ساموئل بکت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| ساموئل بکت | ||||
|---|---|---|---|---|
 |
||||
| نام اصلی | ساموئل بارکْلی بِکت | |||
| ملیت | ایرلند | |||
| تولد | ۱۳ آوریل ۱۹۰۶ دوبلین |
|||
| مرگ | ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹ دوبلین |
|||
| پیشه | نمایشنامهنویس ، رماننویس و شاعر | |||
|
||||
ساموئل بارکْلی بِکت (۱۳ آوریل ۱۹۰۶ - ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹) نمایشنامهنویس، رماننویس و شاعر ایرلندی بود.
آثار بکت بیپروا، به شکل بنیادی کمینهگرا و بنابر بعضی تفسیرها در رابطه با وضعیت انسانها عمیقاً بدبینانهاند. این حس بدبینی اغلب با قریحهٔ طنزپردازی قوی و غالباً نیشدار وی تلطیف میگردد. چنین حسی از طنز، برای بعضی از خوانندگان آثار او، این نکته را در بر دارد که سفری که انسان به عنوان زندگی آغاز کردهاست با وجود دشواریها، ارزش سعی و تلاش را دارد. آثار اخیر او، بُنمایههای موردنظرشان را به شکلی رمزگونه و کاهشیافته مطرح میکنند.
"بکت در خانوادهای مرفه و مذهبی (پروتستان) بزرگ شده و تا اتمام تحصیلات دانشگاهی و شروع کارش به عنوان استاد هنوز باور مذهبی داشته است. پس از ترک قطعی محیط آکادمیک و مهاجرتش به پاریس، گسست از مذهب را در آثارش منعکس می کند. با اجرای در انتظار گودو در سال 1953 تماشاگر با اعلا ن جنگی شوک آور علیه خدا و مذهب روبرو می شود." بکت در آثار دیگرش هم با طنز تندی به اصول کاتولیسیسم برخورد می کند. (4)
او در سال ۱۹۶۹ بدلیل «نوشتههایش - در قالب رمان و نمایش - که در فقر [معنوی] انسان امروزی، فرارَوی و عروج او را میجوید»[۱]، جایزه نوبل ادبیات را دریافت نمود.
[ویرایش] آثار
- نمایشنامهها
- در انتظار گودو (۱۹۵۲)
- دست آخر (۱۹۵۷)
- آخرین نوار کراپ (۱۹۵۸)
- من نه (۱۹۷۲)
- فاجعه (۱۹۸۲)
- چی کجا (۱۹۸۳)
- «چرکنویس برای یک نمایشنامه ۱&۲»(۱۹۶۵)
- آخر بازی
- رمانها
- مورفی (۱۹۳۸)
- وات (۱۹۴۵، انتشار ۱۹۵۳)
- مولْوی (۱۹۵۱)
- مالون میمیرد (۱۹۵۱)
- نامناپذیر (۱۹۵۳)
- اشعار
- هوروسکوپ*[۲] (۱۹۳۰)
- آنچه واژه هست *[۳]
[ویرایش] پانویس
- ^ جایزهٔ نوبل ادبیات سال ۱۹۶۹
- ^ به انگلیسی: Whoroscope. واژهٔ horoscope در انگلیسی به معنای طالع و ابزار طالعبینی است. بکت با افزودن یک w غیرملفوظ به ابتدای این واژه، معنای آن را به شکلی هجوآمیز دگرگون کردهاست (whore در انگلیسی به معنای روسپی است). مراد فرهادپور در صفحهٔ ۴۷، ترجمهٔ کتاب بکت (نوشتهٔ آ.آلوارز) پس از ارائهٔ این توضیح مینویسد: «در نتیجه هوروسکوپ را میتوان به «روسپینگر» یا «روسپیبین» معنا کرد.»
- ^ به انگلیسی : What is the word.
- هایده ترابی، مقاله: "از ستم جنسی تا نمایش پوچی" (مقدمهای بر ترجمه ی نمایشنامه ی "من نه" اثر س. بکت، نشریه آرش، شماره 87/88 ژوئن و ژوئيه 2004.
[ویرایش] منابع
- Wikipedia contributors, «Samuel Beckett», Wikipedia, The Free Encyclopedia, (بازیابی ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۶).
- آلوارز، آلفرد. بکت، ترجمهٔ مراد فرهادپور، تهران: طرح نو، چاپ دوم، ۱۳۸۱، ISBN ۹۶۴-۷۱۳۴-۷۹-۷.
|
۱۹۵۱: لاگرکویست | ۱۹۵۲: موریاک | ۱۹۵۳: چرچیل | ۱۹۵۴: همینگوی | ۱۹۵۵: لاکسنس | ۱۹۵۶: خیمهنز | ۱۹۵۷: کامو | ۱۹۵۸: پاسترناک | ۱۹۵۹: کوازیمودو | ۱۹۶۰: پرس | ۱۹۶۱: آندریچ | ۱۹۶۲: اشتاینبک | ۱۹۶۳: سفریس | ۱۹۶۴: سارتر | ۱۹۶۵: شولوخف | ۱۹۶۶: آگنون, ساش | ۱۹۶۷: آستوریاس | ۱۹۶۸: کاواباتا | ۱۹۶۹: بکت | ۱۹۷۰: سولژنتسین | ۱۹۷۱: نرودا | ۱۹۷۲: بل | ۱۹۷۳: وایت | ۱۹۷۴: جانسون, مارتینسون | ۱۹۷۵: مونتال |
 |
این نوشتار دربارهٔ افراد خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
