لویی آراگون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لویی آراگون
Portrait Aragon.jpg
زادروز ۳ اکتبر ۱۸۹۷
مرگ ۲۳ دسامبر ۱۹۸۲ (۸۵ سال)
ملیت فرانسوی Flag of France.svg
پیشه رمان‌نویس و شاعر

لویی آراگون (به فرانسوی: Louis Aragon) رمان‌نویس و شاعر سوررئالیست اهل فرانسه بود. او به همراه آندره برتون از بنیانگذاران مکتب ادبی سوررئالیسم بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

لویی آندریو، معروف به لویی آراگون، در ۳ اکتبر ۱۸۹۷ در پاریس متولد شد. پدرش که از صاحب منصبان عالی‌رتبه جمهوری سوم فرانسه بود، پسر خود را به فرزندی نپذیرفت و او با مادر و مادربزرگش بزرگ شد. وی در ۱۹۱۶ به دانشکده پزشکی رفت، اما سه سال بعد به سربازی فراخوانده شد و همانجا بود که آشنایی‌اش با دانشجوی دیگری به نام آندره برتون مقدمه‌ای شد تا بعدها نهضت سوررئالیسم را با هم پایه‌گذاری کنند. آراگون در میانهٔ دههٔ ۱۹۲۰ از پزشکی دست کشید و در ۱۹۳۰ به کنگرهٔ نویسندگان انقلابی مسکو رفت. در اتحاد جماهیر شوروی، سوررئالیسم محکوم شد و آراگون هم هیچ مخالفتی با این محکومیت نکرد. این رفتار او رنجش برتون را به دنبال داشت و موجب اختلاف آن دو شد. این شاعر در اوایل دههٔ ۳۰ با الزا تریوله خواهر زن مایاکوفسکی، نویسندهٔ روس، ازدواج کرد و از این زمان به بعد، تقریباً تمام اشعار او درباره همسرش سروده شده است. آراگون در ۱۹۳۱ رسماً پیوند خود را با سوررئالیسم قطع کرد و به فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی پرداخت.

مرگ[ویرایش]

وی در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۲ در سن ۸۵ سالگی، دیده از جهان فروبست.

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • ماجراهای تلماک (۱۹۲۲)
  • زارع پاریس (۱۹۲۶)
  • مهبل ایرن (۱۹۲۷)
  • مسافرین سلطنتی (۱۹۴۲)
  • اورلین (۱۹۴۴)
  • هفته مقدس (۱۹۵۸)
  • هانری ماتیس (۱۹۷۱)
  • ماجراهای ژان فوتر لا بیت (۱۹۸۶)

در ایران کتاب‌های: «نامه‌های تیرباران شده»، «هفته مقدس» و «یادگار شهیدان»، از جمله آثار این نویسنده، به فارسی ترجمه و منتشر شده‌اند.

همچنین برخی از سروده‌های آراگون به صورت پراکنده، در مجموعه‌هایی که به شعر فرانسه می‌پردازند یا در نشریات ادبی، ترجمه و منتشر شده‌اند.

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لویی آراگون موجود است.
  • Lagarde, André and Laurent Michard. la garde et Michard Moyen Age: Les Grands Auteurs français du programme - Anthologie et Histoire littéraire. Bordas, 1962.