل برابری می‌کند.

زندگی

ارنست همینگوی، ۱۹۰۰.

ارنست همینگوی در ۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ در اوک پارک (Oak Park) ایالت ایلینوی متولّد شد. پدرش کلارنس یک پزشک و مادرش گریس معلّم پیانو و آواز بود. ارنست تابستان‌ها را به همراه خانواده‌اش در شمال میشیگان به سر می‌برد و در همان جا بود که او متوجّه علاقه شدید خود به ماهیگیری شد.

او پس از اتمام دورهٔ دبیرستان، در سال ۱۹۱۷ برای مدّتی در کانزاس‌سیتی به عنوان گزارشگر گاهنامهٔ استار مشغول به کار شد. در جنگ جهانی اول او داوطلب خدمت در ارتش شد امّا ضعف بینایی او را از این کار بازداشت در عوض به عنوان رانندهٔ آمبولانس صلیب سرخ در نزدیکی جبهه ایتالیا به خدمت گرفته شد. در ۸ ژوئیه ۱۹۱۸ مجروح شد و ماه‌ها در بیمارستان بستری بود.

در بازگشتش به ایالت متّحده مردم شهر و محلّه‌اش در اوک پارک از او مانند قهرمانان استقبال کردند. ارنست کار خبرنگاری را از سر گرفت و در سال ۱۹۲۱ با هدلی ریچاردسن اهل سن لوییز آشنا و عاشق او شد. آنها با هم ازدواج کردند و بنا بر توصیه شروود اندرسن برای شروع زندگی، پاریس را انتخاب کردند.در آن جا ارنست برای تورنتو استار مشغول به کار شد. آن‌ها همچنان برای گذران زندگی از سهم ارث پدری هدلی استفاده می‌کردند و ارنست به کار داستان‌نویسی نیز می‌پرداخت. طیّ همین دوران یعنی بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۶ بود که او در مقام یک نویسنده به شهرت رسید.

سبک ویژهٔ او در نوشتن او را نویسنده‌ای بی‌همتا و بسیار تأثیرگذار کرده بود. در سال ۱۹۲۵ نخستین رشته داستان‌های کوتاهش، در زمانهٔ ما، منتشر شد که به خوبی گویای سبک خاص او بود. خاطراتش از آن دوران که پس از مرگ او در سال ۱۹۶۴ با عنوان «عید متغیر» انتشار یافت، این کتاب برداشتی شخصی و بی‌نظیر از نویسندگان، هنرمندان، فرهنگ و شیوه زندگی در پاریس دههٔ ۱۹۲۰ است.

ارنست و هدلی در اکتبر ۱۹۲۳ صاحب یک فرزند پسر شدند و نام او را جان گذاشتند (با نام مستعار بامبی). این خانواده جوان به مکان‌های زیادی از اروپا به ویژه اروپای مرکزی سفر می‌کردند و در زمستان‌ها به اسکی می‌پرداختند. در تابستان‌ها برای شرکت در جشنواره سن فرمین در پامپلونا به اسپانیا سفر می‌کردند که اولین سفرشان در تابستان ۱۹۲۳ بود. در سال ۱۹۲۶ اولین رمان او بر پایه تجربه‌های بدست آمده‌اش از اسپانیا با نام «خورشید هم طلوع می‌کند» به چاپ رسید.

در سال ۱۹۲۶ ارنست همینگوی با پائولین فایفر ثروتمند دیدار کرد و این آشنایی ازدواج اول او را به جدایی کشاند. ارنست و پائولین در سال ۱۹۲۷ با یکدیگر ازدواج کردند و صاحب دو پسر شدند. پاتریک درسال ۱۹۲۸ و گرگوری درسال ۱۹۳۱ به دنیا آمد. او در همان دوران زندگی‌اش با پائولین خانه‌ای در کی وست فلوریدا خرید.

در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ همینگوی عاشق زنی روزنامه‌نگار و نویسنده به نام مارتا گلهورن شد و در سال ۱۹۴۰ با او ازدواج کرد. ارنست، "فینکا ویخی‌یا" (Finca Vigía) را در کوبا خرید. در سال ۱۹۴۴ با مری ولش ملاقات کرد و این بار دلباخته او شد، از مارتا در سال ۱۹۴۵ جدا شد و در ۱۹۴۶ با مری ازدواج کرد.

جلوه‌هایی از زندگی شخصی

ارنست همینگوی پس از بازگشت از آفریقا در سال ۱۹۳۴ میلادی، به بروکلین در شهر نیویورک رفت و برای خودش قایقی خرید و اسمش را «پیلار» گذاشت.

ارنست همینگوی به مدت یازده سال گربه ای به نام «عمو ویلی» داشت. او در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۹۵۳ در نامه‌ای خطاب به یکی از دوستان‌اش به نام جیانفرانکو ایوانچیک، توضیح می‌دهد که گربه‌اش دو پایش را براثر تصادف با ماشینی سواری شکسته بود. یک نفر به او پیشنهاد می‌کند که او کار حیوان را بسازد، اما همینگوی قبول نمی‌کند: «نمی‌توانستم ریسک کنم که ویل متوجه شود کسی قرار است او را بکشد...» نهایتاً وی ناگزیر تفنگش را این‌بار رو به سوی عمو ویلی گرفته و در خانه‌اش به او شلیک می‌کند.

مرگ

او در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۶۱ میلادی، با یکی از تفنگ‌های محبوبش، دولول ساچمه‌زنی باس اند کو، خوکشی کرد. هر چند که همسر آن زمان‌اش، ماری ولش، مدعی شد که ارنست مشغول تمیز کردن اسلحه بوده که تیری از آن دررفته و باعث مرگ وی شده است.

آثار ارنست همینگوی

سال	عنوان فارسی	عنوان انگلیسی
۱۹۲۳	سه داستان و ده شعر	Three Stories and Ten Poems
۱۹۲۴	در زمان ما	In Our Time
۱۹۲۷	مردان بدون زنان	Men Without Women
۱۹۳۳	برنده هیچ نمی‌برد	The Winner Take Nothing
۱۹۲۶	خورشید طلوع هم می‌کند	The Sun Also Rises
۱۹۲۹	وداع با اسلحه	A Farewell to Arms
۱۹۳۲	مرگ در بعد از ظهر	Death in the Afternoon
۱۹۳۵	تپه‌های سبز آفریقا	Green Hills of Africa
۱۹۳۷	داشتن و نداشتن	To have and Have Not
۱۹۳۸	ستون پنجم و چهل و نه داستان کوتاه	The Fifth Column and Forty-nine short stories
۱۹۴۰	زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آیند	For Whom the Bell Tolls
۱۹۴۲	بهترین داستان‌های جنگ تمام زمان‌ها	The Best War Stories of All Time
۱۹۵۰	در امتداد رودخانه به سمت درختها	Across the River and into the Trees
۱۹۵۲	پیرمرد و دریا	The Old Man and the Sea
۱۹۶۰	مجموعه اشعار	Collected Poems

آثاری که پس از مرگ همینگوی منتشر شده‌است

سال	عنوان فارسی	عنوان انگلیسی
۱۹۶۴	"پاریس جشن بیکران" (مترجم: فرهاد غبرایی)، "عیش مدام" (مترجم: سیروس طاهباز، ترجمه ناقص)، "ضیافت سیار"	A Moveable Feast
۱۹۶۷	با نام ارنست همینگوی (یادداشت‌های همینگوی از سال‌های اولیه اقامت در پاریس)	Byline: Ernest Hemingway
۱۹۷۰	داستان‌های کانزاس سیتی استار	Stories Cub Reporter: Kansas City Star
۱۹۷۰	جزایر در طوفان	Islands in the Stream
۱۹۷۰	باغ عدن (رمان نا تمام)	The Garden of Eden
۱۹۹۹	حقیقت در اولین تابش	True at the First Light

میراث

ارنست همینگوی، ۱۹۵۰.

جایزه قلم همینگوی، نام جایزه‌ی معتبر ادبی است که سالانه به «نخستین کتاب یک داستان‌نویس» اهدا می‌شود.

کتابخانه و موزه جان اف. کندی، در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۲ میلادی، با انتشار ۱۵ نامه چاپ نشده توسط ارنست همینگوی، گوشه‌هایی دیگر از زندگی او را عیان کرد. این نامه‌ها که خطاب به جیانفرانکو ایوانچیک ایتالیایی نوشته شده‌اند، از تاریخ ۱۹۵۳تا ۱۹۶۰میلادی ادامه داشته‌اند. کتابخانه و موزه جان اف. کندی، این پانزده نامه را اواخر سال ۲۰۱۱ میلادی، از جیانفرانکو ایوانچیک خریداری کرد.

کتاب‌های مطالعاتی درباره ارنست همینگوی

• «سال‌های کوبایی همینگوی» با پیش‌گفتاری به‌قلم گابریل گارسیا مارکز و به قلم نوربرتو فوئنتس. (تاریخ انتشار: ۱۹۸۰ میلادی)
• «پیرمرد و قایق‌اش» عنوان زندگی‌نامه جدیدی از ارنست همینگوی، به قلم پل هندریکسن. (تاریخ انتشار: ۲۰۱۱ میلادی)

جستارهای وابسته

• برف‌های کلیمانجارو (داستان)

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ارنست همینگوی موجود است.

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ارنست همینگوی در ویکی‌گفتاورد موجود است.

• همینگوی خطاب به اسماعیل فصیح: There’s hard Times in The end

برندگان جایزه پولیتزر برای داستان ۱۹۵۱ - ۱۹۷۵